Parva.Adhyaya 1.204

नारद उवाच · nārada uvāca

जित्वा तु पृथिवीं दैत्यौ निःसपत्नौ गतव्यथौकृत्वा त्रैलोक्यमव्यग्रं कृतकृत्यौ बभूवतुः

jitvā tu pṛthivīṃ daityau niḥsapatnau gatavyathaukṛtvā trailokyamavyagraṃ kṛtakṛtyau babhūvatuḥ

देवगन्धर्वयक्षाणां नागपार्थिवरक्षसाम्आदाय सर्वरत्नानि परां तुष्टिमुपागतौ

devagandharvayakṣāṇāṃ nāgapārthivarakṣasāmādāya sarvaratnāni parāṃ tuṣṭimupāgatau

यदा न प्रतिषेद्धारस्तयोः सन्तीह केचननिरुद्योगौ तदा भूत्वा विजह्रातेऽमराविव

yadā na pratiṣeddhārastayoḥ santīha kecananirudyogau tadā bhūtvā vijahrāte'marāviva

स्त्रीभिर्माल्यैश्च गन्धैश्च भक्षैर्भोज्यैश्च पुष्कलैःपानैश्च विविधैर्हृद्यैः परां प्रीतिमवापतुः

strībhirmālyaiśca gandhaiśca bhakṣairbhojyaiśca puṣkalaiḥpānaiśca vividhairhṛdyaiḥ parāṃ prītimavāpatuḥ

अन्तःपुरे वनोद्याने पर्वतोपवनेषु चयथेप्सितेषु देशेषु विजह्रातेऽमराविव

antaḥpure vanodyāne parvatopavaneṣu cayathepsiteṣu deśeṣu vijahrāte'marāviva

ततः कदाचिद्विन्ध्यस्य पृष्ठे समशिलातलेपुष्पिताग्रेषु शालेषु विहारमभिजग्मतुः

tataḥ kadācidvindhyasya pṛṣṭhe samaśilātalepuṣpitāgreṣu śāleṣu vihāramabhijagmatuḥ

दिव्येषु सर्वकामेषु समानीतेषु तत्र तौवरासनेषु संहृष्टौ सह स्त्रीभिर्निषेदतुः

divyeṣu sarvakāmeṣu samānīteṣu tatra tauvarāsaneṣu saṃhṛṣṭau saha strībhirniṣedatuḥ

ततो वादित्रनृत्ताभ्यामुपातिष्ठन्त तौ स्त्रियःगीतैश्च स्तुतिसंयुक्तैः प्रीत्यर्थमुपजग्मिरे

tato vāditranṛttābhyāmupātiṣṭhanta tau striyaḥgītaiśca stutisaṃyuktaiḥ prītyarthamupajagmire

ततस्तिलोत्तमा तत्र वने पुष्पाणि चिन्वतीवेषमाक्षिप्तमाधाय रक्तेनैकेन वाससा

tatastilottamā tatra vane puṣpāṇi cinvatīveṣamākṣiptamādhāya raktenaikena vāsasā

नदीतीरेषु जातान्सा कर्णिकारान्विचिन्वतीशनैर्जगाम तं देशं यत्रास्तां तौ महासुरौ

nadītīreṣu jātānsā karṇikārānvicinvatīśanairjagāma taṃ deśaṃ yatrāstāṃ tau mahāsurau

तौ तु पीत्वा वरं पानं मदरक्तान्तलोचनौदृष्ट्वैव तां वरारोहां व्यथितौ संबभूवतुः

tau tu pītvā varaṃ pānaṃ madaraktāntalocanaudṛṣṭvaiva tāṃ varārohāṃ vyathitau saṃbabhūvatuḥ

तावुत्पत्यासनं हित्वा जग्मतुर्यत्र सा स्थिताउभौ च कामसंमत्तावुभौ प्रार्थयतश्च ताम्

tāvutpatyāsanaṃ hitvā jagmaturyatra sā sthitāubhau ca kāmasaṃmattāvubhau prārthayataśca tām

दक्षिणे तां करे सुभ्रूं सुन्दो जग्राह पाणिनाउपसुन्दोऽपि जग्राह वामे पाणौ तिलोत्तमाम्

dakṣiṇe tāṃ kare subhrūṃ sundo jagrāha pāṇināupasundo'pi jagrāha vāme pāṇau tilottamām

वरप्रदानमत्तौ तावौरसेन बलेन चधनरत्नमदाभ्यां च सुरापानमदेन च

varapradānamattau tāvaurasena balena cadhanaratnamadābhyāṃ ca surāpānamadena ca

सर्वैरेतैर्मदैर्मत्तावन्योन्यं भ्रुकुटीकृतौमदकामसमाविष्टौ परस्परमथोचतुः

sarvairetairmadairmattāvanyonyaṃ bhrukuṭīkṛtaumadakāmasamāviṣṭau parasparamathocatuḥ

मम भार्या तव गुरुरिति सुन्दोऽभ्यभाषतमम भार्या तव वधूरुपसुन्दोऽभ्यभाषत

mama bhāryā tava gururiti sundo'bhyabhāṣatamama bhāryā tava vadhūrupasundo'bhyabhāṣata

नैषा तव ममैषेति तत्र तौ मन्युराविशत्तस्या हेतोर्गदे भीमे तावुभावप्यगृह्णताम्

naiṣā tava mamaiṣeti tatra tau manyurāviśattasyā hetorgade bhīme tāvubhāvapyagṛhṇatām

तौ प्रगृह्य गदे भीमे तस्याः कामेन मोहितौअहं पूर्वमहं पूर्वमित्यन्योन्यं निजघ्नतुः

tau pragṛhya gade bhīme tasyāḥ kāmena mohitauahaṃ pūrvamahaṃ pūrvamityanyonyaṃ nijaghnatuḥ

तौ गदाभिहतौ भीमौ पेततुर्धरणीतलेरुधिरेणावलिप्ताङ्गौ द्वाविवार्कौ नभश्च्युतौ

tau gadābhihatau bhīmau petaturdharaṇītalerudhireṇāvaliptāṅgau dvāvivārkau nabhaścyutau

ततस्ता विद्रुता नार्यः स च दैत्यगणस्तदापातालमगमत्सर्वो विषादभयकम्पितः

tatastā vidrutā nāryaḥ sa ca daityagaṇastadāpātālamagamatsarvo viṣādabhayakampitaḥ

ततः पितामहस्तत्र सह देवैर्महर्षिभिःआजगाम विशुद्धात्मा पूजयिष्यंस्तिलोत्तमाम्

tataḥ pitāmahastatra saha devairmaharṣibhiḥājagāma viśuddhātmā pūjayiṣyaṃstilottamām

वरेण छन्दिता सा तु ब्रह्मणा प्रीतिमेव हवरयामास तत्रैनां प्रीतः प्राह पितामहः

vareṇa chanditā sā tu brahmaṇā prītimeva havarayāmāsa tatraināṃ prītaḥ prāha pitāmahaḥ

आदित्यचरिताँल्लोकान्विचरिष्यसि भामिनितेजसा च सुदृष्टां त्वां न करिष्यति कश्चन

ādityacaritām̐llokānvicariṣyasi bhāminitejasā ca sudṛṣṭāṃ tvāṃ na kariṣyati kaścana

एवं तस्यै वरं दत्त्वा सर्वलोकपितामहःइन्द्रे त्रैलोक्यमाधाय ब्रह्मलोकं गतः प्रभुः

evaṃ tasyai varaṃ dattvā sarvalokapitāmahaḥindre trailokyamādhāya brahmalokaṃ gataḥ prabhuḥ

एवं तौ सहितौ भूत्वा सर्वार्थेष्वेकनिश्चयौतिलोत्तमार्थे संक्रुद्धावन्योन्यमभिजघ्नतुः

evaṃ tau sahitau bhūtvā sarvārtheṣvekaniścayautilottamārthe saṃkruddhāvanyonyamabhijaghnatuḥ

तस्माद्ब्रवीमि वः स्नेहात्सर्वान्भरतसत्तमान्यथा वो नात्र भेदः स्यात्सर्वेषां द्रौपदीकृतेतथा कुरुत भद्रं वो मम चेत्प्रियमिच्छथ

tasmādbravīmi vaḥ snehātsarvānbharatasattamānyathā vo nātra bhedaḥ syātsarveṣāṃ draupadīkṛtetathā kuruta bhadraṃ vo mama cetpriyamicchatha

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवमुक्ता महात्मानो नारदेन महर्षिणासमयं चक्रिरे राजंस्तेऽन्योन्येन समागताःसमक्षं तस्य देवर्षेर्नारदस्यामितौजसः

evamuktā mahātmāno nāradena maharṣiṇāsamayaṃ cakrire rājaṃste'nyonyena samāgatāḥsamakṣaṃ tasya devarṣernāradasyāmitaujasaḥ

द्रौपद्या नः सहासीनमन्योऽन्यं योऽभिदर्शयेत्स नो द्वादश वर्षाणि ब्रह्मचारी वने वसेत्

draupadyā naḥ sahāsīnamanyo'nyaṃ yo'bhidarśayetsa no dvādaśa varṣāṇi brahmacārī vane vaset

कृते तु समये तस्मिन्पाण्डवैर्धर्मचारिभिःनारदोऽप्यगमत्प्रीत इष्टं देशं महामुनिः

kṛte tu samaye tasminpāṇḍavairdharmacāribhiḥnārado'pyagamatprīta iṣṭaṃ deśaṃ mahāmuniḥ

एवं तैः समयः पूर्वं कृतो नारदचोदितैःन चाभिद्यन्त ते सार्वे तदान्योन्येन भारत

evaṃ taiḥ samayaḥ pūrvaṃ kṛto nāradacoditaiḥna cābhidyanta te sārve tadānyonyena bhārata