Parva.Adhyaya 1.57
Mahabharata · 106 verses
- 1.57.1
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
राजोपरिचरो नाम धर्मनित्यो महीपतिःबभूव मृगयां गन्तुं स कदाचिद्धृतव्रतः
rājoparicaro nāma dharmanityo mahīpatiḥbabhūva mṛgayāṃ gantuṃ sa kadāciddhṛtavrataḥ
- 1.57.2
स चेदिविषयं रम्यं वसुः पौरवनन्दनःइन्द्रोपदेशाज्जग्राह ग्रहणीयं महीपतिः
sa cediviṣayaṃ ramyaṃ vasuḥ pauravanandanaḥindropadeśājjagrāha grahaṇīyaṃ mahīpatiḥ
- 1.57.3
तमाश्रमे न्यस्तशस्त्रं निवसन्तं तपोरतिम्देवः साक्षात्स्वयं वज्री समुपायान्महीपतिम्
tamāśrame nyastaśastraṃ nivasantaṃ taporatimdevaḥ sākṣātsvayaṃ vajrī samupāyānmahīpatim
- 1.57.4
इन्द्रत्वमर्हो राजायं तपसेत्यनुचिन्त्य वैतं सान्त्वेन नृपं साक्षात्तपसः संन्यवर्तयत्
indratvamarho rājāyaṃ tapasetyanucintya vaitaṃ sāntvena nṛpaṃ sākṣāttapasaḥ saṃnyavartayat
- 1.57.5
इन्द्र उवाच · indra uvāca
न संकीर्येत धर्मोऽयं पृथिव्यां पृथिवीपतेतं पाहि धर्मो हि धृतः कृत्स्नं धारयते जगत्
na saṃkīryeta dharmo'yaṃ pṛthivyāṃ pṛthivīpatetaṃ pāhi dharmo hi dhṛtaḥ kṛtsnaṃ dhārayate jagat
- 1.57.6
लोक्यं धर्मं पालय त्वं नित्ययुक्तः समाहितःधर्मयुक्तस्ततो लोकान्पुण्यानाप्स्यसि शाश्वतान्
lokyaṃ dharmaṃ pālaya tvaṃ nityayuktaḥ samāhitaḥdharmayuktastato lokānpuṇyānāpsyasi śāśvatān
- 1.57.7
दिविष्ठस्य भुविष्ठस्त्वं सखा भूत्वा मम प्रियःऊधः पृथिव्या यो देशस्तमावस नराधिप
diviṣṭhasya bhuviṣṭhastvaṃ sakhā bhūtvā mama priyaḥūdhaḥ pṛthivyā yo deśastamāvasa narādhipa
- 1.57.8
पशव्यश्चैव पुण्यश्च सुस्थिरो धनधान्यवान्स्वारक्ष्यश्चैव सौम्यश्च भोग्यैर्भूमिगुणैर्युतः
paśavyaścaiva puṇyaśca susthiro dhanadhānyavānsvārakṣyaścaiva saumyaśca bhogyairbhūmiguṇairyutaḥ
- 1.57.9
अत्यन्यानेष देशो हि धनरत्नादिभिर्युतःवसुपूर्णा च वसुधा वस चेदिषु चेदिप
atyanyāneṣa deśo hi dhanaratnādibhiryutaḥvasupūrṇā ca vasudhā vasa cediṣu cedipa
- 1.57.10
धर्मशीला जनपदाः सुसंतोषाश्च साधवःन च मिथ्याप्रलापोऽत्र स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा
dharmaśīlā janapadāḥ susaṃtoṣāśca sādhavaḥna ca mithyāpralāpo'tra svaireṣvapi kuto'nyathā
- 1.57.11
न च पित्रा विभज्यन्ते नरा गुरुहिते रताःयुञ्जते धुरि नो गाश्च कृशाः संधुक्षयन्ति च
na ca pitrā vibhajyante narā guruhite ratāḥyuñjate dhuri no gāśca kṛśāḥ saṃdhukṣayanti ca
- 1.57.12
सर्वे वर्णाः स्वधर्मस्थाः सदा चेदिषु मानदन तेऽस्त्यविदितं किंचित्त्रिषु लोकेषु यद्भवेत्
sarve varṇāḥ svadharmasthāḥ sadā cediṣu mānadana te'styaviditaṃ kiṃcittriṣu lokeṣu yadbhavet
- 1.57.13
देवोपभोग्यं दिव्यं च आकाशे स्फाटिकं महत्आकाशगं त्वां मद्दत्तं विमानमुपपत्स्यते
devopabhogyaṃ divyaṃ ca ākāśe sphāṭikaṃ mahatākāśagaṃ tvāṃ maddattaṃ vimānamupapatsyate
- 1.57.14
त्वमेकः सर्वमर्त्येषु विमानवरमास्थितःचरिष्यस्युपरिस्थो वै देवो विग्रहवानिव
tvamekaḥ sarvamartyeṣu vimānavaramāsthitaḥcariṣyasyuparistho vai devo vigrahavāniva
- 1.57.15
ददामि ते वैजयन्तीं मालामम्लानपङ्कजाम्धारयिष्यति संग्रामे या त्वां शस्त्रैरविक्षतम्
dadāmi te vaijayantīṃ mālāmamlānapaṅkajāmdhārayiṣyati saṃgrāme yā tvāṃ śastrairavikṣatam
- 1.57.16
लक्षणं चैतदेवेह भविता ते नराधिपइन्द्रमालेति विख्यातं धन्यमप्रतिमं महत्
lakṣaṇaṃ caitadeveha bhavitā te narādhipaindramāleti vikhyātaṃ dhanyamapratimaṃ mahat
- 1.57.17
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
यष्टिं च वैणवीं तस्मै ददौ वृत्रनिषूदनःइष्टप्रदानमुद्दिश्य शिष्टानां परिपालिनीम्
yaṣṭiṃ ca vaiṇavīṃ tasmai dadau vṛtraniṣūdanaḥiṣṭapradānamuddiśya śiṣṭānāṃ paripālinīm
- 1.57.18
तस्याः शक्रस्य पूजार्थं भूमौ भूमिपतिस्तदाप्रवेशं कारयामास गते संवत्सरे तदा
tasyāḥ śakrasya pūjārthaṃ bhūmau bhūmipatistadāpraveśaṃ kārayāmāsa gate saṃvatsare tadā
- 1.57.19
ततः प्रभृति चाद्यापि यष्ट्याः क्षितिपसत्तमैःप्रवेशः क्रियते राजन्यथा तेन प्रवर्तितः
tataḥ prabhṛti cādyāpi yaṣṭyāḥ kṣitipasattamaiḥpraveśaḥ kriyate rājanyathā tena pravartitaḥ
- 1.57.20
अपरेद्युस्तथा चास्याः क्रियते उच्छ्रयो नृपैःअलंकृतायाः पिटकैर्गन्धैर्माल्यैश्च भूषणैःमाल्यदामपरिक्षिप्ता विधिवत्क्रियतेऽपि च
aparedyustathā cāsyāḥ kriyate ucchrayo nṛpaiḥalaṃkṛtāyāḥ piṭakairgandhairmālyaiśca bhūṣaṇaiḥmālyadāmaparikṣiptā vidhivatkriyate'pi ca
- 1.57.21
भगवान्पूज्यते चात्र हास्यरूपेण शंकरःस्वयमेव गृहीतेन वसोः प्रीत्या महात्मनः
bhagavānpūjyate cātra hāsyarūpeṇa śaṃkaraḥsvayameva gṛhītena vasoḥ prītyā mahātmanaḥ
- 1.57.22
एतां पूजां महेन्द्रस्तु दृष्ट्वा देव कृतां शुभाम्वसुना राजमुख्येन प्रीतिमानब्रवीद्विभुः
etāṃ pūjāṃ mahendrastu dṛṣṭvā deva kṛtāṃ śubhāmvasunā rājamukhyena prītimānabravīdvibhuḥ
- 1.57.23
ये पूजयिष्यन्ति नरा राजानश्च महं ममकारयिष्यन्ति च मुदा यथा चेदिपतिर्नृपः
ye pūjayiṣyanti narā rājānaśca mahaṃ mamakārayiṣyanti ca mudā yathā cedipatirnṛpaḥ
- 1.57.24
तेषां श्रीर्विजयश्चैव सराष्ट्राणां भविष्यतितथा स्फीतो जनपदो मुदितश्च भविष्यति
teṣāṃ śrīrvijayaścaiva sarāṣṭrāṇāṃ bhaviṣyatitathā sphīto janapado muditaśca bhaviṣyati
- 1.57.25
एवं महात्मना तेन महेन्द्रेण नराधिपवसुः प्रीत्या मघवता महाराजोऽभिसत्कृतः
evaṃ mahātmanā tena mahendreṇa narādhipavasuḥ prītyā maghavatā mahārājo'bhisatkṛtaḥ
- 1.57.26
उत्सवं कारयिष्यन्ति सदा शक्रस्य ये नराःभूमिदानादिभिर्दानैर्यथा पूता भवन्ति वैवरदानमहायज्ञैस्तथा शक्रोत्सवेन ते
utsavaṃ kārayiṣyanti sadā śakrasya ye narāḥbhūmidānādibhirdānairyathā pūtā bhavanti vaivaradānamahāyajñaistathā śakrotsavena te
- 1.57.27
संपूजितो मघवता वसुश्चेदिपतिस्तदापालयामास धर्मेण चेदिस्थः पृथिवीमिमाम्इन्द्रप्रीत्या भूमिपतिश्चकारेन्द्रमहं वसुः
saṃpūjito maghavatā vasuścedipatistadāpālayāmāsa dharmeṇa cedisthaḥ pṛthivīmimāmindraprītyā bhūmipatiścakārendramahaṃ vasuḥ
- 1.57.28
पुत्राश्चास्य महावीर्याः पञ्चासन्नमितौजसःनानाराज्येषु च सुतान्स सम्राडभ्यषेचयत्
putrāścāsya mahāvīryāḥ pañcāsannamitaujasaḥnānārājyeṣu ca sutānsa samrāḍabhyaṣecayat
- 1.57.29
महारथो मगधराड्विश्रुतो यो बृहद्रथःप्रत्यग्रहः कुशाम्बश्च यमाहुर्मणिवाहनम्मच्छिल्लश्च यदुश्चैव राजन्यश्चापराजितः
mahāratho magadharāḍviśruto yo bṛhadrathaḥpratyagrahaḥ kuśāmbaśca yamāhurmaṇivāhanammacchillaśca yaduścaiva rājanyaścāparājitaḥ
- 1.57.30
एते तस्य सुता राजन्राजर्षेर्भूरितेजसःन्यवेशयन्नामभिः स्वैस्ते देशांश्च पुराणि चवासवाः पञ्च राजानः पृथग्वंशाश्च शाश्वताः
ete tasya sutā rājanrājarṣerbhūritejasaḥnyaveśayannāmabhiḥ svaiste deśāṃśca purāṇi cavāsavāḥ pañca rājānaḥ pṛthagvaṃśāśca śāśvatāḥ
- 1.57.31
वसन्तमिन्द्रप्रासादे आकाशे स्फाटिके च तम्उपतस्थुर्महात्मानं गन्धर्वाप्सरसो नृपम्राजोपरिचरेत्येवं नाम तस्याथ विश्रुतम्
vasantamindraprāsāde ākāśe sphāṭike ca tamupatasthurmahātmānaṃ gandharvāpsaraso nṛpamrājoparicaretyevaṃ nāma tasyātha viśrutam
- 1.57.32
पुरोपवाहिनीं तस्य नदीं शुक्तिमतीं गिरिःअरौत्सीच्चेतनायुक्तः कामात्कोलाहलः किल
puropavāhinīṃ tasya nadīṃ śuktimatīṃ giriḥarautsīccetanāyuktaḥ kāmātkolāhalaḥ kila
- 1.57.33
गिरिं कोलाहलं तं तु पदा वसुरताडयत्निश्चक्राम नदी तेन प्रहारविवरेण सा
giriṃ kolāhalaṃ taṃ tu padā vasuratāḍayatniścakrāma nadī tena prahāravivareṇa sā
- 1.57.34
तस्यां नद्यामजनयन्मिथुनं पर्वतः स्वयम्तस्माद्विमोक्षणात्प्रीता नदी राज्ञे न्यवेदयत्
tasyāṃ nadyāmajanayanmithunaṃ parvataḥ svayamtasmādvimokṣaṇātprītā nadī rājñe nyavedayat
- 1.57.35
यः पुमानभवत्तत्र तं स राजर्षिसत्तमःवसुर्वसुप्रदश्चक्रे सेनापतिमरिंदमम्चकार पत्नीं कन्यां तु दयितां गिरिकां नृपः
yaḥ pumānabhavattatra taṃ sa rājarṣisattamaḥvasurvasupradaścakre senāpatimariṃdamamcakāra patnīṃ kanyāṃ tu dayitāṃ girikāṃ nṛpaḥ
- 1.57.36
वसोः पत्नी तु गिरिका कामात्काले न्यवेदयत्ऋतुकालमनुप्राप्तं स्नाता पुंसवने शुचिः
vasoḥ patnī tu girikā kāmātkāle nyavedayatṛtukālamanuprāptaṃ snātā puṃsavane śuciḥ
- 1.57.37
तदहः पितरश्चैनमूचुर्जहि मृगानितितं राजसत्तमं प्रीतास्तदा मतिमतां वरम्
tadahaḥ pitaraścainamūcurjahi mṛgānititaṃ rājasattamaṃ prītāstadā matimatāṃ varam
- 1.57.38
स पितॄणां नियोगं तमव्यतिक्रम्य पार्थिवःचचार मृगयां कामी गिरिकामेव संस्मरन्अतीव रूपसंपन्नां साक्षाच्छ्रियमिवापराम्
sa pitṝṇāṃ niyogaṃ tamavyatikramya pārthivaḥcacāra mṛgayāṃ kāmī girikāmeva saṃsmaranatīva rūpasaṃpannāṃ sākṣācchriyamivāparām
- 1.57.39
तस्य रेतः प्रचस्कन्द चरतो रुचिरे वनेस्कन्नमात्रं च तद्रेतो वृक्षपत्रेण भूमिपः
tasya retaḥ pracaskanda carato rucire vaneskannamātraṃ ca tadreto vṛkṣapatreṇa bhūmipaḥ
- 1.57.40
प्रतिजग्राह मिथ्या मे न स्कन्देद्रेत इत्युतऋतुश्च तस्याः पत्न्या मे न मोघः स्यादिति प्रभुः
pratijagrāha mithyā me na skandedreta ityutaṛtuśca tasyāḥ patnyā me na moghaḥ syāditi prabhuḥ
- 1.57.41
संचिन्त्यैवं तदा राजा विचार्य च पुनः पुनःअमोघत्वं च विज्ञाय रेतसो राजसत्तमः
saṃcintyaivaṃ tadā rājā vicārya ca punaḥ punaḥamoghatvaṃ ca vijñāya retaso rājasattamaḥ
- 1.57.42
शुक्रप्रस्थापने कालं महिष्याः प्रसमीक्ष्य सःअभिमन्त्र्याथ तच्छुक्रमारात्तिष्ठन्तमाशुगम्सूक्ष्मधर्मार्थतत्त्वज्ञो ज्ञात्वा श्येनं ततोऽब्रवीत्
śukraprasthāpane kālaṃ mahiṣyāḥ prasamīkṣya saḥabhimantryātha tacchukramārāttiṣṭhantamāśugamsūkṣmadharmārthatattvajño jñātvā śyenaṃ tato'bravīt
- 1.57.43
मत्प्रियार्थमिदं सौम्य शुक्रं मम गृहं नयगिरिकायाः प्रयच्छाशु तस्या ह्यार्तवमद्य वै
matpriyārthamidaṃ saumya śukraṃ mama gṛhaṃ nayagirikāyāḥ prayacchāśu tasyā hyārtavamadya vai
- 1.57.44
गृहीत्वा तत्तदा श्येनस्तूर्णमुत्पत्य वेगवान्जवं परममास्थाय प्रदुद्राव विहंगमः
gṛhītvā tattadā śyenastūrṇamutpatya vegavānjavaṃ paramamāsthāya pradudrāva vihaṃgamaḥ
- 1.57.45
तमपश्यदथायान्तं श्येनं श्येनस्तथापरःअभ्यद्रवच्च तं सद्यो दृष्ट्वैवामिषशङ्कया
tamapaśyadathāyāntaṃ śyenaṃ śyenastathāparaḥabhyadravacca taṃ sadyo dṛṣṭvaivāmiṣaśaṅkayā
- 1.57.46
तुण्डयुद्धमथाकाशे तावुभौ संप्रचक्रतुःयुध्यतोरपतद्रेतस्तच्चापि यमुनाम्भसि
tuṇḍayuddhamathākāśe tāvubhau saṃpracakratuḥyudhyatorapatadretastaccāpi yamunāmbhasi
- 1.57.47
तत्राद्रिकेति विख्याता ब्रह्मशापाद्वराप्सराःमीनभावमनुप्राप्ता बभूव यमुनाचरी
tatrādriketi vikhyātā brahmaśāpādvarāpsarāḥmīnabhāvamanuprāptā babhūva yamunācarī
- 1.57.48
श्येनपादपरिभ्रष्टं तद्वीर्यमथ वासवम्जग्राह तरसोपेत्य साद्रिका मत्स्यरूपिणी
śyenapādaparibhraṣṭaṃ tadvīryamatha vāsavamjagrāha tarasopetya sādrikā matsyarūpiṇī
- 1.57.49
कदाचिदथ मत्सीं तां बबन्धुर्मत्स्यजीविनःमासे च दशमे प्राप्ते तदा भरतसत्तमउज्जह्रुरुदरात्तस्याः स्त्रीपुमांसं च मानुषम्
kadācidatha matsīṃ tāṃ babandhurmatsyajīvinaḥmāse ca daśame prāpte tadā bharatasattamaujjahrurudarāttasyāḥ strīpumāṃsaṃ ca mānuṣam
- 1.57.50
आश्चर्यभूतं मत्वा तद्राज्ञस्ते प्रत्यवेदयन्काये मत्स्या इमौ राजन्संभूतौ मानुषाविति
āścaryabhūtaṃ matvā tadrājñaste pratyavedayankāye matsyā imau rājansaṃbhūtau mānuṣāviti
- 1.57.51
तयोः पुमांसं जग्राह राजोपरिचरस्तदास मत्स्यो नाम राजासीद्धार्मिकः सत्यसंगरः
tayoḥ pumāṃsaṃ jagrāha rājoparicarastadāsa matsyo nāma rājāsīddhārmikaḥ satyasaṃgaraḥ
- 1.57.52
साप्सरा मुक्तशापा च क्षणेन समपद्यतपुरोक्ता या भगवता तिर्यग्योनिगता शुभेमानुषौ जनयित्वा त्वं शापमोक्षमवाप्स्यसि
sāpsarā muktaśāpā ca kṣaṇena samapadyatapuroktā yā bhagavatā tiryagyonigatā śubhemānuṣau janayitvā tvaṃ śāpamokṣamavāpsyasi
- 1.57.53
ततः सा जनयित्वा तौ विशस्ता मत्स्यघातिनासंत्यज्य मत्स्यरूपं सा दिव्यं रूपमवाप्य चसिद्धर्षिचारणपथं जगामाथ वराप्सराः
tataḥ sā janayitvā tau viśastā matsyaghātināsaṃtyajya matsyarūpaṃ sā divyaṃ rūpamavāpya casiddharṣicāraṇapathaṃ jagāmātha varāpsarāḥ
- 1.57.54
या कन्या दुहिता तस्या मत्स्या मत्स्यसगन्धिनीराज्ञा दत्ताथ दाशाय इयं तव भवत्वितिरूपसत्त्वसमायुक्ता सर्वैः समुदिता गुणैः
yā kanyā duhitā tasyā matsyā matsyasagandhinīrājñā dattātha dāśāya iyaṃ tava bhavatvitirūpasattvasamāyuktā sarvaiḥ samuditā guṇaiḥ
- 1.57.55
सा तु सत्यवती नाम मत्स्यघात्यभिसंश्रयात्आसीन्मत्स्यसगन्धैव कंचित्कालं शुचिस्मिता
sā tu satyavatī nāma matsyaghātyabhisaṃśrayātāsīnmatsyasagandhaiva kaṃcitkālaṃ śucismitā
- 1.57.56
शुश्रूषार्थं पितुर्नावं तां तु वाहयतीं जलेतीर्थयात्रां परिक्रामन्नपश्यद्वै पराशरः
śuśrūṣārthaṃ piturnāvaṃ tāṃ tu vāhayatīṃ jaletīrthayātrāṃ parikrāmannapaśyadvai parāśaraḥ
- 1.57.57
अतीव रूपसंपन्नां सिद्धानामपि काङ्क्षिताम्दृष्ट्वैव च स तां धीमांश्चकमे चारुदर्शनाम्विद्वांस्तां वासवीं कन्यां कार्यवान्मुनिपुंगवः
atīva rūpasaṃpannāṃ siddhānāmapi kāṅkṣitāmdṛṣṭvaiva ca sa tāṃ dhīmāṃścakame cārudarśanāmvidvāṃstāṃ vāsavīṃ kanyāṃ kāryavānmunipuṃgavaḥ
- 1.57.58
साब्रवीत्पश्य भगवन्पारावारे ऋषीन्स्थितान्आवयोर्दृश्यतोरेभिः कथं नु स्यात्समागमः
sābravītpaśya bhagavanpārāvāre ṛṣīnsthitānāvayordṛśyatorebhiḥ kathaṃ nu syātsamāgamaḥ
- 1.57.59
एवं तयोक्तो भगवान्नीहारमसृजत्प्रभुःयेन देशः स सर्वस्तु तमोभूत इवाभवत्
evaṃ tayokto bhagavānnīhāramasṛjatprabhuḥyena deśaḥ sa sarvastu tamobhūta ivābhavat
- 1.57.60
दृष्ट्वा सृष्टं तु नीहारं ततस्तं परमर्षिणाविस्मिता चाब्रवीत्कन्या व्रीडिता च मनस्विनी
dṛṣṭvā sṛṣṭaṃ tu nīhāraṃ tatastaṃ paramarṣiṇāvismitā cābravītkanyā vrīḍitā ca manasvinī
- 1.57.61
विद्धि मां भगवन्कन्यां सदा पितृवशानुगाम्त्वत्संयोगाच्च दुष्येत कन्याभावो ममानघ
viddhi māṃ bhagavankanyāṃ sadā pitṛvaśānugāmtvatsaṃyogācca duṣyeta kanyābhāvo mamānagha
- 1.57.62
कन्यात्वे दूषिते चापि कथं शक्ष्ये द्विजोत्तमगन्तुं गृहं गृहे चाहं धीमन्न स्थातुमुत्सहेएतत्संचिन्त्य भगवन्विधत्स्व यदनन्तरम्
kanyātve dūṣite cāpi kathaṃ śakṣye dvijottamagantuṃ gṛhaṃ gṛhe cāhaṃ dhīmanna sthātumutsaheetatsaṃcintya bhagavanvidhatsva yadanantaram
- 1.57.63
एवमुक्तवतीं तां तु प्रीतिमानृषिसत्तमःउवाच मत्प्रियं कृत्वा कन्यैव त्वं भविष्यसि
evamuktavatīṃ tāṃ tu prītimānṛṣisattamaḥuvāca matpriyaṃ kṛtvā kanyaiva tvaṃ bhaviṣyasi
- 1.57.64
वृणीष्व च वरं भीरु यं त्वमिच्छसि भामिनिवृथा हि न प्रसादो मे भूतपूर्वः शुचिस्मिते
vṛṇīṣva ca varaṃ bhīru yaṃ tvamicchasi bhāminivṛthā hi na prasādo me bhūtapūrvaḥ śucismite
- 1.57.65
एवमुक्ता वरं वव्रे गात्रसौगन्ध्यमुत्तमम्स चास्यै भगवान्प्रादान्मनसः काङ्क्षितं प्रभुः
evamuktā varaṃ vavre gātrasaugandhyamuttamamsa cāsyai bhagavānprādānmanasaḥ kāṅkṣitaṃ prabhuḥ
- 1.57.66
ततो लब्धवरा प्रीता स्त्रीभावगुणभूषिताजगाम सह संसर्गमृषिणाद्भुतकर्मणा
tato labdhavarā prītā strībhāvaguṇabhūṣitājagāma saha saṃsargamṛṣiṇādbhutakarmaṇā
- 1.57.67
तेन गन्धवतीत्येव नामास्याः प्रथितं भुवितस्यास्तु योजनाद्गन्धमाजिघ्रन्ति नरा भुवि
tena gandhavatītyeva nāmāsyāḥ prathitaṃ bhuvitasyāstu yojanādgandhamājighranti narā bhuvi
- 1.57.68
ततो योजनगन्धेति तस्या नाम परिश्रुतम्पराशरोऽपि भगवाञ्जगाम स्वं निवेशनम्
tato yojanagandheti tasyā nāma pariśrutamparāśaro'pi bhagavāñjagāma svaṃ niveśanam
- 1.57.69
इति सत्यवती हृष्टा लब्ध्वा वरमनुत्तमम्पराशरेण संयुक्ता सद्यो गर्भं सुषाव साजज्ञे च यमुनाद्वीपे पाराशर्यः स वीर्यवान्
iti satyavatī hṛṣṭā labdhvā varamanuttamamparāśareṇa saṃyuktā sadyo garbhaṃ suṣāva sājajñe ca yamunādvīpe pārāśaryaḥ sa vīryavān
- 1.57.70
स मातरमुपस्थाय तपस्येव मनो दधेस्मृतोऽहं दर्शयिष्यामि कृत्येष्विति च सोऽब्रवीत्
sa mātaramupasthāya tapasyeva mano dadhesmṛto'haṃ darśayiṣyāmi kṛtyeṣviti ca so'bravīt
- 1.57.71
एवं द्वैपायनो जज्ञे सत्यवत्यां पराशरात्द्वीपे न्यस्तः स यद्बालस्तस्माद्द्वैपायनोऽभवत्
evaṃ dvaipāyano jajñe satyavatyāṃ parāśarātdvīpe nyastaḥ sa yadbālastasmāddvaipāyano'bhavat
- 1.57.72
पादापसारिणं धर्मं विद्वान्स तु युगे युगेआयुः शक्तिं च मर्त्यानां युगानुगमवेक्ष्य च
pādāpasāriṇaṃ dharmaṃ vidvānsa tu yuge yugeāyuḥ śaktiṃ ca martyānāṃ yugānugamavekṣya ca
- 1.57.73
ब्रह्मणो ब्राह्मणानां च तथानुग्रहकाम्ययाविव्यास वेदान्यस्माच्च तस्माद्व्यास इति स्मृतः
brahmaṇo brāhmaṇānāṃ ca tathānugrahakāmyayāvivyāsa vedānyasmācca tasmādvyāsa iti smṛtaḥ
- 1.57.74
वेदानध्यापयामास महाभारतपञ्चमान्सुमन्तुं जैमिनिं पैलं शुकं चैव स्वमात्मजम्
vedānadhyāpayāmāsa mahābhāratapañcamānsumantuṃ jaiminiṃ pailaṃ śukaṃ caiva svamātmajam
- 1.57.75
प्रभुर्वरिष्ठो वरदो वैशंपायनमेव चसंहितास्तैः पृथक्त्वेन भारतस्य प्रकाशिताः
prabhurvariṣṭho varado vaiśaṃpāyanameva casaṃhitāstaiḥ pṛthaktvena bhāratasya prakāśitāḥ
- 1.57.76
तथा भीष्मः शांतनवो गङ्गायाममितद्युतिःवसुवीर्यात्समभवन्महावीर्यो महायशाः
tathā bhīṣmaḥ śāṃtanavo gaṅgāyāmamitadyutiḥvasuvīryātsamabhavanmahāvīryo mahāyaśāḥ
- 1.57.77
शूले प्रोतः पुराणर्षिरचोरश्चोरशङ्कयाअणीमाण्डव्य इति वै विख्यातः सुमहायशाः
śūle protaḥ purāṇarṣiracoraścoraśaṅkayāaṇīmāṇḍavya iti vai vikhyātaḥ sumahāyaśāḥ
- 1.57.78
स धर्ममाहूय पुरा महर्षिरिदमुक्तवान्इषीकया मया बाल्यादेका विद्धा शकुन्तिका
sa dharmamāhūya purā maharṣiridamuktavāniṣīkayā mayā bālyādekā viddhā śakuntikā
- 1.57.79
तत्किल्बिषं स्मरे धर्म नान्यत्पापमहं स्मरेतन्मे सहस्रसमितं कस्मान्नेहाजयत्तपः
tatkilbiṣaṃ smare dharma nānyatpāpamahaṃ smaretanme sahasrasamitaṃ kasmānnehājayattapaḥ
- 1.57.80
गरीयान्ब्राह्मणवधः सर्वभूतवधाद्यतःतस्मात्त्वं किल्बिषादस्माच्छूद्रयोनौ जनिष्यसि
garīyānbrāhmaṇavadhaḥ sarvabhūtavadhādyataḥtasmāttvaṃ kilbiṣādasmācchūdrayonau janiṣyasi
- 1.57.81
तेन शापेन धर्मोऽपि शूद्रयोनावजायतविद्वान्विदुररूपेण धार्मी तनुरकिल्बिषी
tena śāpena dharmo'pi śūdrayonāvajāyatavidvānvidurarūpeṇa dhārmī tanurakilbiṣī
- 1.57.82
संजयो मुनिकल्पस्तु जज्ञे सूतो गवल्गणात्सूर्याच्च कुन्तिकन्यायां जज्ञे कर्णो महारथःसहजं कवचं बिभ्रत्कुण्डलोद्द्योतिताननः
saṃjayo munikalpastu jajñe sūto gavalgaṇātsūryācca kuntikanyāyāṃ jajñe karṇo mahārathaḥsahajaṃ kavacaṃ bibhratkuṇḍaloddyotitānanaḥ
- 1.57.83
अनुग्रहार्थं लोकानां विष्णुर्लोकनमस्कृतःवसुदेवात्तु देवक्यां प्रादुर्भूतो महायशाः
anugrahārthaṃ lokānāṃ viṣṇurlokanamaskṛtaḥvasudevāttu devakyāṃ prādurbhūto mahāyaśāḥ
- 1.57.84
अनादिनिधनो देवः स कर्ता जगतः प्रभुःअव्यक्तमक्षरं ब्रह्म प्रधानं निर्गुणात्मकम्
anādinidhano devaḥ sa kartā jagataḥ prabhuḥavyaktamakṣaraṃ brahma pradhānaṃ nirguṇātmakam
- 1.57.85
आत्मानमव्ययं चैव प्रकृतिं प्रभवं परम्पुरुषं विश्वकर्माणं सत्त्वयोगं ध्रुवाक्षरम्
ātmānamavyayaṃ caiva prakṛtiṃ prabhavaṃ parampuruṣaṃ viśvakarmāṇaṃ sattvayogaṃ dhruvākṣaram
- 1.57.86
अनन्तमचलं देवं हंसं नारायणं प्रभुम्धातारमजरं नित्यं तमाहुः परमव्ययम्
anantamacalaṃ devaṃ haṃsaṃ nārāyaṇaṃ prabhumdhātāramajaraṃ nityaṃ tamāhuḥ paramavyayam
- 1.57.87
पुरुषः स विभुः कर्ता सर्वभूतपितामहःधर्मसंवर्धनार्थाय प्रजज्ञेऽन्धकवृष्णिषु
puruṣaḥ sa vibhuḥ kartā sarvabhūtapitāmahaḥdharmasaṃvardhanārthāya prajajñe'ndhakavṛṣṇiṣu
- 1.57.88
अस्त्रज्ञौ तु महावीर्यौ सर्वशस्त्रविशारदौसात्यकिः कृतवर्मा च नारायणमनुव्रतौसत्यकाद्धृदिकाच्चैव जज्ञातेऽस्त्रविशारदौ
astrajñau tu mahāvīryau sarvaśastraviśāradausātyakiḥ kṛtavarmā ca nārāyaṇamanuvratausatyakāddhṛdikāccaiva jajñāte'straviśāradau
- 1.57.89
भरद्वाजस्य च स्कन्नं द्रोण्यां शुक्रमवर्धतमहर्षेरुग्रतपसस्तस्माद्द्रोणो व्यजायत
bharadvājasya ca skannaṃ droṇyāṃ śukramavardhatamaharṣerugratapasastasmāddroṇo vyajāyata
- 1.57.90
गौतमान्मिथुनं जज्ञे शरस्तम्बाच्छरद्वतःअश्वत्थाम्नश्च जननी कृपश्चैव महाबलःअश्वत्थामा ततो जज्ञे द्रोणादस्त्रभृतां वरः
gautamānmithunaṃ jajñe śarastambāccharadvataḥaśvatthāmnaśca jananī kṛpaścaiva mahābalaḥaśvatthāmā tato jajñe droṇādastrabhṛtāṃ varaḥ
- 1.57.91
तथैव धृष्टद्युम्नोऽपि साक्षादग्निसमद्युतिःवैताने कर्मणि तते पावकात्समजायतवीरो द्रोणविनाशाय धनुषा सह वीर्यवान्
tathaiva dhṛṣṭadyumno'pi sākṣādagnisamadyutiḥvaitāne karmaṇi tate pāvakātsamajāyatavīro droṇavināśāya dhanuṣā saha vīryavān
- 1.57.92
तथैव वेद्यां कृष्णापि जज्ञे तेजस्विनी शुभाविभ्राजमाना वपुषा बिभ्रती रूपमुत्तमम्
tathaiva vedyāṃ kṛṣṇāpi jajñe tejasvinī śubhāvibhrājamānā vapuṣā bibhratī rūpamuttamam
- 1.57.93
प्रह्रादशिष्यो नग्नजित्सुबलश्चाभवत्ततःतस्य प्रजा धर्महन्त्री जज्ञे देवप्रकोपनात्
prahrādaśiṣyo nagnajitsubalaścābhavattataḥtasya prajā dharmahantrī jajñe devaprakopanāt
- 1.57.94
गान्धारराजपुत्रोऽभूच्छकुनिः सौबलस्तथादुर्योधनस्य माता च जज्ञातेऽर्थविदावुभौ
gāndhārarājaputro'bhūcchakuniḥ saubalastathāduryodhanasya mātā ca jajñāte'rthavidāvubhau
- 1.57.95
कृष्णद्वैपायनाज्जज्ञे धृतराष्ट्रो जनेश्वरःक्षेत्रे विचित्रवीर्यस्य पाण्डुश्चैव महाबलः
kṛṣṇadvaipāyanājjajñe dhṛtarāṣṭro janeśvaraḥkṣetre vicitravīryasya pāṇḍuścaiva mahābalaḥ
- 1.57.96
पाण्डोस्तु जज्ञिरे पञ्च पुत्रा देवसमाः पृथक्द्वयोः स्त्रियोर्गुणज्येष्ठस्तेषामासीद्युधिष्ठिरः
pāṇḍostu jajñire pañca putrā devasamāḥ pṛthakdvayoḥ striyorguṇajyeṣṭhasteṣāmāsīdyudhiṣṭhiraḥ
- 1.57.97
धर्माद्युधिष्ठिरो जज्ञे मारुतात्तु वृकोदरःइन्द्राद्धनंजयः श्रीमान्सर्वशस्त्रभृतां वरः
dharmādyudhiṣṭhiro jajñe mārutāttu vṛkodaraḥindrāddhanaṃjayaḥ śrīmānsarvaśastrabhṛtāṃ varaḥ
- 1.57.98
जज्ञाते रूपसंपन्नावश्विभ्यां तु यमावुभौनकुलः सहदेवश्च गुरुशुश्रूषणे रतौ
jajñāte rūpasaṃpannāvaśvibhyāṃ tu yamāvubhaunakulaḥ sahadevaśca guruśuśrūṣaṇe ratau
- 1.57.99
तथा पुत्रशतं जज्ञे धृतराष्ट्रस्य धीमतःदुर्योधनप्रभृतयो युयुत्सुः करणस्तथा
tathā putraśataṃ jajñe dhṛtarāṣṭrasya dhīmataḥduryodhanaprabhṛtayo yuyutsuḥ karaṇastathā
- 1.57.100
अभिमन्युः सुभद्रायामर्जुनादभ्यजायतस्वस्रीयो वासुदेवस्य पौत्रः पाण्डोर्महात्मनः
abhimanyuḥ subhadrāyāmarjunādabhyajāyatasvasrīyo vāsudevasya pautraḥ pāṇḍormahātmanaḥ
- 1.57.101
पाण्डवेभ्योऽपि पञ्चभ्यः कृष्णायां पञ्च जज्ञिरेकुमारा रूपसंपन्नाः सर्वशस्त्रविशारदाः
pāṇḍavebhyo'pi pañcabhyaḥ kṛṣṇāyāṃ pañca jajñirekumārā rūpasaṃpannāḥ sarvaśastraviśāradāḥ
- 1.57.102
प्रतिविन्ध्यो युधिष्ठिरात्सुतसोमो वृकोदरात्अर्जुनाच्छ्रुतकीर्तिस्तु शतानीकस्तु नाकुलिः
prativindhyo yudhiṣṭhirātsutasomo vṛkodarātarjunācchrutakīrtistu śatānīkastu nākuliḥ
- 1.57.103
तथैव सहदेवाच्च श्रुतसेनः प्रतापवान्हिडिम्बायां च भीमेन वने जज्ञे घटोत्कचः
tathaiva sahadevācca śrutasenaḥ pratāpavānhiḍimbāyāṃ ca bhīmena vane jajñe ghaṭotkacaḥ
- 1.57.104
शिखण्डी द्रुपदाज्जज्ञे कन्या पुत्रत्वमागतायां यक्षः पुरुषं चक्रे स्थूणः प्रियचिकीर्षया
śikhaṇḍī drupadājjajñe kanyā putratvamāgatāyāṃ yakṣaḥ puruṣaṃ cakre sthūṇaḥ priyacikīrṣayā
- 1.57.105
कुरूणां विग्रहे तस्मिन्समागच्छन्बहून्यथराज्ञां शतसहस्राणि योत्स्यमानानि संयुगे
kurūṇāṃ vigrahe tasminsamāgacchanbahūnyatharājñāṃ śatasahasrāṇi yotsyamānāni saṃyuge
- 1.57.106
तेषामपरिमेयानि नामधेयानि सर्वशःन शक्यं परिसंख्यातुं वर्षाणामयुतैरपिएते तु कीर्तिता मुख्या यैराख्यानमिदं ततम्
teṣāmaparimeyāni nāmadheyāni sarvaśaḥna śakyaṃ parisaṃkhyātuṃ varṣāṇāmayutairapiete tu kīrtitā mukhyā yairākhyānamidaṃ tatam