Parva.Adhyaya 1.66

शकुन्तलोवाचएवमुक्तस्तया शक्रः संदिदेश सदागतिम्प्रातिष्ठत तदा काले मेनका वायुना सह

śakuntalovācaevamuktastayā śakraḥ saṃdideśa sadāgatimprātiṣṭhata tadā kāle menakā vāyunā saha

अथापश्यद्वरारोहा तपसा दग्धकिल्बिषम्विश्वामित्रं तपस्यन्तं मेनका भीरुराश्रमे

athāpaśyadvarārohā tapasā dagdhakilbiṣamviśvāmitraṃ tapasyantaṃ menakā bhīrurāśrame

अभिवाद्य ततः सा तं प्राक्रीडदृषिसंनिधौअपोवाह च वासोऽस्या मारुतः शशिसंनिभम्

abhivādya tataḥ sā taṃ prākrīḍadṛṣisaṃnidhauapovāha ca vāso'syā mārutaḥ śaśisaṃnibham

सागच्छत्त्वरिता भूमिं वासस्तदभिलिङ्गतीउत्स्मयन्तीव सव्रीडं मारुतं वरवर्णिनी

sāgacchattvaritā bhūmiṃ vāsastadabhiliṅgatīutsmayantīva savrīḍaṃ mārutaṃ varavarṇinī

गृद्धां वाससि संभ्रान्तां मेनकां मुनिसत्तमःअनिर्देश्यवयोरूपामपश्यद्विवृतां तदा

gṛddhāṃ vāsasi saṃbhrāntāṃ menakāṃ munisattamaḥanirdeśyavayorūpāmapaśyadvivṛtāṃ tadā

तस्या रूपगुणं दृष्ट्वा स तु विप्रर्षभस्तदाचकार भावं संसर्गे तया कामवशं गतः

tasyā rūpaguṇaṃ dṛṣṭvā sa tu viprarṣabhastadācakāra bhāvaṃ saṃsarge tayā kāmavaśaṃ gataḥ

न्यमन्त्रयत चाप्येनां सा चाप्यैच्छदनिन्दितातौ तत्र सुचिरं कालं वने व्यहरतामुभौरममाणौ यथाकामं यथैकदिवसं तथा

nyamantrayata cāpyenāṃ sā cāpyaicchadaninditātau tatra suciraṃ kālaṃ vane vyaharatāmubhauramamāṇau yathākāmaṃ yathaikadivasaṃ tathā

जनयामास स मुनिर्मेनकायां शकुन्तलाम्प्रस्थे हिमवतो रम्ये मालिनीमभितो नदीम्

janayāmāsa sa munirmenakāyāṃ śakuntalāmprasthe himavato ramye mālinīmabhito nadīm

जातमुत्सृज्य तं गर्भं मेनका मालिनीमनुकृतकार्या ततस्तूर्णमगच्छच्छक्रसंसदम्

jātamutsṛjya taṃ garbhaṃ menakā mālinīmanukṛtakāryā tatastūrṇamagacchacchakrasaṃsadam

तं वने विजने गर्भं सिंहव्याघ्रसमाकुलेदृष्ट्वा शयानं शकुनाः समन्तात्पर्यवारयन्

taṃ vane vijane garbhaṃ siṃhavyāghrasamākuledṛṣṭvā śayānaṃ śakunāḥ samantātparyavārayan

नेमां हिंस्युर्वने बालां क्रव्यादा मांसगृद्धिनःपर्यरक्षन्त तां तत्र शकुन्ता मेनकात्मजाम्

nemāṃ hiṃsyurvane bālāṃ kravyādā māṃsagṛddhinaḥparyarakṣanta tāṃ tatra śakuntā menakātmajām

उपस्प्रष्टुं गतश्चाहमपश्यं शयितामिमाम्निर्जने विपिनेऽरण्ये शकुन्तैः परिवारिताम्आनयित्वा ततश्चैनां दुहितृत्वे न्ययोजयम्

upaspraṣṭuṃ gataścāhamapaśyaṃ śayitāmimāmnirjane vipine'raṇye śakuntaiḥ parivāritāmānayitvā tataścaināṃ duhitṛtve nyayojayam

शरीरकृत्प्राणदाता यस्य चान्नानि भुञ्जतेक्रमेण ते त्रयोऽप्युक्ताः पितरो धर्मनिश्चये

śarīrakṛtprāṇadātā yasya cānnāni bhuñjatekrameṇa te trayo'pyuktāḥ pitaro dharmaniścaye

निर्जने च वने यस्माच्छकुन्तैः परिरक्षिताशकुन्तलेति नामास्याः कृतं चापि ततो मया

nirjane ca vane yasmācchakuntaiḥ parirakṣitāśakuntaleti nāmāsyāḥ kṛtaṃ cāpi tato mayā

एवं दुहितरं विद्धि मम सौम्य शकुन्तलाम्शकुन्तला च पितरं मन्यते मामनिन्दिता

evaṃ duhitaraṃ viddhi mama saumya śakuntalāmśakuntalā ca pitaraṃ manyate māmaninditā

एतदाचष्ट पृष्टः सन्मम जन्म महर्षयेसुतां कण्वस्य मामेवं विद्धि त्वं मनुजाधिप

etadācaṣṭa pṛṣṭaḥ sanmama janma maharṣayesutāṃ kaṇvasya māmevaṃ viddhi tvaṃ manujādhipa

कण्वं हि पितरं मन्ये पितरं स्वमजानतीइति ते कथितं राजन्यथावृत्तं श्रुतं मया

kaṇvaṃ hi pitaraṃ manye pitaraṃ svamajānatīiti te kathitaṃ rājanyathāvṛttaṃ śrutaṃ mayā