Parva.Adhyaya 1.68

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

प्रतिज्ञाय तु दुःषन्ते प्रतियाते शकुन्तलागर्भं सुषाव वामोरुः कुमारममितौजसम्

pratijñāya tu duḥṣante pratiyāte śakuntalāgarbhaṃ suṣāva vāmoruḥ kumāramamitaujasam

त्रिषु वर्षेषु पूर्णेषु दिप्तानलसमद्युतिम्रूपौदार्यगुणोपेतं दौःषन्तिं जनमेजय

triṣu varṣeṣu pūrṇeṣu diptānalasamadyutimrūpaudāryaguṇopetaṃ dauḥṣantiṃ janamejaya

जातकर्मादिसंस्कारं कण्वः पुण्यकृतां वरःतस्याथ कारयामास वर्धमानस्य धीमतः

jātakarmādisaṃskāraṃ kaṇvaḥ puṇyakṛtāṃ varaḥtasyātha kārayāmāsa vardhamānasya dhīmataḥ

दन्तैः शुक्लैः शिखरिभिः सिंहसंहननो युवाचक्राङ्कितकरः श्रीमान्महामूर्धा महाबलःकुमारो देवगर्भाभः स तत्राशु व्यवर्धत

dantaiḥ śuklaiḥ śikharibhiḥ siṃhasaṃhanano yuvācakrāṅkitakaraḥ śrīmānmahāmūrdhā mahābalaḥkumāro devagarbhābhaḥ sa tatrāśu vyavardhata

षड्वर्ष एव बालः स कण्वाश्रमपदं प्रतिव्याघ्रान्सिंहान्वराहांश्च गजांश्च महिषांस्तथा

ṣaḍvarṣa eva bālaḥ sa kaṇvāśramapadaṃ prativyāghrānsiṃhānvarāhāṃśca gajāṃśca mahiṣāṃstathā

बद्ध्वा वृक्षेषु बलवानाश्रमस्य समन्ततःआरोहन्दमयंश्चैव क्रीडंश्च परिधावति

baddhvā vṛkṣeṣu balavānāśramasya samantataḥārohandamayaṃścaiva krīḍaṃśca paridhāvati

ततोऽस्य नाम चक्रुस्ते कण्वाश्रमनिवासिनःअस्त्वयं सर्वदमनः सर्वं हि दमयत्ययम्

tato'sya nāma cakruste kaṇvāśramanivāsinaḥastvayaṃ sarvadamanaḥ sarvaṃ hi damayatyayam

स सर्वदमनो नाम कुमारः समपद्यतविक्रमेणौजसा चैव बलेन च समन्वितः

sa sarvadamano nāma kumāraḥ samapadyatavikrameṇaujasā caiva balena ca samanvitaḥ

तं कुमारमृषिर्दृष्ट्वा कर्म चास्यातिमानुषम्समयो यौवराज्यायेत्यब्रवीच्च शकुन्तलाम्

taṃ kumāramṛṣirdṛṣṭvā karma cāsyātimānuṣamsamayo yauvarājyāyetyabravīcca śakuntalām

तस्य तद्बलमाज्ञाय कण्वः शिष्यानुवाच हशकुन्तलामिमां शीघ्रं सहपुत्रामितोऽऽश्रमात्भर्त्रे प्रापयताद्यैव सर्वलक्षणपूजिताम्

tasya tadbalamājñāya kaṇvaḥ śiṣyānuvāca haśakuntalāmimāṃ śīghraṃ sahaputrāmito''śramātbhartre prāpayatādyaiva sarvalakṣaṇapūjitām

नारीणां चिरवासो हि बान्धवेषु न रोचतेकीर्तिचारित्रधर्मघ्नस्तस्मान्नयत माचिरम्

nārīṇāṃ ciravāso hi bāndhaveṣu na rocatekīrticāritradharmaghnastasmānnayata māciram

तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वे प्रातिष्ठन्तामितौजसःशकुन्तलां पुरस्कृत्य सपुत्रां गजसाह्वयम्

tathetyuktvā tu te sarve prātiṣṭhantāmitaujasaḥśakuntalāṃ puraskṛtya saputrāṃ gajasāhvayam

गृहीत्वामरगर्भाभं पुत्रं कमललोचनम्आजगाम ततः शुभ्रा दुःषन्तविदिताद्वनात्

gṛhītvāmaragarbhābhaṃ putraṃ kamalalocanamājagāma tataḥ śubhrā duḥṣantaviditādvanāt

अभिसृत्य च राजानं विदिता सा प्रवेशितासह तेनैव पुत्रेण तरुणादित्यवर्चसा

abhisṛtya ca rājānaṃ viditā sā praveśitāsaha tenaiva putreṇa taruṇādityavarcasā

पूजयित्वा यथान्यायमब्रवीत्तं शकुन्तलाअयं पुत्रस्त्वया राजन्यौवराज्येऽभिषिच्यताम्

pūjayitvā yathānyāyamabravīttaṃ śakuntalāayaṃ putrastvayā rājanyauvarājye'bhiṣicyatām

त्वया ह्ययं सुतो राजन्मय्युत्पन्नः सुरोपमःयथासमयमेतस्मिन्वर्तस्व पुरुषोत्तम

tvayā hyayaṃ suto rājanmayyutpannaḥ suropamaḥyathāsamayametasminvartasva puruṣottama

यथा समागमे पूर्वं कृतः स समयस्त्वयातं स्मरस्व महाभाग कण्वाश्रमपदं प्रति

yathā samāgame pūrvaṃ kṛtaḥ sa samayastvayātaṃ smarasva mahābhāga kaṇvāśramapadaṃ prati

सोऽथ श्रुत्वैव तद्वाक्यं तस्या राजा स्मरन्नपिअब्रवीन्न स्मरामीति कस्य त्वं दुष्टतापसि

so'tha śrutvaiva tadvākyaṃ tasyā rājā smarannapiabravīnna smarāmīti kasya tvaṃ duṣṭatāpasi

धर्मकामार्थसंबन्धं न स्मरामि त्वया सहगच्छ वा तिष्ठ वा कामं यद्वापीच्छसि तत्कुरु

dharmakāmārthasaṃbandhaṃ na smarāmi tvayā sahagaccha vā tiṣṭha vā kāmaṃ yadvāpīcchasi tatkuru

सैवमुक्ता वरारोहा व्रीडितेव मनस्विनीविसंज्ञेव च दुःखेन तस्थौ स्थाणुरिवाचला

saivamuktā varārohā vrīḍiteva manasvinīvisaṃjñeva ca duḥkhena tasthau sthāṇurivācalā

संरम्भामर्षताम्राक्षी स्फुरमाणोष्ठसंपुटाकटाक्षैर्निर्दहन्तीव तिर्यग्राजानमैक्षत

saṃrambhāmarṣatāmrākṣī sphuramāṇoṣṭhasaṃpuṭākaṭākṣairnirdahantīva tiryagrājānamaikṣata

आकारं गूहमाना च मन्युनाभिसमीरितातपसा संभृतं तेजो धारयामास वै तदा

ākāraṃ gūhamānā ca manyunābhisamīritātapasā saṃbhṛtaṃ tejo dhārayāmāsa vai tadā

सा मुहूर्तमिव ध्यात्वा दुःखामर्षसमन्विताभर्तारमभिसंप्रेक्ष्य क्रुद्धा वचनमब्रवीत्

sā muhūrtamiva dhyātvā duḥkhāmarṣasamanvitābhartāramabhisaṃprekṣya kruddhā vacanamabravīt

जानन्नपि महाराज कस्मादेवं प्रभाषसेन जानामीति निःसङ्गं यथान्यः प्राकृतस्तथा

jānannapi mahārāja kasmādevaṃ prabhāṣasena jānāmīti niḥsaṅgaṃ yathānyaḥ prākṛtastathā

अत्र ते हृदयं वेद सत्यस्यैवानृतस्य चकल्याण बत साक्षी त्वं मात्मानमवमन्यथाः

atra te hṛdayaṃ veda satyasyaivānṛtasya cakalyāṇa bata sākṣī tvaṃ mātmānamavamanyathāḥ

योऽन्यथा सन्तमात्मानमन्यथा प्रतिपद्यतेकिं तेन न कृतं पापं चोरेणात्मापहारिणा

yo'nyathā santamātmānamanyathā pratipadyatekiṃ tena na kṛtaṃ pāpaṃ coreṇātmāpahāriṇā

एकोऽहमस्मीति च मन्यसे त्वं; न हृच्छयं वेत्सि मुनिं पुराणम्यो वेदिता कर्मणः पापकस्य; तस्यान्तिके त्वं वृजिनं करोषि

eko'hamasmīti ca manyase tvaṃ; na hṛcchayaṃ vetsi muniṃ purāṇamyo veditā karmaṇaḥ pāpakasya; tasyāntike tvaṃ vṛjinaṃ karoṣi

मन्यते पापकं कृत्वा न कश्चिद्वेत्ति मामितिविदन्ति चैनं देवाश्च स्वश्चैवान्तरपूरुषः

manyate pāpakaṃ kṛtvā na kaścidvetti māmitividanti cainaṃ devāśca svaścaivāntarapūruṣaḥ

आदित्यचन्द्रावनिलानलौ च; द्यौर्भूमिरापो हृदयं यमश्चअहश्च रात्रिश्च उभे च संध्ये; धर्मश्च जानाति नरस्य वृत्तम्

ādityacandrāvanilānalau ca; dyaurbhūmirāpo hṛdayaṃ yamaścaahaśca rātriśca ubhe ca saṃdhye; dharmaśca jānāti narasya vṛttam

यमो वैवस्वतस्तस्य निर्यातयति दुष्कृतम्हृदि स्थितः कर्मसाक्षी क्षेत्रज्ञो यस्य तुष्यति

yamo vaivasvatastasya niryātayati duṣkṛtamhṛdi sthitaḥ karmasākṣī kṣetrajño yasya tuṣyati

न तु तुष्यति यस्यैष पुरुषस्य दुरात्मनःतं यमः पापकर्माणं निर्यातयति दुष्कृतम्

na tu tuṣyati yasyaiṣa puruṣasya durātmanaḥtaṃ yamaḥ pāpakarmāṇaṃ niryātayati duṣkṛtam

अवमन्यात्मनात्मानमन्यथा प्रतिपद्यतेदेवा न तस्य श्रेयांसो यस्यात्मापि न कारणम्

avamanyātmanātmānamanyathā pratipadyatedevā na tasya śreyāṃso yasyātmāpi na kāraṇam

स्वयं प्राप्तेति मामेवं मावमंस्थाः पतिव्रताम्अर्घ्यार्हां नार्चयसि मां स्वयं भार्यामुपस्थिताम्

svayaṃ prāpteti māmevaṃ māvamaṃsthāḥ pativratāmarghyārhāṃ nārcayasi māṃ svayaṃ bhāryāmupasthitām

किमर्थं मां प्राकृतवदुपप्रेक्षसि संसदिन खल्वहमिदं शून्ये रौमि किं न शृणोषि मे

kimarthaṃ māṃ prākṛtavadupaprekṣasi saṃsadina khalvahamidaṃ śūnye raumi kiṃ na śṛṇoṣi me

यदि मे याचमानाया वचनं न करिष्यसिदुःषन्त शतधा मूर्धा ततस्तेऽद्य फलिष्यति

yadi me yācamānāyā vacanaṃ na kariṣyasiduḥṣanta śatadhā mūrdhā tataste'dya phaliṣyati

भार्यां पतिः संप्रविश्य स यस्माज्जायते पुनःजायाया इति जायात्वं पुराणाः कवयो विदुः

bhāryāṃ patiḥ saṃpraviśya sa yasmājjāyate punaḥjāyāyā iti jāyātvaṃ purāṇāḥ kavayo viduḥ

यदागमवतः पुंसस्तदपत्यं प्रजायतेतत्तारयति संतत्या पूर्वप्रेतान्पितामहान्

yadāgamavataḥ puṃsastadapatyaṃ prajāyatetattārayati saṃtatyā pūrvapretānpitāmahān

पुन्नाम्नो नरकाद्यस्मात्पितरं त्रायते सुतःतस्मात्पुत्र इति प्रोक्तः स्वयमेव स्वयम्भुवा

punnāmno narakādyasmātpitaraṃ trāyate sutaḥtasmātputra iti proktaḥ svayameva svayambhuvā

सा भार्या या गृहे दक्षा सा भार्या या प्रजावतीसा भार्या या पतिप्राणा सा भार्या या पतिव्रता

sā bhāryā yā gṛhe dakṣā sā bhāryā yā prajāvatīsā bhāryā yā patiprāṇā sā bhāryā yā pativratā

अर्धं भार्या मनुष्यस्य भार्या श्रेष्ठतमः सखाभार्या मूलं त्रिवर्गस्य भार्या मित्रं मरिष्यतः

ardhaṃ bhāryā manuṣyasya bhāryā śreṣṭhatamaḥ sakhābhāryā mūlaṃ trivargasya bhāryā mitraṃ mariṣyataḥ

भार्यावन्तः क्रियावन्तः सभार्या गृहमेधिनःभार्यावन्तः प्रमोदन्ते भार्यावन्तः श्रियान्विताः

bhāryāvantaḥ kriyāvantaḥ sabhāryā gṛhamedhinaḥbhāryāvantaḥ pramodante bhāryāvantaḥ śriyānvitāḥ

सखायः प्रविविक्तेषु भवन्त्येताः प्रियंवदाःपितरो धर्मकार्येषु भवन्त्यार्तस्य मातरः

sakhāyaḥ pravivikteṣu bhavantyetāḥ priyaṃvadāḥpitaro dharmakāryeṣu bhavantyārtasya mātaraḥ

कान्तारेष्वपि विश्रामो नरस्याध्वनिकस्य वैयः सदारः स विश्वास्यस्तस्माद्दाराः परा गतिः

kāntāreṣvapi viśrāmo narasyādhvanikasya vaiyaḥ sadāraḥ sa viśvāsyastasmāddārāḥ parā gatiḥ

संसरन्तमपि प्रेतं विषमेष्वेकपातिनम्भार्यैवान्वेति भर्तारं सततं या पतिव्रता

saṃsarantamapi pretaṃ viṣameṣvekapātinambhāryaivānveti bhartāraṃ satataṃ yā pativratā

प्रथमं संस्थिता भार्या पतिं प्रेत्य प्रतीक्षतेपूर्वं मृतं च भर्तारं पश्चात्साध्व्यनुगच्छति

prathamaṃ saṃsthitā bhāryā patiṃ pretya pratīkṣatepūrvaṃ mṛtaṃ ca bhartāraṃ paścātsādhvyanugacchati

एतस्मात्कारणाद्राजन्पाणिग्रहणमिष्यतेयदाप्नोति पतिर्भार्यामिह लोके परत्र च

etasmātkāraṇādrājanpāṇigrahaṇamiṣyateyadāpnoti patirbhāryāmiha loke paratra ca

आत्मात्मनैव जनितः पुत्र इत्युच्यते बुधैःतस्माद्भार्यां नरः पश्येन्मातृवत्पुत्रमातरम्

ātmātmanaiva janitaḥ putra ityucyate budhaiḥtasmādbhāryāṃ naraḥ paśyenmātṛvatputramātaram

भार्यायां जनितं पुत्रमादर्शे स्वमिवाननम्ह्लादते जनिता प्रेष्क्य स्वर्गं प्राप्येव पुण्यकृत्

bhāryāyāṃ janitaṃ putramādarśe svamivānanamhlādate janitā preṣkya svargaṃ prāpyeva puṇyakṛt

दह्यमाना मनोदुःखैर्व्याधिभिश्चातुरा नराःह्लादन्ते स्वेषु दारेषु घर्मार्ताः सलिलेष्विव

dahyamānā manoduḥkhairvyādhibhiścāturā narāḥhlādante sveṣu dāreṣu gharmārtāḥ salileṣviva

सुसंरब्धोऽपि रामाणां न ब्रूयादप्रियं बुधःरतिं प्रीतिं च धर्मं च तास्वायत्तमवेक्ष्य च

susaṃrabdho'pi rāmāṇāṃ na brūyādapriyaṃ budhaḥratiṃ prītiṃ ca dharmaṃ ca tāsvāyattamavekṣya ca

आत्मनो जन्मनः क्षेत्रं पुण्यं रामाः सनातनम्ऋषीणामपि का शक्तिः स्रष्टुं रामामृते प्रजाः

ātmano janmanaḥ kṣetraṃ puṇyaṃ rāmāḥ sanātanamṛṣīṇāmapi kā śaktiḥ sraṣṭuṃ rāmāmṛte prajāḥ

परिपत्य यदा सूनुर्धरणीरेणुगुण्ठितःपितुराश्लिष्यतेऽङ्गानि किमिवास्त्यधिकं ततः

paripatya yadā sūnurdharaṇīreṇuguṇṭhitaḥpiturāśliṣyate'ṅgāni kimivāstyadhikaṃ tataḥ

स त्वं स्वयमनुप्राप्तं साभिलाषमिमं सुतम्प्रेक्षमाणं च काक्षेण किमर्थमवमन्यसे

sa tvaṃ svayamanuprāptaṃ sābhilāṣamimaṃ sutamprekṣamāṇaṃ ca kākṣeṇa kimarthamavamanyase

अण्डानि बिभ्रति स्वानि न भिन्दन्ति पिपीलिकाःन भरेथाः कथं नु त्वं धर्मज्ञः सन्स्वमात्मजम्

aṇḍāni bibhrati svāni na bhindanti pipīlikāḥna bharethāḥ kathaṃ nu tvaṃ dharmajñaḥ sansvamātmajam

न वाससां न रामाणां नापां स्पर्शस्तथा सुखःशिशोरालिङ्ग्यमानस्य स्पर्शः सूनोर्यथा सुखः

na vāsasāṃ na rāmāṇāṃ nāpāṃ sparśastathā sukhaḥśiśorāliṅgyamānasya sparśaḥ sūnoryathā sukhaḥ

ब्राह्मणो द्विपदां श्रेष्ठो गौर्वरिष्ठा चतुष्पदाम्गुरुर्गरीयसां श्रेष्ठः पुत्रः स्पर्शवतां वरः

brāhmaṇo dvipadāṃ śreṣṭho gaurvariṣṭhā catuṣpadāmgururgarīyasāṃ śreṣṭhaḥ putraḥ sparśavatāṃ varaḥ

स्पृशतु त्वां समाश्लिष्य पुत्रोऽयं प्रियदर्शनःपुत्रस्पर्शात्सुखतरः स्पर्शो लोके न विद्यते

spṛśatu tvāṃ samāśliṣya putro'yaṃ priyadarśanaḥputrasparśātsukhataraḥ sparśo loke na vidyate

त्रिषु वर्षेषु पूर्णेषु प्रजाताहमरिंदमइमं कुमारं राजेन्द्र तव शोकप्रणाशनम्

triṣu varṣeṣu pūrṇeṣu prajātāhamariṃdamaimaṃ kumāraṃ rājendra tava śokapraṇāśanam

आहर्ता वाजिमेधस्य शतसंख्यस्य पौरवइति वागन्तरिक्षे मां सूतकेऽभ्यवदत्पुरा

āhartā vājimedhasya śatasaṃkhyasya pauravaiti vāgantarikṣe māṃ sūtake'bhyavadatpurā

ननु नामाङ्कमारोप्य स्नेहाद्ग्रामान्तरं गताःमूर्ध्नि पुत्रानुपाघ्राय प्रतिनन्दन्ति मानवाः

nanu nāmāṅkamāropya snehādgrāmāntaraṃ gatāḥmūrdhni putrānupāghrāya pratinandanti mānavāḥ

वेदेष्वपि वदन्तीमं मन्त्रवादं द्विजातयःजातकर्मणि पुत्राणां तवापि विदितं तथा

vedeṣvapi vadantīmaṃ mantravādaṃ dvijātayaḥjātakarmaṇi putrāṇāṃ tavāpi viditaṃ tathā

अङ्गादङ्गात्संभवसि हृदयादभिजायसेआत्मा वै पुत्रनामासि स जीव शरदः शतम्

aṅgādaṅgātsaṃbhavasi hṛdayādabhijāyaseātmā vai putranāmāsi sa jīva śaradaḥ śatam

पोषो हि त्वदधीनो मे संतानमपि चाक्षयम्तस्मात्त्वं जीव मे वत्स सुसुखी शरदां शतम्

poṣo hi tvadadhīno me saṃtānamapi cākṣayamtasmāttvaṃ jīva me vatsa susukhī śaradāṃ śatam

त्वदङ्गेभ्यः प्रसूतोऽयं पुरुषात्पुरुषोऽपरःसरसीवामलेऽऽत्मानं द्वितीयं पश्य मे सुतम्

tvadaṅgebhyaḥ prasūto'yaṃ puruṣātpuruṣo'paraḥsarasīvāmale''tmānaṃ dvitīyaṃ paśya me sutam

यथा ह्याहवनीयोऽग्निर्गार्हपत्यात्प्रणीयतेतथा त्वत्तः प्रसूतोऽयं त्वमेकः सन्द्विधा कृतः

yathā hyāhavanīyo'gnirgārhapatyātpraṇīyatetathā tvattaḥ prasūto'yaṃ tvamekaḥ sandvidhā kṛtaḥ

मृगापकृष्टेन हि ते मृगयां परिधावताअहमासादिता राजन्कुमारी पितुराश्रमे

mṛgāpakṛṣṭena hi te mṛgayāṃ paridhāvatāahamāsāditā rājankumārī piturāśrame

उर्वशी पूर्वचित्तिश्च सहजन्या च मेनकाविश्वाची च घृताची च षडेवाप्सरसां वराः

urvaśī pūrvacittiśca sahajanyā ca menakāviśvācī ca ghṛtācī ca ṣaḍevāpsarasāṃ varāḥ

तासां मां मेनका नाम ब्रह्मयोनिर्वराप्सराःदिवः संप्राप्य जगतीं विश्वामित्रादजीजनत्

tāsāṃ māṃ menakā nāma brahmayonirvarāpsarāḥdivaḥ saṃprāpya jagatīṃ viśvāmitrādajījanat

सा मां हिमवतः पृष्ठे सुषुवे मेनकाप्सराःअवकीर्य च मां याता परात्मजमिवासती

sā māṃ himavataḥ pṛṣṭhe suṣuve menakāpsarāḥavakīrya ca māṃ yātā parātmajamivāsatī

किं नु कर्माशुभं पूर्वं कृतवत्यस्मि जन्मनियदहं बान्धवैस्त्यक्ता बाल्ये संप्रति च त्वया

kiṃ nu karmāśubhaṃ pūrvaṃ kṛtavatyasmi janmaniyadahaṃ bāndhavaistyaktā bālye saṃprati ca tvayā

कामं त्वया परित्यक्ता गमिष्याम्यहमाश्रमम्इमं तु बालं संत्यक्तुं नार्हस्यात्मजमात्मना

kāmaṃ tvayā parityaktā gamiṣyāmyahamāśramamimaṃ tu bālaṃ saṃtyaktuṃ nārhasyātmajamātmanā

दुःषन्त उवाच · duḥṣanta uvāca

न पुत्रमभिजानामि त्वयि जातं शकुन्तलेअसत्यवचना नार्यः कस्ते श्रद्धास्यते वचः

na putramabhijānāmi tvayi jātaṃ śakuntaleasatyavacanā nāryaḥ kaste śraddhāsyate vacaḥ

मेनका निरनुक्रोशा बन्धकी जननी तवयया हिमवतः पृष्ठे निर्माल्येव प्रवेरिता

menakā niranukrośā bandhakī jananī tavayayā himavataḥ pṛṣṭhe nirmālyeva praveritā

स चापि निरनुक्रोशः क्षत्रयोनिः पिता तवविश्वामित्रो ब्राह्मणत्वे लुब्धः कामपरायणः

sa cāpi niranukrośaḥ kṣatrayoniḥ pitā tavaviśvāmitro brāhmaṇatve lubdhaḥ kāmaparāyaṇaḥ

मेनकाप्सरसां श्रेष्ठा महर्षीणां च ते पितातयोरपत्यं कस्मात्त्वं पुंश्चलीवाभिधास्यसि

menakāpsarasāṃ śreṣṭhā maharṣīṇāṃ ca te pitātayorapatyaṃ kasmāttvaṃ puṃścalīvābhidhāsyasi

अश्रद्धेयमिदं वाक्यं कथयन्ती न लज्जसेविशेषतो मत्सकाशे दुष्टतापसि गम्यताम्

aśraddheyamidaṃ vākyaṃ kathayantī na lajjaseviśeṣato matsakāśe duṣṭatāpasi gamyatām

क्व महर्षिः सदैवोग्रः साप्सरा क्व च मेनकाक्व च त्वमेवं कृपणा तापसीवेषधारिणी

kva maharṣiḥ sadaivograḥ sāpsarā kva ca menakākva ca tvamevaṃ kṛpaṇā tāpasīveṣadhāriṇī

अतिकायश्च पुत्रस्ते बालोऽपि बलवानयम्कथमल्पेन कालेन शालस्कन्ध इवोद्गतः

atikāyaśca putraste bālo'pi balavānayamkathamalpena kālena śālaskandha ivodgataḥ

सुनिकृष्टा च योनिस्ते पुंश्चली प्रतिभासि मेयदृच्छया कामरागाज्जाता मेनकया ह्यसि

sunikṛṣṭā ca yoniste puṃścalī pratibhāsi meyadṛcchayā kāmarāgājjātā menakayā hyasi

सर्वमेतत्परोक्षं मे यत्त्वं वदसि तापसिनाहं त्वामभिजानामि यथेष्टं गम्यतां त्वया

sarvametatparokṣaṃ me yattvaṃ vadasi tāpasināhaṃ tvāmabhijānāmi yatheṣṭaṃ gamyatāṃ tvayā