Parva.Adhyaya 1.71
Mahabharata · 58 verses
- 1.71.1
जनमेजय उवाच · janamejaya uvāca
ययातिः पूर्वकोऽस्माकं दशमो यः प्रजापतेःकथं स शुक्रतनयां लेभे परमदुर्लभाम्
yayātiḥ pūrvako'smākaṃ daśamo yaḥ prajāpateḥkathaṃ sa śukratanayāṃ lebhe paramadurlabhām
- 1.71.2
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण द्विजोत्तमआनुपूर्व्या च मे शंस पूरोर्वंशकरान्पृथक्
etadicchāmyahaṃ śrotuṃ vistareṇa dvijottamaānupūrvyā ca me śaṃsa pūrorvaṃśakarānpṛthak
- 1.71.3
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
ययातिरासीद्राजर्षिर्देवराजसमद्युतिःतं शुक्रवृषपर्वाणौ वव्राते वै यथा पुरा
yayātirāsīdrājarṣirdevarājasamadyutiḥtaṃ śukravṛṣaparvāṇau vavrāte vai yathā purā
- 1.71.4
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि पृच्छतो जनमेजयदेवयान्याश्च संयोगं ययातेर्नाहुषस्य च
tatte'haṃ saṃpravakṣyāmi pṛcchato janamejayadevayānyāśca saṃyogaṃ yayāternāhuṣasya ca
- 1.71.5
सुराणामसुराणां च समजायत वै मिथःऐश्वर्यं प्रति संघर्षस्त्रैलोक्ये सचराचरे
surāṇāmasurāṇāṃ ca samajāyata vai mithaḥaiśvaryaṃ prati saṃgharṣastrailokye sacarācare
- 1.71.6
जिगीषया ततो देवा वव्रिरेऽऽङ्गिरसं मुनिम्पौरोहित्येन याज्यार्थे काव्यं तूशनसं परेब्राह्मणौ तावुभौ नित्यमन्योन्यस्पर्धिनौ भृशम्
jigīṣayā tato devā vavrire''ṅgirasaṃ munimpaurohityena yājyārthe kāvyaṃ tūśanasaṃ parebrāhmaṇau tāvubhau nityamanyonyaspardhinau bhṛśam
- 1.71.7
तत्र देवा निजघ्नुर्यान्दानवान्युधि संगतान्तान्पुनर्जीवयामास काव्यो विद्याबलाश्रयात्ततस्ते पुनरुत्थाय योधयां चक्रिरे सुरान्
tatra devā nijaghnuryāndānavānyudhi saṃgatāntānpunarjīvayāmāsa kāvyo vidyābalāśrayāttataste punarutthāya yodhayāṃ cakrire surān
- 1.71.8
असुरास्तु निजघ्नुर्यान्सुरान्समरमूर्धनिन तान्संजीवयामास बृहस्पतिरुदारधीः
asurāstu nijaghnuryānsurānsamaramūrdhanina tānsaṃjīvayāmāsa bṛhaspatirudāradhīḥ
- 1.71.9
न हि वेद स तां विद्यां यां काव्यो वेद वीर्यवान्संजीवनीं ततो देवा विषादमगमन्परम्
na hi veda sa tāṃ vidyāṃ yāṃ kāvyo veda vīryavānsaṃjīvanīṃ tato devā viṣādamagamanparam
- 1.71.10
ते तु देवा भयोद्विग्नाः काव्यादुशनसस्तदाऊचुः कचमुपागम्य ज्येष्ठं पुत्रं बृहस्पतेः
te tu devā bhayodvignāḥ kāvyāduśanasastadāūcuḥ kacamupāgamya jyeṣṭhaṃ putraṃ bṛhaspateḥ
- 1.71.11
भजमानान्भजस्वास्मान्कुरु नः साह्यमुत्तमम्यासौ विद्या निवसति ब्राह्मणेऽमिततेजसिशुक्रे तामाहर क्षिप्रं भागभाङ्नो भविष्यसि
bhajamānānbhajasvāsmānkuru naḥ sāhyamuttamamyāsau vidyā nivasati brāhmaṇe'mitatejasiśukre tāmāhara kṣipraṃ bhāgabhāṅno bhaviṣyasi
- 1.71.12
वृषपर्वसमीपे स शक्यो द्रष्टुं त्वया द्विजःरक्षते दानवांस्तत्र न स रक्षत्यदानवान्
vṛṣaparvasamīpe sa śakyo draṣṭuṃ tvayā dvijaḥrakṣate dānavāṃstatra na sa rakṣatyadānavān
- 1.71.13
तमाराधयितुं शक्तो भवान्पूर्ववयाः कविम्देवयानीं च दयितां सुतां तस्य महात्मनः
tamārādhayituṃ śakto bhavānpūrvavayāḥ kavimdevayānīṃ ca dayitāṃ sutāṃ tasya mahātmanaḥ
- 1.71.14
त्वमाराधयितुं शक्तो नान्यः कश्चन विद्यतेशीलदाक्षिण्यमाधुर्यैराचारेण दमेन चदेवयान्यां हि तुष्टायां विद्यां तां प्राप्स्यसि ध्रुवम्
tvamārādhayituṃ śakto nānyaḥ kaścana vidyateśīladākṣiṇyamādhuryairācāreṇa damena cadevayānyāṃ hi tuṣṭāyāṃ vidyāṃ tāṃ prāpsyasi dhruvam
- 1.71.15
तथेत्युक्त्वा ततः प्रायाद्बृहस्पतिसुतः कचःतदाभिपूजितो देवैः समीपं वृषपर्वणः
tathetyuktvā tataḥ prāyādbṛhaspatisutaḥ kacaḥtadābhipūjito devaiḥ samīpaṃ vṛṣaparvaṇaḥ
- 1.71.16
स गत्वा त्वरितो राजन्देवैः संप्रेषितः कचःअसुरेन्द्रपुरे शुक्रं दृष्ट्वा वाक्यमुवाच ह
sa gatvā tvarito rājandevaiḥ saṃpreṣitaḥ kacaḥasurendrapure śukraṃ dṛṣṭvā vākyamuvāca ha
- 1.71.17
ऋषेरङ्गिरसः पौत्रं पुत्रं साक्षाद्बृहस्पतेःनाम्ना कच इति ख्यातं शिष्यं गृह्णातु मां भवान्
ṛṣeraṅgirasaḥ pautraṃ putraṃ sākṣādbṛhaspateḥnāmnā kaca iti khyātaṃ śiṣyaṃ gṛhṇātu māṃ bhavān
- 1.71.18
ब्रह्मचर्यं चरिष्यामि त्वय्यहं परमं गुरौअनुमन्यस्व मां ब्रह्मन्सहस्रं परिवत्सरान्
brahmacaryaṃ cariṣyāmi tvayyahaṃ paramaṃ gurauanumanyasva māṃ brahmansahasraṃ parivatsarān
- 1.71.19
शुक्र उवाच · śukra uvāca
कच सुस्वागतं तेऽस्तु प्रतिगृह्णामि ते वचःअर्चयिष्येऽहमर्च्यं त्वामर्चितोऽस्तु बृहस्पतिः
kaca susvāgataṃ te'stu pratigṛhṇāmi te vacaḥarcayiṣye'hamarcyaṃ tvāmarcito'stu bṛhaspatiḥ
- 1.71.20
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
कचस्तु तं तथेत्युक्त्वा प्रतिजग्राह तद्व्रतम्आदिष्टं कविपुत्रेण शुक्रेणोशनसा स्वयम्
kacastu taṃ tathetyuktvā pratijagrāha tadvratamādiṣṭaṃ kaviputreṇa śukreṇośanasā svayam
- 1.71.21
व्रतस्य व्रतकालं स यथोक्तं प्रत्यगृह्णतआराधयन्नुपाध्यायं देवयानीं च भारत
vratasya vratakālaṃ sa yathoktaṃ pratyagṛhṇataārādhayannupādhyāyaṃ devayānīṃ ca bhārata
- 1.71.22
नित्यमाराधयिष्यंस्तां युवा यौवनगोऽऽमुखेगायन्नृत्यन्वादयंश्च देवयानीमतोषयत्
nityamārādhayiṣyaṃstāṃ yuvā yauvanago''mukhegāyannṛtyanvādayaṃśca devayānīmatoṣayat
- 1.71.23
संशीलयन्देवयानीं कन्यां संप्राप्तयौवनाम्पुष्पैः फलैः प्रेषणैश्च तोषयामास भारत
saṃśīlayandevayānīṃ kanyāṃ saṃprāptayauvanāmpuṣpaiḥ phalaiḥ preṣaṇaiśca toṣayāmāsa bhārata
- 1.71.24
देवयान्यपि तं विप्रं नियमव्रतचारिणम्अनुगायमाना ललना रहः पर्यचरत्तदा
devayānyapi taṃ vipraṃ niyamavratacāriṇamanugāyamānā lalanā rahaḥ paryacarattadā
- 1.71.25
पञ्च वर्षशतान्येवं कचस्य चरतो व्रतम्तत्रातीयुरथो बुद्ध्वा दानवास्तं ततः कचम्
pañca varṣaśatānyevaṃ kacasya carato vratamtatrātīyuratho buddhvā dānavāstaṃ tataḥ kacam
- 1.71.26
गा रक्षन्तं वने दृष्ट्वा रहस्येकममर्षिताःजघ्नुर्बृहस्पतेर्द्वेषाद्विद्यारक्षार्थमेव चहत्वा शालावृकेभ्यश्च प्रायच्छंस्तिलशः कृतम्
gā rakṣantaṃ vane dṛṣṭvā rahasyekamamarṣitāḥjaghnurbṛhaspaterdveṣādvidyārakṣārthameva cahatvā śālāvṛkebhyaśca prāyacchaṃstilaśaḥ kṛtam
- 1.71.27
ततो गावो निवृत्तास्ता अगोपाः स्वं निवेशनम्ता दृष्ट्वा रहिता गास्तु कचेनाभ्यागता वनात्उवाच वचनं काले देवयान्यथ भारत
tato gāvo nivṛttāstā agopāḥ svaṃ niveśanamtā dṛṣṭvā rahitā gāstu kacenābhyāgatā vanātuvāca vacanaṃ kāle devayānyatha bhārata
- 1.71.28
अहुतं चाग्निहोत्रं ते सूर्यश्चास्तं गतः प्रभोअगोपाश्चागता गावः कचस्तात न दृश्यते
ahutaṃ cāgnihotraṃ te sūryaścāstaṃ gataḥ prabhoagopāścāgatā gāvaḥ kacastāta na dṛśyate
- 1.71.29
व्यक्तं हतो मृतो वापि कचस्तात भविष्यतितं विना न च जीवेयं कचं सत्यं ब्रवीमि ते
vyaktaṃ hato mṛto vāpi kacastāta bhaviṣyatitaṃ vinā na ca jīveyaṃ kacaṃ satyaṃ bravīmi te
- 1.71.30
शुक्र उवाच · śukra uvāca
अयमेहीति शब्देन मृतं संजीवयाम्यहम्
ayamehīti śabdena mṛtaṃ saṃjīvayāmyaham
- 1.71.31
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
ततः संजीवनीं विद्यां प्रयुज्य कचमाह्वयत्आहूतः प्रादुरभवत्कचोऽरिष्टोऽथ विद्ययाहतोऽहमिति चाचख्यौ पृष्टो ब्राह्मणकन्यया
tataḥ saṃjīvanīṃ vidyāṃ prayujya kacamāhvayatāhūtaḥ prādurabhavatkaco'riṣṭo'tha vidyayāhato'hamiti cācakhyau pṛṣṭo brāhmaṇakanyayā
- 1.71.32
स पुनर्देवयान्योक्तः पुष्पाहारो यदृच्छयावनं ययौ ततो विप्रो ददृशुर्दानवाश्च तम्
sa punardevayānyoktaḥ puṣpāhāro yadṛcchayāvanaṃ yayau tato vipro dadṛśurdānavāśca tam
- 1.71.33
ततो द्वितीयं हत्वा तं दग्ध्वा कृत्वा च चूर्णशःप्रायच्छन्ब्राह्मणायैव सुरायामसुरास्तदा
tato dvitīyaṃ hatvā taṃ dagdhvā kṛtvā ca cūrṇaśaḥprāyacchanbrāhmaṇāyaiva surāyāmasurāstadā
- 1.71.34
देवयान्यथ भूयोऽपि वाक्यं पितरमब्रवीत्पुष्पाहारः प्रेषणकृत्कचस्तात न दृश्यते
devayānyatha bhūyo'pi vākyaṃ pitaramabravītpuṣpāhāraḥ preṣaṇakṛtkacastāta na dṛśyate
- 1.71.35
शुक्र उवाच · śukra uvāca
बृहस्पतेः सुतः पुत्रि कचः प्रेतगतिं गतःविद्यया जीवितोऽप्येवं हन्यते करवाणि किम्
bṛhaspateḥ sutaḥ putri kacaḥ pretagatiṃ gataḥvidyayā jīvito'pyevaṃ hanyate karavāṇi kim
- 1.71.36
मैवं शुचो मा रुद देवयानि; न त्वादृशी मर्त्यमनुप्रशोचेत्सुराश्च विश्वे च जगच्च सर्व;मुपस्थितां वैकृतिमानमन्ति
maivaṃ śuco mā ruda devayāni; na tvādṛśī martyamanupraśocetsurāśca viśve ca jagacca sarva;mupasthitāṃ vaikṛtimānamanti
- 1.71.37
देवयान्युवाचयस्याङ्गिरा वृद्धतमः पितामहो; बृहस्पतिश्चापि पिता तपोधनःऋषेः पुत्रं तमथो वापि पौत्रं; कथं न शोचेयमहं न रुद्याम्
devayānyuvācayasyāṅgirā vṛddhatamaḥ pitāmaho; bṛhaspatiścāpi pitā tapodhanaḥṛṣeḥ putraṃ tamatho vāpi pautraṃ; kathaṃ na śoceyamahaṃ na rudyām
- 1.71.38
स ब्रह्मचारी च तपोधनश्च; सदोत्थितः कर्मसु चैव दक्षःकचस्य मार्गं प्रतिपत्स्ये न भोक्ष्ये; प्रियो हि मे तात कचोऽभिरूपः
sa brahmacārī ca tapodhanaśca; sadotthitaḥ karmasu caiva dakṣaḥkacasya mārgaṃ pratipatsye na bhokṣye; priyo hi me tāta kaco'bhirūpaḥ
- 1.71.39
शुक्र उवाच · śukra uvāca
असंशयं मामसुरा द्विषन्ति; ये मे शिष्यं नागसं सूदयन्तिअब्राह्मणं कर्तुमिच्छन्ति रौद्रा;स्ते मां यथा प्रस्तुतं दानवैर्हिअप्यस्य पापस्य भवेदिहान्तः; कं ब्रह्महत्या न दहेदपीन्द्रम्
asaṃśayaṃ māmasurā dviṣanti; ye me śiṣyaṃ nāgasaṃ sūdayantiabrāhmaṇaṃ kartumicchanti raudrā;ste māṃ yathā prastutaṃ dānavairhiapyasya pāpasya bhavedihāntaḥ; kaṃ brahmahatyā na dahedapīndram
- 1.71.40
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
संचोदितो देवयान्या महर्षिः पुनराह्वयत्संरम्भेणैव काव्यो हि बृहस्पतिसुतं कचम्
saṃcodito devayānyā maharṣiḥ punarāhvayatsaṃrambheṇaiva kāvyo hi bṛhaspatisutaṃ kacam
- 1.71.41
गुरोर्भीतो विद्यया चोपहूतः; शनैर्वाचं जठरे व्याजहारतमब्रवीत्केन पथोपनीतो; ममोदरे तिष्ठसि ब्रूहि विप्र
gurorbhīto vidyayā copahūtaḥ; śanairvācaṃ jaṭhare vyājahāratamabravītkena pathopanīto; mamodare tiṣṭhasi brūhi vipra
- 1.71.42
कच उवाच · kaca uvāca
भवत्प्रसादान्न जहाति मां स्मृतिः; स्मरे च सर्वं यच्च यथा च वृत्तम्न त्वेवं स्यात्तपसो व्ययो मे; ततः क्लेशं घोरमिमं सहामि
bhavatprasādānna jahāti māṃ smṛtiḥ; smare ca sarvaṃ yacca yathā ca vṛttamna tvevaṃ syāttapaso vyayo me; tataḥ kleśaṃ ghoramimaṃ sahāmi
- 1.71.43
असुरैः सुरायां भवतोऽस्मि दत्तो; हत्वा दग्ध्वा चूर्णयित्वा च काव्यब्राह्मीं मायामासुरी चैव माया; त्वयि स्थिते कथमेवातिवर्तेत्
asuraiḥ surāyāṃ bhavato'smi datto; hatvā dagdhvā cūrṇayitvā ca kāvyabrāhmīṃ māyāmāsurī caiva māyā; tvayi sthite kathamevātivartet
- 1.71.44
शुक्र उवाच · śukra uvāca
किं ते प्रियं करवाण्यद्य वत्से; वधेन मे जीवितं स्यात्कचस्यनान्यत्र कुक्षेर्मम भेदनेन; दृश्येत्कचो मद्गतो देवयानि
kiṃ te priyaṃ karavāṇyadya vatse; vadhena me jīvitaṃ syātkacasyanānyatra kukṣermama bhedanena; dṛśyetkaco madgato devayāni
- 1.71.45
देवयान्युवाचद्वौ मां शोकावग्निकल्पौ दहेतां; कचस्य नाशस्तव चैवोपघातःकचस्य नाशे मम नास्ति शर्म; तवोपघाते जीवितुं नास्मि शक्ता
devayānyuvācadvau māṃ śokāvagnikalpau dahetāṃ; kacasya nāśastava caivopaghātaḥkacasya nāśe mama nāsti śarma; tavopaghāte jīvituṃ nāsmi śaktā
- 1.71.46
शुक्र उवाच · śukra uvāca
संसिद्धरूपोऽसि बृहस्पतेः सुत; यत्त्वां भक्तं भजते देवयानीविद्यामिमां प्राप्नुहि जीवनीं त्वं; न चेदिन्द्रः कचरूपी त्वमद्य
saṃsiddharūpo'si bṛhaspateḥ suta; yattvāṃ bhaktaṃ bhajate devayānīvidyāmimāṃ prāpnuhi jīvanīṃ tvaṃ; na cedindraḥ kacarūpī tvamadya
- 1.71.47
न निवर्तेत्पुनर्जीवन्कश्चिदन्यो ममोदरात्ब्राह्मणं वर्जयित्वैकं तस्माद्विद्यामवाप्नुहि
na nivartetpunarjīvankaścidanyo mamodarātbrāhmaṇaṃ varjayitvaikaṃ tasmādvidyāmavāpnuhi
- 1.71.48
पुत्रो भूत्वा भावय भावितो मा;मस्माद्देहादुपनिष्क्रम्य तातसमीक्षेथा धर्मवतीमवेक्षां; गुरोः सकाशात्प्राप्य विद्यां सविद्यः
putro bhūtvā bhāvaya bhāvito mā;masmāddehādupaniṣkramya tātasamīkṣethā dharmavatīmavekṣāṃ; guroḥ sakāśātprāpya vidyāṃ savidyaḥ
- 1.71.49
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
गुरोः सकाशात्समवाप्य विद्यां; भित्त्वा कुक्षिं निर्विचक्राम विप्रःकचोऽभिरूपो दक्षिणं ब्राह्मणस्य; शुक्लात्यये पौर्णमास्यामिवेन्दुः
guroḥ sakāśātsamavāpya vidyāṃ; bhittvā kukṣiṃ nirvicakrāma vipraḥkaco'bhirūpo dakṣiṇaṃ brāhmaṇasya; śuklātyaye paurṇamāsyāmivenduḥ
- 1.71.50
दृष्ट्वा च तं पतितं ब्रह्मराशि;मुत्थापयामास मृतं कचोऽपिविद्यां सिद्धां तामवाप्याभिवाद्य; ततः कचस्तं गुरुमित्युवाच
dṛṣṭvā ca taṃ patitaṃ brahmarāśi;mutthāpayāmāsa mṛtaṃ kaco'pividyāṃ siddhāṃ tāmavāpyābhivādya; tataḥ kacastaṃ gurumityuvāca
- 1.71.51
ऋतस्य दातारमनुत्तमस्य; निधिं निधीनां चतुरन्वयानाम्ये नाद्रियन्ते गुरुमर्चनीयं; पापाँल्लोकांस्ते व्रजन्त्यप्रतिष्ठान्
ṛtasya dātāramanuttamasya; nidhiṃ nidhīnāṃ caturanvayānāmye nādriyante gurumarcanīyaṃ; pāpām̐llokāṃste vrajantyapratiṣṭhān
- 1.71.52
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
सुरापानाद्वञ्चनां प्रापयित्वा; संज्ञानाशं चैव तथातिघोरम्दृष्ट्वा कचं चापि तथाभिरूपं; पीतं तदा सुरया मोहितेन
surāpānādvañcanāṃ prāpayitvā; saṃjñānāśaṃ caiva tathātighoramdṛṣṭvā kacaṃ cāpi tathābhirūpaṃ; pītaṃ tadā surayā mohitena
- 1.71.53
समन्युरुत्थाय महानुभाव;स्तदोशना विप्रहितं चिकीर्षुःकाव्यः स्वयं वाक्यमिदं जगाद; सुरापानं प्रति वै जातशङ्कः
samanyurutthāya mahānubhāva;stadośanā viprahitaṃ cikīrṣuḥkāvyaḥ svayaṃ vākyamidaṃ jagāda; surāpānaṃ prati vai jātaśaṅkaḥ
- 1.71.54
यो ब्राह्मणोऽद्य प्रभृतीह कश्चि;न्मोहात्सुरां पास्यति मन्दबुद्धिःअपेतधर्मो ब्रह्महा चैव स स्या;दस्मिँल्लोके गर्हितः स्यात्परे च
yo brāhmaṇo'dya prabhṛtīha kaści;nmohātsurāṃ pāsyati mandabuddhiḥapetadharmo brahmahā caiva sa syā;dasmim̐lloke garhitaḥ syātpare ca
- 1.71.55
मया चेमां विप्रधर्मोक्तिसीमां; मर्यादां वै स्थापितां सर्वलोकेसन्तो विप्राः शुश्रुवांसो गुरूणां; देवा लोकाश्चोपशृण्वन्तु सर्वे
mayā cemāṃ vipradharmoktisīmāṃ; maryādāṃ vai sthāpitāṃ sarvalokesanto viprāḥ śuśruvāṃso gurūṇāṃ; devā lokāścopaśṛṇvantu sarve
- 1.71.56
इतीदमुक्त्वा स महानुभाव;स्तपोनिधीनां निधिरप्रमेयःतान्दानवान्दैवविमूढबुद्धी;निदं समाहूय वचोऽभ्युवाच
itīdamuktvā sa mahānubhāva;staponidhīnāṃ nidhiraprameyaḥtāndānavāndaivavimūḍhabuddhī;nidaṃ samāhūya vaco'bhyuvāca
- 1.71.57
आचक्षे वो दानवा बालिशाः स्थ; सिद्धः कचो वत्स्यति मत्सकाशेसंजीवनीं प्राप्य विद्यां महार्थां; तुल्यप्रभावो ब्रह्मणा ब्रह्मभूतः
ācakṣe vo dānavā bāliśāḥ stha; siddhaḥ kaco vatsyati matsakāśesaṃjīvanīṃ prāpya vidyāṃ mahārthāṃ; tulyaprabhāvo brahmaṇā brahmabhūtaḥ
- 1.71.58
गुरोरुष्य सकाशे तु दश वर्षशतानि सःअनुज्ञातः कचो गन्तुमियेष त्रिदशालयम्
guroruṣya sakāśe tu daśa varṣaśatāni saḥanujñātaḥ kaco gantumiyeṣa tridaśālayam