Mahabharata · 13 verses
Read this chapter as a bookइन्द्र उवाच · indra uvāca
सर्वाणि कर्माणि समाप्य राज;न्गृहान्परित्यज्य वनं गतोऽसितत्त्वां पृच्छामि नहुषस्य पुत्र; केनासि तुल्यस्तपसा ययाते
sarvāṇi karmāṇi samāpya rāja;ngṛhānparityajya vanaṃ gato'sitattvāṃ pṛcchāmi nahuṣasya putra; kenāsi tulyastapasā yayāte
ययातिरुवाचनाहं देवमनुष्येषु न गन्धर्वमहर्षिषुआत्मनस्तपसा तुल्यं कंचित्पश्यामि वासव
yayātiruvācanāhaṃ devamanuṣyeṣu na gandharvamaharṣiṣuātmanastapasā tulyaṃ kaṃcitpaśyāmi vāsava
इन्द्र उवाच · indra uvāca
यदावमंस्थाः सदृशः श्रेयसश्च; पापीयसश्चाविदितप्रभावःतस्माल्लोका अन्तवन्तस्तवेमे; क्षीणे पुण्ये पतितास्यद्य राजन्
yadāvamaṃsthāḥ sadṛśaḥ śreyasaśca; pāpīyasaścāviditaprabhāvaḥtasmāllokā antavantastaveme; kṣīṇe puṇye patitāsyadya rājan
ययातिरुवाचसुरर्षिगन्धर्वनरावमाना;त्क्षयं गता मे यदि शक्र लोकाःइच्छेयं वै सुरलोकाद्विहीनः; सतां मध्ये पतितुं देवराज
yayātiruvācasurarṣigandharvanarāvamānā;tkṣayaṃ gatā me yadi śakra lokāḥiccheyaṃ vai suralokādvihīnaḥ; satāṃ madhye patituṃ devarāja
इन्द्र उवाच · indra uvāca
सतां सकाशे पतितासि राजं;श्च्युतः प्रतिष्ठां यत्र लब्धासि भूयःएवं विदित्वा तु पुनर्ययाते; न तेऽवमान्याः सदृशः श्रेयसश्च
satāṃ sakāśe patitāsi rājaṃ;ścyutaḥ pratiṣṭhāṃ yatra labdhāsi bhūyaḥevaṃ viditvā tu punaryayāte; na te'vamānyāḥ sadṛśaḥ śreyasaśca
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
ततः प्रहायामरराजजुष्टा;न्पुण्याँल्लोकान्पतमानं ययातिम्संप्रेक्ष्य राजर्षिवरोऽष्टकस्त;मुवाच सद्धर्मविधानगोप्ता
tataḥ prahāyāmararājajuṣṭā;npuṇyām̐llokānpatamānaṃ yayātimsaṃprekṣya rājarṣivaro'ṣṭakasta;muvāca saddharmavidhānagoptā
कस्त्वं युवा वासवतुल्यरूपः; स्वतेजसा दीप्यमानो यथाग्निःपतस्युदीर्णाम्बुधरान्धकारा;त्खात्खेचराणां प्रवरो यथार्कः
kastvaṃ yuvā vāsavatulyarūpaḥ; svatejasā dīpyamāno yathāgniḥpatasyudīrṇāmbudharāndhakārā;tkhātkhecarāṇāṃ pravaro yathārkaḥ
दृष्ट्वा च त्वां सूर्यपथात्पतन्तं; वैश्वानरार्कद्युतिमप्रमेयम्किं नु स्विदेतत्पततीति सर्वे; वितर्कयन्तः परिमोहिताः स्मः
dṛṣṭvā ca tvāṃ sūryapathātpatantaṃ; vaiśvānarārkadyutimaprameyamkiṃ nu svidetatpatatīti sarve; vitarkayantaḥ parimohitāḥ smaḥ
दृष्ट्वा च त्वां विष्ठितं देवमार्गे; शक्रार्कविष्णुप्रतिमप्रभावम्अभ्युद्गतास्त्वां वयमद्य सर्वे; तत्त्वं पाते तव जिज्ञासमानाः
dṛṣṭvā ca tvāṃ viṣṭhitaṃ devamārge; śakrārkaviṣṇupratimaprabhāvamabhyudgatāstvāṃ vayamadya sarve; tattvaṃ pāte tava jijñāsamānāḥ
न चापि त्वां धृष्णुमः प्रष्टुमग्रे; न च त्वमस्मान्पृच्छसि ये वयं स्मःतत्त्वां पृच्छामः स्पृहणीयरूपं; कस्य त्वं वा किंनिमित्तं त्वमागाः
na cāpi tvāṃ dhṛṣṇumaḥ praṣṭumagre; na ca tvamasmānpṛcchasi ye vayaṃ smaḥtattvāṃ pṛcchāmaḥ spṛhaṇīyarūpaṃ; kasya tvaṃ vā kiṃnimittaṃ tvamāgāḥ
भयं तु ते व्येतु विषादमोहौ; त्यजाशु देवेन्द्रसमानरूपत्वां वर्तमानं हि सतां सकाशे; नालं प्रसोढुं बलहापि शक्रः
bhayaṃ tu te vyetu viṣādamohau; tyajāśu devendrasamānarūpatvāṃ vartamānaṃ hi satāṃ sakāśe; nālaṃ prasoḍhuṃ balahāpi śakraḥ
सन्तः प्रतिष्ठा हि सुखच्युतानां; सतां सदैवामरराजकल्पते संगताः स्थावरजङ्गमेशाः; प्रतिष्ठितस्त्वं सदृशेषु सत्सु
santaḥ pratiṣṭhā hi sukhacyutānāṃ; satāṃ sadaivāmararājakalpate saṃgatāḥ sthāvarajaṅgameśāḥ; pratiṣṭhitastvaṃ sadṛśeṣu satsu
प्रभुरग्निः प्रतपने भूमिरावपने प्रभुःप्रभुः सूर्यः प्रकाशित्वे सतां चाभ्यागतः प्रभुः
prabhuragniḥ pratapane bhūmirāvapane prabhuḥprabhuḥ sūryaḥ prakāśitve satāṃ cābhyāgataḥ prabhuḥ