Parva.Adhyaya 11.13

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातास्ततस्ते कुरुपुंगवाःअभ्ययुर्भ्रातरः सर्वे गान्धारीं सहकेशवाः

dhṛtarāṣṭrābhyanujñātāstataste kurupuṃgavāḥabhyayurbhrātaraḥ sarve gāndhārīṃ sahakeśavāḥ

ततो ज्ञात्वा हतामित्रं धर्मराजं युधिष्ठिरम्गान्धारी पुत्रशोकार्ता शप्तुमैच्छदनिन्दिता

tato jñātvā hatāmitraṃ dharmarājaṃ yudhiṣṭhiramgāndhārī putraśokārtā śaptumaicchadaninditā

तस्याः पापमभिप्रायं विदित्वा पाण्डवान्प्रतिऋषिः सत्यवतीपुत्रः प्रागेव समबुध्यत

tasyāḥ pāpamabhiprāyaṃ viditvā pāṇḍavānpratiṛṣiḥ satyavatīputraḥ prāgeva samabudhyata

स गङ्गायामुपस्पृश्य पुण्यगन्धं पयः शुचितं देशमुपसंपेदे परमर्षिर्मनोजवः

sa gaṅgāyāmupaspṛśya puṇyagandhaṃ payaḥ śucitaṃ deśamupasaṃpede paramarṣirmanojavaḥ

दिव्येन चक्षुषा पश्यन्मनसानुद्धतेन चसर्वप्राणभृतां भावं स तत्र समबुध्यत

divyena cakṣuṣā paśyanmanasānuddhatena casarvaprāṇabhṛtāṃ bhāvaṃ sa tatra samabudhyata

स स्नुषामब्रवीत्काले कल्यवादी महातपाःशापकालमवाक्षिप्य शमकालमुदीरयन्

sa snuṣāmabravītkāle kalyavādī mahātapāḥśāpakālamavākṣipya śamakālamudīrayan

न कोपः पाण्डवे कार्यो गान्धारि शममाप्नुहिरजो निगृह्यतामेतच्छृणु चेदं वचो मम

na kopaḥ pāṇḍave kāryo gāndhāri śamamāpnuhirajo nigṛhyatāmetacchṛṇu cedaṃ vaco mama

उक्तास्यष्टादशाहानि पुत्रेण जयमिच्छताशिवमाशास्स्व मे मातर्युध्यमानस्य शत्रुभिः

uktāsyaṣṭādaśāhāni putreṇa jayamicchatāśivamāśāssva me mātaryudhyamānasya śatrubhiḥ

सा तथा याच्यमाना त्वं काले काले जयैषिणाउक्तवत्यसि गान्धारि यतो धर्मस्ततो जयः

sā tathā yācyamānā tvaṃ kāle kāle jayaiṣiṇāuktavatyasi gāndhāri yato dharmastato jayaḥ

न चाप्यतीतां गान्धारि वाचं ते वितथामहम्स्मरामि भाषमाणायास्तथा प्रणिहिता ह्यसि

na cāpyatītāṃ gāndhāri vācaṃ te vitathāmahamsmarāmi bhāṣamāṇāyāstathā praṇihitā hyasi

सा त्वं धर्मं परिस्मृत्य वाचा चोक्त्वा मनस्विनिकोपं संयच्छ गान्धारि मैवं भूः सत्यवादिनि

sā tvaṃ dharmaṃ parismṛtya vācā coktvā manasvinikopaṃ saṃyaccha gāndhāri maivaṃ bhūḥ satyavādini

गान्धार्युवाचभगवन्नाभ्यसूयामि नैतानिच्छामि नश्यतःपुत्रशोकेन तु बलान्मनो विह्वलतीव मे

gāndhāryuvācabhagavannābhyasūyāmi naitānicchāmi naśyataḥputraśokena tu balānmano vihvalatīva me

यथैव कुन्त्या कौन्तेया रक्षितव्यास्तथा मयायथैव धृतराष्ट्रेण रक्षितव्यास्तथा मया

yathaiva kuntyā kaunteyā rakṣitavyāstathā mayāyathaiva dhṛtarāṣṭreṇa rakṣitavyāstathā mayā

दुर्योधनापराधेन शकुनेः सौबलस्य चकर्णदुःशासनाभ्यां च वृत्तोऽयं कुरुसंक्षयः

duryodhanāparādhena śakuneḥ saubalasya cakarṇaduḥśāsanābhyāṃ ca vṛtto'yaṃ kurusaṃkṣayaḥ

नापराध्यति बीभत्सुर्न च पार्थो वृकोदरःनकुलः सहदेवो वा नैव जातु युधिष्ठिरः

nāparādhyati bībhatsurna ca pārtho vṛkodaraḥnakulaḥ sahadevo vā naiva jātu yudhiṣṭhiraḥ

युध्यमाना हि कौरव्याः कृन्तमानाः परस्परम्निहताः सहिताश्चान्यैस्तत्र नास्त्यप्रियं मम

yudhyamānā hi kauravyāḥ kṛntamānāḥ parasparamnihatāḥ sahitāścānyaistatra nāstyapriyaṃ mama

यत्तु कर्माकरोद्भीमो वासुदेवस्य पश्यतःदुर्योधनं समाहूय गदायुद्धे महामनाः

yattu karmākarodbhīmo vāsudevasya paśyataḥduryodhanaṃ samāhūya gadāyuddhe mahāmanāḥ

शिक्षयाभ्यधिकं ज्ञात्वा चरन्तं बहुधा रणेअधो नाभ्यां प्रहृतवांस्तन्मे कोपमवर्धयत्

śikṣayābhyadhikaṃ jñātvā carantaṃ bahudhā raṇeadho nābhyāṃ prahṛtavāṃstanme kopamavardhayat

कथं नु धर्मं धर्मज्ञैः समुद्दिष्टं महात्मभिःत्यजेयुराहवे शूराः प्राणहेतोः कथंचन

kathaṃ nu dharmaṃ dharmajñaiḥ samuddiṣṭaṃ mahātmabhiḥtyajeyurāhave śūrāḥ prāṇahetoḥ kathaṃcana