Parva.Adhyaya 11.19

गान्धार्युवाचएष माधव पुत्रो मे विकर्णः प्राज्ञसंमतःभूमौ विनिहतः शेते भीमेन शतधा कृतः

gāndhāryuvācaeṣa mādhava putro me vikarṇaḥ prājñasaṃmataḥbhūmau vinihataḥ śete bhīmena śatadhā kṛtaḥ

गजमध्यगतः शेते विकर्णो मधुसूदननीलमेघपरिक्षिप्तः शरदीव दिवाकरः

gajamadhyagataḥ śete vikarṇo madhusūdananīlameghaparikṣiptaḥ śaradīva divākaraḥ

अस्य चापग्रहेणैष पाणिः कृतकिणो महान्कथंचिच्छिद्यते गृध्रैरत्तुकामैस्तलत्रवान्

asya cāpagraheṇaiṣa pāṇiḥ kṛtakiṇo mahānkathaṃcicchidyate gṛdhrairattukāmaistalatravān

अस्य भार्यामिषप्रेप्सून्गृध्रानेतांस्तपस्विनीवारयत्यनिशं बाला न च शक्नोति माधव

asya bhāryāmiṣaprepsūngṛdhrānetāṃstapasvinīvārayatyaniśaṃ bālā na ca śaknoti mādhava

युवा वृन्दारकः शूरो विकर्णः पुरुषर्षभसुखोचितः सुखार्हश्च शेते पांसुषु माधव

yuvā vṛndārakaḥ śūro vikarṇaḥ puruṣarṣabhasukhocitaḥ sukhārhaśca śete pāṃsuṣu mādhava

कर्णिनालीकनाराचैर्भिन्नमर्माणमाहवेअद्यापि न जहात्येनं लक्ष्मीर्भरतसत्तमम्

karṇinālīkanārācairbhinnamarmāṇamāhaveadyāpi na jahātyenaṃ lakṣmīrbharatasattamam

एष संग्रामशूरेण प्रतिज्ञां पालयिष्यतादुर्मुखोऽभिमुखः शेते हतोऽरिगणहा रणे

eṣa saṃgrāmaśūreṇa pratijñāṃ pālayiṣyatādurmukho'bhimukhaḥ śete hato'rigaṇahā raṇe

तस्यैतद्वदनं कृष्ण श्वापदैरर्धभक्षितम्विभात्यभ्यधिकं तात सप्तम्यामिव चन्द्रमाः

tasyaitadvadanaṃ kṛṣṇa śvāpadairardhabhakṣitamvibhātyabhyadhikaṃ tāta saptamyāmiva candramāḥ

शूरस्य हि रणे कृष्ण यस्याननमथेदृशम्स कथं निहतोऽमित्रैः पांसून्ग्रसति मे सुतः

śūrasya hi raṇe kṛṣṇa yasyānanamathedṛśamsa kathaṃ nihato'mitraiḥ pāṃsūngrasati me sutaḥ

यस्याहवमुखे सौम्य स्थाता नैवोपपद्यतेस कथं दुर्मुखोऽमित्रैर्हतो विबुधलोकजित्

yasyāhavamukhe saumya sthātā naivopapadyatesa kathaṃ durmukho'mitrairhato vibudhalokajit

चित्रसेनं हतं भूमौ शयानं मधुसूदनधार्तराष्ट्रमिमं पश्य प्रतिमानं दनुष्मताम्

citrasenaṃ hataṃ bhūmau śayānaṃ madhusūdanadhārtarāṣṭramimaṃ paśya pratimānaṃ danuṣmatām

तं चित्रमाल्याभरणं युवत्यः शोककर्शिताःक्रव्यादसंघैः सहिता रुदन्त्यः पर्युपासते

taṃ citramālyābharaṇaṃ yuvatyaḥ śokakarśitāḥkravyādasaṃghaiḥ sahitā rudantyaḥ paryupāsate

स्त्रीणां रुदितनिर्घोषः श्वापदानां च गर्जितम्चित्ररूपमिदं कृष्ण विचित्रं प्रतिभाति मे

strīṇāṃ ruditanirghoṣaḥ śvāpadānāṃ ca garjitamcitrarūpamidaṃ kṛṣṇa vicitraṃ pratibhāti me

युवा वृन्दारको नित्यं प्रवरस्त्रीनिषेवितःविविंशतिरसौ शेते ध्वस्तः पांसुषु माधव

yuvā vṛndārako nityaṃ pravarastrīniṣevitaḥviviṃśatirasau śete dhvastaḥ pāṃsuṣu mādhava

शरसंकृत्तवर्माणं वीरं विशसने हतम्परिवार्यासते गृध्राः परिविंशा विविंशतिम्

śarasaṃkṛttavarmāṇaṃ vīraṃ viśasane hatamparivāryāsate gṛdhrāḥ pariviṃśā viviṃśatim

प्रविश्य समरे वीरः पाण्डवानामनीकिनीम्आविश्य शयने शेते पुनः सत्पुरुषोचितम्

praviśya samare vīraḥ pāṇḍavānāmanīkinīmāviśya śayane śete punaḥ satpuruṣocitam

स्मितोपपन्नं सुनसं सुभ्रु ताराधिपोपमम्अतीव शुभ्रं वदनं पश्य कृष्ण विविंशतेः

smitopapannaṃ sunasaṃ subhru tārādhipopamamatīva śubhraṃ vadanaṃ paśya kṛṣṇa viviṃśateḥ

यं स्म तं पर्युपासन्ते वसुं वासवयोषितःक्रीडन्तमिव गन्धर्वं देवकन्याः सहस्रशः

yaṃ sma taṃ paryupāsante vasuṃ vāsavayoṣitaḥkrīḍantamiva gandharvaṃ devakanyāḥ sahasraśaḥ

हन्तारं वीरसेनानां शूरं समितिशोभनम्निबर्हणममित्राणां दुःसहं विषहेत कः

hantāraṃ vīrasenānāṃ śūraṃ samitiśobhanamnibarhaṇamamitrāṇāṃ duḥsahaṃ viṣaheta kaḥ

दुःसहस्यैतदाभाति शरीरं संवृतं शरैःगिरिरात्मरुहैः फुल्लैः कर्णिकारैरिवावृतः

duḥsahasyaitadābhāti śarīraṃ saṃvṛtaṃ śaraiḥgirirātmaruhaiḥ phullaiḥ karṇikārairivāvṛtaḥ

शातकौम्भ्या स्रजा भाति कवचेन च भास्वताअग्निनेव गिरिः श्वेतो गतासुरपि दुःसहः

śātakaumbhyā srajā bhāti kavacena ca bhāsvatāagnineva giriḥ śveto gatāsurapi duḥsahaḥ