Parva.Adhyaya 11.27

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ते समासाद्य गङ्गां तु शिवां पुण्यजनोचिताम्ह्रदिनीं वप्रसंपन्नां महानूपां महावनाम्

te samāsādya gaṅgāṃ tu śivāṃ puṇyajanocitāmhradinīṃ vaprasaṃpannāṃ mahānūpāṃ mahāvanām

भूषणान्युत्तरीयाणि वेष्टनान्यवमुच्य चततः पितॄणां पौत्राणां भ्रातॄणां स्वजनस्य च

bhūṣaṇānyuttarīyāṇi veṣṭanānyavamucya catataḥ pitṝṇāṃ pautrāṇāṃ bhrātṝṇāṃ svajanasya ca

पुत्राणामार्यकाणां च पतीनां च कुरुस्त्रियःउदकं चक्रिरे सर्वा रुदन्त्यो भृशदुःखिताःसुहृदां चापि धर्मज्ञाः प्रचक्रुः सलिलक्रियाः

putrāṇāmāryakāṇāṃ ca patīnāṃ ca kurustriyaḥudakaṃ cakrire sarvā rudantyo bhṛśaduḥkhitāḥsuhṛdāṃ cāpi dharmajñāḥ pracakruḥ salilakriyāḥ

उदके क्रियमाणे तु वीराणां वीरपत्निभिःसूपतीर्थाभवद्गङ्गा भूयो विप्रससार च

udake kriyamāṇe tu vīrāṇāṃ vīrapatnibhiḥsūpatīrthābhavadgaṅgā bhūyo viprasasāra ca

तन्महोदधिसंकाशं निरानन्दमनुत्सवम्वीरपत्नीभिराकीर्णं गङ्गातीरमशोभत

tanmahodadhisaṃkāśaṃ nirānandamanutsavamvīrapatnībhirākīrṇaṃ gaṅgātīramaśobhata

ततः कुन्ती महाराज सहसा शोककर्शितारुदती मन्दया वाचा पुत्रान्वचनमब्रवीत्

tataḥ kuntī mahārāja sahasā śokakarśitārudatī mandayā vācā putrānvacanamabravīt

यः स शूरो महेष्वासो रथयूथपयूथपःअर्जुनेन हतः संख्ये वीरलक्षणलक्षितः

yaḥ sa śūro maheṣvāso rathayūthapayūthapaḥarjunena hataḥ saṃkhye vīralakṣaṇalakṣitaḥ

यं सूतपुत्रं मन्यध्वं राधेयमिति पाण्डवाःयो व्यराजच्चमूमध्ये दिवाकर इव प्रभुः

yaṃ sūtaputraṃ manyadhvaṃ rādheyamiti pāṇḍavāḥyo vyarājaccamūmadhye divākara iva prabhuḥ

प्रत्ययुध्यत यः सर्वान्पुरा वः सपदानुगान्दुर्योधनबलं सर्वं यः प्रकर्षन्व्यरोचत

pratyayudhyata yaḥ sarvānpurā vaḥ sapadānugānduryodhanabalaṃ sarvaṃ yaḥ prakarṣanvyarocata

यस्य नास्ति समो वीर्ये पृथिव्यामपि कश्चनसत्यसंधस्य शूरस्य संग्रामेष्वपलायिनः

yasya nāsti samo vīrye pṛthivyāmapi kaścanasatyasaṃdhasya śūrasya saṃgrāmeṣvapalāyinaḥ

कुरुध्वमुदकं तस्य भ्रातुरक्लिष्टकर्मणःस हि वः पूर्वजो भ्राता भास्करान्मय्यजायतकुण्डली कवची शूरो दिवाकरसमप्रभः

kurudhvamudakaṃ tasya bhrāturakliṣṭakarmaṇaḥsa hi vaḥ pūrvajo bhrātā bhāskarānmayyajāyatakuṇḍalī kavacī śūro divākarasamaprabhaḥ

श्रुत्वा तु पाण्डवाः सर्वे मातुर्वचनमप्रियम्कर्णमेवानुशोचन्त भूयश्चार्ततराभवन्

śrutvā tu pāṇḍavāḥ sarve māturvacanamapriyamkarṇamevānuśocanta bhūyaścārtatarābhavan

ततः स पुरुषव्याघ्रः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरःउवाच मातरं वीरो निःश्वसन्निव पन्नगः

tataḥ sa puruṣavyāghraḥ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥuvāca mātaraṃ vīro niḥśvasanniva pannagaḥ

यस्येषुपातमासाद्य नान्यस्तिष्ठेद्धनंजयात्कथं पुत्रो भवत्यां स देवगर्भः पुराभवत्

yasyeṣupātamāsādya nānyastiṣṭheddhanaṃjayātkathaṃ putro bhavatyāṃ sa devagarbhaḥ purābhavat

यस्य बाहुप्रतापेन तापिताः सर्वतो वयम्तमग्निमिव वस्त्रेण कथं छादितवत्यसियस्य बाहुबलं घोरं धार्तराष्ट्रैरुपासितम्

yasya bāhupratāpena tāpitāḥ sarvato vayamtamagnimiva vastreṇa kathaṃ chāditavatyasiyasya bāhubalaṃ ghoraṃ dhārtarāṣṭrairupāsitam

नान्यः कुन्तीसुतात्कर्णादगृह्णाद्रथिनां रथीस नः प्रथमजो भ्राता सर्वशस्त्रभृतां वरःअसूत तं भवत्यग्रे कथमद्भुतविक्रमम्

nānyaḥ kuntīsutātkarṇādagṛhṇādrathināṃ rathīsa naḥ prathamajo bhrātā sarvaśastrabhṛtāṃ varaḥasūta taṃ bhavatyagre kathamadbhutavikramam

अहो भवत्या मन्त्रस्य पिधानेन वयं हताःनिधनेन हि कर्णस्य पीडिताः स्म सबान्धवाः

aho bhavatyā mantrasya pidhānena vayaṃ hatāḥnidhanena hi karṇasya pīḍitāḥ sma sabāndhavāḥ

अभिमन्योर्विनाशेन द्रौपदेयवधेन चपाञ्चालानां च नाशेन कुरूणां पतनेन च

abhimanyorvināśena draupadeyavadhena capāñcālānāṃ ca nāśena kurūṇāṃ patanena ca

ततः शतगुणं दुःखमिदं मामस्पृशद्भृशम्कर्णमेवानुशोचन्हि दह्याम्यग्नाविवाहितः

tataḥ śataguṇaṃ duḥkhamidaṃ māmaspṛśadbhṛśamkarṇamevānuśocanhi dahyāmyagnāvivāhitaḥ

न हि स्म किंचिदप्राप्यं भवेदपि दिवि स्थितम्न च स्म वैशसं घोरं कौरवान्तकरं भवेत्

na hi sma kiṃcidaprāpyaṃ bhavedapi divi sthitamna ca sma vaiśasaṃ ghoraṃ kauravāntakaraṃ bhavet

एवं विलप्य बहुलं धर्मराजो युधिष्ठिरःविनदञ्शनकै राजंश्चकारास्योदकं प्रभुः

evaṃ vilapya bahulaṃ dharmarājo yudhiṣṭhiraḥvinadañśanakai rājaṃścakārāsyodakaṃ prabhuḥ

ततो विनेदुः सहसा स्त्रीपुंसास्तत्र सर्वशःअभितो ये स्थितास्तत्र तस्मिन्नुदककर्मणि

tato vineduḥ sahasā strīpuṃsāstatra sarvaśaḥabhito ye sthitāstatra tasminnudakakarmaṇi

तत आनाययामास कर्णस्य सपरिच्छदम्स्त्रियः कुरुपतिर्धीमान्भ्रातुः प्रेम्णा युधिष्ठिरः

tata ānāyayāmāsa karṇasya saparicchadamstriyaḥ kurupatirdhīmānbhrātuḥ premṇā yudhiṣṭhiraḥ

स ताभिः सह धर्मात्मा प्रेतकृत्यमनन्तरम्कृत्वोत्ततार गङ्गायाः सलिलादाकुलेन्द्रियः

sa tābhiḥ saha dharmātmā pretakṛtyamanantaramkṛtvottatāra gaṅgāyāḥ salilādākulendriyaḥ