Parva.Adhyaya 12.101
Mahabharata · 47 verses
- 12.101.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
यथा जयार्थिनः सेनां नयन्ति भरतर्षभईषद्धर्मं प्रपीड्यापि तन्मे ब्रूहि पितामह
yathā jayārthinaḥ senāṃ nayanti bharatarṣabhaīṣaddharmaṃ prapīḍyāpi tanme brūhi pitāmaha
- 12.101.2
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
सत्येन हि स्थिता धर्मा उपपत्त्या तथापरेसाध्वाचारतया केचित्तथैवौपयिका अपिउपायधर्मान्वक्ष्यामि सिद्धार्थानर्थधर्मयोः
satyena hi sthitā dharmā upapattyā tathāparesādhvācāratayā kecittathaivaupayikā apiupāyadharmānvakṣyāmi siddhārthānarthadharmayoḥ
- 12.101.3
निर्मर्यादा दस्यवस्तु भवन्ति परिपन्थिनःतेषां प्रतिविघातार्थं प्रवक्ष्याम्यथ नैगमम्कार्याणां संप्रसिद्ध्यर्थं तानुपायान्निबोध मे
nirmaryādā dasyavastu bhavanti paripanthinaḥteṣāṃ prativighātārthaṃ pravakṣyāmyatha naigamamkāryāṇāṃ saṃprasiddhyarthaṃ tānupāyānnibodha me
- 12.101.4
उभे प्रज्ञे वेदितव्ये ऋज्वी वक्रा च भारतजानन्वक्रां न सेवेत प्रतिबाधेत चागताम्
ubhe prajñe veditavye ṛjvī vakrā ca bhāratajānanvakrāṃ na seveta pratibādheta cāgatām
- 12.101.5
अमित्रा एव राजानं भेदेनोपचरन्त्युततां राजा निकृतिं जानन्यथामित्रान्प्रबाधते
amitrā eva rājānaṃ bhedenopacarantyutatāṃ rājā nikṛtiṃ jānanyathāmitrānprabādhate
- 12.101.6
गजानां पार्श्वचर्माणि गोवृषाजगराणि चशल्यकङ्कटलोहानि तनुत्राणि मतानि च
gajānāṃ pārśvacarmāṇi govṛṣājagarāṇi caśalyakaṅkaṭalohāni tanutrāṇi matāni ca
- 12.101.7
शितपीतानि शस्त्राणि संनाहाः पीतलोहिताःनानारञ्जनरक्ताः स्युः पताकाः केतवश्च ते
śitapītāni śastrāṇi saṃnāhāḥ pītalohitāḥnānārañjanaraktāḥ syuḥ patākāḥ ketavaśca te
- 12.101.8
ऋष्टयस्तोमराः खड्गा निशिताश्च परश्वधाःफलकान्यथ चर्माणि प्रतिकल्प्यान्यनेकशःअभिनीतानि शस्त्राणि योधाश्च कृतनिश्रमाः
ṛṣṭayastomarāḥ khaḍgā niśitāśca paraśvadhāḥphalakānyatha carmāṇi pratikalpyānyanekaśaḥabhinītāni śastrāṇi yodhāśca kṛtaniśramāḥ
- 12.101.9
चैत्र्यां वा मार्गशीर्ष्यां वा सेनायोगः प्रशस्यतेपक्वसस्या हि पृथिवी भवत्यम्बुमती तथा
caitryāṃ vā mārgaśīrṣyāṃ vā senāyogaḥ praśasyatepakvasasyā hi pṛthivī bhavatyambumatī tathā
- 12.101.10
नैवातिशीतो नात्युष्णः कालो भवति भारततस्मात्तदा योजयेत परेषां व्यसनेषु वाएतेषु योगाः सेनायाः प्रशस्ताः परबाधने
naivātiśīto nātyuṣṇaḥ kālo bhavati bhāratatasmāttadā yojayeta pareṣāṃ vyasaneṣu vāeteṣu yogāḥ senāyāḥ praśastāḥ parabādhane
- 12.101.11
जलवांस्तृणवान्मार्गः समो गम्यः प्रशस्यतेचारैर्हि विहिताभ्यासः कुशलैर्वनगोचरैः
jalavāṃstṛṇavānmārgaḥ samo gamyaḥ praśasyatecārairhi vihitābhyāsaḥ kuśalairvanagocaraiḥ
- 12.101.12
नव्यारण्यैर्न शक्येत गन्तुं मृगगणैरिवतस्मात्सर्वासु सेनासु योजयन्ति जयार्थिनः
navyāraṇyairna śakyeta gantuṃ mṛgagaṇairivatasmātsarvāsu senāsu yojayanti jayārthinaḥ
- 12.101.13
आवासस्तोयवान्दुर्गः पर्याकाशः प्रशस्यतेपरेषामुपसर्पाणां प्रतिषेधस्तथा भवेत्
āvāsastoyavāndurgaḥ paryākāśaḥ praśasyatepareṣāmupasarpāṇāṃ pratiṣedhastathā bhavet
- 12.101.14
आकाशं तु वनाभ्याशे मन्यन्ते गुणवत्तरम्बहुभिर्गुणजातैस्तु ये युद्धकुशला जनाः
ākāśaṃ tu vanābhyāśe manyante guṇavattarambahubhirguṇajātaistu ye yuddhakuśalā janāḥ
- 12.101.15
उपन्यासोऽपसर्पाणां पदातीनां च गूहनम्अथ शत्रुप्रतीघातमापदर्थं परायणम्
upanyāso'pasarpāṇāṃ padātīnāṃ ca gūhanamatha śatrupratīghātamāpadarthaṃ parāyaṇam
- 12.101.16
सप्तर्षीन्पृष्ठतः कृत्वा युध्येरन्नचला इवअनेन विधिना राजञ्जिगीषेतापि दुर्जयान्
saptarṣīnpṛṣṭhataḥ kṛtvā yudhyerannacalā ivaanena vidhinā rājañjigīṣetāpi durjayān
- 12.101.17
यतो वायुर्यतः सूर्यो यतः शुक्रस्ततो जयःपूर्वं पूर्वं ज्याय एषां संनिपाते युधिष्ठिर
yato vāyuryataḥ sūryo yataḥ śukrastato jayaḥpūrvaṃ pūrvaṃ jyāya eṣāṃ saṃnipāte yudhiṣṭhira
- 12.101.18
अकर्दमामनुदकाममर्यादामलोष्टकाम्अश्वभूमिं प्रशंसन्ति ये युद्धकुशला जनाः
akardamāmanudakāmamaryādāmaloṣṭakāmaśvabhūmiṃ praśaṃsanti ye yuddhakuśalā janāḥ
- 12.101.19
समा निरुदकाकाशा रथभूमिः प्रशस्यतेनीचद्रुमा महाकक्षा सोदका हस्तियोधिनाम्
samā nirudakākāśā rathabhūmiḥ praśasyatenīcadrumā mahākakṣā sodakā hastiyodhinām
- 12.101.20
बहुदुर्गा महावृक्षा वेत्रवेणुभिरास्तृतापदातीनां क्षमा भूमिः पर्वतोपवनानि च
bahudurgā mahāvṛkṣā vetraveṇubhirāstṛtāpadātīnāṃ kṣamā bhūmiḥ parvatopavanāni ca
- 12.101.21
पदातिबहुला सेना दृढा भवति भारतरथाश्वबहुला सेना सुदिनेषु प्रशस्यते
padātibahulā senā dṛḍhā bhavati bhāratarathāśvabahulā senā sudineṣu praśasyate
- 12.101.22
पदातिनागबहुला प्रावृट्काले प्रशस्यतेगुणानेतान्प्रसंख्याय देशकालौ प्रयोजयेत्
padātināgabahulā prāvṛṭkāle praśasyateguṇānetānprasaṃkhyāya deśakālau prayojayet
- 12.101.23
एवं संचिन्त्य यो याति तिथिनक्षत्रपूजितःविजयं लभते नित्यं सेनां सम्यक्प्रयोजयन्
evaṃ saṃcintya yo yāti tithinakṣatrapūjitaḥvijayaṃ labhate nityaṃ senāṃ samyakprayojayan
- 12.101.24
प्रसुप्तांस्तृषिताञ्श्रान्तान्प्रकीर्णान्नाभिघातयेत्मोक्षे प्रयाणे चलने पानभोजनकालयोः
prasuptāṃstṛṣitāñśrāntānprakīrṇānnābhighātayetmokṣe prayāṇe calane pānabhojanakālayoḥ
- 12.101.25
अतिक्षिप्तान्व्यतिक्षिप्तान्विहतान्प्रतनूकृतान्सुविस्रम्भान्कृतारम्भानुपन्यासप्रतापितान्बहिश्चरानुपन्यासान्कृत्वा वेश्मानुसारिणः
atikṣiptānvyatikṣiptānvihatānpratanūkṛtānsuvisrambhānkṛtārambhānupanyāsapratāpitānbahiścarānupanyāsānkṛtvā veśmānusāriṇaḥ
- 12.101.26
पारंपर्यागते द्वारे ये केचिदनुवर्तिनःपरिचर्यावरोद्धारो ये च केचन वल्गिनः
pāraṃparyāgate dvāre ye kecidanuvartinaḥparicaryāvaroddhāro ye ca kecana valginaḥ
- 12.101.27
अनीकं ये प्रभिन्दन्ति भिन्नं ये स्थगयन्ति चसमानाशनपानास्ते कार्या द्विगुणवेतनाः
anīkaṃ ye prabhindanti bhinnaṃ ye sthagayanti casamānāśanapānāste kāryā dviguṇavetanāḥ
- 12.101.28
दशाधिपतयः कार्याः शताधिपतयस्तथातेषां सहस्राधिपतिं कुर्याच्छूरमतन्द्रितम्
daśādhipatayaḥ kāryāḥ śatādhipatayastathāteṣāṃ sahasrādhipatiṃ kuryācchūramatandritam
- 12.101.29
यथामुख्यं संनिपात्य वक्तव्याः स्म शपामहेयथा जयार्थं संग्रामे न जह्याम परस्परम्
yathāmukhyaṃ saṃnipātya vaktavyāḥ sma śapāmaheyathā jayārthaṃ saṃgrāme na jahyāma parasparam
- 12.101.30
इहैव ते निवर्तन्तां ये नः केचन भीरवःन घातयेयुः प्रदरं कुर्वाणास्तुमुले सति
ihaiva te nivartantāṃ ye naḥ kecana bhīravaḥna ghātayeyuḥ pradaraṃ kurvāṇāstumule sati
- 12.101.31
आत्मानं च स्वपक्षं च पलायन्हन्ति संयुगेद्रव्यनाशो वधोऽकीर्तिरयशश्च पलायने
ātmānaṃ ca svapakṣaṃ ca palāyanhanti saṃyugedravyanāśo vadho'kīrtirayaśaśca palāyane
- 12.101.32
अमनोज्ञासुखा वाचः पुरुषस्य पलायतःप्रतिस्पन्दौष्ठदन्तस्य न्यस्तसर्वायुधस्य च
amanojñāsukhā vācaḥ puruṣasya palāyataḥpratispandauṣṭhadantasya nyastasarvāyudhasya ca
- 12.101.33
हित्वा पलायमानस्य सहायान्प्राणसंशयेअमित्रैरनुबद्धस्य द्विषतामस्तु नस्तथा
hitvā palāyamānasya sahāyānprāṇasaṃśayeamitrairanubaddhasya dviṣatāmastu nastathā
- 12.101.34
मनुष्यापसदा ह्येते ये भवन्ति पराङ्मुखाःराशिवर्धनमात्रास्ते नैव ते प्रेत्य नो इह
manuṣyāpasadā hyete ye bhavanti parāṅmukhāḥrāśivardhanamātrāste naiva te pretya no iha
- 12.101.35
अमित्रा हृष्टमनसः प्रत्युद्यान्ति पलायिनम्जयिनं सुहृदस्तात वन्दनैर्मङ्गलेन च
amitrā hṛṣṭamanasaḥ pratyudyānti palāyinamjayinaṃ suhṛdastāta vandanairmaṅgalena ca
- 12.101.36
यस्य स्म व्यसने राजन्ननुमोदन्ति शत्रवःतदसह्यतरं दुःखमहं मन्ये वधादपि
yasya sma vyasane rājannanumodanti śatravaḥtadasahyataraṃ duḥkhamahaṃ manye vadhādapi
- 12.101.37
श्रियं जानीत धर्मस्य मूलं सर्वसुखस्य चसा भीरूणां परान्याति शूरस्तामधिगच्छति
śriyaṃ jānīta dharmasya mūlaṃ sarvasukhasya casā bhīrūṇāṃ parānyāti śūrastāmadhigacchati
- 12.101.38
ते वयं स्वर्गमिच्छन्तः संग्रामे त्यक्तजीविताःजयन्तो वध्यमाना वा प्राप्तुमर्हाम सद्गतिम्
te vayaṃ svargamicchantaḥ saṃgrāme tyaktajīvitāḥjayanto vadhyamānā vā prāptumarhāma sadgatim
- 12.101.39
एवं संशप्तशपथाः समभित्यक्तजीविताःअमित्रवाहिनीं वीराः संप्रगाहन्त्यभीरवः
evaṃ saṃśaptaśapathāḥ samabhityaktajīvitāḥamitravāhinīṃ vīrāḥ saṃpragāhantyabhīravaḥ
- 12.101.40
अग्रतः पुरुषानीकमसिचर्मवतां भवेत्पृष्ठतः शकटानीकं कलत्रं मध्यतस्तथा
agrataḥ puruṣānīkamasicarmavatāṃ bhavetpṛṣṭhataḥ śakaṭānīkaṃ kalatraṃ madhyatastathā
- 12.101.41
परेषां प्रतिघातार्थं पदातीनां च गूहनम्अपि ह्यस्मिन्परे गृद्धा भवेयुर्ये पुरोगमाः
pareṣāṃ pratighātārthaṃ padātīnāṃ ca gūhanamapi hyasminpare gṛddhā bhaveyurye purogamāḥ
- 12.101.42
ये पुरस्तादभिमताः सत्त्ववन्तो मनस्विनःते पूर्वमभिवर्तेरंस्तानन्वगितरे जनाः
ye purastādabhimatāḥ sattvavanto manasvinaḥte pūrvamabhivarteraṃstānanvagitare janāḥ
- 12.101.43
अपि चोद्धर्षणं कार्यं भीरूणामपि यत्नतःस्कन्धदर्शनमात्रं तु तिष्ठेयुर्वा समीपतः
api coddharṣaṇaṃ kāryaṃ bhīrūṇāmapi yatnataḥskandhadarśanamātraṃ tu tiṣṭheyurvā samīpataḥ
- 12.101.44
संहतान्योधयेदल्पान्कामं विस्तारयेद्बहून्सूचीमुखमनीकं स्यादल्पानां बहुभिः सह
saṃhatānyodhayedalpānkāmaṃ vistārayedbahūnsūcīmukhamanīkaṃ syādalpānāṃ bahubhiḥ saha
- 12.101.45
संप्रयुद्धे प्रहृष्टे वा सत्यं वा यदि वानृतम्प्रगृह्य बाहून्क्रोशेत भग्ना भग्नाः परा इति
saṃprayuddhe prahṛṣṭe vā satyaṃ vā yadi vānṛtampragṛhya bāhūnkrośeta bhagnā bhagnāḥ parā iti
- 12.101.46
आगतं नो मित्रबलं प्रहरध्वमभीतवत्शब्दवन्तोऽनुधावेयुः कुर्वन्तो भैरवं रवम्
āgataṃ no mitrabalaṃ praharadhvamabhītavatśabdavanto'nudhāveyuḥ kurvanto bhairavaṃ ravam
- 12.101.47
क्ष्वेडाः किलकिलाः शङ्खाः क्रकचा गोविषाणिकान्भेरीमृदङ्गपणवान्नादयेयुश्च कुञ्जरान्
kṣveḍāḥ kilakilāḥ śaṅkhāḥ krakacā goviṣāṇikānbherīmṛdaṅgapaṇavānnādayeyuśca kuñjarān