Parva.Adhyaya 12.112
Mahabharata · 86 verses
- 12.112.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
असौम्याः सौम्यरूपेण सौम्याश्चासौम्यदर्शिनःईदृशान्पुरुषांस्तात कथं विद्यामहे वयम्
asaumyāḥ saumyarūpeṇa saumyāścāsaumyadarśinaḥīdṛśānpuruṣāṃstāta kathaṃ vidyāmahe vayam
- 12.112.2
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्व्याघ्रगोमायुसंवादं तं निबोध युधिष्ठिर
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanamvyāghragomāyusaṃvādaṃ taṃ nibodha yudhiṣṭhira
- 12.112.3
पुरिकायां पुरि पुरा श्रीमत्यां पौरिको नृपःपरहिंसारुचिः क्रूरो बभूव पुरुषाधमः
purikāyāṃ puri purā śrīmatyāṃ pauriko nṛpaḥparahiṃsāruciḥ krūro babhūva puruṣādhamaḥ
- 12.112.4
स त्वायुषि परिक्षीणे जगामानीप्सितां गतिम्गोमायुत्वं च संप्राप्तो दूषितः पूर्वकर्मणा
sa tvāyuṣi parikṣīṇe jagāmānīpsitāṃ gatimgomāyutvaṃ ca saṃprāpto dūṣitaḥ pūrvakarmaṇā
- 12.112.5
संस्मृत्य पूर्वजातिं स निर्वेदं परमं गतःन भक्षयति मांसानि परैरुपहृतान्यपि
saṃsmṛtya pūrvajātiṃ sa nirvedaṃ paramaṃ gataḥna bhakṣayati māṃsāni parairupahṛtānyapi
- 12.112.6
अहिंस्रः सर्वभूतेषु सत्यवाक्सुदृढव्रतःचकार च यथाकाममाहारं पतितैः फलैः
ahiṃsraḥ sarvabhūteṣu satyavāksudṛḍhavrataḥcakāra ca yathākāmamāhāraṃ patitaiḥ phalaiḥ
- 12.112.7
श्मशाने तस्य चावासो गोमायोः संमतोऽभवत्जन्मभूम्यनुरोधाच्च नान्यद्वासमरोचयत्
śmaśāne tasya cāvāso gomāyoḥ saṃmato'bhavatjanmabhūmyanurodhācca nānyadvāsamarocayat
- 12.112.8
तस्य शौचममृष्यन्तः सर्वे ते सहजातयःचालयन्ति स्म तां बुद्धिं वचनैः प्रश्रयोत्तरैः
tasya śaucamamṛṣyantaḥ sarve te sahajātayaḥcālayanti sma tāṃ buddhiṃ vacanaiḥ praśrayottaraiḥ
- 12.112.9
वसन्पितृवने रौद्रे शौचं लप्सितुमिच्छसिइयं विप्रतिपत्तिस्ते यदा त्वं पिशिताशनः
vasanpitṛvane raudre śaucaṃ lapsitumicchasiiyaṃ vipratipattiste yadā tvaṃ piśitāśanaḥ
- 12.112.10
तत्समो वा भवास्माभिर्भक्ष्यान्दास्यामहे वयम्भुङ्क्ष्व शौचं परित्यज्य यद्धि भुक्तं तदस्ति ते
tatsamo vā bhavāsmābhirbhakṣyāndāsyāmahe vayambhuṅkṣva śaucaṃ parityajya yaddhi bhuktaṃ tadasti te
- 12.112.11
इति तेषां वचः श्रुत्वा प्रत्युवाच समाहितःमधुरैः प्रश्रितैर्वाक्यैर्हेतुमद्भिरनिष्ठुरैः
iti teṣāṃ vacaḥ śrutvā pratyuvāca samāhitaḥmadhuraiḥ praśritairvākyairhetumadbhiraniṣṭhuraiḥ
- 12.112.12
अप्रमाणं प्रसूतिर्मे शीलतः क्रियते कुलम्प्रार्थयिष्ये तु तत्कर्म येन विस्तीर्यते यशः
apramāṇaṃ prasūtirme śīlataḥ kriyate kulamprārthayiṣye tu tatkarma yena vistīryate yaśaḥ
- 12.112.13
श्मशाने यदि वासो मे समाधिर्मे निशाम्यताम्आत्मा फलति कर्माणि नाश्रमो धर्मलक्षणम्
śmaśāne yadi vāso me samādhirme niśāmyatāmātmā phalati karmāṇi nāśramo dharmalakṣaṇam
- 12.112.14
आश्रमे यो द्विजं हन्याद्गां वा दद्यादनाश्रमेकिं नु तत्पातकं न स्यात्तद्वा दत्तं वृथा भवेत्
āśrame yo dvijaṃ hanyādgāṃ vā dadyādanāśramekiṃ nu tatpātakaṃ na syāttadvā dattaṃ vṛthā bhavet
- 12.112.15
भवन्तः सर्वलोभेन केवलं भक्षणे रताःअनुबन्धे तु ये दोषास्तान्न पश्यन्ति मोहिताः
bhavantaḥ sarvalobhena kevalaṃ bhakṣaṇe ratāḥanubandhe tu ye doṣāstānna paśyanti mohitāḥ
- 12.112.16
अप्रत्ययकृतां गर्ह्यामर्थापनयदूषिताम्इह चामुत्र चानिष्टां तस्माद्वृत्तिं न रोचये
apratyayakṛtāṃ garhyāmarthāpanayadūṣitāmiha cāmutra cāniṣṭāṃ tasmādvṛttiṃ na rocaye
- 12.112.17
तं शुचिं पण्डितं मत्वा शार्दूलः ख्यातविक्रमःकृत्वात्मसदृशां पूजां साचिव्येऽवर्धयत्स्वयम्
taṃ śuciṃ paṇḍitaṃ matvā śārdūlaḥ khyātavikramaḥkṛtvātmasadṛśāṃ pūjāṃ sācivye'vardhayatsvayam
- 12.112.18
सौम्य विज्ञातरूपस्त्वं गच्छ यात्रां मया सहव्रियन्तामीप्सिता भोगाः परिहार्याश्च पुष्कलाः
saumya vijñātarūpastvaṃ gaccha yātrāṃ mayā sahavriyantāmīpsitā bhogāḥ parihāryāśca puṣkalāḥ
- 12.112.19
तीक्ष्णा वयमिति ख्याता भवतो ज्ञापयामहेमृदुपूर्वं घातिनस्ते श्रेयश्चाधिगमिष्यति
tīkṣṇā vayamiti khyātā bhavato jñāpayāmahemṛdupūrvaṃ ghātinaste śreyaścādhigamiṣyati
- 12.112.20
अथ संपूज्य तद्वाक्यं मृगेन्द्रस्य महात्मनःगोमायुः प्रश्रितं वाक्यं बभाषे किंचिदानतः
atha saṃpūjya tadvākyaṃ mṛgendrasya mahātmanaḥgomāyuḥ praśritaṃ vākyaṃ babhāṣe kiṃcidānataḥ
- 12.112.21
सदृशं मृगराजैतत्तव वाक्यं मदन्तरेयत्सहायान्मृगयसे धर्मार्थकुशलाञ्शुचीन्
sadṛśaṃ mṛgarājaitattava vākyaṃ madantareyatsahāyānmṛgayase dharmārthakuśalāñśucīn
- 12.112.22
न शक्यमनमात्येन महत्त्वमनुशासितुम्दुष्टामात्येन वा वीर शरीरपरिपन्थिना
na śakyamanamātyena mahattvamanuśāsitumduṣṭāmātyena vā vīra śarīraparipanthinā
- 12.112.23
सहायाननुरक्तांस्तु यतेतानुपसंहितान्परस्परमसंघुष्टान्विजिगीषूनलोलुपान्
sahāyānanuraktāṃstu yatetānupasaṃhitānparasparamasaṃghuṣṭānvijigīṣūnalolupān
- 12.112.24
तानतीतोपधान्प्राज्ञान्हिते युक्तान्मनस्विनःपूजयेथा महाभागान्यथाचार्यान्यथा पितॄन्
tānatītopadhānprājñānhite yuktānmanasvinaḥpūjayethā mahābhāgānyathācāryānyathā pitṝn
- 12.112.25
न त्वेवं मम संतोषाद्रोचतेऽन्यन्मृगाधिपन कामये सुखान्भोगानैश्वर्यं वा त्वदाश्रयम्
na tvevaṃ mama saṃtoṣādrocate'nyanmṛgādhipana kāmaye sukhānbhogānaiśvaryaṃ vā tvadāśrayam
- 12.112.26
न योक्ष्यति हि मे शीलं तव भृत्यैः पुरातनैःते त्वां विभेदयिष्यन्ति दुःखशीला मदन्तरे
na yokṣyati hi me śīlaṃ tava bhṛtyaiḥ purātanaiḥte tvāṃ vibhedayiṣyanti duḥkhaśīlā madantare
- 12.112.27
संश्रयः श्लाघनीयस्त्वमन्येषामपि भास्वताम्कृतात्मा सुमहाभागः पापकेष्वप्यदारुणः
saṃśrayaḥ ślāghanīyastvamanyeṣāmapi bhāsvatāmkṛtātmā sumahābhāgaḥ pāpakeṣvapyadāruṇaḥ
- 12.112.28
दीर्घदर्शी महोत्साहः स्थूललक्ष्यो महाबलःकृती चामोघकर्तासि भाव्यैश्च समलंकृतः
dīrghadarśī mahotsāhaḥ sthūlalakṣyo mahābalaḥkṛtī cāmoghakartāsi bhāvyaiśca samalaṃkṛtaḥ
- 12.112.29
किं तु स्वेनास्मि संतुष्टो दुःखा वृत्तिरनुष्ठितासेवायाश्चापि नाभिज्ञः स्वच्छन्देन वनेचरः
kiṃ tu svenāsmi saṃtuṣṭo duḥkhā vṛttiranuṣṭhitāsevāyāścāpi nābhijñaḥ svacchandena vanecaraḥ
- 12.112.30
राजोपक्रोशदोषाश्च सर्वे संश्रयवासिनाम्वनचर्या च निःसङ्गा निर्भया निरवग्रहा
rājopakrośadoṣāśca sarve saṃśrayavāsināmvanacaryā ca niḥsaṅgā nirbhayā niravagrahā
- 12.112.31
नृपेणाहूयमानस्य यत्तिष्ठति भयं हृदिन तत्तिष्ठति तुष्टानां वने मूलफलाशिनाम्
nṛpeṇāhūyamānasya yattiṣṭhati bhayaṃ hṛdina tattiṣṭhati tuṣṭānāṃ vane mūlaphalāśinām
- 12.112.32
पानीयं वा निरायासं स्वाद्वन्नं वा भयोत्तरम्विचार्य खलु पश्यामि तत्सुखं यत्र निर्वृतिः
pānīyaṃ vā nirāyāsaṃ svādvannaṃ vā bhayottaramvicārya khalu paśyāmi tatsukhaṃ yatra nirvṛtiḥ
- 12.112.33
अपराधैर्न तावन्तो भृत्याः शिष्टा नराधिपैःउपघातैर्यथा भृत्या दूषिता निधनं गताः
aparādhairna tāvanto bhṛtyāḥ śiṣṭā narādhipaiḥupaghātairyathā bhṛtyā dūṣitā nidhanaṃ gatāḥ
- 12.112.34
यदि त्वेतन्मया कार्यं मृगेन्द्रो यदि मन्यतेसमयं कृतमिच्छामि वर्तितव्यं यथा मयि
yadi tvetanmayā kāryaṃ mṛgendro yadi manyatesamayaṃ kṛtamicchāmi vartitavyaṃ yathā mayi
- 12.112.35
मदीया माननीयास्ते श्रोतव्यं च हितं वचःकल्पिता या च ते वृत्तिः सा भवेत्तव सुस्थिरा
madīyā mānanīyāste śrotavyaṃ ca hitaṃ vacaḥkalpitā yā ca te vṛttiḥ sā bhavettava susthirā
- 12.112.36
न मन्त्रयेयमन्यैस्ते सचिवैः सह कर्हिचित्नीतिमन्तः परीप्सन्तो वृथा ब्रूयुः परे मयि
na mantrayeyamanyaiste sacivaiḥ saha karhicitnītimantaḥ parīpsanto vṛthā brūyuḥ pare mayi
- 12.112.37
एक एकेन संगम्य रहो ब्रूयां हितं तवन च ते ज्ञातिकार्येषु प्रष्टव्योऽहं हिताहिते
eka ekena saṃgamya raho brūyāṃ hitaṃ tavana ca te jñātikāryeṣu praṣṭavyo'haṃ hitāhite
- 12.112.38
मया संमन्त्र्य पश्चाच्च न हिंस्याः सचिवास्त्वयामदीयानां च कुपितो मा त्वं दण्डं निपातयेः
mayā saṃmantrya paścācca na hiṃsyāḥ sacivāstvayāmadīyānāṃ ca kupito mā tvaṃ daṇḍaṃ nipātayeḥ
- 12.112.39
एवमस्त्विति तेनासौ मृगेन्द्रेणाभिपूजितःप्राप्तवान्मतिसाचिव्यं गोमायुर्व्याघ्रयोनितः
evamastviti tenāsau mṛgendreṇābhipūjitaḥprāptavānmatisācivyaṃ gomāyurvyāghrayonitaḥ
- 12.112.40
तं तथा सत्कृतं दृष्ट्वा युज्यमानं च कर्मणिप्राद्विषन्कृतसंघाताः पूर्वभृत्या मुहुर्मुहुः
taṃ tathā satkṛtaṃ dṛṣṭvā yujyamānaṃ ca karmaṇiprādviṣankṛtasaṃghātāḥ pūrvabhṛtyā muhurmuhuḥ
- 12.112.41
मित्रबुद्ध्या च गोमायुं सान्त्वयित्वा प्रवेश्य चदोषेषु समतां नेतुमैच्छन्नशुभबुद्धयः
mitrabuddhyā ca gomāyuṃ sāntvayitvā praveśya cadoṣeṣu samatāṃ netumaicchannaśubhabuddhayaḥ
- 12.112.42
अन्यथा ह्युचिताः पूर्वं परद्रव्यापहारिणःअशक्ताः किंचिदादातुं द्रव्यं गोमायुयन्त्रिताः
anyathā hyucitāḥ pūrvaṃ paradravyāpahāriṇaḥaśaktāḥ kiṃcidādātuṃ dravyaṃ gomāyuyantritāḥ
- 12.112.43
व्युत्थानं चात्र काङ्क्षद्भिः कथाभिः प्रविलोभ्यतेधनेन महता चैव बुद्धिरस्य विलोभ्यते
vyutthānaṃ cātra kāṅkṣadbhiḥ kathābhiḥ pravilobhyatedhanena mahatā caiva buddhirasya vilobhyate
- 12.112.44
न चापि स महाप्राज्ञस्तस्माद्धैर्याच्चचाल हअथास्य समयं कृत्वा विनाशाय स्थिताः परे
na cāpi sa mahāprājñastasmāddhairyāccacāla haathāsya samayaṃ kṛtvā vināśāya sthitāḥ pare
- 12.112.45
ईप्सितं च मृगेन्द्रस्य मांसं यत्तत्र संस्कृतम्अपनीय स्वयं तद्धि तैर्न्यस्तं तस्य वेश्मनि
īpsitaṃ ca mṛgendrasya māṃsaṃ yattatra saṃskṛtamapanīya svayaṃ taddhi tairnyastaṃ tasya veśmani
- 12.112.46
यदर्थं चाप्यपहृतं येन यच्चैव मन्त्रितम्तस्य तद्विदितं सर्वं कारणार्थं च मर्षितम्
yadarthaṃ cāpyapahṛtaṃ yena yaccaiva mantritamtasya tadviditaṃ sarvaṃ kāraṇārthaṃ ca marṣitam
- 12.112.47
समयोऽयं कृतस्तेन साचिव्यमुपगच्छतानोपघातस्त्वया ग्राह्यो राजन्मैत्रीमिहेच्छता
samayo'yaṃ kṛtastena sācivyamupagacchatānopaghātastvayā grāhyo rājanmaitrīmihecchatā
- 12.112.48
भोजने चोपहर्तव्ये तन्मांसं न स्म दृश्यतेमृगराजेन चाज्ञप्तं मृग्यतां चोर इत्युत
bhojane copahartavye tanmāṃsaṃ na sma dṛśyatemṛgarājena cājñaptaṃ mṛgyatāṃ cora ityuta
- 12.112.49
कृतकैश्चापि तन्मांसं मृगेन्द्रायोपवर्णितम्सचिवेनोपनीतं ते विदुषा प्राज्ञमानिना
kṛtakaiścāpi tanmāṃsaṃ mṛgendrāyopavarṇitamsacivenopanītaṃ te viduṣā prājñamāninā
- 12.112.50
सरोषस्त्वथ शार्दूलः श्रुत्वा गोमायुचापलम्बभूवामर्षितो राजा वधं चास्याभ्यरोचयत्
saroṣastvatha śārdūlaḥ śrutvā gomāyucāpalambabhūvāmarṣito rājā vadhaṃ cāsyābhyarocayat
- 12.112.51
छिद्रं तु तस्य तद्दृष्ट्वा प्रोचुस्ते पूर्वमन्त्रिणःसर्वेषामेव सोऽस्माकं वृत्तिभङ्गेषु वर्तते
chidraṃ tu tasya taddṛṣṭvā procuste pūrvamantriṇaḥsarveṣāmeva so'smākaṃ vṛttibhaṅgeṣu vartate
- 12.112.52
इदं चास्येदृशं कर्म वाल्लभ्येन तु रक्ष्यतेश्रुतश्च स्वामिना पूर्वं यादृशो नैष तादृशः
idaṃ cāsyedṛśaṃ karma vāllabhyena tu rakṣyateśrutaśca svāminā pūrvaṃ yādṛśo naiṣa tādṛśaḥ
- 12.112.53
वाङ्मात्रेणैव धर्मिष्ठः स्वभावेन तु दारुणःधर्मच्छद्मा ह्ययं पापो वृथाचारपरिग्रहःकार्यार्थं भोजनार्थेषु व्रतेषु कृतवाञ्श्रमम्
vāṅmātreṇaiva dharmiṣṭhaḥ svabhāvena tu dāruṇaḥdharmacchadmā hyayaṃ pāpo vṛthācāraparigrahaḥkāryārthaṃ bhojanārtheṣu vrateṣu kṛtavāñśramam
- 12.112.54
मांसापनयनं ज्ञात्वा व्याघ्रस्तेषां तु तद्वचःआज्ञापयामास तदा गोमायुर्वध्यतामिति
māṃsāpanayanaṃ jñātvā vyāghrasteṣāṃ tu tadvacaḥājñāpayāmāsa tadā gomāyurvadhyatāmiti
- 12.112.55
शार्दूलवचनं श्रुत्वा शार्दूलजननी ततःमृगराजं हितैर्वाक्यैः संबोधयितुमागमत्
śārdūlavacanaṃ śrutvā śārdūlajananī tataḥmṛgarājaṃ hitairvākyaiḥ saṃbodhayitumāgamat
- 12.112.56
पुत्र नैतत्त्वया ग्राह्यं कपटारम्भसंवृतम्कर्मसंघर्षजैर्दोषैर्दुष्यत्यशुचिभिः शुचिः
putra naitattvayā grāhyaṃ kapaṭārambhasaṃvṛtamkarmasaṃgharṣajairdoṣairduṣyatyaśucibhiḥ śuciḥ
- 12.112.57
नोच्छ्रितं सहते कश्चित्प्रक्रिया वैरकारिकाशुचेरपि हि युक्तस्य दोष एव निपात्यते
nocchritaṃ sahate kaścitprakriyā vairakārikāśucerapi hi yuktasya doṣa eva nipātyate
- 12.112.58
लुब्धानां शुचयो द्वेष्याः कातराणां तरस्विनःमूर्खाणां पण्डिता द्वेष्या दरिद्राणां महाधनाःअधार्मिकाणां धर्मिष्ठा विरूपाणां सुरूपकाः
lubdhānāṃ śucayo dveṣyāḥ kātarāṇāṃ tarasvinaḥmūrkhāṇāṃ paṇḍitā dveṣyā daridrāṇāṃ mahādhanāḥadhārmikāṇāṃ dharmiṣṭhā virūpāṇāṃ surūpakāḥ
- 12.112.59
बहवः पण्डिता लुब्धाः सर्वे मायोपजीविनःकुर्युर्दोषमदोषस्य बृहस्पतिमतेरपि
bahavaḥ paṇḍitā lubdhāḥ sarve māyopajīvinaḥkuryurdoṣamadoṣasya bṛhaspatimaterapi
- 12.112.60
शून्यात्तच्च गृहान्मांसं यदद्यापहृतं तवनेच्छते दीयमानं च साधु तावद्विमृश्यताम्
śūnyāttacca gṛhānmāṃsaṃ yadadyāpahṛtaṃ tavanecchate dīyamānaṃ ca sādhu tāvadvimṛśyatām
- 12.112.61
असत्याः सत्यसंकाशाः सत्याश्चासत्यदर्शिनःदृश्यन्ते विविधा भावास्तेषु युक्तं परीक्षणम्
asatyāḥ satyasaṃkāśāḥ satyāścāsatyadarśinaḥdṛśyante vividhā bhāvāsteṣu yuktaṃ parīkṣaṇam
- 12.112.62
तलवद्दृश्यते व्योम खद्योतो हव्यवाडिवन चैवास्ति तलं व्योम्नि न खद्योते हुताशनः
talavaddṛśyate vyoma khadyoto havyavāḍivana caivāsti talaṃ vyomni na khadyote hutāśanaḥ
- 12.112.63
तस्मात्प्रत्यक्षदृष्टोऽपि युक्तमर्थः परीक्षितुम्परीक्ष्य ज्ञापयन्ह्यर्थान्न पश्चात्परितप्यते
tasmātpratyakṣadṛṣṭo'pi yuktamarthaḥ parīkṣitumparīkṣya jñāpayanhyarthānna paścātparitapyate
- 12.112.64
न दुष्करमिदं पुत्र यत्प्रभुर्घातयेत्परम्श्लाघनीया च वर्या च लोके प्रभवतां क्षमा
na duṣkaramidaṃ putra yatprabhurghātayetparamślāghanīyā ca varyā ca loke prabhavatāṃ kṣamā
- 12.112.65
स्थापितोऽयं पुत्र त्वया सामन्तेष्वधि विश्रुतःदुःखेनासाद्यते पात्रं धार्यतामेष ते सुहृत्
sthāpito'yaṃ putra tvayā sāmanteṣvadhi viśrutaḥduḥkhenāsādyate pātraṃ dhāryatāmeṣa te suhṛt
- 12.112.66
दूषितं परदोषैर्हि गृह्णीते योऽन्यथा शुचिम्स्वयं संदूषितामात्यः क्षिप्रमेव विनश्यति
dūṣitaṃ paradoṣairhi gṛhṇīte yo'nyathā śucimsvayaṃ saṃdūṣitāmātyaḥ kṣiprameva vinaśyati
- 12.112.67
तस्मादथारिसंघाताद्गोमायोः कश्चिदागतःधर्मात्मा तेन चाख्यातं यथैतत्कपटं कृतम्
tasmādathārisaṃghātādgomāyoḥ kaścidāgataḥdharmātmā tena cākhyātaṃ yathaitatkapaṭaṃ kṛtam
- 12.112.68
ततो विज्ञातचारित्रः सत्कृत्य स विमोक्षितःपरिष्वक्तश्च सस्नेहं मृगेन्द्रेण पुनः पुनः
tato vijñātacāritraḥ satkṛtya sa vimokṣitaḥpariṣvaktaśca sasnehaṃ mṛgendreṇa punaḥ punaḥ
- 12.112.69
अनुज्ञाप्य मृगेन्द्रं तु गोमायुर्नीतिशास्त्रवित्तेनामर्षेण संतप्तः प्रायमासितुमैच्छत
anujñāpya mṛgendraṃ tu gomāyurnītiśāstravittenāmarṣeṇa saṃtaptaḥ prāyamāsitumaicchata
- 12.112.70
शार्दूलस्तत्र गोमायुं स्नेहात्प्रस्रुतलोचनःअवारयत्स धर्मिष्ठं पूजया प्रतिपूजयन्
śārdūlastatra gomāyuṃ snehātprasrutalocanaḥavārayatsa dharmiṣṭhaṃ pūjayā pratipūjayan
- 12.112.71
तं स गोमायुरालोक्य स्नेहादागतसंभ्रमम्बभाषे प्रणतो वाक्यं बाष्पगद्गदया गिरा
taṃ sa gomāyurālokya snehādāgatasaṃbhramambabhāṣe praṇato vākyaṃ bāṣpagadgadayā girā
- 12.112.72
पूजितोऽहं त्वया पूर्वं पश्चाच्चैव विमानितःपरेषामास्पदं नीतो वस्तुं नार्हाम्यहं त्वयि
pūjito'haṃ tvayā pūrvaṃ paścāccaiva vimānitaḥpareṣāmāspadaṃ nīto vastuṃ nārhāmyahaṃ tvayi
- 12.112.73
स्वसंतुष्टाश्च्युताः स्थानान्मानात्प्रत्यवरोपिताःस्वयं चोपहृता भृत्या ये चाप्युपहृताः परैः
svasaṃtuṣṭāścyutāḥ sthānānmānātpratyavaropitāḥsvayaṃ copahṛtā bhṛtyā ye cāpyupahṛtāḥ paraiḥ
- 12.112.74
परिक्षीणाश्च लुब्धाश्च क्रूराः काराभितापिताःहृतस्वा मानिनो ये च त्यक्तोपात्ता महेप्सवः
parikṣīṇāśca lubdhāśca krūrāḥ kārābhitāpitāḥhṛtasvā mānino ye ca tyaktopāttā mahepsavaḥ
- 12.112.75
संतापिताश्च ये केचिद्व्यसनौघप्रतीक्षिणःअन्तर्हिताः सोपहिताः सर्वे ते परसाधनाः
saṃtāpitāśca ye kecidvyasanaughapratīkṣiṇaḥantarhitāḥ sopahitāḥ sarve te parasādhanāḥ
- 12.112.76
अवमानेन युक्तस्य स्थापितस्य च मे पुनःकथं यास्यसि विश्वासमहमेष्यामि वा पुनः
avamānena yuktasya sthāpitasya ca me punaḥkathaṃ yāsyasi viśvāsamahameṣyāmi vā punaḥ
- 12.112.77
समर्थ इति संगृह्य स्थापयित्वा परीक्ष्य चकृतं च समयं भित्त्वा त्वयाहमवमानितः
samartha iti saṃgṛhya sthāpayitvā parīkṣya cakṛtaṃ ca samayaṃ bhittvā tvayāhamavamānitaḥ
- 12.112.78
प्रथमं यः समाख्यातः शीलवानिति संसदिन वाच्यं तस्य वैगुण्यं प्रतिज्ञां परिरक्षता
prathamaṃ yaḥ samākhyātaḥ śīlavāniti saṃsadina vācyaṃ tasya vaiguṇyaṃ pratijñāṃ parirakṣatā
- 12.112.79
एवं चावमतस्येह विश्वासं किं प्रयास्यसित्वयि चैव ह्यविश्वासे ममोद्वेगो भविष्यति
evaṃ cāvamatasyeha viśvāsaṃ kiṃ prayāsyasitvayi caiva hyaviśvāse mamodvego bhaviṣyati
- 12.112.80
शङ्कितस्त्वमहं भीतः परे छिद्रानुदर्शिनःअस्निग्धाश्चैव दुस्तोषाः कर्म चैतद्बहुच्छलम्
śaṅkitastvamahaṃ bhītaḥ pare chidrānudarśinaḥasnigdhāścaiva dustoṣāḥ karma caitadbahucchalam
- 12.112.81
दुःखेन श्लेष्यते भिन्नं श्लिष्टं दुःखेन भिद्यतेभिन्नश्लिष्टा तु या प्रीतिर्न सा स्नेहेन वर्तते
duḥkhena śleṣyate bhinnaṃ śliṣṭaṃ duḥkhena bhidyatebhinnaśliṣṭā tu yā prītirna sā snehena vartate
- 12.112.82
कश्चिदेव हि भीतस्तु दृश्यते न परात्मनोःकार्यापेक्षा हि वर्तन्ते भावाः स्निग्धास्तु दुर्लभाः
kaścideva hi bhītastu dṛśyate na parātmanoḥkāryāpekṣā hi vartante bhāvāḥ snigdhāstu durlabhāḥ
- 12.112.83
सुदुःखं पुरुषज्ञानं चित्तं ह्येषां चलाचलम्समर्थो वाप्यशक्तो वा शतेष्वेकोऽधिगम्यते
suduḥkhaṃ puruṣajñānaṃ cittaṃ hyeṣāṃ calācalamsamartho vāpyaśakto vā śateṣveko'dhigamyate
- 12.112.84
अकस्मात्प्रक्रिया नॄणामकस्माच्चापकर्षणम्शुभाशुभे महत्त्वं च प्रकर्तुं बुद्धिलाघवात्
akasmātprakriyā nṝṇāmakasmāccāpakarṣaṇamśubhāśubhe mahattvaṃ ca prakartuṃ buddhilāghavāt
- 12.112.85
एवं बहुविधं सान्त्वमुक्त्वा धर्मार्थहेतुमत्प्रसादयित्वा राजानं गोमायुर्वनमभ्यगात्
evaṃ bahuvidhaṃ sāntvamuktvā dharmārthahetumatprasādayitvā rājānaṃ gomāyurvanamabhyagāt
- 12.112.86
अगृह्यानुनयं तस्य मृगेन्द्रस्य स बुद्धिमान्गोमायुः प्रायमासीनस्त्यक्त्वा देहं दिवं ययौ
agṛhyānunayaṃ tasya mṛgendrasya sa buddhimāngomāyuḥ prāyamāsīnastyaktvā dehaṃ divaṃ yayau