Parva.Adhyaya 12.120
Mahabharata · 54 verses
- 12.120.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
राजवृत्तान्यनेकानि त्वया प्रोक्तानि भारतपूर्वैः पूर्वनियुक्तानि राजधर्मार्थवेदिभिः
rājavṛttānyanekāni tvayā proktāni bhāratapūrvaiḥ pūrvaniyuktāni rājadharmārthavedibhiḥ
- 12.120.2
तदेव विस्तरेणोक्तं पूर्वैर्दृष्टं सतां मतम्प्रणयं राजधर्माणां प्रब्रूहि भरतर्षभ
tadeva vistareṇoktaṃ pūrvairdṛṣṭaṃ satāṃ matampraṇayaṃ rājadharmāṇāṃ prabrūhi bharatarṣabha
- 12.120.3
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
रक्षणं सर्वभूतानामिति क्षत्रे परं मतम्तद्यथा रक्षणं कुर्यात्तथा शृणु महीपते
rakṣaṇaṃ sarvabhūtānāmiti kṣatre paraṃ matamtadyathā rakṣaṇaṃ kuryāttathā śṛṇu mahīpate
- 12.120.4
यथा बर्हाणि चित्राणि बिभर्ति भुजगाशनःतथा बहुविधं राजा रूपं कुर्वीत धर्मवित्
yathā barhāṇi citrāṇi bibharti bhujagāśanaḥtathā bahuvidhaṃ rājā rūpaṃ kurvīta dharmavit
- 12.120.5
तैक्ष्ण्यं जिह्मत्वमादान्त्यं सत्यमार्जवमेव चमध्यस्थः सत्त्वमातिष्ठंस्तथा वै सुखमृच्छति
taikṣṇyaṃ jihmatvamādāntyaṃ satyamārjavameva camadhyasthaḥ sattvamātiṣṭhaṃstathā vai sukhamṛcchati
- 12.120.6
यस्मिन्नर्थे हितं यत्स्यात्तद्वर्णं रूपमाविशेत्बहुरूपस्य राज्ञो हि सूक्ष्मोऽप्यर्थो न सीदति
yasminnarthe hitaṃ yatsyāttadvarṇaṃ rūpamāviśetbahurūpasya rājño hi sūkṣmo'pyartho na sīdati
- 12.120.7
नित्यं रक्षितमन्त्रः स्याद्यथा मूकः शरच्छिखीश्लक्ष्णाक्षरतनुः श्रीमान्भवेच्छास्त्रविशारदः
nityaṃ rakṣitamantraḥ syādyathā mūkaḥ śaracchikhīślakṣṇākṣaratanuḥ śrīmānbhavecchāstraviśāradaḥ
- 12.120.8
आपद्द्वारेषु यत्तः स्याज्जलप्रस्रवणेष्विवशैलवर्षोदकानीव द्विजान्सिद्धान्समाश्रयेत्
āpaddvāreṣu yattaḥ syājjalaprasravaṇeṣvivaśailavarṣodakānīva dvijānsiddhānsamāśrayet
- 12.120.9
अर्थकामः शिखां राजा कुर्याद्धर्मध्वजोपमाम्नित्यमुद्यतदण्डः स्यादाचरेच्चाप्रमादतःलोके चायव्ययौ दृष्ट्वा वृक्षाद्वृक्षमिवाप्लवन्
arthakāmaḥ śikhāṃ rājā kuryāddharmadhvajopamāmnityamudyatadaṇḍaḥ syādācareccāpramādataḥloke cāyavyayau dṛṣṭvā vṛkṣādvṛkṣamivāplavan
- 12.120.10
मृजावान्स्यात्स्वयूथ्येषु भावानि चरणैः क्षिपेत्जातपक्षः परिस्पन्देद्रक्षेद्वैकल्यमात्मनः
mṛjāvānsyātsvayūthyeṣu bhāvāni caraṇaiḥ kṣipetjātapakṣaḥ parispandedrakṣedvaikalyamātmanaḥ
- 12.120.11
दोषान्विवृणुयाच्छत्रोः परपक्षान्विधूनयेत्काननेष्विव पुष्पाणि बर्हीवार्थान्समाचरेत्
doṣānvivṛṇuyācchatroḥ parapakṣānvidhūnayetkānaneṣviva puṣpāṇi barhīvārthānsamācaret
- 12.120.12
उच्छ्रितानाश्रयेत्स्फीतान्नरेन्द्रानचलोपमान्श्रयेच्छायामविज्ञातां गुप्तं शरणमाश्रयेत्
ucchritānāśrayetsphītānnarendrānacalopamānśrayecchāyāmavijñātāṃ guptaṃ śaraṇamāśrayet
- 12.120.13
प्रावृषीवासितग्रीवो मज्जेत निशि निर्जनेमायूरेण गुणेनैव स्त्रीभिश्चालक्षितश्चरेत्न जह्याच्च तनुत्राणं रक्षेदात्मानमात्मना
prāvṛṣīvāsitagrīvo majjeta niśi nirjanemāyūreṇa guṇenaiva strībhiścālakṣitaścaretna jahyācca tanutrāṇaṃ rakṣedātmānamātmanā
- 12.120.14
चारभूमिष्वभिगमान्पाशांश्च परिवर्जयेत्पीडयेच्चापि तां भूमिं प्रणश्येद्गहने पुनः
cārabhūmiṣvabhigamānpāśāṃśca parivarjayetpīḍayeccāpi tāṃ bhūmiṃ praṇaśyedgahane punaḥ
- 12.120.15
हन्यात्क्रुद्धानतिविषान्ये जिह्मगतयोऽहितान्नाश्रयेद्बालबर्हाणि सन्निवासानि वासयेत्
hanyātkruddhānativiṣānye jihmagatayo'hitānnāśrayedbālabarhāṇi sannivāsāni vāsayet
- 12.120.16
सदा बर्हिनिभः कामं प्रसक्तिकृतमाचरेत्सर्वतश्चाददेत्प्रज्ञां पतंगान्गहनेष्विवएवं मयूरवद्राजा स्वराष्ट्रं परिपालयेत्
sadā barhinibhaḥ kāmaṃ prasaktikṛtamācaretsarvataścādadetprajñāṃ pataṃgāngahaneṣvivaevaṃ mayūravadrājā svarāṣṭraṃ paripālayet
- 12.120.17
आत्मवृद्धिकरीं नीतिं विदधीत विचक्षणःआत्मसंयमनं बुद्ध्या परबुद्ध्यावतारणम्बुद्ध्या चात्मगुणप्राप्तिरेतच्छास्त्रनिदर्शनम्
ātmavṛddhikarīṃ nītiṃ vidadhīta vicakṣaṇaḥātmasaṃyamanaṃ buddhyā parabuddhyāvatāraṇambuddhyā cātmaguṇaprāptiretacchāstranidarśanam
- 12.120.18
परं चाश्वासयेत्साम्ना स्वशक्तिं चोपलक्षयेत्आत्मनः परिमर्शेन बुद्धिं बुद्ध्या विचारयेत्सान्त्वयोगमतिः प्राज्ञः कार्याकार्यविचारकः
paraṃ cāśvāsayetsāmnā svaśaktiṃ copalakṣayetātmanaḥ parimarśena buddhiṃ buddhyā vicārayetsāntvayogamatiḥ prājñaḥ kāryākāryavicārakaḥ
- 12.120.19
निगूढबुद्धिर्धीरः स्याद्वक्तव्ये वक्ष्यते तथासंनिकृष्टां कथां प्राज्ञो यदि बुद्ध्या बृहस्पतिःस्वभावमेष्यते तप्तं कृष्णायसमिवोदके
nigūḍhabuddhirdhīraḥ syādvaktavye vakṣyate tathāsaṃnikṛṣṭāṃ kathāṃ prājño yadi buddhyā bṛhaspatiḥsvabhāvameṣyate taptaṃ kṛṣṇāyasamivodake
- 12.120.20
अनुयुञ्जीत कृत्यानि सर्वाण्येव महीपतिःआगमैरुपदिष्टानि स्वस्य चैव परस्य च
anuyuñjīta kṛtyāni sarvāṇyeva mahīpatiḥāgamairupadiṣṭāni svasya caiva parasya ca
- 12.120.21
क्षुद्रं क्रूरं तथा प्राज्ञं शूरं चार्थविशारदम्स्वकर्मणि नियुञ्जीत ये चान्ये वचनाधिकाः
kṣudraṃ krūraṃ tathā prājñaṃ śūraṃ cārthaviśāradamsvakarmaṇi niyuñjīta ye cānye vacanādhikāḥ
- 12.120.22
अप्यदृष्ट्वा नियुक्तानि अनुरूपेषु कर्मसुसर्वांस्ताननुवर्तेत स्वरांस्तन्त्रीरिवायता
apyadṛṣṭvā niyuktāni anurūpeṣu karmasusarvāṃstānanuvarteta svarāṃstantrīrivāyatā
- 12.120.23
धर्माणामविरोधेन सर्वेषां प्रियमाचरेत्ममायमिति राजा यः स पर्वत इवाचलः
dharmāṇāmavirodhena sarveṣāṃ priyamācaretmamāyamiti rājā yaḥ sa parvata ivācalaḥ
- 12.120.24
व्यवसायं समाधाय सूर्यो रश्मिमिवायताम्धर्ममेवाभिरक्षेत कृत्वा तुल्ये प्रियाप्रिये
vyavasāyaṃ samādhāya sūryo raśmimivāyatāmdharmamevābhirakṣeta kṛtvā tulye priyāpriye
- 12.120.25
कुलप्रकृतिदेशानां धर्मज्ञान्मृदुभाषिणःमध्ये वयसि निर्दोषान्हिते युक्ताञ्जितेन्द्रियान्
kulaprakṛtideśānāṃ dharmajñānmṛdubhāṣiṇaḥmadhye vayasi nirdoṣānhite yuktāñjitendriyān
- 12.120.26
अलुब्धाञ्शिक्षितान्दान्तान्धर्मेषु परिनिष्ठितान्स्थापयेत्सर्वकार्येषु राजा धर्मार्थरक्षिणः
alubdhāñśikṣitāndāntāndharmeṣu pariniṣṭhitānsthāpayetsarvakāryeṣu rājā dharmārtharakṣiṇaḥ
- 12.120.27
एतेनैव प्रकारेण कृत्यानामागतिं गतिम्युक्तः समनुतिष्ठेत तुष्टश्चारैरुपस्कृतः
etenaiva prakāreṇa kṛtyānāmāgatiṃ gatimyuktaḥ samanutiṣṭheta tuṣṭaścārairupaskṛtaḥ
- 12.120.28
अमोघक्रोधहर्षस्य स्वयं कृत्यान्ववेक्षिणःआत्मप्रत्ययकोशस्य वसुधैव वसुंधरा
amoghakrodhaharṣasya svayaṃ kṛtyānvavekṣiṇaḥātmapratyayakośasya vasudhaiva vasuṃdharā
- 12.120.29
व्यक्तश्चानुग्रहो यस्य यथार्थश्चापि निग्रहःगुप्तात्मा गुप्तराष्ट्रश्च स राजा राजधर्मवित्
vyaktaścānugraho yasya yathārthaścāpi nigrahaḥguptātmā guptarāṣṭraśca sa rājā rājadharmavit
- 12.120.30
नित्यं राष्ट्रमवेक्षेत गोभिः सूर्य इवोत्पतन्चारांश्च नचरान्विद्यात्तथा बुद्ध्या न संज्वरेत्
nityaṃ rāṣṭramavekṣeta gobhiḥ sūrya ivotpatancārāṃśca nacarānvidyāttathā buddhyā na saṃjvaret
- 12.120.31
कालप्राप्तमुपादद्यान्नार्थं राजा प्रसूचयेत्अहन्यहनि संदुह्यान्महीं गामिव बुद्धिमान्
kālaprāptamupādadyānnārthaṃ rājā prasūcayetahanyahani saṃduhyānmahīṃ gāmiva buddhimān
- 12.120.32
यथा क्रमेण पुष्पेभ्यश्चिनोति मधु षट्पदःतथा द्रव्यमुपादाय राजा कुर्वीत संचयम्
yathā krameṇa puṣpebhyaścinoti madhu ṣaṭpadaḥtathā dravyamupādāya rājā kurvīta saṃcayam
- 12.120.33
यद्धि गुप्तावशिष्टं स्यात्तद्धितं धर्मकामयोःसंचयानुविसर्गी स्याद्राजा शास्त्रविदात्मवान्
yaddhi guptāvaśiṣṭaṃ syāttaddhitaṃ dharmakāmayoḥsaṃcayānuvisargī syādrājā śāstravidātmavān
- 12.120.34
नाल्पमर्थं परिभवेन्नावमन्येत शात्रवान्बुद्ध्यावबुध्येदात्मानं न चाबुद्धिषु विश्वसेत्
nālpamarthaṃ paribhavennāvamanyeta śātravānbuddhyāvabudhyedātmānaṃ na cābuddhiṣu viśvaset
- 12.120.35
धृतिर्दाक्ष्यं संयमो बुद्धिरग्र्या; धैर्यं शौर्यं देशकालोऽप्रमादःस्वल्पस्य वा महतो वापि वृद्धौ; धनस्यैतान्यष्ट समिन्धनानि
dhṛtirdākṣyaṃ saṃyamo buddhiragryā; dhairyaṃ śauryaṃ deśakālo'pramādaḥsvalpasya vā mahato vāpi vṛddhau; dhanasyaitānyaṣṭa samindhanāni
- 12.120.36
अग्निस्तोको वर्धते ह्याज्यसिक्तो; बीजं चैकं बहुसाहस्रमेतिक्षयोदयौ विपुलौ संनिशाम्य; तस्मादल्पं नावमन्येत विद्वान्
agnistoko vardhate hyājyasikto; bījaṃ caikaṃ bahusāhasrametikṣayodayau vipulau saṃniśāmya; tasmādalpaṃ nāvamanyeta vidvān
- 12.120.37
बालोऽबालः स्थविरो वा रिपुर्यः; सदा प्रमत्तं पुरुषं निहन्यात्कालेनान्यस्तस्य मूलं हरेत; कालज्ञाता पार्थिवानां वरिष्ठः
bālo'bālaḥ sthaviro vā ripuryaḥ; sadā pramattaṃ puruṣaṃ nihanyātkālenānyastasya mūlaṃ hareta; kālajñātā pārthivānāṃ variṣṭhaḥ
- 12.120.38
हरेत्कीर्तिं धर्ममस्योपरुन्ध्या;दर्थे दीर्घं वीर्यमस्योपहन्यात्रिपुर्द्वेष्टा दुर्बलो वा बली वा; तस्माच्छत्रौ नैव हेडेद्यतात्मा
haretkīrtiṃ dharmamasyoparundhyā;darthe dīrghaṃ vīryamasyopahanyātripurdveṣṭā durbalo vā balī vā; tasmācchatrau naiva heḍedyatātmā
- 12.120.39
क्षयं शत्रोः संचयं पालनं चा;प्युभौ चार्थौ सहितौ धर्मकामौअतश्चान्यन्मतिमान्संदधीत; तस्माद्राजा बुद्धिमन्तं श्रयेत
kṣayaṃ śatroḥ saṃcayaṃ pālanaṃ cā;pyubhau cārthau sahitau dharmakāmauataścānyanmatimānsaṃdadhīta; tasmādrājā buddhimantaṃ śrayeta
- 12.120.40
बुद्धिर्दीप्ता बलवन्तं हिनस्ति; बलं बुद्ध्या वर्धते पाल्यमानम्शत्रुर्बुद्ध्या सीदते वर्धमानो; बुद्धेः पश्चात्कर्म यत्तत्प्रशस्तम्
buddhirdīptā balavantaṃ hinasti; balaṃ buddhyā vardhate pālyamānamśatrurbuddhyā sīdate vardhamāno; buddheḥ paścātkarma yattatpraśastam
- 12.120.41
सर्वान्कामान्कामयानो हि धीरः; सत्त्वेनाल्पेनाप्लुते हीनदेहःयथात्मानं प्रार्थयतेऽर्थमानैः; श्रेयःपात्रं पूरयते ह्यनल्पम्
sarvānkāmānkāmayāno hi dhīraḥ; sattvenālpenāplute hīnadehaḥyathātmānaṃ prārthayate'rthamānaiḥ; śreyaḥpātraṃ pūrayate hyanalpam
- 12.120.42
तस्माद्राजा प्रगृहीतः परेषु; मूलं लक्ष्म्याः सर्वतोऽभ्याददीतदीर्घं कालमपि संपीड्यमानो; विद्युत्संपातमिव मानोर्जितः स्यात्
tasmādrājā pragṛhītaḥ pareṣu; mūlaṃ lakṣmyāḥ sarvato'bhyādadītadīrghaṃ kālamapi saṃpīḍyamāno; vidyutsaṃpātamiva mānorjitaḥ syāt
- 12.120.43
विद्या तपो वा विपुलं धनं वा; सर्वमेतद्व्यवसायेन शक्यम्ब्रह्म यत्तं निवसति देहवत्सु; तस्माद्विद्याद्व्यवसायं प्रभूतम्
vidyā tapo vā vipulaṃ dhanaṃ vā; sarvametadvyavasāyena śakyambrahma yattaṃ nivasati dehavatsu; tasmādvidyādvyavasāyaṃ prabhūtam
- 12.120.44
यत्रासते मतिमन्तो मनस्विनः; शक्रो विष्णुर्यत्र सरस्वती चवसन्ति भूतानि च यत्र नित्यं; तस्माद्विद्वान्नावमन्येत देहम्
yatrāsate matimanto manasvinaḥ; śakro viṣṇuryatra sarasvatī cavasanti bhūtāni ca yatra nityaṃ; tasmādvidvānnāvamanyeta deham
- 12.120.45
लुब्धं हन्यात्संप्रदानेन नित्यं; लुब्धस्तृप्तिं परवित्तस्य नैतिसर्वो लुब्धः कर्मगुणोपभोगे; योऽर्थैर्हीनो धर्मकामौ जहाति
lubdhaṃ hanyātsaṃpradānena nityaṃ; lubdhastṛptiṃ paravittasya naitisarvo lubdhaḥ karmaguṇopabhoge; yo'rthairhīno dharmakāmau jahāti
- 12.120.46
धनं भोज्यं पुत्रदारं समृद्धिं; सर्वो लुब्धः प्रार्थयते परेषाम्लुब्धे दोषाः संभवन्तीह सर्वे; तस्माद्राजा न प्रगृह्णीत लुब्धान्
dhanaṃ bhojyaṃ putradāraṃ samṛddhiṃ; sarvo lubdhaḥ prārthayate pareṣāmlubdhe doṣāḥ saṃbhavantīha sarve; tasmādrājā na pragṛhṇīta lubdhān
- 12.120.47
संदर्शने सत्पुरुषं जघन्यमपि चोदयेत्आरम्भान्द्विषतां प्राज्ञः सर्वानर्थांस्तु सूदयेत्
saṃdarśane satpuruṣaṃ jaghanyamapi codayetārambhāndviṣatāṃ prājñaḥ sarvānarthāṃstu sūdayet
- 12.120.48
धर्मान्वितेषु विज्ञातो मन्त्री गुप्तश्च पाण्डवआप्तो राजन्कुलीनश्च पर्याप्तो राज्यसंग्रहे
dharmānviteṣu vijñāto mantrī guptaśca pāṇḍavaāpto rājankulīnaśca paryāpto rājyasaṃgrahe
- 12.120.49
विधिप्रवृत्तान्नरदेवधर्मा;नुक्तान्समासेन निबोध बुद्ध्याइमान्विदध्याद्व्यनुसृत्य यो वै; राजा महीं पालयितुं स शक्तः
vidhipravṛttānnaradevadharmā;nuktānsamāsena nibodha buddhyāimānvidadhyādvyanusṛtya yo vai; rājā mahīṃ pālayituṃ sa śaktaḥ
- 12.120.50
अनीतिजं यद्यविधानजं सुखं; हठप्रणीतं विविधं प्रदृश्यतेन विद्यते तस्य गतिर्महीपते;र्न विद्यते राष्ट्रजमुत्तमं सुखम्
anītijaṃ yadyavidhānajaṃ sukhaṃ; haṭhapraṇītaṃ vividhaṃ pradṛśyatena vidyate tasya gatirmahīpate;rna vidyate rāṣṭrajamuttamaṃ sukham
- 12.120.51
धनैर्विशिष्टान्मतिशीलपूजिता;न्गुणोपपन्नान्युधि दृष्टविक्रमान्गुणेषु दृष्टानचिरादिहात्मवा;न्सतोऽभिसंधाय निहन्ति शात्रवान्
dhanairviśiṣṭānmatiśīlapūjitā;nguṇopapannānyudhi dṛṣṭavikramānguṇeṣu dṛṣṭānacirādihātmavā;nsato'bhisaṃdhāya nihanti śātravān
- 12.120.52
पश्येदुपायान्विविधैः क्रियापथै;र्न चानुपायेन मतिं निवेशयेत्श्रियं विशिष्टां विपुलं यशो धनं; न दोषदर्शी पुरुषः समश्नुते
paśyedupāyānvividhaiḥ kriyāpathai;rna cānupāyena matiṃ niveśayetśriyaṃ viśiṣṭāṃ vipulaṃ yaśo dhanaṃ; na doṣadarśī puruṣaḥ samaśnute
- 12.120.53
प्रीतिप्रवृत्तौ विनिवर्तने तथा; सुहृत्सु विज्ञाय निवृत्य चोभयोःयदेव मित्रं गुरुभारमावहे;त्तदेव सुस्निग्धमुदाहरेद्बुधः
prītipravṛttau vinivartane tathā; suhṛtsu vijñāya nivṛtya cobhayoḥyadeva mitraṃ gurubhāramāvahe;ttadeva susnigdhamudāharedbudhaḥ
- 12.120.54
एतान्मयोक्तांस्तव राजधर्मा;न्नृणां च गुप्तौ मतिमादधत्स्वअवाप्स्यसे पुण्यफलं सुखेन; सर्वो हि लोकोत्तमधर्ममूलः
etānmayoktāṃstava rājadharmā;nnṛṇāṃ ca guptau matimādadhatsvaavāpsyase puṇyaphalaṃ sukhena; sarvo hi lokottamadharmamūlaḥ