Parva.Adhyaya 12.140
Mahabharata · 37 verses
- 12.140.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
यदिदं घोरमुद्दिष्टमश्रद्धेयमिवानृतम्अस्ति स्विद्दस्युमर्यादा यामहं परिवर्जये
yadidaṃ ghoramuddiṣṭamaśraddheyamivānṛtamasti sviddasyumaryādā yāmahaṃ parivarjaye
- 12.140.2
संमुह्यामि विषीदामि धर्मो मे शिथिलीकृतःउद्यमं नाधिगच्छामि कुतश्चित्परिचिन्तयन्
saṃmuhyāmi viṣīdāmi dharmo me śithilīkṛtaḥudyamaṃ nādhigacchāmi kutaścitparicintayan
- 12.140.3
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
नैतच्छुद्धागमादेव तव धर्मानुशासनम्प्रज्ञासमवतारोऽयं कविभिः संभृतं मधु
naitacchuddhāgamādeva tava dharmānuśāsanamprajñāsamavatāro'yaṃ kavibhiḥ saṃbhṛtaṃ madhu
- 12.140.4
बह्व्यः प्रतिविधातव्याः प्रज्ञा राज्ञा ततस्ततःनैकशाखेन धर्मेण यात्रैषा संप्रवर्तते
bahvyaḥ pratividhātavyāḥ prajñā rājñā tatastataḥnaikaśākhena dharmeṇa yātraiṣā saṃpravartate
- 12.140.5
बुद्धिसंजननं राज्ञां धर्ममाचरतां सदाजयो भवति कौरव्य तदा तद्विद्धि मे वचः
buddhisaṃjananaṃ rājñāṃ dharmamācaratāṃ sadājayo bhavati kauravya tadā tadviddhi me vacaḥ
- 12.140.6
बुद्धिश्रेष्ठा हि राजानो जयन्ति विजयैषिणःधर्मः प्रतिविधातव्यो बुद्ध्या राज्ञा ततस्ततः
buddhiśreṣṭhā hi rājāno jayanti vijayaiṣiṇaḥdharmaḥ pratividhātavyo buddhyā rājñā tatastataḥ
- 12.140.7
नैकशाखेन धर्मेण राज्ञां धर्मो विधीयतेदुर्बलस्य कुतः प्रज्ञा पुरस्तादनुदाहृता
naikaśākhena dharmeṇa rājñāṃ dharmo vidhīyatedurbalasya kutaḥ prajñā purastādanudāhṛtā
- 12.140.8
अद्वैधज्ञः पथि द्वैधे संशयं प्राप्तुमर्हतिबुद्धिद्वैधं वेदितव्यं पुरस्तादेव भारत
advaidhajñaḥ pathi dvaidhe saṃśayaṃ prāptumarhatibuddhidvaidhaṃ veditavyaṃ purastādeva bhārata
- 12.140.9
पार्श्वतःकरणं प्रज्ञा विषूची त्वापगा इवजनस्तूच्चारितं धर्मं विजानात्यन्यथान्यथा
pārśvataḥkaraṇaṃ prajñā viṣūcī tvāpagā ivajanastūccāritaṃ dharmaṃ vijānātyanyathānyathā
- 12.140.10
सम्यग्विज्ञानिनः केचिन्मिथ्याविज्ञानिनोऽपरेतद्वै यथातथं बुद्ध्वा ज्ञानमाददते सताम्
samyagvijñāninaḥ kecinmithyāvijñānino'paretadvai yathātathaṃ buddhvā jñānamādadate satām
- 12.140.11
परिमुष्णन्ति शास्त्राणि धर्मस्य परिपन्थिनःवैषम्यमर्थविद्यानां नैरर्थ्यात्ख्यापयन्ति ते
parimuṣṇanti śāstrāṇi dharmasya paripanthinaḥvaiṣamyamarthavidyānāṃ nairarthyātkhyāpayanti te
- 12.140.12
आजिजीविषवो विद्यां यशस्कामाः समन्ततःते सर्वे नरपापिष्ठा धर्मस्य परिपन्थिनः
ājijīviṣavo vidyāṃ yaśaskāmāḥ samantataḥte sarve narapāpiṣṭhā dharmasya paripanthinaḥ
- 12.140.13
अपक्वमतयो मन्दा न जानन्ति यथातथम्सदा ह्यशास्त्रकुशलाः सर्वत्रापरिनिष्ठिताः
apakvamatayo mandā na jānanti yathātathamsadā hyaśāstrakuśalāḥ sarvatrāpariniṣṭhitāḥ
- 12.140.14
परिमुष्णन्ति शास्त्राणि शास्त्रदोषानुदर्शिनःविज्ञानमथ विद्यानां न सम्यगिति वर्तते
parimuṣṇanti śāstrāṇi śāstradoṣānudarśinaḥvijñānamatha vidyānāṃ na samyagiti vartate
- 12.140.15
निन्दया परविद्यानां स्वां विद्यां ख्यापयन्ति येवागस्त्रा वाक्छुरीमत्त्वा दुग्धविद्याफला इवतान्विद्यावणिजो विद्धि राक्षसानिव भारत
nindayā paravidyānāṃ svāṃ vidyāṃ khyāpayanti yevāgastrā vākchurīmattvā dugdhavidyāphalā ivatānvidyāvaṇijo viddhi rākṣasāniva bhārata
- 12.140.16
व्याजेन कृत्स्नो विदितो धर्मस्ते परिहास्यतेन धर्मवचनं वाचा न बुद्ध्या चेति नः श्रुतम्
vyājena kṛtsno vidito dharmaste parihāsyatena dharmavacanaṃ vācā na buddhyā ceti naḥ śrutam
- 12.140.17
इति बार्हस्पतं ज्ञानं प्रोवाच मघवा स्वयम्न त्वेव वचनं किंचिदनिमित्तादिहोच्यते
iti bārhaspataṃ jñānaṃ provāca maghavā svayamna tveva vacanaṃ kiṃcidanimittādihocyate
- 12.140.18
स्वविनीतेन शास्त्रेण व्यवस्यन्ति तथापरेलोकयात्रामिहैके तु धर्ममाहुर्मनीषिणः
svavinītena śāstreṇa vyavasyanti tathāparelokayātrāmihaike tu dharmamāhurmanīṣiṇaḥ
- 12.140.19
समुद्दिष्टं सतां धर्मं स्वयमूहेन्न पण्डितःअमर्षाच्छास्त्रसंमोहादविज्ञानाच्च भारत
samuddiṣṭaṃ satāṃ dharmaṃ svayamūhenna paṇḍitaḥamarṣācchāstrasaṃmohādavijñānācca bhārata
- 12.140.20
शास्त्रं प्राज्ञस्य वदतः समूहे यात्यदर्शनम्आगतागमया बुद्ध्या वचनेन प्रशस्यते
śāstraṃ prājñasya vadataḥ samūhe yātyadarśanamāgatāgamayā buddhyā vacanena praśasyate
- 12.140.21
अज्ञानाज्ज्ञानहेतुत्वाद्वचनं साधु मन्यतेअनपाहतमेवेदं नेदं शास्त्रमपार्थकम्
ajñānājjñānahetutvādvacanaṃ sādhu manyateanapāhatamevedaṃ nedaṃ śāstramapārthakam
- 12.140.22
दैतेयानुशनाः प्राह संशयच्छेदने पुराज्ञानमव्यपदेश्यं हि यथा नास्ति तथैव तत्
daiteyānuśanāḥ prāha saṃśayacchedane purājñānamavyapadeśyaṃ hi yathā nāsti tathaiva tat
- 12.140.23
तेन त्वं छिन्नमूलेन कं तोषयितुमर्हसिअतथ्यविहितं यो वा नेदं वाक्यमुपाश्नुयात्
tena tvaṃ chinnamūlena kaṃ toṣayitumarhasiatathyavihitaṃ yo vā nedaṃ vākyamupāśnuyāt
- 12.140.24
उग्रायैव हि सृष्टोऽसि कर्मणे न त्ववेक्षसेअङ्गेमामन्ववेक्षस्व राजनीतिं बुभूषितुम्यया प्रमुच्यते त्वन्यो यदर्थं च प्रमोदते
ugrāyaiva hi sṛṣṭo'si karmaṇe na tvavekṣaseaṅgemāmanvavekṣasva rājanītiṃ bubhūṣitumyayā pramucyate tvanyo yadarthaṃ ca pramodate
- 12.140.25
अजोऽश्वः क्षत्रमित्येतत्सदृशं ब्रह्मणा कृतम्तस्मान्नतीक्ष्णभूतानां यात्रा काचित्प्रसिध्यति
ajo'śvaḥ kṣatramityetatsadṛśaṃ brahmaṇā kṛtamtasmānnatīkṣṇabhūtānāṃ yātrā kācitprasidhyati
- 12.140.26
यस्त्ववध्यवधे दोषः स वध्यस्यावधे स्मृतःएषैव खलु मर्यादा यामयं परिवर्जयेत्
yastvavadhyavadhe doṣaḥ sa vadhyasyāvadhe smṛtaḥeṣaiva khalu maryādā yāmayaṃ parivarjayet
- 12.140.27
तस्मात्तीक्ष्णः प्रजा राजा स्वधर्मे स्थापयेदुतअन्योन्यं भक्षयन्तो हि प्रचरेयुर्वृका इव
tasmāttīkṣṇaḥ prajā rājā svadharme sthāpayedutaanyonyaṃ bhakṣayanto hi pracareyurvṛkā iva
- 12.140.28
यस्य दस्युगणा राष्ट्रे ध्वाङ्क्षा मत्स्याञ्जलादिवविहरन्ति परस्वानि स वै क्षत्रियपांसनः
yasya dasyugaṇā rāṣṭre dhvāṅkṣā matsyāñjalādivaviharanti parasvāni sa vai kṣatriyapāṃsanaḥ
- 12.140.29
कुलीनान्सचिवान्कृत्वा वेदविद्यासमन्वितान्प्रशाधि पृथिवीं राजन्प्रजा धर्मेण पालयन्
kulīnānsacivānkṛtvā vedavidyāsamanvitānpraśādhi pṛthivīṃ rājanprajā dharmeṇa pālayan
- 12.140.30
विहीनजमकर्माणं यः प्रगृह्णाति भूमिपःउभयस्याविशेषज्ञस्तद्वै क्षत्रं नपुंसकम्
vihīnajamakarmāṇaṃ yaḥ pragṛhṇāti bhūmipaḥubhayasyāviśeṣajñastadvai kṣatraṃ napuṃsakam
- 12.140.31
नैवोग्रं नैव चानुग्रं धर्मेणेह प्रशस्यतेउभयं न व्यतिक्रामेदुग्रो भूत्वा मृदुर्भव
naivograṃ naiva cānugraṃ dharmeṇeha praśasyateubhayaṃ na vyatikrāmedugro bhūtvā mṛdurbhava
- 12.140.32
कष्टः क्षत्रियधर्मोऽयं सौहृदं त्वयि यत्स्थितम्उग्रे कर्मणि सृष्टोऽसि तस्माद्राज्यं प्रशाधि वै
kaṣṭaḥ kṣatriyadharmo'yaṃ sauhṛdaṃ tvayi yatsthitamugre karmaṇi sṛṣṭo'si tasmādrājyaṃ praśādhi vai
- 12.140.33
अशिष्टनिग्रहो नित्यं शिष्टस्य परिपालनम्इति शक्रोऽब्रवीद्धीमानापत्सु भरतर्षभ
aśiṣṭanigraho nityaṃ śiṣṭasya paripālanamiti śakro'bravīddhīmānāpatsu bharatarṣabha
- 12.140.34
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
अस्ति स्विद्दस्युमर्यादा यामन्यो नातिलङ्घयेत्पृच्छामि त्वां सतां श्रेष्ठ तन्मे ब्रूहि पितामह
asti sviddasyumaryādā yāmanyo nātilaṅghayetpṛcchāmi tvāṃ satāṃ śreṣṭha tanme brūhi pitāmaha
- 12.140.35
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
ब्राह्मणानेव सेवेत विद्यावृद्धांस्तपस्विनःश्रुतचारित्रवृत्ताढ्यान्पवित्रं ह्येतदुत्तमम्
brāhmaṇāneva seveta vidyāvṛddhāṃstapasvinaḥśrutacāritravṛttāḍhyānpavitraṃ hyetaduttamam
- 12.140.36
या देवतासु वृत्तिस्ते सास्तु विप्रेषु सर्वदाक्रुद्धैर्हि विप्रैः कर्माणि कृतानि बहुधा नृप
yā devatāsu vṛttiste sāstu vipreṣu sarvadākruddhairhi vipraiḥ karmāṇi kṛtāni bahudhā nṛpa
- 12.140.37
तेषां प्रीत्या यशो मुख्यमप्रीत्या तु विपर्ययःप्रीत्या ह्यमृतवद्विप्राः क्रुद्धाश्चैव यथा विषम्
teṣāṃ prītyā yaśo mukhyamaprītyā tu viparyayaḥprītyā hyamṛtavadviprāḥ kruddhāścaiva yathā viṣam