पर्व.अध्याय 12.146

युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

अबुद्धिपूर्वं यः पापं कुर्याद्भरतसत्तममुच्यते स कथं तस्मादेनसस्तद्वदस्व मे

abuddhipūrvaṃ yaḥ pāpaṃ kuryādbharatasattamamucyate sa kathaṃ tasmādenasastadvadasva me

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

अत्र ते वर्णयिष्येऽहमितिहासं पुरातनम्इन्द्रोतः शौनको विप्रो यदाह जनमेजयम्

atra te varṇayiṣye'hamitihāsaṃ purātanamindrotaḥ śaunako vipro yadāha janamejayam

आसीद्राजा महावीर्यः पारिक्षिज्जनमेजयःअबुद्धिपूर्वं ब्रह्महत्या तमागच्छन्महीपतिम्

āsīdrājā mahāvīryaḥ pārikṣijjanamejayaḥabuddhipūrvaṃ brahmahatyā tamāgacchanmahīpatim

तं ब्राह्मणाः सर्व एव तत्यजुः सपुरोहिताःजगाम स वनं राजा दह्यमानो दिवानिशम्

taṃ brāhmaṇāḥ sarva eva tatyajuḥ sapurohitāḥjagāma sa vanaṃ rājā dahyamāno divāniśam

स प्रजाभिः परित्यक्तश्चकार कुशलं महत्अतिवेलं तपस्तेपे दह्यमानः स मन्युना

sa prajābhiḥ parityaktaścakāra kuśalaṃ mahatativelaṃ tapastepe dahyamānaḥ sa manyunā

तत्रेतिहासं वक्ष्यामि धर्मस्यास्योपबृंहणम्दह्यमानः पापकृत्या जगाम जनमेजयः

tatretihāsaṃ vakṣyāmi dharmasyāsyopabṛṃhaṇamdahyamānaḥ pāpakṛtyā jagāma janamejayaḥ

वरिष्यमाण इन्द्रोतं शौनकं संशितव्रतम्समासाद्योपजग्राह पादयोः परिपीडयन्

variṣyamāṇa indrotaṃ śaunakaṃ saṃśitavratamsamāsādyopajagrāha pādayoḥ paripīḍayan

ततो भीतो महाप्राज्ञो जगर्हे सुभृशं तदाकर्ता पापस्य महतो भ्रूणहा किमिहागतः

tato bhīto mahāprājño jagarhe subhṛśaṃ tadākartā pāpasya mahato bhrūṇahā kimihāgataḥ

किं तवास्मासु कर्तव्यं मा मा स्प्राक्षीः कथंचनगच्छ गच्छ न ते स्थानं प्रीणात्यस्मानिह ध्रुवम्

kiṃ tavāsmāsu kartavyaṃ mā mā sprākṣīḥ kathaṃcanagaccha gaccha na te sthānaṃ prīṇātyasmāniha dhruvam

रुधिरस्येव ते गन्धः शवस्येव च दर्शनम्अशिवः शिवसंकाशो मृतो जीवन्निवाटसि

rudhirasyeva te gandhaḥ śavasyeva ca darśanamaśivaḥ śivasaṃkāśo mṛto jīvannivāṭasi

अन्तर्मृत्युरशुद्धात्मा पापमेवानुचिन्तयन्प्रबुध्यसे प्रस्वपिषि वर्तसे चरसे सुखी

antarmṛtyuraśuddhātmā pāpamevānucintayanprabudhyase prasvapiṣi vartase carase sukhī

मोघं ते जीवितं राजन्परिक्लिष्टं च जीवसिपापायेव च सृष्टोऽसि कर्मणे ह यवीयसे

moghaṃ te jīvitaṃ rājanparikliṣṭaṃ ca jīvasipāpāyeva ca sṛṣṭo'si karmaṇe ha yavīyase

बहु कल्याणमिच्छन्त ईहन्ते पितरः सुतान्तपसा देवतेज्याभिर्वन्दनेन तितिक्षया

bahu kalyāṇamicchanta īhante pitaraḥ sutāntapasā devatejyābhirvandanena titikṣayā

पितृवंशमिमं पश्य त्वत्कृते नरकं गतम्निरर्थाः सर्व एवैषामाशाबन्धास्त्वदाश्रयाः

pitṛvaṃśamimaṃ paśya tvatkṛte narakaṃ gatamnirarthāḥ sarva evaiṣāmāśābandhāstvadāśrayāḥ

यान्पूजयन्तो विन्दन्ति स्वर्गमायुर्यशः सुखम्तेषु ते सततं द्वेषो ब्राह्मणेषु निरर्थकः

yānpūjayanto vindanti svargamāyuryaśaḥ sukhamteṣu te satataṃ dveṣo brāhmaṇeṣu nirarthakaḥ

इमं लोकं विमुच्य त्वमवाङ्मूर्धा पतिष्यसिअशाश्वतीः शाश्वतीश्च समाः पापेन कर्मणा

imaṃ lokaṃ vimucya tvamavāṅmūrdhā patiṣyasiaśāśvatīḥ śāśvatīśca samāḥ pāpena karmaṇā

अद्यमानो जन्तुगृध्रैः शितिकण्ठैरयोमुखैःततोऽपि पुनरावृत्तः पापयोनिं गमिष्यसि

adyamāno jantugṛdhraiḥ śitikaṇṭhairayomukhaiḥtato'pi punarāvṛttaḥ pāpayoniṃ gamiṣyasi

यदिदं मन्यसे राजन्नायमस्ति परः कुतःप्रतिस्मारयितारस्त्वां यमदूता यमक्षये

yadidaṃ manyase rājannāyamasti paraḥ kutaḥpratismārayitārastvāṃ yamadūtā yamakṣaye