Parva.Adhyaya 12.156
Mahabharata · 26 verses
- 12.156.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
सत्यं धर्मे प्रशंसन्ति विप्रर्षिपितृदेवताःसत्यमिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे ब्रूहि पितामह
satyaṃ dharme praśaṃsanti viprarṣipitṛdevatāḥsatyamicchāmyahaṃ śrotuṃ tanme brūhi pitāmaha
- 12.156.2
सत्यं किंलक्षणं राजन्कथं वा तदवाप्यतेसत्यं प्राप्य भवेत्किं च कथं चैव तदुच्यते
satyaṃ kiṃlakṣaṇaṃ rājankathaṃ vā tadavāpyatesatyaṃ prāpya bhavetkiṃ ca kathaṃ caiva taducyate
- 12.156.3
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
चातुर्वर्ण्यस्य धर्माणां संकरो न प्रशस्यतेअविकारितमं सत्यं सर्ववर्णेषु भारत
cāturvarṇyasya dharmāṇāṃ saṃkaro na praśasyateavikāritamaṃ satyaṃ sarvavarṇeṣu bhārata
- 12.156.4
सत्यं सत्सु सदा धर्मः सत्यं धर्मः सनातनःसत्यमेव नमस्येत सत्यं हि परमा गतिः
satyaṃ satsu sadā dharmaḥ satyaṃ dharmaḥ sanātanaḥsatyameva namasyeta satyaṃ hi paramā gatiḥ
- 12.156.5
सत्यं धर्मस्तपो योगः सत्यं ब्रह्म सनातनम्सत्यं यज्ञः परः प्रोक्तः सत्ये सर्वं प्रतिष्ठितम्
satyaṃ dharmastapo yogaḥ satyaṃ brahma sanātanamsatyaṃ yajñaḥ paraḥ proktaḥ satye sarvaṃ pratiṣṭhitam
- 12.156.6
आचारानिह सत्यस्य यथावदनुपूर्वशःलक्षणं च प्रवक्ष्यामि सत्यस्येह यथाक्रमम्
ācārāniha satyasya yathāvadanupūrvaśaḥlakṣaṇaṃ ca pravakṣyāmi satyasyeha yathākramam
- 12.156.7
प्राप्यते हि यथा सत्यं तच्च श्रोतुं त्वमर्हसिसत्यं त्रयोदशविधं सर्वलोकेषु भारत
prāpyate hi yathā satyaṃ tacca śrotuṃ tvamarhasisatyaṃ trayodaśavidhaṃ sarvalokeṣu bhārata
- 12.156.8
सत्यं च समता चैव दमश्चैव न संशयःअमात्सर्यं क्षमा चैव ह्रीस्तितिक्षानसूयता
satyaṃ ca samatā caiva damaścaiva na saṃśayaḥamātsaryaṃ kṣamā caiva hrīstitikṣānasūyatā
- 12.156.9
त्यागो ध्यानमथार्यत्वं धृतिश्च सततं स्थिराअहिंसा चैव राजेन्द्र सत्याकारास्त्रयोदश
tyāgo dhyānamathāryatvaṃ dhṛtiśca satataṃ sthirāahiṃsā caiva rājendra satyākārāstrayodaśa
- 12.156.10
सत्यं नामाव्ययं नित्यमविकारि तथैव चसर्वधर्माविरुद्धं च योगेनैतदवाप्यते
satyaṃ nāmāvyayaṃ nityamavikāri tathaiva casarvadharmāviruddhaṃ ca yogenaitadavāpyate
- 12.156.11
आत्मनीष्टे तथानिष्टे रिपौ च समता तथाइच्छाद्वेषक्षयं प्राप्य कामक्रोधक्षयं तथा
ātmanīṣṭe tathāniṣṭe ripau ca samatā tathāicchādveṣakṣayaṃ prāpya kāmakrodhakṣayaṃ tathā
- 12.156.12
दमो नान्यस्पृहा नित्यं धैर्यं गाम्भीर्यमेव चअभयं क्रोधशमनं ज्ञानेनैतदवाप्यते
damo nānyaspṛhā nityaṃ dhairyaṃ gāmbhīryameva caabhayaṃ krodhaśamanaṃ jñānenaitadavāpyate
- 12.156.13
अमात्सर्यं बुधाः प्राहुर्दानं धर्मे च संयमम्अवस्थितेन नित्यं च सत्येनामत्सरी भवेत्
amātsaryaṃ budhāḥ prāhurdānaṃ dharme ca saṃyamamavasthitena nityaṃ ca satyenāmatsarī bhavet
- 12.156.14
अक्षमायाः क्षमायाश्च प्रियाणीहाप्रियाणि चक्षमते सर्वतः साधुः साध्वाप्नोति च सत्यवान्
akṣamāyāḥ kṣamāyāśca priyāṇīhāpriyāṇi cakṣamate sarvataḥ sādhuḥ sādhvāpnoti ca satyavān
- 12.156.15
कल्याणं कुरुते गाढं ह्रीमान्न श्लाघते क्वचित्प्रशान्तवाङ्मना नित्यं ह्रीस्तु धर्मादवाप्यते
kalyāṇaṃ kurute gāḍhaṃ hrīmānna ślāghate kvacitpraśāntavāṅmanā nityaṃ hrīstu dharmādavāpyate
- 12.156.16
धर्मार्थहेतोः क्षमते तितिक्षा क्षान्तिरुच्यतेलोकसंग्रहणार्थं तु सा तु धैर्येण लभ्यते
dharmārthahetoḥ kṣamate titikṣā kṣāntirucyatelokasaṃgrahaṇārthaṃ tu sā tu dhairyeṇa labhyate
- 12.156.17
त्यागः स्नेहस्य यस्त्यागो विषयाणां तथैव चरागद्वेषप्रहीणस्य त्यागो भवति नान्यथा
tyāgaḥ snehasya yastyāgo viṣayāṇāṃ tathaiva carāgadveṣaprahīṇasya tyāgo bhavati nānyathā
- 12.156.18
आर्यता नाम भूतानां यः करोति प्रयत्नतःशुभं कर्म निराकारो वीतरागत्वमेव च
āryatā nāma bhūtānāṃ yaḥ karoti prayatnataḥśubhaṃ karma nirākāro vītarāgatvameva ca
- 12.156.19
धृतिर्नाम सुखे दुःखे यथा नाप्नोति विक्रियाम्तां भजेत सदा प्राज्ञो य इच्छेद्भूतिमात्मनः
dhṛtirnāma sukhe duḥkhe yathā nāpnoti vikriyāmtāṃ bhajeta sadā prājño ya icchedbhūtimātmanaḥ
- 12.156.20
सर्वथा क्षमिणा भाव्यं तथा सत्यपरेण चवीतहर्षभयक्रोधो धृतिमाप्नोति पण्डितः
sarvathā kṣamiṇā bhāvyaṃ tathā satyapareṇa cavītaharṣabhayakrodho dhṛtimāpnoti paṇḍitaḥ
- 12.156.21
अद्रोहः सर्वभूतेषु कर्मणा मनसा गिराअनुग्रहश्च दानं च सतां धर्मः सनातनः
adrohaḥ sarvabhūteṣu karmaṇā manasā girāanugrahaśca dānaṃ ca satāṃ dharmaḥ sanātanaḥ
- 12.156.22
एते त्रयोदशाकाराः पृथक्सत्यैकलक्षणाःभजन्ते सत्यमेवेह बृंहयन्ति च भारत
ete trayodaśākārāḥ pṛthaksatyaikalakṣaṇāḥbhajante satyameveha bṛṃhayanti ca bhārata
- 12.156.23
नान्तः शक्यो गुणानां हि वक्तुं सत्यस्य भारतअतः सत्यं प्रशंसन्ति विप्राः सपितृदेवताः
nāntaḥ śakyo guṇānāṃ hi vaktuṃ satyasya bhārataataḥ satyaṃ praśaṃsanti viprāḥ sapitṛdevatāḥ
- 12.156.24
नास्ति सत्यात्परो धर्मो नानृतात्पातकं परम्स्थितिर्हि सत्यं धर्मस्य तस्मात्सत्यं न लोपयेत्
nāsti satyātparo dharmo nānṛtātpātakaṃ paramsthitirhi satyaṃ dharmasya tasmātsatyaṃ na lopayet
- 12.156.25
उपैति सत्याद्दानं हि तथा यज्ञाः सदक्षिणाःव्रताग्निहोत्रं वेदाश्च ये चान्ये धर्मनिश्चयाः
upaiti satyāddānaṃ hi tathā yajñāḥ sadakṣiṇāḥvratāgnihotraṃ vedāśca ye cānye dharmaniścayāḥ
- 12.156.26
अश्वमेधसहस्रं च सत्यं च तुलया धृतम्अश्वमेधसहस्राद्धि सत्यमेवातिरिच्यते
aśvamedhasahasraṃ ca satyaṃ ca tulayā dhṛtamaśvamedhasahasrāddhi satyamevātiricyate