Mahabharata 12.183.10

भरद्वाज उवाच · bharadvāja uvāca

यदेतद्भवताभिहितं सुखानां परमाः स्त्रिय इति तन्न गृह्णीमःन ह्येषामृषीणां महति स्थितानामप्राप्य एष गुणविशेषो न चैनमभिलषन्तिश्रूयते च भगवांस्त्रिलोककृद्ब्रह्मा प्रभुरेकाकी तिष्ठतिब्रह्मचारी न कामसुखेष्वात्मानमवदधातिअपि च भगवान्विश्वेश्वर उमापतिः काममभिवर्तमानमनङ्गत्वेन शममनयत्तस्माद्ब्रूमो न महात्मभिरयं प्रतिगृहीतो न त्वेष तावद्विशिष्टो गुण इति नैतद्भगवतः प्रत्येमिभगवता तूक्तं सुखानां परमाः स्त्रिय इतिलोकप्रवादोऽपि च भवति द्विविधः फलोदयः सुकृतात्सुखमवाप्यते दुष्कृताद्दुःखमितिअत्रोच्यताम्

yadetadbhavatābhihitaṃ sukhānāṃ paramāḥ striya iti tanna gṛhṇīmaḥna hyeṣāmṛṣīṇāṃ mahati sthitānāmaprāpya eṣa guṇaviśeṣo na cainamabhilaṣantiśrūyate ca bhagavāṃstrilokakṛdbrahmā prabhurekākī tiṣṭhatibrahmacārī na kāmasukheṣvātmānamavadadhātiapi ca bhagavānviśveśvara umāpatiḥ kāmamabhivartamānamanaṅgatvena śamamanayattasmādbrūmo na mahātmabhirayaṃ pratigṛhīto na tveṣa tāvadviśiṣṭo guṇa iti naitadbhagavataḥ pratyemibhagavatā tūktaṃ sukhānāṃ paramāḥ striya itilokapravādo'pi ca bhavati dvividhaḥ phalodayaḥ sukṛtātsukhamavāpyate duṣkṛtādduḥkhamitiatrocyatām

Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.