Skip to content

Parva.Adhyaya 12.187

Mahabharata · 60 verses

  1. 12.187.1

    युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

    अध्यात्मं नाम यदिदं पुरुषस्येह चिन्त्यतेयदध्यात्मं यतश्चैतत्तन्मे ब्रूहि पितामह

    adhyātmaṃ nāma yadidaṃ puruṣasyeha cintyateyadadhyātmaṃ yataścaitattanme brūhi pitāmaha

  2. 12.187.2

    भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

    अध्यात्ममिति मां पार्थ यदेतदनुपृच्छसितद्व्याख्यास्यामि ते तात श्रेयस्करतरं सुखम्

    adhyātmamiti māṃ pārtha yadetadanupṛcchasitadvyākhyāsyāmi te tāta śreyaskarataraṃ sukham

  3. 12.187.3

    यज्ज्ञात्वा पुरुषो लोके प्रीतिं सौख्यं च विन्दतिफललाभश्च सद्यः स्यात्सर्वभूतहितं च तत्

    yajjñātvā puruṣo loke prītiṃ saukhyaṃ ca vindatiphalalābhaśca sadyaḥ syātsarvabhūtahitaṃ ca tat

  4. 12.187.4

    पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम्महाभूतानि भूतानां सर्वेषां प्रभवाप्ययौ

    pṛthivī vāyurākāśamāpo jyotiśca pañcamammahābhūtāni bhūtānāṃ sarveṣāṃ prabhavāpyayau

  5. 12.187.5

    ततः सृष्टानि तत्रैव तानि यान्ति पुनः पुनःमहाभूतानि भूतेषु सागरस्योर्मयो यथा

    tataḥ sṛṣṭāni tatraiva tāni yānti punaḥ punaḥmahābhūtāni bhūteṣu sāgarasyormayo yathā

  6. 12.187.6

    प्रसार्य च यथाङ्गानि कूर्मः संहरते पुनःतद्वद्भूतानि भूतात्मा सृष्ट्वा संहरते पुनः

    prasārya ca yathāṅgāni kūrmaḥ saṃharate punaḥtadvadbhūtāni bhūtātmā sṛṣṭvā saṃharate punaḥ

  7. 12.187.7

    महाभूतानि पञ्चैव सर्वभूतेषु भूतकृत्अकरोत्तेषु वैषम्यं तत्तु जीवोऽनु पश्यति

    mahābhūtāni pañcaiva sarvabhūteṣu bhūtakṛtakarotteṣu vaiṣamyaṃ tattu jīvo'nu paśyati

  8. 12.187.8

    शब्दः श्रोत्रं तथा खानि त्रयमाकाशयोनिजम्वायोस्त्वक्स्पर्शचेष्टाश्च वागित्येतच्चतुष्टयम्

    śabdaḥ śrotraṃ tathā khāni trayamākāśayonijamvāyostvaksparśaceṣṭāśca vāgityetaccatuṣṭayam

  9. 12.187.9

    रूपं चक्षुस्तथा पक्तिस्त्रिविधं तेज उच्यतेरसः क्लेदश्च जिह्वा च त्रयो जलगुणाः स्मृताः

    rūpaṃ cakṣustathā paktistrividhaṃ teja ucyaterasaḥ kledaśca jihvā ca trayo jalaguṇāḥ smṛtāḥ

  10. 12.187.10

    घ्रेयं घ्राणं शरीरं च ते तु भूमिगुणास्त्रयःमहाभूतानि पञ्चैव षष्ठं तु मन उच्यते

    ghreyaṃ ghrāṇaṃ śarīraṃ ca te tu bhūmiguṇāstrayaḥmahābhūtāni pañcaiva ṣaṣṭhaṃ tu mana ucyate

  11. 12.187.11

    इन्द्रियाणि मनश्चैव विज्ञानान्यस्य भारतसप्तमी बुद्धिरित्याहुः क्षेत्रज्ञः पुनरष्टमः

    indriyāṇi manaścaiva vijñānānyasya bhāratasaptamī buddhirityāhuḥ kṣetrajñaḥ punaraṣṭamaḥ

  12. 12.187.12

    चक्षुरालोकनायैव संशयं कुरुते मनःबुद्धिरध्यवसायाय क्षेत्रज्ञः साक्षिवत्स्थितः

    cakṣurālokanāyaiva saṃśayaṃ kurute manaḥbuddhiradhyavasāyāya kṣetrajñaḥ sākṣivatsthitaḥ

  13. 12.187.13

    ऊर्ध्वं पादतलाभ्यां यदर्वागूर्ध्वं च पश्यतिएतेन सर्वमेवेदं विद्ध्यभिव्याप्तमन्तरम्

    ūrdhvaṃ pādatalābhyāṃ yadarvāgūrdhvaṃ ca paśyatietena sarvamevedaṃ viddhyabhivyāptamantaram

  14. 12.187.14

    पुरुषे चेन्द्रियाणीह वेदितव्यानि कृत्स्नशःतमो रजश्च सत्त्वं च विद्धि भावांस्तदाश्रयान्

    puruṣe cendriyāṇīha veditavyāni kṛtsnaśaḥtamo rajaśca sattvaṃ ca viddhi bhāvāṃstadāśrayān

  15. 12.187.15

    एतां बुद्ध्वा नरो बुद्ध्या भूतानामागतिं गतिम्समवेक्ष्य शनैश्चैव लभते शममुत्तमम्

    etāṃ buddhvā naro buddhyā bhūtānāmāgatiṃ gatimsamavekṣya śanaiścaiva labhate śamamuttamam

  16. 12.187.16

    गुणान्नेनीयते बुद्धिर्बुद्धिरेवेन्द्रियाण्यपिमनःषष्ठानि सर्वाणि बुद्ध्यभावे कुतो गुणाः

    guṇānnenīyate buddhirbuddhirevendriyāṇyapimanaḥṣaṣṭhāni sarvāṇi buddhyabhāve kuto guṇāḥ

  17. 12.187.17

    इति तन्मयमेवैतत्सर्वं स्थावरजङ्गमम्प्रलीयते चोद्भवति तस्मान्निर्दिश्यते तथा

    iti tanmayamevaitatsarvaṃ sthāvarajaṅgamampralīyate codbhavati tasmānnirdiśyate tathā

  18. 12.187.18

    येन पश्यति तच्चक्षुः शृणोति श्रोत्रमुच्यतेजिघ्रति घ्राणमित्याहू रसं जानाति जिह्वया

    yena paśyati taccakṣuḥ śṛṇoti śrotramucyatejighrati ghrāṇamityāhū rasaṃ jānāti jihvayā

  19. 12.187.19

    त्वचा स्पृशति च स्पर्शान्बुद्धिर्विक्रियतेऽसकृत्येन संकल्पयत्यर्थं किंचिद्भवति तन्मनः

    tvacā spṛśati ca sparśānbuddhirvikriyate'sakṛtyena saṃkalpayatyarthaṃ kiṃcidbhavati tanmanaḥ

  20. 12.187.20

    अधिष्ठानानि बुद्धेर्हि पृथगर्थानि पञ्चधापञ्चेन्द्रियाणि यान्याहुस्तान्यदृश्योऽधितिष्ठति

    adhiṣṭhānāni buddherhi pṛthagarthāni pañcadhāpañcendriyāṇi yānyāhustānyadṛśyo'dhitiṣṭhati

  21. 12.187.21

    पुरुषाधिष्ठिता बुद्धिस्त्रिषु भावेषु वर्ततेकदाचिल्लभते प्रीतिं कदाचिदनुशोचति

    puruṣādhiṣṭhitā buddhistriṣu bhāveṣu vartatekadācillabhate prītiṃ kadācidanuśocati

  22. 12.187.22

    न सुखेन न दुःखेन कदाचिदपि वर्ततेएवं नराणां मनसि त्रिषु भावेष्ववस्थिता

    na sukhena na duḥkhena kadācidapi vartateevaṃ narāṇāṃ manasi triṣu bhāveṣvavasthitā

  23. 12.187.23

    सेयं भावात्मिका भावांस्त्रीनेतान्नातिवर्ततेसरितां सागरो भर्ता महावेलामिवोर्मिमान्

    seyaṃ bhāvātmikā bhāvāṃstrīnetānnātivartatesaritāṃ sāgaro bhartā mahāvelāmivormimān

  24. 12.187.24

    अतिभावगता बुद्धिर्भावे मनसि वर्ततेप्रवर्तमानं हि रजस्तद्भावमनुवर्तते

    atibhāvagatā buddhirbhāve manasi vartatepravartamānaṃ hi rajastadbhāvamanuvartate

  25. 12.187.25

    इन्द्रियाणि हि सर्वाणि प्रदर्शयति सा सदाप्रीतिः सत्त्वं रजः शोकस्तमो मोहश्च ते त्रयः

    indriyāṇi hi sarvāṇi pradarśayati sā sadāprītiḥ sattvaṃ rajaḥ śokastamo mohaśca te trayaḥ

  26. 12.187.26

    ये ये च भावा लोकेऽस्मिन्सर्वेष्वेतेषु ते त्रिषुइति बुद्धिगतिः सर्वा व्याख्याता तव भारत

    ye ye ca bhāvā loke'sminsarveṣveteṣu te triṣuiti buddhigatiḥ sarvā vyākhyātā tava bhārata

  27. 12.187.27

    इन्द्रियाणि च सर्वाणि विजेतव्यानि धीमतासत्त्वं रजस्तमश्चैव प्राणिनां संश्रिताः सदा

    indriyāṇi ca sarvāṇi vijetavyāni dhīmatāsattvaṃ rajastamaścaiva prāṇināṃ saṃśritāḥ sadā

  28. 12.187.28

    त्रिविधा वेदना चैव सर्वसत्त्वेषु दृश्यतेसात्त्विकी राजसी चैव तामसी चेति भारत

    trividhā vedanā caiva sarvasattveṣu dṛśyatesāttvikī rājasī caiva tāmasī ceti bhārata

  29. 12.187.29

    सुखस्पर्शः सत्त्वगुणो दुःखस्पर्शो रजोगुणःतमोगुणेन संयुक्तौ भवतोऽव्यावहारिकौ

    sukhasparśaḥ sattvaguṇo duḥkhasparśo rajoguṇaḥtamoguṇena saṃyuktau bhavato'vyāvahārikau

  30. 12.187.30

    तत्र यत्प्रीतिसंयुक्तं काये मनसि वा भवेत्वर्तते सात्त्विको भाव इत्यवेक्षेत तत्तदा

    tatra yatprītisaṃyuktaṃ kāye manasi vā bhavetvartate sāttviko bhāva ityavekṣeta tattadā

  31. 12.187.31

    अथ यद्दुःखसंयुक्तमतुष्टिकरमात्मनःप्रवृत्तं रज इत्येव तन्नसंरभ्य चिन्तयेत्

    atha yadduḥkhasaṃyuktamatuṣṭikaramātmanaḥpravṛttaṃ raja ityeva tannasaṃrabhya cintayet

  32. 12.187.32

    अथ यन्मोहसंयुक्तमव्यक्तमिव यद्भवेत्अप्रतर्क्यमविज्ञेयं तमस्तदुपधारयेत्

    atha yanmohasaṃyuktamavyaktamiva yadbhavetapratarkyamavijñeyaṃ tamastadupadhārayet

  33. 12.187.33

    प्रहर्षः प्रीतिरानन्दः सुखं संशान्तचित्तताकथंचिदभिवर्तन्त इत्येते सात्त्विका गुणाः

    praharṣaḥ prītirānandaḥ sukhaṃ saṃśāntacittatākathaṃcidabhivartanta ityete sāttvikā guṇāḥ

  34. 12.187.34

    अतुष्टिः परितापश्च शोको लोभस्तथाक्षमालिङ्गानि रजसस्तानि दृश्यन्ते हेत्वहेतुभिः

    atuṣṭiḥ paritāpaśca śoko lobhastathākṣamāliṅgāni rajasastāni dṛśyante hetvahetubhiḥ

  35. 12.187.35

    अभिमानस्तथा मोहः प्रमादः स्वप्नतन्द्रिताकथंचिदभिवर्तन्ते विविधास्तामसा गुणाः

    abhimānastathā mohaḥ pramādaḥ svapnatandritākathaṃcidabhivartante vividhāstāmasā guṇāḥ

  36. 12.187.36

    दूरगं बहुधागामि प्रार्थनासंशयात्मकम्मनः सुनियतं यस्य स सुखी प्रेत्य चेह च

    dūragaṃ bahudhāgāmi prārthanāsaṃśayātmakammanaḥ suniyataṃ yasya sa sukhī pretya ceha ca

  37. 12.187.37

    सत्त्वक्षेत्रज्ञयोरेतदन्तरं पश्य सूक्ष्मयोःसृजते तु गुणानेक एको न सृजते गुणान्

    sattvakṣetrajñayoretadantaraṃ paśya sūkṣmayoḥsṛjate tu guṇāneka eko na sṛjate guṇān

  38. 12.187.38

    मशकोदुम्बरौ चापि संप्रयुक्तौ यथा सदाअन्योन्यमन्यौ च यथा संप्रयोगस्तथा तयोः

    maśakodumbarau cāpi saṃprayuktau yathā sadāanyonyamanyau ca yathā saṃprayogastathā tayoḥ

  39. 12.187.39

    पृथग्भूतौ प्रकृत्या तौ संप्रयुक्तौ च सर्वदायथा मत्स्यो जलं चैव संप्रयुक्तौ तथैव तौ

    pṛthagbhūtau prakṛtyā tau saṃprayuktau ca sarvadāyathā matsyo jalaṃ caiva saṃprayuktau tathaiva tau

  40. 12.187.40

    न गुणा विदुरात्मानं स गुणान्वेत्ति सर्वशःपरिद्रष्टा गुणानां च संस्रष्टा मन्यते सदा

    na guṇā vidurātmānaṃ sa guṇānvetti sarvaśaḥparidraṣṭā guṇānāṃ ca saṃsraṣṭā manyate sadā

  41. 12.187.41

    इन्द्रियैस्तु प्रदीपार्थं कुरुते बुद्धिसप्तमैःनिर्विचेष्टैरजानद्भिः परमात्मा प्रदीपवत्

    indriyaistu pradīpārthaṃ kurute buddhisaptamaiḥnirviceṣṭairajānadbhiḥ paramātmā pradīpavat

  42. 12.187.42

    सृजते हि गुणान्सत्त्वं क्षेत्रज्ञः परिपश्यतिसंप्रयोगस्तयोरेष सत्त्वक्षेत्रज्ञयोर्ध्रुवः

    sṛjate hi guṇānsattvaṃ kṣetrajñaḥ paripaśyatisaṃprayogastayoreṣa sattvakṣetrajñayordhruvaḥ

  43. 12.187.43

    आश्रयो नास्ति सत्त्वस्य क्षेत्रज्ञस्य च कश्चनसत्त्वं मनः संसृजति न गुणान्वै कदाचन

    āśrayo nāsti sattvasya kṣetrajñasya ca kaścanasattvaṃ manaḥ saṃsṛjati na guṇānvai kadācana

  44. 12.187.44

    रश्मींस्तेषां स मनसा यदा सम्यङ्नियच्छतितदा प्रकाशतेऽस्यात्मा घटे दीपो ज्वलन्निव

    raśmīṃsteṣāṃ sa manasā yadā samyaṅniyacchatitadā prakāśate'syātmā ghaṭe dīpo jvalanniva

  45. 12.187.45

    त्यक्त्वा यः प्राकृतं कर्म नित्यमात्मरतिर्मुनिःसर्वभूतात्मभूतः स्यात्स गच्छेत्परमां गतिम्

    tyaktvā yaḥ prākṛtaṃ karma nityamātmaratirmuniḥsarvabhūtātmabhūtaḥ syātsa gacchetparamāṃ gatim

  46. 12.187.46

    यथा वारिचरः पक्षी लिप्यमानो न लिप्यतेएवमेव कृतप्रज्ञो भूतेषु परिवर्तते

    yathā vāricaraḥ pakṣī lipyamāno na lipyateevameva kṛtaprajño bhūteṣu parivartate

  47. 12.187.47

    एवंस्वभावमेवैतत्स्वबुद्ध्या विहरेन्नरःअशोचन्नप्रहृष्यंश्च चरेद्विगतमत्सरः

    evaṃsvabhāvamevaitatsvabuddhyā viharennaraḥaśocannaprahṛṣyaṃśca caredvigatamatsaraḥ

  48. 12.187.48

    स्वभावसिद्ध्या संसिद्धान्स नित्यं सृजते गुणान्ऊर्णनाभिर्यथा स्रष्टा विज्ञेयास्तन्तुवद्गुणाः

    svabhāvasiddhyā saṃsiddhānsa nityaṃ sṛjate guṇānūrṇanābhiryathā sraṣṭā vijñeyāstantuvadguṇāḥ

  49. 12.187.49

    प्रध्वस्ता न निवर्तन्ते निवृत्तिर्नोपलभ्यतेप्रत्यक्षेण परोक्षं तदनुमानेन सिध्यति

    pradhvastā na nivartante nivṛttirnopalabhyatepratyakṣeṇa parokṣaṃ tadanumānena sidhyati

  50. 12.187.50

    एवमेके व्यवस्यन्ति निवृत्तिरिति चापरेउभयं संप्रधार्यैतदध्यवस्येद्यथामति

    evameke vyavasyanti nivṛttiriti cāpareubhayaṃ saṃpradhāryaitadadhyavasyedyathāmati

  51. 12.187.51

    इतीमं हृदयग्रन्थिं बुद्धिभेदमयं दृढम्विमुच्य सुखमासीत न शोचेच्छिन्नसंशयः

    itīmaṃ hṛdayagranthiṃ buddhibhedamayaṃ dṛḍhamvimucya sukhamāsīta na śocecchinnasaṃśayaḥ

  52. 12.187.52

    मलिनाः प्राप्नुयुः शुद्धिं यथा पूर्णां नदीं नराःअवगाह्य सुविद्वंसो विद्धि ज्ञानमिदं तथा

    malināḥ prāpnuyuḥ śuddhiṃ yathā pūrṇāṃ nadīṃ narāḥavagāhya suvidvaṃso viddhi jñānamidaṃ tathā

  53. 12.187.53

    महानदीं हि पारज्ञस्तप्यते न तरन्यथाएवं ये विदुरध्यात्मं कैवल्यं ज्ञानमुत्तमम्

    mahānadīṃ hi pārajñastapyate na taranyathāevaṃ ye viduradhyātmaṃ kaivalyaṃ jñānamuttamam

  54. 12.187.54

    एतां बुद्ध्वा नरः सर्वां भूतानामागतिं गतिम्अवेक्ष्य च शनैर्बुद्ध्या लभते शं परं ततः

    etāṃ buddhvā naraḥ sarvāṃ bhūtānāmāgatiṃ gatimavekṣya ca śanairbuddhyā labhate śaṃ paraṃ tataḥ

  55. 12.187.55

    त्रिवर्गो यस्य विदितः प्राग्ज्योतिः स विमुच्यतेअन्विष्य मनसा युक्तस्तत्त्वदर्शी निरुत्सुकः

    trivargo yasya viditaḥ prāgjyotiḥ sa vimucyateanviṣya manasā yuktastattvadarśī nirutsukaḥ

  56. 12.187.56

    न चात्मा शक्यते द्रष्टुमिन्द्रियेषु विभागशःतत्र तत्र विसृष्टेषु दुर्जयेष्वकृतात्मभिः

    na cātmā śakyate draṣṭumindriyeṣu vibhāgaśaḥtatra tatra visṛṣṭeṣu durjayeṣvakṛtātmabhiḥ

  57. 12.187.57

    एतद्बुद्ध्वा भवेद्बुद्धः किमन्यद्बुद्धलक्षणम्विज्ञाय तद्धि मन्यन्ते कृतकृत्या मनीषिणः

    etadbuddhvā bhavedbuddhaḥ kimanyadbuddhalakṣaṇamvijñāya taddhi manyante kṛtakṛtyā manīṣiṇaḥ

  58. 12.187.58

    न भवति विदुषां ततो भयं; यदविदुषां सुमहद्भयं भवेत्न हि गतिरधिकास्ति कस्यचि;त्सति हि गुणे प्रवदन्त्यतुल्यताम्

    na bhavati viduṣāṃ tato bhayaṃ; yadaviduṣāṃ sumahadbhayaṃ bhavetna hi gatiradhikāsti kasyaci;tsati hi guṇe pravadantyatulyatām

  59. 12.187.59

    यत्करोत्यनभिसंधिपूर्वकं; तच्च निर्णुदति यत्पुरा कृतम्नाप्रियं तदुभयं कुतः प्रियं; तस्य तज्जनयतीह कुर्वतः

    yatkarotyanabhisaṃdhipūrvakaṃ; tacca nirṇudati yatpurā kṛtamnāpriyaṃ tadubhayaṃ kutaḥ priyaṃ; tasya tajjanayatīha kurvataḥ

  60. 12.187.60

    लोक आतुरजनान्विराविण;स्तत्तदेव बहु पश्य शोचतःतत्र पश्य कुशलानशोचतो; ये विदुस्तदुभयं पदं सदा

    loka āturajanānvirāviṇa;stattadeva bahu paśya śocataḥtatra paśya kuśalānaśocato; ye vidustadubhayaṃ padaṃ sadā

Transliteration in IAST, generated from the Devanagari text.

Contains information from DharmicData (github.com/bhavykhatri/DharmicData), made available under the ODbL v1.0