Parva.Adhyaya 12.187
Mahabharata · 60 verses
- 12.187.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
अध्यात्मं नाम यदिदं पुरुषस्येह चिन्त्यतेयदध्यात्मं यतश्चैतत्तन्मे ब्रूहि पितामह
adhyātmaṃ nāma yadidaṃ puruṣasyeha cintyateyadadhyātmaṃ yataścaitattanme brūhi pitāmaha
- 12.187.2
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
अध्यात्ममिति मां पार्थ यदेतदनुपृच्छसितद्व्याख्यास्यामि ते तात श्रेयस्करतरं सुखम्
adhyātmamiti māṃ pārtha yadetadanupṛcchasitadvyākhyāsyāmi te tāta śreyaskarataraṃ sukham
- 12.187.3
यज्ज्ञात्वा पुरुषो लोके प्रीतिं सौख्यं च विन्दतिफललाभश्च सद्यः स्यात्सर्वभूतहितं च तत्
yajjñātvā puruṣo loke prītiṃ saukhyaṃ ca vindatiphalalābhaśca sadyaḥ syātsarvabhūtahitaṃ ca tat
- 12.187.4
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम्महाभूतानि भूतानां सर्वेषां प्रभवाप्ययौ
pṛthivī vāyurākāśamāpo jyotiśca pañcamammahābhūtāni bhūtānāṃ sarveṣāṃ prabhavāpyayau
- 12.187.5
ततः सृष्टानि तत्रैव तानि यान्ति पुनः पुनःमहाभूतानि भूतेषु सागरस्योर्मयो यथा
tataḥ sṛṣṭāni tatraiva tāni yānti punaḥ punaḥmahābhūtāni bhūteṣu sāgarasyormayo yathā
- 12.187.6
प्रसार्य च यथाङ्गानि कूर्मः संहरते पुनःतद्वद्भूतानि भूतात्मा सृष्ट्वा संहरते पुनः
prasārya ca yathāṅgāni kūrmaḥ saṃharate punaḥtadvadbhūtāni bhūtātmā sṛṣṭvā saṃharate punaḥ
- 12.187.7
महाभूतानि पञ्चैव सर्वभूतेषु भूतकृत्अकरोत्तेषु वैषम्यं तत्तु जीवोऽनु पश्यति
mahābhūtāni pañcaiva sarvabhūteṣu bhūtakṛtakarotteṣu vaiṣamyaṃ tattu jīvo'nu paśyati
- 12.187.8
शब्दः श्रोत्रं तथा खानि त्रयमाकाशयोनिजम्वायोस्त्वक्स्पर्शचेष्टाश्च वागित्येतच्चतुष्टयम्
śabdaḥ śrotraṃ tathā khāni trayamākāśayonijamvāyostvaksparśaceṣṭāśca vāgityetaccatuṣṭayam
- 12.187.9
रूपं चक्षुस्तथा पक्तिस्त्रिविधं तेज उच्यतेरसः क्लेदश्च जिह्वा च त्रयो जलगुणाः स्मृताः
rūpaṃ cakṣustathā paktistrividhaṃ teja ucyaterasaḥ kledaśca jihvā ca trayo jalaguṇāḥ smṛtāḥ
- 12.187.10
घ्रेयं घ्राणं शरीरं च ते तु भूमिगुणास्त्रयःमहाभूतानि पञ्चैव षष्ठं तु मन उच्यते
ghreyaṃ ghrāṇaṃ śarīraṃ ca te tu bhūmiguṇāstrayaḥmahābhūtāni pañcaiva ṣaṣṭhaṃ tu mana ucyate
- 12.187.11
इन्द्रियाणि मनश्चैव विज्ञानान्यस्य भारतसप्तमी बुद्धिरित्याहुः क्षेत्रज्ञः पुनरष्टमः
indriyāṇi manaścaiva vijñānānyasya bhāratasaptamī buddhirityāhuḥ kṣetrajñaḥ punaraṣṭamaḥ
- 12.187.12
चक्षुरालोकनायैव संशयं कुरुते मनःबुद्धिरध्यवसायाय क्षेत्रज्ञः साक्षिवत्स्थितः
cakṣurālokanāyaiva saṃśayaṃ kurute manaḥbuddhiradhyavasāyāya kṣetrajñaḥ sākṣivatsthitaḥ
- 12.187.13
ऊर्ध्वं पादतलाभ्यां यदर्वागूर्ध्वं च पश्यतिएतेन सर्वमेवेदं विद्ध्यभिव्याप्तमन्तरम्
ūrdhvaṃ pādatalābhyāṃ yadarvāgūrdhvaṃ ca paśyatietena sarvamevedaṃ viddhyabhivyāptamantaram
- 12.187.14
पुरुषे चेन्द्रियाणीह वेदितव्यानि कृत्स्नशःतमो रजश्च सत्त्वं च विद्धि भावांस्तदाश्रयान्
puruṣe cendriyāṇīha veditavyāni kṛtsnaśaḥtamo rajaśca sattvaṃ ca viddhi bhāvāṃstadāśrayān
- 12.187.15
एतां बुद्ध्वा नरो बुद्ध्या भूतानामागतिं गतिम्समवेक्ष्य शनैश्चैव लभते शममुत्तमम्
etāṃ buddhvā naro buddhyā bhūtānāmāgatiṃ gatimsamavekṣya śanaiścaiva labhate śamamuttamam
- 12.187.16
गुणान्नेनीयते बुद्धिर्बुद्धिरेवेन्द्रियाण्यपिमनःषष्ठानि सर्वाणि बुद्ध्यभावे कुतो गुणाः
guṇānnenīyate buddhirbuddhirevendriyāṇyapimanaḥṣaṣṭhāni sarvāṇi buddhyabhāve kuto guṇāḥ
- 12.187.17
इति तन्मयमेवैतत्सर्वं स्थावरजङ्गमम्प्रलीयते चोद्भवति तस्मान्निर्दिश्यते तथा
iti tanmayamevaitatsarvaṃ sthāvarajaṅgamampralīyate codbhavati tasmānnirdiśyate tathā
- 12.187.18
येन पश्यति तच्चक्षुः शृणोति श्रोत्रमुच्यतेजिघ्रति घ्राणमित्याहू रसं जानाति जिह्वया
yena paśyati taccakṣuḥ śṛṇoti śrotramucyatejighrati ghrāṇamityāhū rasaṃ jānāti jihvayā
- 12.187.19
त्वचा स्पृशति च स्पर्शान्बुद्धिर्विक्रियतेऽसकृत्येन संकल्पयत्यर्थं किंचिद्भवति तन्मनः
tvacā spṛśati ca sparśānbuddhirvikriyate'sakṛtyena saṃkalpayatyarthaṃ kiṃcidbhavati tanmanaḥ
- 12.187.20
अधिष्ठानानि बुद्धेर्हि पृथगर्थानि पञ्चधापञ्चेन्द्रियाणि यान्याहुस्तान्यदृश्योऽधितिष्ठति
adhiṣṭhānāni buddherhi pṛthagarthāni pañcadhāpañcendriyāṇi yānyāhustānyadṛśyo'dhitiṣṭhati
- 12.187.21
पुरुषाधिष्ठिता बुद्धिस्त्रिषु भावेषु वर्ततेकदाचिल्लभते प्रीतिं कदाचिदनुशोचति
puruṣādhiṣṭhitā buddhistriṣu bhāveṣu vartatekadācillabhate prītiṃ kadācidanuśocati
- 12.187.22
न सुखेन न दुःखेन कदाचिदपि वर्ततेएवं नराणां मनसि त्रिषु भावेष्ववस्थिता
na sukhena na duḥkhena kadācidapi vartateevaṃ narāṇāṃ manasi triṣu bhāveṣvavasthitā
- 12.187.23
सेयं भावात्मिका भावांस्त्रीनेतान्नातिवर्ततेसरितां सागरो भर्ता महावेलामिवोर्मिमान्
seyaṃ bhāvātmikā bhāvāṃstrīnetānnātivartatesaritāṃ sāgaro bhartā mahāvelāmivormimān
- 12.187.24
अतिभावगता बुद्धिर्भावे मनसि वर्ततेप्रवर्तमानं हि रजस्तद्भावमनुवर्तते
atibhāvagatā buddhirbhāve manasi vartatepravartamānaṃ hi rajastadbhāvamanuvartate
- 12.187.25
इन्द्रियाणि हि सर्वाणि प्रदर्शयति सा सदाप्रीतिः सत्त्वं रजः शोकस्तमो मोहश्च ते त्रयः
indriyāṇi hi sarvāṇi pradarśayati sā sadāprītiḥ sattvaṃ rajaḥ śokastamo mohaśca te trayaḥ
- 12.187.26
ये ये च भावा लोकेऽस्मिन्सर्वेष्वेतेषु ते त्रिषुइति बुद्धिगतिः सर्वा व्याख्याता तव भारत
ye ye ca bhāvā loke'sminsarveṣveteṣu te triṣuiti buddhigatiḥ sarvā vyākhyātā tava bhārata
- 12.187.27
इन्द्रियाणि च सर्वाणि विजेतव्यानि धीमतासत्त्वं रजस्तमश्चैव प्राणिनां संश्रिताः सदा
indriyāṇi ca sarvāṇi vijetavyāni dhīmatāsattvaṃ rajastamaścaiva prāṇināṃ saṃśritāḥ sadā
- 12.187.28
त्रिविधा वेदना चैव सर्वसत्त्वेषु दृश्यतेसात्त्विकी राजसी चैव तामसी चेति भारत
trividhā vedanā caiva sarvasattveṣu dṛśyatesāttvikī rājasī caiva tāmasī ceti bhārata
- 12.187.29
सुखस्पर्शः सत्त्वगुणो दुःखस्पर्शो रजोगुणःतमोगुणेन संयुक्तौ भवतोऽव्यावहारिकौ
sukhasparśaḥ sattvaguṇo duḥkhasparśo rajoguṇaḥtamoguṇena saṃyuktau bhavato'vyāvahārikau
- 12.187.30
तत्र यत्प्रीतिसंयुक्तं काये मनसि वा भवेत्वर्तते सात्त्विको भाव इत्यवेक्षेत तत्तदा
tatra yatprītisaṃyuktaṃ kāye manasi vā bhavetvartate sāttviko bhāva ityavekṣeta tattadā
- 12.187.31
अथ यद्दुःखसंयुक्तमतुष्टिकरमात्मनःप्रवृत्तं रज इत्येव तन्नसंरभ्य चिन्तयेत्
atha yadduḥkhasaṃyuktamatuṣṭikaramātmanaḥpravṛttaṃ raja ityeva tannasaṃrabhya cintayet
- 12.187.32
अथ यन्मोहसंयुक्तमव्यक्तमिव यद्भवेत्अप्रतर्क्यमविज्ञेयं तमस्तदुपधारयेत्
atha yanmohasaṃyuktamavyaktamiva yadbhavetapratarkyamavijñeyaṃ tamastadupadhārayet
- 12.187.33
प्रहर्षः प्रीतिरानन्दः सुखं संशान्तचित्तताकथंचिदभिवर्तन्त इत्येते सात्त्विका गुणाः
praharṣaḥ prītirānandaḥ sukhaṃ saṃśāntacittatākathaṃcidabhivartanta ityete sāttvikā guṇāḥ
- 12.187.34
अतुष्टिः परितापश्च शोको लोभस्तथाक्षमालिङ्गानि रजसस्तानि दृश्यन्ते हेत्वहेतुभिः
atuṣṭiḥ paritāpaśca śoko lobhastathākṣamāliṅgāni rajasastāni dṛśyante hetvahetubhiḥ
- 12.187.35
अभिमानस्तथा मोहः प्रमादः स्वप्नतन्द्रिताकथंचिदभिवर्तन्ते विविधास्तामसा गुणाः
abhimānastathā mohaḥ pramādaḥ svapnatandritākathaṃcidabhivartante vividhāstāmasā guṇāḥ
- 12.187.36
दूरगं बहुधागामि प्रार्थनासंशयात्मकम्मनः सुनियतं यस्य स सुखी प्रेत्य चेह च
dūragaṃ bahudhāgāmi prārthanāsaṃśayātmakammanaḥ suniyataṃ yasya sa sukhī pretya ceha ca
- 12.187.37
सत्त्वक्षेत्रज्ञयोरेतदन्तरं पश्य सूक्ष्मयोःसृजते तु गुणानेक एको न सृजते गुणान्
sattvakṣetrajñayoretadantaraṃ paśya sūkṣmayoḥsṛjate tu guṇāneka eko na sṛjate guṇān
- 12.187.38
मशकोदुम्बरौ चापि संप्रयुक्तौ यथा सदाअन्योन्यमन्यौ च यथा संप्रयोगस्तथा तयोः
maśakodumbarau cāpi saṃprayuktau yathā sadāanyonyamanyau ca yathā saṃprayogastathā tayoḥ
- 12.187.39
पृथग्भूतौ प्रकृत्या तौ संप्रयुक्तौ च सर्वदायथा मत्स्यो जलं चैव संप्रयुक्तौ तथैव तौ
pṛthagbhūtau prakṛtyā tau saṃprayuktau ca sarvadāyathā matsyo jalaṃ caiva saṃprayuktau tathaiva tau
- 12.187.40
न गुणा विदुरात्मानं स गुणान्वेत्ति सर्वशःपरिद्रष्टा गुणानां च संस्रष्टा मन्यते सदा
na guṇā vidurātmānaṃ sa guṇānvetti sarvaśaḥparidraṣṭā guṇānāṃ ca saṃsraṣṭā manyate sadā
- 12.187.41
इन्द्रियैस्तु प्रदीपार्थं कुरुते बुद्धिसप्तमैःनिर्विचेष्टैरजानद्भिः परमात्मा प्रदीपवत्
indriyaistu pradīpārthaṃ kurute buddhisaptamaiḥnirviceṣṭairajānadbhiḥ paramātmā pradīpavat
- 12.187.42
सृजते हि गुणान्सत्त्वं क्षेत्रज्ञः परिपश्यतिसंप्रयोगस्तयोरेष सत्त्वक्षेत्रज्ञयोर्ध्रुवः
sṛjate hi guṇānsattvaṃ kṣetrajñaḥ paripaśyatisaṃprayogastayoreṣa sattvakṣetrajñayordhruvaḥ
- 12.187.43
आश्रयो नास्ति सत्त्वस्य क्षेत्रज्ञस्य च कश्चनसत्त्वं मनः संसृजति न गुणान्वै कदाचन
āśrayo nāsti sattvasya kṣetrajñasya ca kaścanasattvaṃ manaḥ saṃsṛjati na guṇānvai kadācana
- 12.187.44
रश्मींस्तेषां स मनसा यदा सम्यङ्नियच्छतितदा प्रकाशतेऽस्यात्मा घटे दीपो ज्वलन्निव
raśmīṃsteṣāṃ sa manasā yadā samyaṅniyacchatitadā prakāśate'syātmā ghaṭe dīpo jvalanniva
- 12.187.45
त्यक्त्वा यः प्राकृतं कर्म नित्यमात्मरतिर्मुनिःसर्वभूतात्मभूतः स्यात्स गच्छेत्परमां गतिम्
tyaktvā yaḥ prākṛtaṃ karma nityamātmaratirmuniḥsarvabhūtātmabhūtaḥ syātsa gacchetparamāṃ gatim
- 12.187.46
यथा वारिचरः पक्षी लिप्यमानो न लिप्यतेएवमेव कृतप्रज्ञो भूतेषु परिवर्तते
yathā vāricaraḥ pakṣī lipyamāno na lipyateevameva kṛtaprajño bhūteṣu parivartate
- 12.187.47
एवंस्वभावमेवैतत्स्वबुद्ध्या विहरेन्नरःअशोचन्नप्रहृष्यंश्च चरेद्विगतमत्सरः
evaṃsvabhāvamevaitatsvabuddhyā viharennaraḥaśocannaprahṛṣyaṃśca caredvigatamatsaraḥ
- 12.187.48
स्वभावसिद्ध्या संसिद्धान्स नित्यं सृजते गुणान्ऊर्णनाभिर्यथा स्रष्टा विज्ञेयास्तन्तुवद्गुणाः
svabhāvasiddhyā saṃsiddhānsa nityaṃ sṛjate guṇānūrṇanābhiryathā sraṣṭā vijñeyāstantuvadguṇāḥ
- 12.187.49
प्रध्वस्ता न निवर्तन्ते निवृत्तिर्नोपलभ्यतेप्रत्यक्षेण परोक्षं तदनुमानेन सिध्यति
pradhvastā na nivartante nivṛttirnopalabhyatepratyakṣeṇa parokṣaṃ tadanumānena sidhyati
- 12.187.50
एवमेके व्यवस्यन्ति निवृत्तिरिति चापरेउभयं संप्रधार्यैतदध्यवस्येद्यथामति
evameke vyavasyanti nivṛttiriti cāpareubhayaṃ saṃpradhāryaitadadhyavasyedyathāmati
- 12.187.51
इतीमं हृदयग्रन्थिं बुद्धिभेदमयं दृढम्विमुच्य सुखमासीत न शोचेच्छिन्नसंशयः
itīmaṃ hṛdayagranthiṃ buddhibhedamayaṃ dṛḍhamvimucya sukhamāsīta na śocecchinnasaṃśayaḥ
- 12.187.52
मलिनाः प्राप्नुयुः शुद्धिं यथा पूर्णां नदीं नराःअवगाह्य सुविद्वंसो विद्धि ज्ञानमिदं तथा
malināḥ prāpnuyuḥ śuddhiṃ yathā pūrṇāṃ nadīṃ narāḥavagāhya suvidvaṃso viddhi jñānamidaṃ tathā
- 12.187.53
महानदीं हि पारज्ञस्तप्यते न तरन्यथाएवं ये विदुरध्यात्मं कैवल्यं ज्ञानमुत्तमम्
mahānadīṃ hi pārajñastapyate na taranyathāevaṃ ye viduradhyātmaṃ kaivalyaṃ jñānamuttamam
- 12.187.54
एतां बुद्ध्वा नरः सर्वां भूतानामागतिं गतिम्अवेक्ष्य च शनैर्बुद्ध्या लभते शं परं ततः
etāṃ buddhvā naraḥ sarvāṃ bhūtānāmāgatiṃ gatimavekṣya ca śanairbuddhyā labhate śaṃ paraṃ tataḥ
- 12.187.55
त्रिवर्गो यस्य विदितः प्राग्ज्योतिः स विमुच्यतेअन्विष्य मनसा युक्तस्तत्त्वदर्शी निरुत्सुकः
trivargo yasya viditaḥ prāgjyotiḥ sa vimucyateanviṣya manasā yuktastattvadarśī nirutsukaḥ
- 12.187.56
न चात्मा शक्यते द्रष्टुमिन्द्रियेषु विभागशःतत्र तत्र विसृष्टेषु दुर्जयेष्वकृतात्मभिः
na cātmā śakyate draṣṭumindriyeṣu vibhāgaśaḥtatra tatra visṛṣṭeṣu durjayeṣvakṛtātmabhiḥ
- 12.187.57
एतद्बुद्ध्वा भवेद्बुद्धः किमन्यद्बुद्धलक्षणम्विज्ञाय तद्धि मन्यन्ते कृतकृत्या मनीषिणः
etadbuddhvā bhavedbuddhaḥ kimanyadbuddhalakṣaṇamvijñāya taddhi manyante kṛtakṛtyā manīṣiṇaḥ
- 12.187.58
न भवति विदुषां ततो भयं; यदविदुषां सुमहद्भयं भवेत्न हि गतिरधिकास्ति कस्यचि;त्सति हि गुणे प्रवदन्त्यतुल्यताम्
na bhavati viduṣāṃ tato bhayaṃ; yadaviduṣāṃ sumahadbhayaṃ bhavetna hi gatiradhikāsti kasyaci;tsati hi guṇe pravadantyatulyatām
- 12.187.59
यत्करोत्यनभिसंधिपूर्वकं; तच्च निर्णुदति यत्पुरा कृतम्नाप्रियं तदुभयं कुतः प्रियं; तस्य तज्जनयतीह कुर्वतः
yatkarotyanabhisaṃdhipūrvakaṃ; tacca nirṇudati yatpurā kṛtamnāpriyaṃ tadubhayaṃ kutaḥ priyaṃ; tasya tajjanayatīha kurvataḥ
- 12.187.60
लोक आतुरजनान्विराविण;स्तत्तदेव बहु पश्य शोचतःतत्र पश्य कुशलानशोचतो; ये विदुस्तदुभयं पदं सदा
loka āturajanānvirāviṇa;stattadeva bahu paśya śocataḥtatra paśya kuśalānaśocato; ye vidustadubhayaṃ padaṃ sadā