Parva.Adhyaya 12.199
Mahabharata · 32 verses
- 12.199.1
मनुरुवाचयदा ते पञ्चभिः पञ्च विमुक्ता मनसा सहअथ तद्द्रक्ष्यसे ब्रह्म मणौ सूत्रमिवार्पितम्
manuruvācayadā te pañcabhiḥ pañca vimuktā manasā sahaatha taddrakṣyase brahma maṇau sūtramivārpitam
- 12.199.2
तदेव च यथा सूत्रं सुवर्णे वर्तते पुनःमुक्तास्वथ प्रवालेषु मृन्मये राजते तथा
tadeva ca yathā sūtraṃ suvarṇe vartate punaḥmuktāsvatha pravāleṣu mṛnmaye rājate tathā
- 12.199.3
तद्वद्गोषु मनुष्येषु तद्वद्धस्तिमृगादिषुतद्वत्कीटपतंगेषु प्रसक्तात्मा स्वकर्मभिः
tadvadgoṣu manuṣyeṣu tadvaddhastimṛgādiṣutadvatkīṭapataṃgeṣu prasaktātmā svakarmabhiḥ
- 12.199.4
येन येन शरीरेण यद्यत्कर्म करोत्ययम्तेन तेन शरीरेण तत्तत्फलमुपाश्नुते
yena yena śarīreṇa yadyatkarma karotyayamtena tena śarīreṇa tattatphalamupāśnute
- 12.199.5
यथा ह्येकरसा भूमिरोषध्यात्मानुसारिणीतथा कर्मानुगा बुद्धिरन्तरात्मानुदर्शिनी
yathā hyekarasā bhūmiroṣadhyātmānusāriṇītathā karmānugā buddhirantarātmānudarśinī
- 12.199.6
ज्ञानपूर्वोद्भवा लिप्सा लिप्सापूर्वाभिसंधिताअभिसंधिपूर्वकं कर्म कर्ममूलं ततः फलम्
jñānapūrvodbhavā lipsā lipsāpūrvābhisaṃdhitāabhisaṃdhipūrvakaṃ karma karmamūlaṃ tataḥ phalam
- 12.199.7
फलं कर्मात्मकं विद्यात्कर्म ज्ञेयात्मकं तथाज्ञेयं ज्ञानात्मकं विद्याज्ज्ञानं सदसदात्मकम्
phalaṃ karmātmakaṃ vidyātkarma jñeyātmakaṃ tathājñeyaṃ jñānātmakaṃ vidyājjñānaṃ sadasadātmakam
- 12.199.8
ज्ञानानां च फलानां च ज्ञेयानां कर्मणां तथाक्षयान्ते तत्फलं दिव्यं ज्ञानं ज्ञेयप्रतिष्ठितम्
jñānānāṃ ca phalānāṃ ca jñeyānāṃ karmaṇāṃ tathākṣayānte tatphalaṃ divyaṃ jñānaṃ jñeyapratiṣṭhitam
- 12.199.9
महद्धि परमं भूतं युक्ताः पश्यन्ति योगिनःअबुधास्तं न पश्यन्ति ह्यात्मस्था गुणबुद्धयः
mahaddhi paramaṃ bhūtaṃ yuktāḥ paśyanti yoginaḥabudhāstaṃ na paśyanti hyātmasthā guṇabuddhayaḥ
- 12.199.10
पृथिवीरूपतो रूपमपामिह महत्तरम्अद्भ्यो महत्तरं तेजस्तेजसः पवनो महान्
pṛthivīrūpato rūpamapāmiha mahattaramadbhyo mahattaraṃ tejastejasaḥ pavano mahān
- 12.199.11
पवनाच्च महद्व्योम तस्मात्परतरं मनःमनसो महती बुद्धिर्बुद्धेः कालो महान्स्मृतः
pavanācca mahadvyoma tasmātparataraṃ manaḥmanaso mahatī buddhirbuddheḥ kālo mahānsmṛtaḥ
- 12.199.12
कालात्स भगवान्विष्णुर्यस्य सर्वमिदं जगत्नादिर्न मध्यं नैवान्तस्तस्य देवस्य विद्यते
kālātsa bhagavānviṣṇuryasya sarvamidaṃ jagatnādirna madhyaṃ naivāntastasya devasya vidyate
- 12.199.13
अनादित्वादमध्यत्वादनन्तत्वाच्च सोऽव्ययःअत्येति सर्वदुःखानि दुःखं ह्यन्तवदुच्यते
anāditvādamadhyatvādanantatvācca so'vyayaḥatyeti sarvaduḥkhāni duḥkhaṃ hyantavaducyate
- 12.199.14
तद्ब्रह्म परमं प्रोक्तं तद्धाम परमं स्मृतम्तद्गत्वा कालविषयाद्विमुक्ता मोक्षमाश्रिताः
tadbrahma paramaṃ proktaṃ taddhāma paramaṃ smṛtamtadgatvā kālaviṣayādvimuktā mokṣamāśritāḥ
- 12.199.15
गुणैस्त्वेतैः प्रकाशन्ते निर्गुणत्वात्ततः परम्निवृत्तिलक्षणो धर्मस्तथानन्त्याय कल्पते
guṇaistvetaiḥ prakāśante nirguṇatvāttataḥ paramnivṛttilakṣaṇo dharmastathānantyāya kalpate
- 12.199.16
ऋचो यजूंषि सामानि शरीराणि व्यपाश्रिताःजिह्वाग्रेषु प्रवर्तन्ते यत्नसाध्या विनाशिनः
ṛco yajūṃṣi sāmāni śarīrāṇi vyapāśritāḥjihvāgreṣu pravartante yatnasādhyā vināśinaḥ
- 12.199.17
न चैवमिष्यते ब्रह्म शरीराश्रयसंभवम्न यत्नसाध्यं तद्ब्रह्म नादिमध्यं न चान्तवत्
na caivamiṣyate brahma śarīrāśrayasaṃbhavamna yatnasādhyaṃ tadbrahma nādimadhyaṃ na cāntavat
- 12.199.18
ऋचामादिस्तथा साम्नां यजुषामादिरुच्यतेअन्तश्चादिमतां दृष्टो न चादिर्ब्रह्मणः स्मृतः
ṛcāmādistathā sāmnāṃ yajuṣāmādirucyateantaścādimatāṃ dṛṣṭo na cādirbrahmaṇaḥ smṛtaḥ
- 12.199.19
अनादित्वादनन्तत्वात्तदनन्तमथाव्ययम्अव्ययत्वाच्च निर्द्वंद्वं द्वंद्वाभावात्ततः परम्
anāditvādanantatvāttadanantamathāvyayamavyayatvācca nirdvaṃdvaṃ dvaṃdvābhāvāttataḥ param
- 12.199.20
अदृष्टतोऽनुपायाच्चाप्यभिसंधेश्च कर्मणःन तेन मर्त्याः पश्यन्ति येन गच्छन्ति तत्परम्
adṛṣṭato'nupāyāccāpyabhisaṃdheśca karmaṇaḥna tena martyāḥ paśyanti yena gacchanti tatparam
- 12.199.21
विषयेषु च संसर्गाच्छाश्वतस्य च दर्शनात्मनसा चान्यदाकाङ्क्षन्परं न प्रतिपद्यते
viṣayeṣu ca saṃsargācchāśvatasya ca darśanātmanasā cānyadākāṅkṣanparaṃ na pratipadyate
- 12.199.22
गुणान्यदिह पश्यन्ति तदिच्छन्त्यपरे जनाःपरं नैवाभिकाङ्क्षन्ति निर्गुणत्वाद्गुणार्थिनः
guṇānyadiha paśyanti tadicchantyapare janāḥparaṃ naivābhikāṅkṣanti nirguṇatvādguṇārthinaḥ
- 12.199.23
गुणैर्यस्त्ववरैर्युक्तः कथं विद्याद्गुणानिमान्अनुमानाद्धि गन्तव्यं गुणैरवयवैः सह
guṇairyastvavarairyuktaḥ kathaṃ vidyādguṇānimānanumānāddhi gantavyaṃ guṇairavayavaiḥ saha
- 12.199.24
सूक्ष्मेण मनसा विद्मो वाचा वक्तुं न शक्नुमःमनो हि मनसा ग्राह्यं दर्शनेन च दर्शनम्
sūkṣmeṇa manasā vidmo vācā vaktuṃ na śaknumaḥmano hi manasā grāhyaṃ darśanena ca darśanam
- 12.199.25
ज्ञानेन निर्मलीकृत्य बुद्धिं बुद्ध्या तथा मनःमनसा चेन्द्रियग्राममनन्तं प्रतिपद्यते
jñānena nirmalīkṛtya buddhiṃ buddhyā tathā manaḥmanasā cendriyagrāmamanantaṃ pratipadyate
- 12.199.26
बुद्धिप्रहीणो मनसासमृद्ध;स्तथा निराशीर्गुणतामुपैतिपरं त्यजन्तीह विलोभ्यमाना; हुताशनं वायुरिवेन्धनस्थम्
buddhiprahīṇo manasāsamṛddha;stathā nirāśīrguṇatāmupaitiparaṃ tyajantīha vilobhyamānā; hutāśanaṃ vāyurivendhanastham
- 12.199.27
गुणादाने विप्रयोगे च तेषां; मनः सदा बुद्धिपरावराभ्याम्अनेनैव विधिना संप्रवृत्तो; गुणादाने ब्रह्मशरीरमेति
guṇādāne viprayoge ca teṣāṃ; manaḥ sadā buddhiparāvarābhyāmanenaiva vidhinā saṃpravṛtto; guṇādāne brahmaśarīrameti
- 12.199.28
अव्यक्तात्मा पुरुषोऽव्यक्तकर्मा; सोऽव्यक्तत्वं गच्छति ह्यन्तकालेतैरेवायं चेन्द्रियैर्वर्धमानै;र्ग्लायद्भिर्वा वर्तते कर्मरूपः
avyaktātmā puruṣo'vyaktakarmā; so'vyaktatvaṃ gacchati hyantakāletairevāyaṃ cendriyairvardhamānai;rglāyadbhirvā vartate karmarūpaḥ
- 12.199.29
सर्वैरयं चेन्द्रियैः संप्रयुक्तो; देहः प्राप्तः पञ्चभूताश्रयः स्यात्नासामर्थ्याद्गच्छति कर्मणेह; हीनस्तेन परमेणाव्ययेन
sarvairayaṃ cendriyaiḥ saṃprayukto; dehaḥ prāptaḥ pañcabhūtāśrayaḥ syātnāsāmarthyādgacchati karmaṇeha; hīnastena parameṇāvyayena
- 12.199.30
पृथ्व्या नरः पश्यति नान्तमस्या; ह्यन्तश्चास्या भविता चेति विद्धिपरं नयन्तीह विलोभ्यमानं; यथा प्लवं वायुरिवार्णवस्थम्
pṛthvyā naraḥ paśyati nāntamasyā; hyantaścāsyā bhavitā ceti viddhiparaṃ nayantīha vilobhyamānaṃ; yathā plavaṃ vāyurivārṇavastham
- 12.199.31
दिवाकरो गुणमुपलभ्य निर्गुणो; यथा भवेद्व्यपगतरश्मिमण्डलःतथा ह्यसौ मुनिरिह निर्विशेषवा;न्स निर्गुणं प्रविशति ब्रह्म चाव्ययम्
divākaro guṇamupalabhya nirguṇo; yathā bhavedvyapagataraśmimaṇḍalaḥtathā hyasau muniriha nirviśeṣavā;nsa nirguṇaṃ praviśati brahma cāvyayam
- 12.199.32
अनागतिं सुकृतिमतां परां गतिं; स्वयंभुवं प्रभवनिधानमव्ययम्सनातनं यदमृतमव्ययं पदं; विचार्य तं शमममृतत्वमश्नुते
anāgatiṃ sukṛtimatāṃ parāṃ gatiṃ; svayaṃbhuvaṃ prabhavanidhānamavyayamsanātanaṃ yadamṛtamavyayaṃ padaṃ; vicārya taṃ śamamamṛtatvamaśnute