Parva.Adhyaya 12.20

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

तस्मिन्वाक्यान्तरे वक्ता देवस्थानो महातपाःअभिनीततरं वाक्यमित्युवाच युधिष्ठिरम्

tasminvākyāntare vaktā devasthāno mahātapāḥabhinītataraṃ vākyamityuvāca yudhiṣṭhiram

यद्वचः फल्गुनेनोक्तं न ज्यायोऽस्ति धनादितिअत्र ते वर्तयिष्यामि तदेकाग्रमनाः शृणु

yadvacaḥ phalgunenoktaṃ na jyāyo'sti dhanāditiatra te vartayiṣyāmi tadekāgramanāḥ śṛṇu

अजातशत्रो धर्मेण कृत्स्ना ते वसुधा जितातां जित्वा न वृथा राजंस्त्वं परित्यक्तुमर्हसि

ajātaśatro dharmeṇa kṛtsnā te vasudhā jitātāṃ jitvā na vṛthā rājaṃstvaṃ parityaktumarhasi

चतुष्पदी हि निःश्रेणी कर्मण्येषा प्रतिष्ठितातां क्रमेण महाबाहो यथावज्जय पार्थिव

catuṣpadī hi niḥśreṇī karmaṇyeṣā pratiṣṭhitātāṃ krameṇa mahābāho yathāvajjaya pārthiva

तस्मात्पार्थ महायज्ञैर्यजस्व बहुदक्षिणैःस्वाध्याययज्ञा ऋषयो ज्ञानयज्ञास्तथापरे

tasmātpārtha mahāyajñairyajasva bahudakṣiṇaiḥsvādhyāyayajñā ṛṣayo jñānayajñāstathāpare

कर्मनिष्ठांस्तु बुध्येथास्तपोनिष्ठांश्च भारतवैखानसानां राजेन्द्र वचनं श्रूयते यथा

karmaniṣṭhāṃstu budhyethāstaponiṣṭhāṃśca bhāratavaikhānasānāṃ rājendra vacanaṃ śrūyate yathā

ईहते धनहेतोर्यस्तस्यानीहा गरीयसीभूयान्दोषः प्रवर्धेत यस्तं धनमपाश्रयेत्

īhate dhanahetoryastasyānīhā garīyasībhūyāndoṣaḥ pravardheta yastaṃ dhanamapāśrayet

कृच्छ्राच्च द्रव्यसंहारं कुर्वन्ति धनकारणात्धनेन तृषितोऽबुद्ध्या भ्रूणहत्यां न बुध्यते

kṛcchrācca dravyasaṃhāraṃ kurvanti dhanakāraṇātdhanena tṛṣito'buddhyā bhrūṇahatyāṃ na budhyate

अनर्हते यद्ददाति न ददाति यदर्हतेअनर्हार्हापरिज्ञानाद्दानधर्मोऽपि दुष्करः

anarhate yaddadāti na dadāti yadarhateanarhārhāparijñānāddānadharmo'pi duṣkaraḥ

यज्ञाय सृष्टानि धनानि धात्रा; यष्टादिष्टः पुरुषो रक्षिता चतस्मात्सर्वं यज्ञ एवोपयोज्यं; धनं ततोऽनन्तर एव कामः

yajñāya sṛṣṭāni dhanāni dhātrā; yaṣṭādiṣṭaḥ puruṣo rakṣitā catasmātsarvaṃ yajña evopayojyaṃ; dhanaṃ tato'nantara eva kāmaḥ

यज्ञैरिन्द्रो विविधैरन्नवद्भि;र्देवान्सर्वानभ्ययान्महौजाःतेनेन्द्रत्वं प्राप्य विभ्राजतेऽसौ; तस्माद्यज्ञे सर्वमेवोपयोज्यम्

yajñairindro vividhairannavadbhi;rdevānsarvānabhyayānmahaujāḥtenendratvaṃ prāpya vibhrājate'sau; tasmādyajñe sarvamevopayojyam

महादेवः सर्वमेधे महात्मा; हुत्वात्मानं देवदेवो विभूतःविश्वाँल्लोकान्व्याप्य विष्टभ्य कीर्त्या; विरोचते द्युतिमान्कृत्तिवासाः

mahādevaḥ sarvamedhe mahātmā; hutvātmānaṃ devadevo vibhūtaḥviśvām̐llokānvyāpya viṣṭabhya kīrtyā; virocate dyutimānkṛttivāsāḥ

आविक्षितः पार्थिवो वै मरुत्तः; स्वृद्ध्या मर्त्यो योऽजयद्देवराजम्यज्ञे यस्य श्रीः स्वयं संनिविष्टा; यस्मिन्भाण्डं काञ्चनं सर्वमासीत्

āvikṣitaḥ pārthivo vai maruttaḥ; svṛddhyā martyo yo'jayaddevarājamyajñe yasya śrīḥ svayaṃ saṃniviṣṭā; yasminbhāṇḍaṃ kāñcanaṃ sarvamāsīt

हरिश्चन्द्रः पार्थिवेन्द्रः श्रुतस्ते; यज्ञैरिष्ट्वा पुण्यकृद्वीतशोकःऋद्ध्या शक्रं योऽजयन्मानुषः सं;स्तस्माद्यज्ञे सर्वमेवोपयोज्यम्

hariścandraḥ pārthivendraḥ śrutaste; yajñairiṣṭvā puṇyakṛdvītaśokaḥṛddhyā śakraṃ yo'jayanmānuṣaḥ saṃ;stasmādyajñe sarvamevopayojyam