Parva.Adhyaya 12.211
Mahabharata · 48 verses
- 12.211.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
केन वृत्तेन वृत्तज्ञो जनको मिथिलाधिपःजगाम मोक्षं धर्मज्ञो भोगानुत्सृज्य मानुषान्
kena vṛttena vṛttajño janako mithilādhipaḥjagāma mokṣaṃ dharmajño bhogānutsṛjya mānuṣān
- 12.211.2
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्येन वृत्तेन वृत्तज्ञः स जगाम महत्सुखम्
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanamyena vṛttena vṛttajñaḥ sa jagāma mahatsukham
- 12.211.3
जनको जनदेवस्तु मिथिलायां जनाधिपःऔर्ध्वदेहिकधर्माणामासीद्युक्तो विचिन्तने
janako janadevastu mithilāyāṃ janādhipaḥaurdhvadehikadharmāṇāmāsīdyukto vicintane
- 12.211.4
तस्य स्म शतमाचार्या वसन्ति सततं गृहेदर्शयन्तः पृथग्धर्मान्नानापाषण्डवादिनः
tasya sma śatamācāryā vasanti satataṃ gṛhedarśayantaḥ pṛthagdharmānnānāpāṣaṇḍavādinaḥ
- 12.211.5
स तेषां प्रेत्यभावे च प्रेत्यजातौ विनिश्चयेआगमस्थः स भूयिष्ठमात्मतत्त्वे न तुष्यति
sa teṣāṃ pretyabhāve ca pretyajātau viniścayeāgamasthaḥ sa bhūyiṣṭhamātmatattve na tuṣyati
- 12.211.6
तत्र पञ्चशिखो नाम कापिलेयो महामुनिःपरिधावन्महीं कृत्स्नां जगाम मिथिलामपि
tatra pañcaśikho nāma kāpileyo mahāmuniḥparidhāvanmahīṃ kṛtsnāṃ jagāma mithilāmapi
- 12.211.7
सर्वसंन्यासधर्माणां तत्त्वज्ञानविनिश्चयेसुपर्यवसितार्थश्च निर्द्वंद्वो नष्टसंशयः
sarvasaṃnyāsadharmāṇāṃ tattvajñānaviniścayesuparyavasitārthaśca nirdvaṃdvo naṣṭasaṃśayaḥ
- 12.211.8
ऋषीणामाहुरेकं यं कामादवसितं नृषुशाश्वतं सुखमत्यन्तमन्विच्छन्स सुदुर्लभम्
ṛṣīṇāmāhurekaṃ yaṃ kāmādavasitaṃ nṛṣuśāśvataṃ sukhamatyantamanvicchansa sudurlabham
- 12.211.9
यमाहुः कपिलं सांख्याः परमर्षिं प्रजापतिम्स मन्ये तेन रूपेण विस्मापयति हि स्वयम्
yamāhuḥ kapilaṃ sāṃkhyāḥ paramarṣiṃ prajāpatimsa manye tena rūpeṇa vismāpayati hi svayam
- 12.211.10
आसुरेः प्रथमं शिष्यं यमाहुश्चिरजीविनम्पञ्चस्रोतसि यः सत्रमास्ते वर्षसहस्रिकम्
āsureḥ prathamaṃ śiṣyaṃ yamāhuścirajīvinampañcasrotasi yaḥ satramāste varṣasahasrikam
- 12.211.11
तं समासीनमागम्य मण्डलं कापिलं महत्पुरुषावस्थमव्यक्तं परमार्थं निबोधयत्
taṃ samāsīnamāgamya maṇḍalaṃ kāpilaṃ mahatpuruṣāvasthamavyaktaṃ paramārthaṃ nibodhayat
- 12.211.12
इष्टिसत्रेण संसिद्धो भूयश्च तपसा मुनिःक्षेत्रक्षेत्रज्ञयोर्व्यक्तिं बुबुधे देवदर्शनः
iṣṭisatreṇa saṃsiddho bhūyaśca tapasā muniḥkṣetrakṣetrajñayorvyaktiṃ bubudhe devadarśanaḥ
- 12.211.13
यत्तदेकाक्षरं ब्रह्म नानारूपं प्रदृश्यतेआसुरिर्मण्डले तस्मिन्प्रतिपेदे तदव्ययम्
yattadekākṣaraṃ brahma nānārūpaṃ pradṛśyateāsurirmaṇḍale tasminpratipede tadavyayam
- 12.211.14
तस्य पञ्चशिखः शिष्यो मानुष्या पयसा भृतःब्राह्मणी कपिला नाम काचिदासीत्कुटुम्बिनी
tasya pañcaśikhaḥ śiṣyo mānuṣyā payasā bhṛtaḥbrāhmaṇī kapilā nāma kācidāsītkuṭumbinī
- 12.211.15
तस्याः पुत्रत्वमागम्य स्त्रियाः स पिबति स्तनौततः स कापिलेयत्वं लेभे बुद्धिं च नैष्ठिकीम्
tasyāḥ putratvamāgamya striyāḥ sa pibati stanautataḥ sa kāpileyatvaṃ lebhe buddhiṃ ca naiṣṭhikīm
- 12.211.16
एतन्मे भगवानाह कापिलेयाय संभवम्तस्य तत्कापिलेयत्वं सर्ववित्त्वमनुत्तमम्
etanme bhagavānāha kāpileyāya saṃbhavamtasya tatkāpileyatvaṃ sarvavittvamanuttamam
- 12.211.17
सामान्यं कपिलो ज्ञात्वा धर्मज्ञानामनुत्तमम्उपेत्य शतमाचार्यान्मोहयामास हेतुभिः
sāmānyaṃ kapilo jñātvā dharmajñānāmanuttamamupetya śatamācāryānmohayāmāsa hetubhiḥ
- 12.211.18
जनकस्त्वभिसंरक्तः कापिलेयानुदर्शनात्उत्सृज्य शतमाचार्यान्पृष्ठतोऽनुजगाम तम्
janakastvabhisaṃraktaḥ kāpileyānudarśanātutsṛjya śatamācāryānpṛṣṭhato'nujagāma tam
- 12.211.19
तस्मै परमकल्याय प्रणताय च धर्मतःअब्रवीत्परमं मोक्षं यत्तत्सांख्यं विधीयते
tasmai paramakalyāya praṇatāya ca dharmataḥabravītparamaṃ mokṣaṃ yattatsāṃkhyaṃ vidhīyate
- 12.211.20
जातिनिर्वेदमुक्त्वा हि कर्मनिर्वेदमब्रवीत्कर्मनिर्वेदमुक्त्वा च सर्वनिर्वेदमब्रवीत्
jātinirvedamuktvā hi karmanirvedamabravītkarmanirvedamuktvā ca sarvanirvedamabravīt
- 12.211.21
यदर्थं कर्मसंसर्गः कर्मणां च फलोदयःतदनाश्वासिकं मोघं विनाशि चलमध्रुवम्
yadarthaṃ karmasaṃsargaḥ karmaṇāṃ ca phalodayaḥtadanāśvāsikaṃ moghaṃ vināśi calamadhruvam
- 12.211.22
दृश्यमाने विनाशे च प्रत्यक्षे लोकसाक्षिकेआगमात्परमस्तीति ब्रुवन्नपि पराजितः
dṛśyamāne vināśe ca pratyakṣe lokasākṣikeāgamātparamastīti bruvannapi parājitaḥ
- 12.211.23
अनात्मा ह्यात्मनो मृत्युः क्लेशो मृत्युर्जरामयःआत्मानं मन्यते मोहात्तदसम्यक्परं मतम्
anātmā hyātmano mṛtyuḥ kleśo mṛtyurjarāmayaḥātmānaṃ manyate mohāttadasamyakparaṃ matam
- 12.211.24
अथ चेदेवमप्यस्ति यल्लोके नोपपद्यतेअजरोऽयममृत्युश्च राजासौ मन्यते तथा
atha cedevamapyasti yalloke nopapadyateajaro'yamamṛtyuśca rājāsau manyate tathā
- 12.211.25
अस्ति नास्तीति चाप्येतत्तस्मिन्नसति लक्षणेकिमधिष्ठाय तद्ब्रूयाल्लोकयात्राविनिश्चयम्
asti nāstīti cāpyetattasminnasati lakṣaṇekimadhiṣṭhāya tadbrūyāllokayātrāviniścayam
- 12.211.26
प्रत्यक्षं ह्येतयोर्मूलं कृतान्तैतिह्ययोरपिप्रत्यक्षो ह्यागमोऽभिन्नः कृतान्तो वा न किंचन
pratyakṣaṃ hyetayormūlaṃ kṛtāntaitihyayorapipratyakṣo hyāgamo'bhinnaḥ kṛtānto vā na kiṃcana
- 12.211.27
यत्र तत्रानुमानेऽस्ति कृतं भावयतेऽपि वाअन्यो जीवः शरीरस्य नास्तिकानां मते स्मृतः
yatra tatrānumāne'sti kṛtaṃ bhāvayate'pi vāanyo jīvaḥ śarīrasya nāstikānāṃ mate smṛtaḥ
- 12.211.28
रेतो वटकणीकायां घृतपाकाधिवासनम्जातिस्मृतिरयस्कान्तः सूर्यकान्तोऽम्बुभक्षणम्
reto vaṭakaṇīkāyāṃ ghṛtapākādhivāsanamjātismṛtirayaskāntaḥ sūryakānto'mbubhakṣaṇam
- 12.211.29
प्रेत्य भूतात्ययश्चैव देवताभ्युपयाचनम्मृते कर्मनिवृत्तिश्च प्रमाणमिति निश्चयः
pretya bhūtātyayaścaiva devatābhyupayācanammṛte karmanivṛttiśca pramāṇamiti niścayaḥ
- 12.211.30
न त्वेते हेतवः सन्ति ये केचिन्मूर्तिसंस्थिताःअमर्त्यस्य हि मर्त्येन सामान्यं नोपपद्यते
na tvete hetavaḥ santi ye kecinmūrtisaṃsthitāḥamartyasya hi martyena sāmānyaṃ nopapadyate
- 12.211.31
अविद्याकर्मचेष्टानां केचिदाहुः पुनर्भवम्कारणं लोभमोहौ तु दोषाणां च निषेवणम्
avidyākarmaceṣṭānāṃ kecidāhuḥ punarbhavamkāraṇaṃ lobhamohau tu doṣāṇāṃ ca niṣevaṇam
- 12.211.32
अविद्यां क्षेत्रमाहुर्हि कर्म बीजं तथा कृतम्तृष्णासंजननं स्नेह एष तेषां पुनर्भवः
avidyāṃ kṣetramāhurhi karma bījaṃ tathā kṛtamtṛṣṇāsaṃjananaṃ sneha eṣa teṣāṃ punarbhavaḥ
- 12.211.33
तस्मिन्व्यूढे च दग्धे च चित्ते मरणधर्मिणिअन्योऽन्याज्जायते देहस्तमाहुः सत्त्वसंक्षयम्
tasminvyūḍhe ca dagdhe ca citte maraṇadharmiṇianyo'nyājjāyate dehastamāhuḥ sattvasaṃkṣayam
- 12.211.34
यदा स रूपतश्चान्यो जातितः श्रुतितोऽर्थतःकथमस्मिन्स इत्येव संबन्धः स्यादसंहितः
yadā sa rūpataścānyo jātitaḥ śrutito'rthataḥkathamasminsa ityeva saṃbandhaḥ syādasaṃhitaḥ
- 12.211.35
एवं सति च का प्रीतिर्दानविद्यातपोबलैःयदन्याचरितं कर्म सर्वमन्यः प्रपद्यते
evaṃ sati ca kā prītirdānavidyātapobalaiḥyadanyācaritaṃ karma sarvamanyaḥ prapadyate
- 12.211.36
यदा ह्ययमिहैवान्यैः प्राकृतैर्दुःखितो भवेत्सुखितैर्दुःखितैर्वापि दृश्योऽप्यस्य विनिर्णयः
yadā hyayamihaivānyaiḥ prākṛtairduḥkhito bhavetsukhitairduḥkhitairvāpi dṛśyo'pyasya vinirṇayaḥ
- 12.211.37
तथा हि मुसलैर्हन्युः शरीरं तत्पुनर्भवेत्पृथग्ज्ञानं यदन्यच्च येनैतन्नोपलभ्यते
tathā hi musalairhanyuḥ śarīraṃ tatpunarbhavetpṛthagjñānaṃ yadanyacca yenaitannopalabhyate
- 12.211.38
ऋतुः संवत्सरस्तिथ्यः शीतोष्णे च प्रियाप्रियेयथातीतानि पश्यन्ति तादृशः सत्त्वसंक्षयः
ṛtuḥ saṃvatsarastithyaḥ śītoṣṇe ca priyāpriyeyathātītāni paśyanti tādṛśaḥ sattvasaṃkṣayaḥ
- 12.211.39
जरया हि परीतस्य मृत्युना वा विनाशिनादुर्बलं दुर्बलं पूर्वं गृहस्येव विनश्यति
jarayā hi parītasya mṛtyunā vā vināśinādurbalaṃ durbalaṃ pūrvaṃ gṛhasyeva vinaśyati
- 12.211.40
इन्द्रियाणि मनो वायुः शोणितं मांसमस्थि चआनुपूर्व्या विनश्यन्ति स्वं धातुमुपयान्ति च
indriyāṇi mano vāyuḥ śoṇitaṃ māṃsamasthi caānupūrvyā vinaśyanti svaṃ dhātumupayānti ca
- 12.211.41
लोकयात्राविधानं च दानधर्मफलागमःयदर्थं वेदशब्दाश्च व्यवहाराश्च लौकिकाः
lokayātrāvidhānaṃ ca dānadharmaphalāgamaḥyadarthaṃ vedaśabdāśca vyavahārāśca laukikāḥ
- 12.211.42
इति सम्यङ्मनस्येते बहवः सन्ति हेतवःएतदस्तीदमस्तीति न किंचित्प्रतिपद्यते
iti samyaṅmanasyete bahavaḥ santi hetavaḥetadastīdamastīti na kiṃcitpratipadyate
- 12.211.43
तेषां विमृशतामेवं तत्तत्समभिधावताम्क्वचिन्निविशते बुद्धिस्तत्र जीर्यति वृक्षवत्
teṣāṃ vimṛśatāmevaṃ tattatsamabhidhāvatāmkvacinniviśate buddhistatra jīryati vṛkṣavat
- 12.211.44
एवमर्थैरनर्थैश्च दुःखिताः सर्वजन्तवःआगमैरपकृष्यन्ते हस्तिपैर्हस्तिनो यथा
evamarthairanarthaiśca duḥkhitāḥ sarvajantavaḥāgamairapakṛṣyante hastipairhastino yathā
- 12.211.45
अर्थांस्तथात्यन्तसुखावहांश्च; लिप्सन्त एते बहवो विशुल्काःमहत्तरं दुःखमभिप्रपन्ना; हित्वामिषं मृत्युवशं प्रयान्ति
arthāṃstathātyantasukhāvahāṃśca; lipsanta ete bahavo viśulkāḥmahattaraṃ duḥkhamabhiprapannā; hitvāmiṣaṃ mṛtyuvaśaṃ prayānti
- 12.211.46
विनाशिनो ह्यध्रुवजीवितस्य; किं बन्धुभिर्मित्रपरिग्रहैश्चविहाय यो गच्छति सर्वमेव; क्षणेन गत्वा न निवर्तते च
vināśino hyadhruvajīvitasya; kiṃ bandhubhirmitraparigrahaiścavihāya yo gacchati sarvameva; kṣaṇena gatvā na nivartate ca
- 12.211.47
भूव्योमतोयानलवायवो हि; सदा शरीरं परिपालयन्तिइतीदमालक्ष्य कुतो रतिर्भवे;द्विनाशिनो ह्यस्य न शर्म विद्यते
bhūvyomatoyānalavāyavo hi; sadā śarīraṃ paripālayantiitīdamālakṣya kuto ratirbhave;dvināśino hyasya na śarma vidyate
- 12.211.48
इदमनुपधि वाक्यमच्छलं; परमनिरामयमात्मसाक्षिकम्नरपतिरभिवीक्ष्य विस्मितः; पुनरनुयोक्तुमिदं प्रचक्रमे
idamanupadhi vākyamacchalaṃ; paramanirāmayamātmasākṣikamnarapatirabhivīkṣya vismitaḥ; punaranuyoktumidaṃ pracakrame