Skip to content

Parva.Adhyaya 12.211

Mahabharata · 48 verses

  1. 12.211.1

    युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

    केन वृत्तेन वृत्तज्ञो जनको मिथिलाधिपःजगाम मोक्षं धर्मज्ञो भोगानुत्सृज्य मानुषान्

    kena vṛttena vṛttajño janako mithilādhipaḥjagāma mokṣaṃ dharmajño bhogānutsṛjya mānuṣān

  2. 12.211.2

    भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

    अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्येन वृत्तेन वृत्तज्ञः स जगाम महत्सुखम्

    atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanamyena vṛttena vṛttajñaḥ sa jagāma mahatsukham

  3. 12.211.3

    जनको जनदेवस्तु मिथिलायां जनाधिपःऔर्ध्वदेहिकधर्माणामासीद्युक्तो विचिन्तने

    janako janadevastu mithilāyāṃ janādhipaḥaurdhvadehikadharmāṇāmāsīdyukto vicintane

  4. 12.211.4

    तस्य स्म शतमाचार्या वसन्ति सततं गृहेदर्शयन्तः पृथग्धर्मान्नानापाषण्डवादिनः

    tasya sma śatamācāryā vasanti satataṃ gṛhedarśayantaḥ pṛthagdharmānnānāpāṣaṇḍavādinaḥ

  5. 12.211.5

    स तेषां प्रेत्यभावे च प्रेत्यजातौ विनिश्चयेआगमस्थः स भूयिष्ठमात्मतत्त्वे न तुष्यति

    sa teṣāṃ pretyabhāve ca pretyajātau viniścayeāgamasthaḥ sa bhūyiṣṭhamātmatattve na tuṣyati

  6. 12.211.6

    तत्र पञ्चशिखो नाम कापिलेयो महामुनिःपरिधावन्महीं कृत्स्नां जगाम मिथिलामपि

    tatra pañcaśikho nāma kāpileyo mahāmuniḥparidhāvanmahīṃ kṛtsnāṃ jagāma mithilāmapi

  7. 12.211.7

    सर्वसंन्यासधर्माणां तत्त्वज्ञानविनिश्चयेसुपर्यवसितार्थश्च निर्द्वंद्वो नष्टसंशयः

    sarvasaṃnyāsadharmāṇāṃ tattvajñānaviniścayesuparyavasitārthaśca nirdvaṃdvo naṣṭasaṃśayaḥ

  8. 12.211.8

    ऋषीणामाहुरेकं यं कामादवसितं नृषुशाश्वतं सुखमत्यन्तमन्विच्छन्स सुदुर्लभम्

    ṛṣīṇāmāhurekaṃ yaṃ kāmādavasitaṃ nṛṣuśāśvataṃ sukhamatyantamanvicchansa sudurlabham

  9. 12.211.9

    यमाहुः कपिलं सांख्याः परमर्षिं प्रजापतिम्स मन्ये तेन रूपेण विस्मापयति हि स्वयम्

    yamāhuḥ kapilaṃ sāṃkhyāḥ paramarṣiṃ prajāpatimsa manye tena rūpeṇa vismāpayati hi svayam

  10. 12.211.10

    आसुरेः प्रथमं शिष्यं यमाहुश्चिरजीविनम्पञ्चस्रोतसि यः सत्रमास्ते वर्षसहस्रिकम्

    āsureḥ prathamaṃ śiṣyaṃ yamāhuścirajīvinampañcasrotasi yaḥ satramāste varṣasahasrikam

  11. 12.211.11

    तं समासीनमागम्य मण्डलं कापिलं महत्पुरुषावस्थमव्यक्तं परमार्थं निबोधयत्

    taṃ samāsīnamāgamya maṇḍalaṃ kāpilaṃ mahatpuruṣāvasthamavyaktaṃ paramārthaṃ nibodhayat

  12. 12.211.12

    इष्टिसत्रेण संसिद्धो भूयश्च तपसा मुनिःक्षेत्रक्षेत्रज्ञयोर्व्यक्तिं बुबुधे देवदर्शनः

    iṣṭisatreṇa saṃsiddho bhūyaśca tapasā muniḥkṣetrakṣetrajñayorvyaktiṃ bubudhe devadarśanaḥ

  13. 12.211.13

    यत्तदेकाक्षरं ब्रह्म नानारूपं प्रदृश्यतेआसुरिर्मण्डले तस्मिन्प्रतिपेदे तदव्ययम्

    yattadekākṣaraṃ brahma nānārūpaṃ pradṛśyateāsurirmaṇḍale tasminpratipede tadavyayam

  14. 12.211.14

    तस्य पञ्चशिखः शिष्यो मानुष्या पयसा भृतःब्राह्मणी कपिला नाम काचिदासीत्कुटुम्बिनी

    tasya pañcaśikhaḥ śiṣyo mānuṣyā payasā bhṛtaḥbrāhmaṇī kapilā nāma kācidāsītkuṭumbinī

  15. 12.211.15

    तस्याः पुत्रत्वमागम्य स्त्रियाः स पिबति स्तनौततः स कापिलेयत्वं लेभे बुद्धिं च नैष्ठिकीम्

    tasyāḥ putratvamāgamya striyāḥ sa pibati stanautataḥ sa kāpileyatvaṃ lebhe buddhiṃ ca naiṣṭhikīm

  16. 12.211.16

    एतन्मे भगवानाह कापिलेयाय संभवम्तस्य तत्कापिलेयत्वं सर्ववित्त्वमनुत्तमम्

    etanme bhagavānāha kāpileyāya saṃbhavamtasya tatkāpileyatvaṃ sarvavittvamanuttamam

  17. 12.211.17

    सामान्यं कपिलो ज्ञात्वा धर्मज्ञानामनुत्तमम्उपेत्य शतमाचार्यान्मोहयामास हेतुभिः

    sāmānyaṃ kapilo jñātvā dharmajñānāmanuttamamupetya śatamācāryānmohayāmāsa hetubhiḥ

  18. 12.211.18

    जनकस्त्वभिसंरक्तः कापिलेयानुदर्शनात्उत्सृज्य शतमाचार्यान्पृष्ठतोऽनुजगाम तम्

    janakastvabhisaṃraktaḥ kāpileyānudarśanātutsṛjya śatamācāryānpṛṣṭhato'nujagāma tam

  19. 12.211.19

    तस्मै परमकल्याय प्रणताय च धर्मतःअब्रवीत्परमं मोक्षं यत्तत्सांख्यं विधीयते

    tasmai paramakalyāya praṇatāya ca dharmataḥabravītparamaṃ mokṣaṃ yattatsāṃkhyaṃ vidhīyate

  20. 12.211.20

    जातिनिर्वेदमुक्त्वा हि कर्मनिर्वेदमब्रवीत्कर्मनिर्वेदमुक्त्वा च सर्वनिर्वेदमब्रवीत्

    jātinirvedamuktvā hi karmanirvedamabravītkarmanirvedamuktvā ca sarvanirvedamabravīt

  21. 12.211.21

    यदर्थं कर्मसंसर्गः कर्मणां च फलोदयःतदनाश्वासिकं मोघं विनाशि चलमध्रुवम्

    yadarthaṃ karmasaṃsargaḥ karmaṇāṃ ca phalodayaḥtadanāśvāsikaṃ moghaṃ vināśi calamadhruvam

  22. 12.211.22

    दृश्यमाने विनाशे च प्रत्यक्षे लोकसाक्षिकेआगमात्परमस्तीति ब्रुवन्नपि पराजितः

    dṛśyamāne vināśe ca pratyakṣe lokasākṣikeāgamātparamastīti bruvannapi parājitaḥ

  23. 12.211.23

    अनात्मा ह्यात्मनो मृत्युः क्लेशो मृत्युर्जरामयःआत्मानं मन्यते मोहात्तदसम्यक्परं मतम्

    anātmā hyātmano mṛtyuḥ kleśo mṛtyurjarāmayaḥātmānaṃ manyate mohāttadasamyakparaṃ matam

  24. 12.211.24

    अथ चेदेवमप्यस्ति यल्लोके नोपपद्यतेअजरोऽयममृत्युश्च राजासौ मन्यते तथा

    atha cedevamapyasti yalloke nopapadyateajaro'yamamṛtyuśca rājāsau manyate tathā

  25. 12.211.25

    अस्ति नास्तीति चाप्येतत्तस्मिन्नसति लक्षणेकिमधिष्ठाय तद्ब्रूयाल्लोकयात्राविनिश्चयम्

    asti nāstīti cāpyetattasminnasati lakṣaṇekimadhiṣṭhāya tadbrūyāllokayātrāviniścayam

  26. 12.211.26

    प्रत्यक्षं ह्येतयोर्मूलं कृतान्तैतिह्ययोरपिप्रत्यक्षो ह्यागमोऽभिन्नः कृतान्तो वा न किंचन

    pratyakṣaṃ hyetayormūlaṃ kṛtāntaitihyayorapipratyakṣo hyāgamo'bhinnaḥ kṛtānto vā na kiṃcana

  27. 12.211.27

    यत्र तत्रानुमानेऽस्ति कृतं भावयतेऽपि वाअन्यो जीवः शरीरस्य नास्तिकानां मते स्मृतः

    yatra tatrānumāne'sti kṛtaṃ bhāvayate'pi vāanyo jīvaḥ śarīrasya nāstikānāṃ mate smṛtaḥ

  28. 12.211.28

    रेतो वटकणीकायां घृतपाकाधिवासनम्जातिस्मृतिरयस्कान्तः सूर्यकान्तोऽम्बुभक्षणम्

    reto vaṭakaṇīkāyāṃ ghṛtapākādhivāsanamjātismṛtirayaskāntaḥ sūryakānto'mbubhakṣaṇam

  29. 12.211.29

    प्रेत्य भूतात्ययश्चैव देवताभ्युपयाचनम्मृते कर्मनिवृत्तिश्च प्रमाणमिति निश्चयः

    pretya bhūtātyayaścaiva devatābhyupayācanammṛte karmanivṛttiśca pramāṇamiti niścayaḥ

  30. 12.211.30

    न त्वेते हेतवः सन्ति ये केचिन्मूर्तिसंस्थिताःअमर्त्यस्य हि मर्त्येन सामान्यं नोपपद्यते

    na tvete hetavaḥ santi ye kecinmūrtisaṃsthitāḥamartyasya hi martyena sāmānyaṃ nopapadyate

  31. 12.211.31

    अविद्याकर्मचेष्टानां केचिदाहुः पुनर्भवम्कारणं लोभमोहौ तु दोषाणां च निषेवणम्

    avidyākarmaceṣṭānāṃ kecidāhuḥ punarbhavamkāraṇaṃ lobhamohau tu doṣāṇāṃ ca niṣevaṇam

  32. 12.211.32

    अविद्यां क्षेत्रमाहुर्हि कर्म बीजं तथा कृतम्तृष्णासंजननं स्नेह एष तेषां पुनर्भवः

    avidyāṃ kṣetramāhurhi karma bījaṃ tathā kṛtamtṛṣṇāsaṃjananaṃ sneha eṣa teṣāṃ punarbhavaḥ

  33. 12.211.33

    तस्मिन्व्यूढे च दग्धे च चित्ते मरणधर्मिणिअन्योऽन्याज्जायते देहस्तमाहुः सत्त्वसंक्षयम्

    tasminvyūḍhe ca dagdhe ca citte maraṇadharmiṇianyo'nyājjāyate dehastamāhuḥ sattvasaṃkṣayam

  34. 12.211.34

    यदा स रूपतश्चान्यो जातितः श्रुतितोऽर्थतःकथमस्मिन्स इत्येव संबन्धः स्यादसंहितः

    yadā sa rūpataścānyo jātitaḥ śrutito'rthataḥkathamasminsa ityeva saṃbandhaḥ syādasaṃhitaḥ

  35. 12.211.35

    एवं सति च का प्रीतिर्दानविद्यातपोबलैःयदन्याचरितं कर्म सर्वमन्यः प्रपद्यते

    evaṃ sati ca kā prītirdānavidyātapobalaiḥyadanyācaritaṃ karma sarvamanyaḥ prapadyate

  36. 12.211.36

    यदा ह्ययमिहैवान्यैः प्राकृतैर्दुःखितो भवेत्सुखितैर्दुःखितैर्वापि दृश्योऽप्यस्य विनिर्णयः

    yadā hyayamihaivānyaiḥ prākṛtairduḥkhito bhavetsukhitairduḥkhitairvāpi dṛśyo'pyasya vinirṇayaḥ

  37. 12.211.37

    तथा हि मुसलैर्हन्युः शरीरं तत्पुनर्भवेत्पृथग्ज्ञानं यदन्यच्च येनैतन्नोपलभ्यते

    tathā hi musalairhanyuḥ śarīraṃ tatpunarbhavetpṛthagjñānaṃ yadanyacca yenaitannopalabhyate

  38. 12.211.38

    ऋतुः संवत्सरस्तिथ्यः शीतोष्णे च प्रियाप्रियेयथातीतानि पश्यन्ति तादृशः सत्त्वसंक्षयः

    ṛtuḥ saṃvatsarastithyaḥ śītoṣṇe ca priyāpriyeyathātītāni paśyanti tādṛśaḥ sattvasaṃkṣayaḥ

  39. 12.211.39

    जरया हि परीतस्य मृत्युना वा विनाशिनादुर्बलं दुर्बलं पूर्वं गृहस्येव विनश्यति

    jarayā hi parītasya mṛtyunā vā vināśinādurbalaṃ durbalaṃ pūrvaṃ gṛhasyeva vinaśyati

  40. 12.211.40

    इन्द्रियाणि मनो वायुः शोणितं मांसमस्थि चआनुपूर्व्या विनश्यन्ति स्वं धातुमुपयान्ति च

    indriyāṇi mano vāyuḥ śoṇitaṃ māṃsamasthi caānupūrvyā vinaśyanti svaṃ dhātumupayānti ca

  41. 12.211.41

    लोकयात्राविधानं च दानधर्मफलागमःयदर्थं वेदशब्दाश्च व्यवहाराश्च लौकिकाः

    lokayātrāvidhānaṃ ca dānadharmaphalāgamaḥyadarthaṃ vedaśabdāśca vyavahārāśca laukikāḥ

  42. 12.211.42

    इति सम्यङ्मनस्येते बहवः सन्ति हेतवःएतदस्तीदमस्तीति न किंचित्प्रतिपद्यते

    iti samyaṅmanasyete bahavaḥ santi hetavaḥetadastīdamastīti na kiṃcitpratipadyate

  43. 12.211.43

    तेषां विमृशतामेवं तत्तत्समभिधावताम्क्वचिन्निविशते बुद्धिस्तत्र जीर्यति वृक्षवत्

    teṣāṃ vimṛśatāmevaṃ tattatsamabhidhāvatāmkvacinniviśate buddhistatra jīryati vṛkṣavat

  44. 12.211.44

    एवमर्थैरनर्थैश्च दुःखिताः सर्वजन्तवःआगमैरपकृष्यन्ते हस्तिपैर्हस्तिनो यथा

    evamarthairanarthaiśca duḥkhitāḥ sarvajantavaḥāgamairapakṛṣyante hastipairhastino yathā

  45. 12.211.45

    अर्थांस्तथात्यन्तसुखावहांश्च; लिप्सन्त एते बहवो विशुल्काःमहत्तरं दुःखमभिप्रपन्ना; हित्वामिषं मृत्युवशं प्रयान्ति

    arthāṃstathātyantasukhāvahāṃśca; lipsanta ete bahavo viśulkāḥmahattaraṃ duḥkhamabhiprapannā; hitvāmiṣaṃ mṛtyuvaśaṃ prayānti

  46. 12.211.46

    विनाशिनो ह्यध्रुवजीवितस्य; किं बन्धुभिर्मित्रपरिग्रहैश्चविहाय यो गच्छति सर्वमेव; क्षणेन गत्वा न निवर्तते च

    vināśino hyadhruvajīvitasya; kiṃ bandhubhirmitraparigrahaiścavihāya yo gacchati sarvameva; kṣaṇena gatvā na nivartate ca

  47. 12.211.47

    भूव्योमतोयानलवायवो हि; सदा शरीरं परिपालयन्तिइतीदमालक्ष्य कुतो रतिर्भवे;द्विनाशिनो ह्यस्य न शर्म विद्यते

    bhūvyomatoyānalavāyavo hi; sadā śarīraṃ paripālayantiitīdamālakṣya kuto ratirbhave;dvināśino hyasya na śarma vidyate

  48. 12.211.48

    इदमनुपधि वाक्यमच्छलं; परमनिरामयमात्मसाक्षिकम्नरपतिरभिवीक्ष्य विस्मितः; पुनरनुयोक्तुमिदं प्रचक्रमे

    idamanupadhi vākyamacchalaṃ; paramanirāmayamātmasākṣikamnarapatirabhivīkṣya vismitaḥ; punaranuyoktumidaṃ pracakrame

Transliteration in IAST, generated from the Devanagari text.

Contains information from DharmicData (github.com/bhavykhatri/DharmicData), made available under the ODbL v1.0

Mahabharata · Parva.Adhyaya 12.211 · SatsangVidya