Parva.Adhyaya 12.262
Mahabharata · 45 verses
- 12.262.1
कपिल उवाच · kapila uvāca
वेदाः प्रमाणं लोकानां न वेदाः पृष्ठतःकृताःद्वे ब्रह्मणी वेदितव्ये शब्दब्रह्म परं च यत्शब्दब्रह्मणि निष्णातः परं ब्रह्माधिगच्छति
vedāḥ pramāṇaṃ lokānāṃ na vedāḥ pṛṣṭhataḥkṛtāḥdve brahmaṇī veditavye śabdabrahma paraṃ ca yatśabdabrahmaṇi niṣṇātaḥ paraṃ brahmādhigacchati
- 12.262.2
शरीरमेतत्कुरुते यद्वेदे कुरुते तनुम्कृतशुद्धशरीरो हि पात्रं भवति ब्राह्मणः
śarīrametatkurute yadvede kurute tanumkṛtaśuddhaśarīro hi pātraṃ bhavati brāhmaṇaḥ
- 12.262.3
आनन्त्यमनुयुङ्क्ते यः कर्मणा तद्ब्रवीमि तेनिरागममनैतिह्यं प्रत्यक्षं लोकसाक्षिकम्
ānantyamanuyuṅkte yaḥ karmaṇā tadbravīmi tenirāgamamanaitihyaṃ pratyakṣaṃ lokasākṣikam
- 12.262.4
धर्म इत्येव ये यज्ञान्वितन्वन्ति निराशिषःउत्पन्नत्यागिनोऽलुब्धाः कृपासूयाविवर्जिताःधनानामेष वै पन्थास्तीर्थेषु प्रतिपादनम्
dharma ityeva ye yajñānvitanvanti nirāśiṣaḥutpannatyāgino'lubdhāḥ kṛpāsūyāvivarjitāḥdhanānāmeṣa vai panthāstīrtheṣu pratipādanam
- 12.262.5
अनाश्रिताः पापकृत्याः कदाचित्कर्मयोनितःमनःसंकल्पसंसिद्धा विशुद्धज्ञाननिश्चयाः
anāśritāḥ pāpakṛtyāḥ kadācitkarmayonitaḥmanaḥsaṃkalpasaṃsiddhā viśuddhajñānaniścayāḥ
- 12.262.6
अक्रुध्यन्तोऽनसूयन्तो निरहंकारमत्सराःज्ञाननिष्ठास्त्रिशुक्लाश्च सर्वभूतहिते रताः
akrudhyanto'nasūyanto nirahaṃkāramatsarāḥjñānaniṣṭhāstriśuklāśca sarvabhūtahite ratāḥ
- 12.262.7
आसन्गृहस्था भूयिष्ठमव्युत्क्रान्ताः स्वकर्मसुराजानश्च तथा युक्ता ब्राह्मणाश्च यथाविधि
āsangṛhasthā bhūyiṣṭhamavyutkrāntāḥ svakarmasurājānaśca tathā yuktā brāhmaṇāśca yathāvidhi
- 12.262.8
समा ह्यार्जवसंपन्नाः संतुष्टा ज्ञाननिश्चयाःप्रत्यक्षधर्माः शुचयः श्रद्दधानाः परावरे
samā hyārjavasaṃpannāḥ saṃtuṣṭā jñānaniścayāḥpratyakṣadharmāḥ śucayaḥ śraddadhānāḥ parāvare
- 12.262.9
पुरस्ताद्भावितात्मानो यथावच्चरितव्रताःचरन्ति धर्मं कृच्छ्रेऽपि दुर्गे चैवाधिसंहताः
purastādbhāvitātmāno yathāvaccaritavratāḥcaranti dharmaṃ kṛcchre'pi durge caivādhisaṃhatāḥ
- 12.262.10
संहत्य धर्मं चरतां पुरासीत्सुखमेव तत्तेषां नासीद्विधातव्यं प्रायश्चित्तं कदाचन
saṃhatya dharmaṃ caratāṃ purāsītsukhameva tatteṣāṃ nāsīdvidhātavyaṃ prāyaścittaṃ kadācana
- 12.262.11
सत्यं हि धर्ममास्थाय दुराधर्षतमा मताःन मात्रामनुरुध्यन्ते न धर्मच्छलमन्ततः
satyaṃ hi dharmamāsthāya durādharṣatamā matāḥna mātrāmanurudhyante na dharmacchalamantataḥ
- 12.262.12
य एव प्रथमः कल्पस्तमेवाभ्याचरन्सहअस्यां स्थितौ स्थितानां हि प्रायश्चित्तं न विद्यतेदुर्बलात्मन उत्पन्नं प्रायश्चित्तमिति श्रुतिः
ya eva prathamaḥ kalpastamevābhyācaransahaasyāṃ sthitau sthitānāṃ hi prāyaścittaṃ na vidyatedurbalātmana utpannaṃ prāyaścittamiti śrutiḥ
- 12.262.13
यत एवंविधा विप्राः पुराणा यज्ञवाहनाःत्रैविद्यवृद्धाः शुचयो वृत्तवन्तो यशस्विनःयजन्तोऽहरहर्यज्ञैर्निराशीर्बन्धना बुधाः
yata evaṃvidhā viprāḥ purāṇā yajñavāhanāḥtraividyavṛddhāḥ śucayo vṛttavanto yaśasvinaḥyajanto'haraharyajñairnirāśīrbandhanā budhāḥ
- 12.262.14
तेषां यज्ञाश्च वेदाश्च कर्माणि च यथागमम्आगमाश्च यथाकालं संकल्पाश्च यथाव्रतम्
teṣāṃ yajñāśca vedāśca karmāṇi ca yathāgamamāgamāśca yathākālaṃ saṃkalpāśca yathāvratam
- 12.262.15
अपेतकामक्रोधानां प्रकृत्या संशितात्मनाम्ऋजूनां शमनित्यानां स्थितानां स्वेषु कर्मसुसर्वमानन्त्यमेवासीदिति नः शाश्वती श्रुतिः
apetakāmakrodhānāṃ prakṛtyā saṃśitātmanāmṛjūnāṃ śamanityānāṃ sthitānāṃ sveṣu karmasusarvamānantyamevāsīditi naḥ śāśvatī śrutiḥ
- 12.262.16
तेषामदीनसत्त्वानां दुश्चराचारकर्मणाम्स्वकर्मभिः संवृतानां तपो घोरत्वमागतम्
teṣāmadīnasattvānāṃ duścarācārakarmaṇāmsvakarmabhiḥ saṃvṛtānāṃ tapo ghoratvamāgatam
- 12.262.17
तं सदाचारमाश्चर्यं पुराणं शाश्वतं ध्रुवम्अशक्नुवद्भिश्चरितुं किंचिद्धर्मेषु सूचितम्
taṃ sadācāramāścaryaṃ purāṇaṃ śāśvataṃ dhruvamaśaknuvadbhiścarituṃ kiṃciddharmeṣu sūcitam
- 12.262.18
निरापद्धर्म आचारस्त्वप्रमादोऽपराभवःसर्ववर्णेषु यत्तेषु नासीत्कश्चिद्व्यतिक्रमः
nirāpaddharma ācārastvapramādo'parābhavaḥsarvavarṇeṣu yatteṣu nāsītkaścidvyatikramaḥ
- 12.262.19
धर्ममेकं चतुष्पादमाश्रितास्ते नरर्षभाःतं सन्तो विधिवत्प्राप्य गच्छन्ति परमां गतिम्
dharmamekaṃ catuṣpādamāśritāste nararṣabhāḥtaṃ santo vidhivatprāpya gacchanti paramāṃ gatim
- 12.262.20
गृहेभ्य एव निष्क्रम्य वनमन्ये समाश्रिताःगृहमेवाभिसंश्रित्य ततोऽन्ये ब्रह्मचारिणः
gṛhebhya eva niṣkramya vanamanye samāśritāḥgṛhamevābhisaṃśritya tato'nye brahmacāriṇaḥ
- 12.262.21
धर्ममेतं चतुष्पादमाश्रमं ब्राह्मणा विदुःआनन्त्यं ब्रह्मणः स्थानं ब्राह्मणा नाम निश्चयः
dharmametaṃ catuṣpādamāśramaṃ brāhmaṇā viduḥānantyaṃ brahmaṇaḥ sthānaṃ brāhmaṇā nāma niścayaḥ
- 12.262.22
अत एवंविधा विप्राः पुराणा धर्मचारिणःत एते दिवि दृश्यन्ते ज्योतिर्भूता द्विजातयः
ata evaṃvidhā viprāḥ purāṇā dharmacāriṇaḥta ete divi dṛśyante jyotirbhūtā dvijātayaḥ
- 12.262.23
नक्षत्राणीव धिष्ण्येषु बहवस्तारकागणाःआनन्त्यमुपसंप्राप्ताः संतोषादिति वैदिकम्
nakṣatrāṇīva dhiṣṇyeṣu bahavastārakāgaṇāḥānantyamupasaṃprāptāḥ saṃtoṣāditi vaidikam
- 12.262.24
यद्यागच्छन्ति संसारं पुनर्योनिषु तादृशाःन लिप्यन्ते पापकृत्यैः कदाचित्कर्मयोनितः
yadyāgacchanti saṃsāraṃ punaryoniṣu tādṛśāḥna lipyante pāpakṛtyaiḥ kadācitkarmayonitaḥ
- 12.262.25
एवं युक्तो ब्राह्मणः स्यादन्यो ब्राह्मणको भवेत्कर्मैव पुरुषस्याह शुभं वा यदि वाशुभम्
evaṃ yukto brāhmaṇaḥ syādanyo brāhmaṇako bhavetkarmaiva puruṣasyāha śubhaṃ vā yadi vāśubham
- 12.262.26
एवं पक्वकषायाणामानन्त्येन श्रुतेन चसर्वमानन्त्यमेवासीदेवं नः शाश्वती श्रुतिः
evaṃ pakvakaṣāyāṇāmānantyena śrutena casarvamānantyamevāsīdevaṃ naḥ śāśvatī śrutiḥ
- 12.262.27
तेषामपेततृष्णानां निर्णिक्तानां शुभात्मनाम्चतुर्थ औपनिषदो धर्मः साधारणः स्मृतः
teṣāmapetatṛṣṇānāṃ nirṇiktānāṃ śubhātmanāmcaturtha aupaniṣado dharmaḥ sādhāraṇaḥ smṛtaḥ
- 12.262.28
स सिद्धैः साध्यते नित्यं ब्राह्मणैर्नियतात्मभिःसंतोषमूलस्त्यागात्मा ज्ञानाधिष्ठानमुच्यते
sa siddhaiḥ sādhyate nityaṃ brāhmaṇairniyatātmabhiḥsaṃtoṣamūlastyāgātmā jñānādhiṣṭhānamucyate
- 12.262.29
अपवर्गगतिर्नित्यो यतिधर्मः सनातनःसाधारणः केवलो वा यथाबलमुपास्यते
apavargagatirnityo yatidharmaḥ sanātanaḥsādhāraṇaḥ kevalo vā yathābalamupāsyate
- 12.262.30
गच्छतो गच्छतः क्षेमं दुर्बलोऽत्रावसीदतिब्रह्मणः पदमन्विच्छन्संसारान्मुच्यते शुचिः
gacchato gacchataḥ kṣemaṃ durbalo'trāvasīdatibrahmaṇaḥ padamanvicchansaṃsārānmucyate śuciḥ
- 12.262.31
स्यूमरश्मिरुवाचये भुञ्जते ये ददते यजन्तेऽधीयते च येमात्राभिर्धर्मलब्धाभिर्ये वा त्यागं समाश्रिताः
syūmaraśmiruvācaye bhuñjate ye dadate yajante'dhīyate ca yemātrābhirdharmalabdhābhirye vā tyāgaṃ samāśritāḥ
- 12.262.32
एतेषां प्रेत्यभावे तु कतमः स्वर्गजित्तमःएतदाचक्ष्व मे ब्रह्मन्यथातथ्येन पृच्छतः
eteṣāṃ pretyabhāve tu katamaḥ svargajittamaḥetadācakṣva me brahmanyathātathyena pṛcchataḥ
- 12.262.33
कपिल उवाच · kapila uvāca
परिग्रहाः शुभाः सर्वे गुणतोऽभ्युदयाश्च येन तु त्यागसुखं प्राप्ता एतत्त्वमपि पश्यसि
parigrahāḥ śubhāḥ sarve guṇato'bhyudayāśca yena tu tyāgasukhaṃ prāptā etattvamapi paśyasi
- 12.262.34
स्यूमरश्मिरुवाचभवन्तो ज्ञाननिष्ठा वै गृहस्थाः कर्मनिश्चयाःआश्रमाणां च सर्वेषां निष्ठायामैक्यमुच्यते
syūmaraśmiruvācabhavanto jñānaniṣṭhā vai gṛhasthāḥ karmaniścayāḥāśramāṇāṃ ca sarveṣāṃ niṣṭhāyāmaikyamucyate
- 12.262.35
एकत्वे च पृथक्त्वे च विशेषो नान्य उच्यतेतद्यथावद्यथान्यायं भगवान्प्रब्रवीतु मे
ekatve ca pṛthaktve ca viśeṣo nānya ucyatetadyathāvadyathānyāyaṃ bhagavānprabravītu me
- 12.262.36
कपिल उवाच · kapila uvāca
शरीरपक्तिः कर्माणि ज्ञानं तु परमा गतिःपक्वे कषाये वमनै रसज्ञाने न तिष्ठति
śarīrapaktiḥ karmāṇi jñānaṃ tu paramā gatiḥpakve kaṣāye vamanai rasajñāne na tiṣṭhati
- 12.262.37
आनृशंस्यं क्षमा शान्तिरहिंसा सत्यमार्जवम्अद्रोहो नाभिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा शमस्तथा
ānṛśaṃsyaṃ kṣamā śāntirahiṃsā satyamārjavamadroho nābhimānaśca hrīstitikṣā śamastathā
- 12.262.38
पन्थानो ब्रह्मणस्त्वेते एतैः प्राप्नोति यत्परम्तद्विद्वाननुबुध्येत मनसा कर्मनिश्चयम्
panthāno brahmaṇastvete etaiḥ prāpnoti yatparamtadvidvānanubudhyeta manasā karmaniścayam
- 12.262.39
यां विप्राः सर्वतः शान्ता विशुद्धा ज्ञाननिश्चयाःगतिं गच्छन्ति संतुष्टास्तामाहुः परमां गतिम्
yāṃ viprāḥ sarvataḥ śāntā viśuddhā jñānaniścayāḥgatiṃ gacchanti saṃtuṣṭāstāmāhuḥ paramāṃ gatim
- 12.262.40
वेदांश्च वेदितव्यं च विदित्वा च यथास्थितिएवं वेदविदित्याहुरतोऽन्यो वातरेटकः
vedāṃśca veditavyaṃ ca viditvā ca yathāsthitievaṃ vedavidityāhurato'nyo vātareṭakaḥ
- 12.262.41
सर्वं विदुर्वेदविदो वेदे सर्वं प्रतिष्ठितम्वेदे हि निष्ठा सर्वस्य यद्यदस्ति च नास्ति च
sarvaṃ vidurvedavido vede sarvaṃ pratiṣṭhitamvede hi niṣṭhā sarvasya yadyadasti ca nāsti ca
- 12.262.42
एषैव निष्ठा सर्वस्य यद्यदस्ति च नास्ति चएतदन्तं च मध्यं च सच्चासच्च विजानतः
eṣaiva niṣṭhā sarvasya yadyadasti ca nāsti caetadantaṃ ca madhyaṃ ca saccāsacca vijānataḥ
- 12.262.43
समस्तत्याग इत्येव शम इत्येव निष्ठितःसंतोष इत्यत्र शुभमपवर्गे प्रतिष्ठितम्
samastatyāga ityeva śama ityeva niṣṭhitaḥsaṃtoṣa ityatra śubhamapavarge pratiṣṭhitam
- 12.262.44
ऋतं सत्यं विदितं वेदितव्यं; सर्वस्यात्मा जङ्गमं स्थावरं चसर्वं सुखं यच्छिवमुत्तमं च; ब्रह्माव्यक्तं प्रभवश्चाव्ययश्च
ṛtaṃ satyaṃ viditaṃ veditavyaṃ; sarvasyātmā jaṅgamaṃ sthāvaraṃ casarvaṃ sukhaṃ yacchivamuttamaṃ ca; brahmāvyaktaṃ prabhavaścāvyayaśca
- 12.262.45
तेजः क्षमा शान्तिरनामयं शुभं; तथाविधं व्योम सनातनं ध्रुवम्एतैः शब्दैर्गम्यते बुद्धिनेत्रै;स्तस्मै नमो ब्रह्मणे ब्राह्मणाय
tejaḥ kṣamā śāntiranāmayaṃ śubhaṃ; tathāvidhaṃ vyoma sanātanaṃ dhruvametaiḥ śabdairgamyate buddhinetrai;stasmai namo brahmaṇe brāhmaṇāya