Parva.Adhyaya 12.274
Mahabharata · 60 verses
- 12.274.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
पितामह महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारदअस्ति वृत्रवधादेव विवक्षा मम जायते
pitāmaha mahāprājña sarvaśāstraviśāradaasti vṛtravadhādeva vivakṣā mama jāyate
- 12.274.2
ज्वरेण मोहितो वृत्रः कथितस्ते जनाधिपनिहतो वासवेनेह वज्रेणेति ममानघ
jvareṇa mohito vṛtraḥ kathitaste janādhipanihato vāsaveneha vajreṇeti mamānagha
- 12.274.3
कथमेष महाप्राज्ञ ज्वरः प्रादुरभूत्कुतःज्वरोत्पत्तिं निपुणतः श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो
kathameṣa mahāprājña jvaraḥ prādurabhūtkutaḥjvarotpattiṃ nipuṇataḥ śrotumicchāmyahaṃ prabho
- 12.274.4
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
शृणु राजञ्ज्वरस्येह संभवं लोकविश्रुतम्विस्तरं चास्य वक्ष्यामि यादृशं चैव भारत
śṛṇu rājañjvarasyeha saṃbhavaṃ lokaviśrutamvistaraṃ cāsya vakṣyāmi yādṛśaṃ caiva bhārata
- 12.274.5
पुरा मेरोर्महाराज शृङ्गं त्रैलोक्यविश्रुतम्ज्योतिष्कं नाम सावित्रं सर्वरत्नविभूषितम्अप्रमेयमनाधृष्यं सर्वलोकेषु भारत
purā merormahārāja śṛṅgaṃ trailokyaviśrutamjyotiṣkaṃ nāma sāvitraṃ sarvaratnavibhūṣitamaprameyamanādhṛṣyaṃ sarvalokeṣu bhārata
- 12.274.6
तत्र देवो गिरितटे हेमधातुविभूषितेपर्यङ्क इव विभ्राजन्नुपविष्टो बभूव ह
tatra devo giritaṭe hemadhātuvibhūṣiteparyaṅka iva vibhrājannupaviṣṭo babhūva ha
- 12.274.7
शैलराजसुता चास्य नित्यं पार्श्वे स्थिता बभौतथा देवा महात्मानो वसवश्च महौजसः
śailarājasutā cāsya nityaṃ pārśve sthitā babhautathā devā mahātmāno vasavaśca mahaujasaḥ
- 12.274.8
तथैव च महात्मानावश्विनौ भिषजां वरौतथा वैश्रवणो राजा गुह्यकैरभिसंवृतः
tathaiva ca mahātmānāvaśvinau bhiṣajāṃ varautathā vaiśravaṇo rājā guhyakairabhisaṃvṛtaḥ
- 12.274.9
यक्षाणामधिपः श्रीमान्कैलासनिलयः प्रभुःअङ्गिरःप्रमुखाश्चैव तथा देवर्षयोऽपरे
yakṣāṇāmadhipaḥ śrīmānkailāsanilayaḥ prabhuḥaṅgiraḥpramukhāścaiva tathā devarṣayo'pare
- 12.274.10
विश्वावसुश्च गन्धर्वस्तथा नारदपर्वतौअप्सरोगणसंघाश्च समाजग्मुरनेकशः
viśvāvasuśca gandharvastathā nāradaparvatauapsarogaṇasaṃghāśca samājagmuranekaśaḥ
- 12.274.11
ववौ शिवः सुखो वायुर्नानागन्धवहः शुचिःसर्वर्तुकुसुमोपेताः पुष्पवन्तो महाद्रुमाः
vavau śivaḥ sukho vāyurnānāgandhavahaḥ śuciḥsarvartukusumopetāḥ puṣpavanto mahādrumāḥ
- 12.274.12
तथा विद्याधराश्चैव सिद्धाश्चैव तपोधनाःमहादेवं पशुपतिं पर्युपासन्त भारत
tathā vidyādharāścaiva siddhāścaiva tapodhanāḥmahādevaṃ paśupatiṃ paryupāsanta bhārata
- 12.274.13
भूतानि च महाराज नानारूपधराण्यथराक्षसाश्च महारौद्राः पिशाचाश्च महाबलाः
bhūtāni ca mahārāja nānārūpadharāṇyatharākṣasāśca mahāraudrāḥ piśācāśca mahābalāḥ
- 12.274.14
बहुरूपधरा हृष्टा नानाप्रहरणोद्यताःदेवस्यानुचरास्तत्र तस्थिरे चानलोपमाः
bahurūpadharā hṛṣṭā nānāpraharaṇodyatāḥdevasyānucarāstatra tasthire cānalopamāḥ
- 12.274.15
नन्दी च भगवांस्तत्र देवस्यानुमते स्थितःप्रगृह्य ज्वलितं शूलं दीप्यमानं स्वतेजसा
nandī ca bhagavāṃstatra devasyānumate sthitaḥpragṛhya jvalitaṃ śūlaṃ dīpyamānaṃ svatejasā
- 12.274.16
गङ्गा च सरितां श्रेष्ठा सर्वतीर्थजलोद्भवापर्युपासत तं देवं रूपिणी कुरुनन्दन
gaṅgā ca saritāṃ śreṣṭhā sarvatīrthajalodbhavāparyupāsata taṃ devaṃ rūpiṇī kurunandana
- 12.274.17
एवं स भगवांस्तत्र पूज्यमानः सुरर्षिभिःदेवैश्च सुमहाभागैर्महादेवो व्यतिष्ठत
evaṃ sa bhagavāṃstatra pūjyamānaḥ surarṣibhiḥdevaiśca sumahābhāgairmahādevo vyatiṣṭhata
- 12.274.18
कस्यचित्त्वथ कालस्य दक्षो नाम प्रजापतिःपूर्वोक्तेन विधानेन यक्ष्यमाणोऽन्वपद्यत
kasyacittvatha kālasya dakṣo nāma prajāpatiḥpūrvoktena vidhānena yakṣyamāṇo'nvapadyata
- 12.274.19
ततस्तस्य मखं देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाःगमनाय समागम्य बुद्धिमापेदिरे तदा
tatastasya makhaṃ devāḥ sarve śakrapurogamāḥgamanāya samāgamya buddhimāpedire tadā
- 12.274.20
ते विमानैर्महात्मानो ज्वलितैर्ज्वलनप्रभाःदेवस्यानुमतेऽगच्छन्गङ्गाद्वारमिति श्रुतिः
te vimānairmahātmāno jvalitairjvalanaprabhāḥdevasyānumate'gacchangaṅgādvāramiti śrutiḥ
- 12.274.21
प्रस्थिता देवता दृष्ट्वा शैलराजसुता तदाउवाच वचनं साध्वी देवं पशुपतिं पतिम्
prasthitā devatā dṛṣṭvā śailarājasutā tadāuvāca vacanaṃ sādhvī devaṃ paśupatiṃ patim
- 12.274.22
भगवन्क्व नु यान्त्येते देवाः शक्रपुरोगमाःब्रूहि तत्त्वेन तत्त्वज्ञ संशयो मे महानयम्
bhagavankva nu yāntyete devāḥ śakrapurogamāḥbrūhi tattvena tattvajña saṃśayo me mahānayam
- 12.274.23
महेश्वर उवाच · maheśvara uvāca
दक्षो नाम महाभागे प्रजानां पतिरुत्तमःहयमेधेन यजते तत्र यान्ति दिवौकसः
dakṣo nāma mahābhāge prajānāṃ patiruttamaḥhayamedhena yajate tatra yānti divaukasaḥ
- 12.274.24
उमा उवाच · umā uvāca
यज्ञमेतं महाभाग किमर्थं नाभिगच्छसिकेन वा प्रतिषेधेन गमनं ते न विद्यते
yajñametaṃ mahābhāga kimarthaṃ nābhigacchasikena vā pratiṣedhena gamanaṃ te na vidyate
- 12.274.25
महेश्वर उवाच · maheśvara uvāca
सुरैरेव महाभागे सर्वमेतदनुष्ठितम्यज्ञेषु सर्वेषु मम न भाग उपकल्पितः
suraireva mahābhāge sarvametadanuṣṭhitamyajñeṣu sarveṣu mama na bhāga upakalpitaḥ
- 12.274.26
पूर्वोपायोपपन्नेन मार्गेण वरवर्णिनिन मे सुराः प्रयच्छन्ति भागं यज्ञस्य धर्मतः
pūrvopāyopapannena mārgeṇa varavarṇinina me surāḥ prayacchanti bhāgaṃ yajñasya dharmataḥ
- 12.274.27
उमा उवाच · umā uvāca
भगवन्सर्वभूतेषु प्रभवाभ्यधिको गुणैःअजेयश्चाप्रधृष्यश्च तेजसा यशसा श्रिया
bhagavansarvabhūteṣu prabhavābhyadhiko guṇaiḥajeyaścāpradhṛṣyaśca tejasā yaśasā śriyā
- 12.274.28
अनेन ते महाभाग प्रतिषेधेन भागतःअतीव दुःखमुत्पन्नं वेपथुश्च ममानघ
anena te mahābhāga pratiṣedhena bhāgataḥatīva duḥkhamutpannaṃ vepathuśca mamānagha
- 12.274.29
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
एवमुक्त्वा तु सा देवी देवं पशुपतिं पतिम्तूष्णींभूताभवद्राजन्दह्यमानेन चेतसा
evamuktvā tu sā devī devaṃ paśupatiṃ patimtūṣṇīṃbhūtābhavadrājandahyamānena cetasā
- 12.274.30
अथ देव्या मतं ज्ञात्वा हृद्गतं यच्चिकीर्षितम्स समाज्ञापयामास तिष्ठ त्वमिति नन्दिनम्
atha devyā mataṃ jñātvā hṛdgataṃ yaccikīrṣitamsa samājñāpayāmāsa tiṣṭha tvamiti nandinam
- 12.274.31
ततो योगबलं कृत्वा सर्वयोगेश्वरेश्वरःतं यज्ञं सुमहातेजा भीमैरनुचरैस्तदासहसा घातयामास देवदेवः पिनाकधृक्
tato yogabalaṃ kṛtvā sarvayogeśvareśvaraḥtaṃ yajñaṃ sumahātejā bhīmairanucaraistadāsahasā ghātayāmāsa devadevaḥ pinākadhṛk
- 12.274.32
केचिन्नादानमुञ्चन्त केचिद्धासांश्च चक्रिरेरुधिरेणापरे राजंस्तत्राग्निं समवाकिरन्
kecinnādānamuñcanta keciddhāsāṃśca cakrirerudhireṇāpare rājaṃstatrāgniṃ samavākiran
- 12.274.33
केचिद्यूपान्समुत्पाट्य बभ्रमुर्विकृताननाःआस्यैरन्ये चाग्रसन्त तथैव परिचारकान्
kecidyūpānsamutpāṭya babhramurvikṛtānanāḥāsyairanye cāgrasanta tathaiva paricārakān
- 12.274.34
ततः स यज्ञो नृपते वध्यमानः समन्ततःआस्थाय मृगरूपं वै खमेवाभ्यपतत्तदा
tataḥ sa yajño nṛpate vadhyamānaḥ samantataḥāsthāya mṛgarūpaṃ vai khamevābhyapatattadā
- 12.274.35
तं तु यज्ञं तथारूपं गच्छन्तमुपलभ्य सःधनुरादाय बाणं च तदान्वसरत प्रभुः
taṃ tu yajñaṃ tathārūpaṃ gacchantamupalabhya saḥdhanurādāya bāṇaṃ ca tadānvasarata prabhuḥ
- 12.274.36
ततस्तस्य सुरेशस्य क्रोधादमिततेजसःललाटात्प्रसृतो घोरः स्वेदबिन्दुर्बभूव ह
tatastasya sureśasya krodhādamitatejasaḥlalāṭātprasṛto ghoraḥ svedabindurbabhūva ha
- 12.274.37
तस्मिन्पतितमात्रे तु स्वेदबिन्दौ तथा भुविप्रादुर्बभूव सुमहानग्निः कालानलोपमः
tasminpatitamātre tu svedabindau tathā bhuviprādurbabhūva sumahānagniḥ kālānalopamaḥ
- 12.274.38
तत्र चाजायत तदा पुरुषः पुरुषर्षभह्रस्वोऽतिमात्ररक्ताक्षो हरिश्मश्रुर्विभीषणः
tatra cājāyata tadā puruṣaḥ puruṣarṣabhahrasvo'timātraraktākṣo hariśmaśrurvibhīṣaṇaḥ
- 12.274.39
ऊर्ध्वकेशोऽतिलोमाङ्गः श्येनोलूकस्तथैव चकरालः कृष्णवर्णश्च रक्तवासास्तथैव च
ūrdhvakeśo'tilomāṅgaḥ śyenolūkastathaiva cakarālaḥ kṛṣṇavarṇaśca raktavāsāstathaiva ca
- 12.274.40
तं यज्ञं स महासत्त्वोऽदहत्कक्षमिवानलःदेवाश्चाप्यद्रवन्सर्वे ततो भीता दिशो दश
taṃ yajñaṃ sa mahāsattvo'dahatkakṣamivānalaḥdevāścāpyadravansarve tato bhītā diśo daśa
- 12.274.41
तेन तस्मिन्विचरता पुरुषेण विशां पतेपृथिवी व्यचलद्राजन्नतीव भरतर्षभ
tena tasminvicaratā puruṣeṇa viśāṃ patepṛthivī vyacaladrājannatīva bharatarṣabha
- 12.274.42
हाहाभूते प्रवृत्ते तु नादे लोकभयंकरेपितामहो महादेवं दर्शयन्प्रत्यभाषत
hāhābhūte pravṛtte tu nāde lokabhayaṃkarepitāmaho mahādevaṃ darśayanpratyabhāṣata
- 12.274.43
भवतोऽपि सुराः सर्वे भागं दास्यन्ति वै प्रभोक्रियतां प्रतिसंहारः सर्वदेवेश्वर त्वया
bhavato'pi surāḥ sarve bhāgaṃ dāsyanti vai prabhokriyatāṃ pratisaṃhāraḥ sarvadeveśvara tvayā
- 12.274.44
इमा हि देवताः सर्वा ऋषयश्च परंतपतव क्रोधान्महादेव न शान्तिमुपलेभिरे
imā hi devatāḥ sarvā ṛṣayaśca paraṃtapatava krodhānmahādeva na śāntimupalebhire
- 12.274.45
यश्चैष पुरुषो जातः स्वेदात्ते विबुधोत्तमज्वरो नामैष धर्मज्ञ लोकेषु प्रचरिष्यति
yaścaiṣa puruṣo jātaḥ svedātte vibudhottamajvaro nāmaiṣa dharmajña lokeṣu pracariṣyati
- 12.274.46
एकीभूतस्य न ह्यस्य धारणे तेजसः प्रभोसमर्था सकला पृथ्वी बहुधा सृज्यतामयम्
ekībhūtasya na hyasya dhāraṇe tejasaḥ prabhosamarthā sakalā pṛthvī bahudhā sṛjyatāmayam
- 12.274.47
इत्युक्तो ब्रह्मणा देवो भागे चापि प्रकल्पितेभगवन्तं तथेत्याह ब्रह्माणममितौजसम्
ityukto brahmaṇā devo bhāge cāpi prakalpitebhagavantaṃ tathetyāha brahmāṇamamitaujasam
- 12.274.48
परां च प्रीतिमगमदुत्स्मयंश्च पिनाकधृक्अवाप च तदा भागं यथोक्तं ब्रह्मणा भवः
parāṃ ca prītimagamadutsmayaṃśca pinākadhṛkavāpa ca tadā bhāgaṃ yathoktaṃ brahmaṇā bhavaḥ
- 12.274.49
ज्वरं च सर्वधर्मज्ञो बहुधा व्यसृजत्तदाशान्त्यर्थं सर्वभूतानां शृणु तच्चापि पुत्रक
jvaraṃ ca sarvadharmajño bahudhā vyasṛjattadāśāntyarthaṃ sarvabhūtānāṃ śṛṇu taccāpi putraka
- 12.274.50
शीर्षाभितापो नागानां पर्वतानां शिलाजतुःअपां तु नीलिकां विद्यान्निर्मोकं भुजगेषु च
śīrṣābhitāpo nāgānāṃ parvatānāṃ śilājatuḥapāṃ tu nīlikāṃ vidyānnirmokaṃ bhujageṣu ca
- 12.274.51
खोरकः सौरभेयाणामूषरं पृथिवीतलेपशूनामपि धर्मज्ञ दृष्टिप्रत्यवरोधनम्
khorakaḥ saurabheyāṇāmūṣaraṃ pṛthivītalepaśūnāmapi dharmajña dṛṣṭipratyavarodhanam
- 12.274.52
रन्ध्रागतमथाश्वानां शिखोद्भेदश्च बर्हिणाम्नेत्ररोगः कोकिलानां ज्वरः प्रोक्तो महात्मना
randhrāgatamathāśvānāṃ śikhodbhedaśca barhiṇāmnetrarogaḥ kokilānāṃ jvaraḥ prokto mahātmanā
- 12.274.53
अब्जानां पित्तभेदश्च सर्वेषामिति नः श्रुतम्शुकानामपि सर्वेषां हिक्किका प्रोच्यते ज्वरः
abjānāṃ pittabhedaśca sarveṣāmiti naḥ śrutamśukānāmapi sarveṣāṃ hikkikā procyate jvaraḥ
- 12.274.54
शार्दूलेष्वथ धर्मज्ञ श्रमो ज्वर इहोच्यतेमानुषेषु तु धर्मज्ञ ज्वरो नामैष विश्रुतःमरणे जन्मनि तथा मध्ये चाविशते नरम्
śārdūleṣvatha dharmajña śramo jvara ihocyatemānuṣeṣu tu dharmajña jvaro nāmaiṣa viśrutaḥmaraṇe janmani tathā madhye cāviśate naram
- 12.274.55
एतन्माहेश्वरं तेजो ज्वरो नाम सुदारुणःनमस्यश्चैव मान्यश्च सर्वप्राणिभिरीश्वरः
etanmāheśvaraṃ tejo jvaro nāma sudāruṇaḥnamasyaścaiva mānyaśca sarvaprāṇibhirīśvaraḥ
- 12.274.56
अनेन हि समाविष्टो वृत्रो धर्मभृतां वरःव्यजृम्भत ततः शक्रस्तस्मै वज्रमवासृजत्
anena hi samāviṣṭo vṛtro dharmabhṛtāṃ varaḥvyajṛmbhata tataḥ śakrastasmai vajramavāsṛjat
- 12.274.57
प्रविश्य वज्रो वृत्रं तु दारयामास भारतदारितश्च स वज्रेण महायोगी महासुरःजगाम परमं स्थानं विष्णोरमिततेजसः
praviśya vajro vṛtraṃ tu dārayāmāsa bhāratadāritaśca sa vajreṇa mahāyogī mahāsuraḥjagāma paramaṃ sthānaṃ viṣṇoramitatejasaḥ
- 12.274.58
विष्णुभक्त्या हि तेनेदं जगद्व्याप्तमभूत्पुरातस्माच्च निहतो युद्धे विष्णोः स्थानमवाप्तवान्
viṣṇubhaktyā hi tenedaṃ jagadvyāptamabhūtpurātasmācca nihato yuddhe viṣṇoḥ sthānamavāptavān
- 12.274.59
इत्येष वृत्रमाश्रित्य ज्वरस्य महतो मयाविस्तरः कथितः पुत्र किमन्यत्प्रब्रवीमि ते
ityeṣa vṛtramāśritya jvarasya mahato mayāvistaraḥ kathitaḥ putra kimanyatprabravīmi te
- 12.274.60
इमां ज्वरोत्पत्तिमदीनमानसः; पठेत्सदा यः सुसमाहितो नरःविमुक्तरोगः स सुखी मुदा युतो; लभेत कामान्स यथामनीषितान्
imāṃ jvarotpattimadīnamānasaḥ; paṭhetsadā yaḥ susamāhito naraḥvimuktarogaḥ sa sukhī mudā yuto; labheta kāmānsa yathāmanīṣitān