Mahabharata 12.30.35
तमुवाच ततो दृष्ट्वा पर्वतं नारदस्तदाकृताञ्जलिमुपासीनं दीनं दीनतरः स्वयम्
tamuvāca tato dṛṣṭvā parvataṃ nāradastadākṛtāñjalimupāsīnaṃ dīnaṃ dīnataraḥ svayam
Our plain-language meaning of this verse is waiting for scholar review.
Open in the book