Parva.Adhyaya 12.70
Mahabharata · 32 verses
- 12.70.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
दण्डनीतिश्च राजा च समस्तौ तावुभावपिकस्य किं कुर्वतः सिद्ध्यै तन्मे ब्रूहि पितामह
daṇḍanītiśca rājā ca samastau tāvubhāvapikasya kiṃ kurvataḥ siddhyai tanme brūhi pitāmaha
- 12.70.2
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
महाभाग्यं दण्डनीत्याः सिद्धैः शब्दैः सहेतुकैःशृणु मे शंसतो राजन्यथावदिह भारत
mahābhāgyaṃ daṇḍanītyāḥ siddhaiḥ śabdaiḥ sahetukaiḥśṛṇu me śaṃsato rājanyathāvadiha bhārata
- 12.70.3
दण्डनीतिः स्वधर्मेभ्यश्चातुर्वर्ण्यं नियच्छतिप्रयुक्ता स्वामिना सम्यगधर्मेभ्यश्च यच्छति
daṇḍanītiḥ svadharmebhyaścāturvarṇyaṃ niyacchatiprayuktā svāminā samyagadharmebhyaśca yacchati
- 12.70.4
चातुर्वर्ण्ये स्वधर्मस्थे मर्यादानामसंकरेदण्डनीतिकृते क्षेमे प्रजानामकुतोभये
cāturvarṇye svadharmasthe maryādānāmasaṃkaredaṇḍanītikṛte kṣeme prajānāmakutobhaye
- 12.70.5
सोमे प्रयत्नं कुर्वन्ति त्रयो वर्णा यथाविधितस्माद्देवमनुष्याणां सुखं विद्धि समाहितम्
some prayatnaṃ kurvanti trayo varṇā yathāvidhitasmāddevamanuṣyāṇāṃ sukhaṃ viddhi samāhitam
- 12.70.6
कालो वा कारणं राज्ञो राजा वा कालकारणम्इति ते संशयो मा भूद्राजा कालस्य कारणम्
kālo vā kāraṇaṃ rājño rājā vā kālakāraṇamiti te saṃśayo mā bhūdrājā kālasya kāraṇam
- 12.70.7
दण्डनीत्या यदा राजा सम्यक्कार्त्स्न्येन वर्ततेतदा कृतयुगं नाम कालः श्रेष्ठः प्रवर्तते
daṇḍanītyā yadā rājā samyakkārtsnyena vartatetadā kṛtayugaṃ nāma kālaḥ śreṣṭhaḥ pravartate
- 12.70.8
भवेत्कृतयुगे धर्मो नाधर्मो विद्यते क्वचित्सर्वेषामेव वर्णानां नाधर्मे रमते मनः
bhavetkṛtayuge dharmo nādharmo vidyate kvacitsarveṣāmeva varṇānāṃ nādharme ramate manaḥ
- 12.70.9
योगक्षेमाः प्रवर्तन्ते प्रजानां नात्र संशयःवैदिकानि च कर्माणि भवन्त्यविगुणान्युत
yogakṣemāḥ pravartante prajānāṃ nātra saṃśayaḥvaidikāni ca karmāṇi bhavantyaviguṇānyuta
- 12.70.10
ऋतवश्च सुखाः सर्वे भवन्त्युत निरामयाःप्रसीदन्ति नराणां च स्वरवर्णमनांसि च
ṛtavaśca sukhāḥ sarve bhavantyuta nirāmayāḥprasīdanti narāṇāṃ ca svaravarṇamanāṃsi ca
- 12.70.11
व्याधयो न भवन्त्यत्र नाल्पायुर्दृश्यते नरःविधवा न भवन्त्यत्र नृशंसो नाभिजायते
vyādhayo na bhavantyatra nālpāyurdṛśyate naraḥvidhavā na bhavantyatra nṛśaṃso nābhijāyate
- 12.70.12
अकृष्टपच्या पृथिवी भवन्त्योषधयस्तथात्वक्पत्रफलमूलानि वीर्यवन्ति भवन्ति च
akṛṣṭapacyā pṛthivī bhavantyoṣadhayastathātvakpatraphalamūlāni vīryavanti bhavanti ca
- 12.70.13
नाधर्मो विद्यते तत्र धर्म एव तु केवलःइति कार्तयुगानेतान्गुणान्विद्धि युधिष्ठिर
nādharmo vidyate tatra dharma eva tu kevalaḥiti kārtayugānetānguṇānviddhi yudhiṣṭhira
- 12.70.14
दण्डनीत्या यदा राजा त्रीनंशाननुवर्ततेचतुर्थमंशमुत्सृज्य तदा त्रेता प्रवर्तते
daṇḍanītyā yadā rājā trīnaṃśānanuvartatecaturthamaṃśamutsṛjya tadā tretā pravartate
- 12.70.15
अशुभस्य चतुर्थांशस्त्रीनंशाननुवर्ततेकृष्टपच्यैव पृथिवी भवन्त्योषधयस्तथा
aśubhasya caturthāṃśastrīnaṃśānanuvartatekṛṣṭapacyaiva pṛthivī bhavantyoṣadhayastathā
- 12.70.16
अर्धं त्यक्त्वा यदा राजा नीत्यर्धमनुवर्ततेततस्तु द्वापरं नाम स कालः संप्रवर्तते
ardhaṃ tyaktvā yadā rājā nītyardhamanuvartatetatastu dvāparaṃ nāma sa kālaḥ saṃpravartate
- 12.70.17
अशुभस्य तदा अर्धं द्वावंशावनुवर्ततेकृष्टपच्यैव पृथिवी भवत्यल्पफला तथा
aśubhasya tadā ardhaṃ dvāvaṃśāvanuvartatekṛṣṭapacyaiva pṛthivī bhavatyalpaphalā tathā
- 12.70.18
दण्डनीतिं परित्यज्य यदा कार्त्स्न्येन भूमिपःप्रजाः क्लिश्नात्ययोगेन प्रविश्यति तदा कलिः
daṇḍanītiṃ parityajya yadā kārtsnyena bhūmipaḥprajāḥ kliśnātyayogena praviśyati tadā kaliḥ
- 12.70.19
कलावधर्मो भूयिष्ठं धर्मो भवति तु क्वचित्सर्वेषामेव वर्णानां स्वधर्माच्च्यवते मनः
kalāvadharmo bhūyiṣṭhaṃ dharmo bhavati tu kvacitsarveṣāmeva varṇānāṃ svadharmāccyavate manaḥ
- 12.70.20
शूद्रा भैक्षेण जीवन्ति ब्राह्मणाः परिचर्ययायोगक्षेमस्य नाशश्च वर्तते वर्णसंकरः
śūdrā bhaikṣeṇa jīvanti brāhmaṇāḥ paricaryayāyogakṣemasya nāśaśca vartate varṇasaṃkaraḥ
- 12.70.21
वैदिकानि च कर्माणि भवन्ति विगुणान्युतऋतवो नसुखाः सर्वे भवन्त्यामयिनस्तथा
vaidikāni ca karmāṇi bhavanti viguṇānyutaṛtavo nasukhāḥ sarve bhavantyāmayinastathā
- 12.70.22
ह्रसन्ति च मनुष्याणां स्वरवर्णमनांस्युतव्याधयश्च भवन्त्यत्र म्रियन्ते चागतायुषः
hrasanti ca manuṣyāṇāṃ svaravarṇamanāṃsyutavyādhayaśca bhavantyatra mriyante cāgatāyuṣaḥ
- 12.70.23
विधवाश्च भवन्त्यत्र नृशंसा जायते प्रजाक्वचिद्वर्षति पर्जन्यः क्वचित्सस्यं प्ररोहति
vidhavāśca bhavantyatra nṛśaṃsā jāyate prajākvacidvarṣati parjanyaḥ kvacitsasyaṃ prarohati
- 12.70.24
रसाः सर्वे क्षयं यान्ति यदा नेच्छति भूमिपःप्रजाः संरक्षितुं सम्यग्दण्डनीतिसमाहितः
rasāḥ sarve kṣayaṃ yānti yadā necchati bhūmipaḥprajāḥ saṃrakṣituṃ samyagdaṇḍanītisamāhitaḥ
- 12.70.25
राजा कृतयुगस्रष्टा त्रेताया द्वापरस्य चयुगस्य च चतुर्थस्य राजा भवति कारणम्
rājā kṛtayugasraṣṭā tretāyā dvāparasya cayugasya ca caturthasya rājā bhavati kāraṇam
- 12.70.26
कृतस्य करणाद्राजा स्वर्गमत्यन्तमश्नुतेत्रेतायाः करणाद्राजा स्वर्गं नात्यन्तमश्नुते
kṛtasya karaṇādrājā svargamatyantamaśnutetretāyāḥ karaṇādrājā svargaṃ nātyantamaśnute
- 12.70.27
प्रवर्तनाद्द्वापरस्य यथाभागमुपाश्नुतेकलेः प्रवर्तनाद्राजा पापमत्यन्तमश्नुते
pravartanāddvāparasya yathābhāgamupāśnutekaleḥ pravartanādrājā pāpamatyantamaśnute
- 12.70.28
ततो वसति दुष्कर्मा नरके शाश्वतीः समाःप्रजानां कल्मषे मग्नोऽकीर्तिं पापं च विन्दति
tato vasati duṣkarmā narake śāśvatīḥ samāḥprajānāṃ kalmaṣe magno'kīrtiṃ pāpaṃ ca vindati
- 12.70.29
दण्डनीतिं पुरस्कृत्य विजानन्क्षत्रियः सदाअनवाप्तं च लिप्सेत लब्धं च परिपालयेत्
daṇḍanītiṃ puraskṛtya vijānankṣatriyaḥ sadāanavāptaṃ ca lipseta labdhaṃ ca paripālayet
- 12.70.30
लोकस्य सीमन्तकरी मर्यादा लोकभावनीसम्यङ्नीता दण्डनीतिर्यथा माता यथा पिता
lokasya sīmantakarī maryādā lokabhāvanīsamyaṅnītā daṇḍanītiryathā mātā yathā pitā
- 12.70.31
यस्यां भवन्ति भूतानि तद्विद्धि भरतर्षभएष एव परो धर्मो यद्राजा दण्डनीतिमान्
yasyāṃ bhavanti bhūtāni tadviddhi bharatarṣabhaeṣa eva paro dharmo yadrājā daṇḍanītimān
- 12.70.32
तस्मात्कौरव्य धर्मेण प्रजाः पालय नीतिमान्एवंवृत्तः प्रजा रक्षन्स्वर्गं जेतासि दुर्जयम्
tasmātkauravya dharmeṇa prajāḥ pālaya nītimānevaṃvṛttaḥ prajā rakṣansvargaṃ jetāsi durjayam