Skip to content

Parva.Adhyaya 13.116

Mahabharata · 76 verses

  1. 13.116.1

    युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca

    अहिंसा परमो धर्म इत्युक्तं बहुशस्त्वयाश्राद्धेषु च भवानाह पितॄनामिषकाङ्क्षिणः

    ahiṃsā paramo dharma ityuktaṃ bahuśastvayāśrāddheṣu ca bhavānāha pitṝnāmiṣakāṅkṣiṇaḥ

  2. 13.116.2

    मांसैर्बहुविधैः प्रोक्तस्त्वया श्राद्धविधिः पुराअहत्वा च कुतो मांसमेवमेतद्विरुध्यते

    māṃsairbahuvidhaiḥ proktastvayā śrāddhavidhiḥ purāahatvā ca kuto māṃsamevametadvirudhyate

  3. 13.116.3

    जातो नः संशयो धर्मे मांसस्य परिवर्जनेदोषो भक्षयतः कः स्यात्कश्चाभक्षयतो गुणः

    jāto naḥ saṃśayo dharme māṃsasya parivarjanedoṣo bhakṣayataḥ kaḥ syātkaścābhakṣayato guṇaḥ

  4. 13.116.4

    हत्वा भक्षयतो वापि परेणोपहृतस्य वाहन्याद्वा यः परस्यार्थे क्रीत्वा वा भक्षयेन्नरः

    hatvā bhakṣayato vāpi pareṇopahṛtasya vāhanyādvā yaḥ parasyārthe krītvā vā bhakṣayennaraḥ

  5. 13.116.5

    एतदिच्छामि तत्त्वेन कथ्यमानं त्वयानघनिश्चयेन चिकीर्षामि धर्ममेतं सनातनम्

    etadicchāmi tattvena kathyamānaṃ tvayānaghaniścayena cikīrṣāmi dharmametaṃ sanātanam

  6. 13.116.6

    कथमायुरवाप्नोति कथं भवति सत्त्ववान्कथमव्यङ्गतामेति लक्षण्यो जायते कथम्

    kathamāyuravāpnoti kathaṃ bhavati sattvavānkathamavyaṅgatāmeti lakṣaṇyo jāyate katham

  7. 13.116.7

    भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

    मांसस्य भक्षणे राजन्योऽधर्मः कुरुपुंगवतं मे शृणु यथातत्त्वं यश्चास्य विधिरुत्तमः

    māṃsasya bhakṣaṇe rājanyo'dharmaḥ kurupuṃgavataṃ me śṛṇu yathātattvaṃ yaścāsya vidhiruttamaḥ

  8. 13.116.8

    रूपमव्यङ्गतामायुर्बुद्धिं सत्त्वं बलं स्मृतिम्प्राप्तुकामैर्नरैर्हिंसा वर्जिता वै कृतात्मभिः

    rūpamavyaṅgatāmāyurbuddhiṃ sattvaṃ balaṃ smṛtimprāptukāmairnarairhiṃsā varjitā vai kṛtātmabhiḥ

  9. 13.116.9

    ऋषीणामत्र संवादो बहुशः कुरुपुंगवबभूव तेषां तु मतं यत्तच्छृणु युधिष्ठिर

    ṛṣīṇāmatra saṃvādo bahuśaḥ kurupuṃgavababhūva teṣāṃ tu mataṃ yattacchṛṇu yudhiṣṭhira

  10. 13.116.10

    यो यजेताश्वमेधेन मासि मासि यतव्रतःवर्जयेन्मधु मांसं च सममेतद्युधिष्ठिर

    yo yajetāśvamedhena māsi māsi yatavrataḥvarjayenmadhu māṃsaṃ ca samametadyudhiṣṭhira

  11. 13.116.11

    सप्तर्षयो वालखिल्यास्तथैव च मरीचिपाःअमांसभक्षणं राजन्प्रशंसन्ति मनीषिणः

    saptarṣayo vālakhilyāstathaiva ca marīcipāḥamāṃsabhakṣaṇaṃ rājanpraśaṃsanti manīṣiṇaḥ

  12. 13.116.12

    न भक्षयति यो मांसं न हन्यान्न च घातयेत्तं मित्रं सर्वभूतानां मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत्

    na bhakṣayati yo māṃsaṃ na hanyānna ca ghātayettaṃ mitraṃ sarvabhūtānāṃ manuḥ svāyaṃbhuvo'bravīt

  13. 13.116.13

    अधृष्यः सर्वभूतानां विश्वास्यः सर्वजन्तुषुसाधूनां संमतो नित्यं भवेन्मांसस्य वर्जनात्

    adhṛṣyaḥ sarvabhūtānāṃ viśvāsyaḥ sarvajantuṣusādhūnāṃ saṃmato nityaṃ bhavenmāṃsasya varjanāt

  14. 13.116.14

    स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छतिनारदः प्राह धर्मात्मा नियतं सोऽवसीदति

    svamāṃsaṃ paramāṃsena yo vardhayitumicchatināradaḥ prāha dharmātmā niyataṃ so'vasīdati

  15. 13.116.15

    ददाति यजते चापि तपस्वी च भवत्यपिमधुमांसनिवृत्त्येति प्राहैवं स बृहस्पतिः

    dadāti yajate cāpi tapasvī ca bhavatyapimadhumāṃsanivṛttyeti prāhaivaṃ sa bṛhaspatiḥ

  16. 13.116.16

    मासि मास्यश्वमेधेन यो यजेत शतं समाःन खादति च यो मांसं सममेतन्मतं मम

    māsi māsyaśvamedhena yo yajeta śataṃ samāḥna khādati ca yo māṃsaṃ samametanmataṃ mama

  17. 13.116.17

    सदा यजति सत्रेण सदा दानं प्रयच्छतिसदा तपस्वी भवति मधुमांसस्य वर्जनात्

    sadā yajati satreṇa sadā dānaṃ prayacchatisadā tapasvī bhavati madhumāṃsasya varjanāt

  18. 13.116.18

    सर्वे वेदा न तत्कुर्युः सर्वयज्ञाश्च भारतयो भक्षयित्वा मांसानि पश्चादपि निवर्तते

    sarve vedā na tatkuryuḥ sarvayajñāśca bhāratayo bhakṣayitvā māṃsāni paścādapi nivartate

  19. 13.116.19

    दुष्करं हि रसज्ञेन मांसस्य परिवर्जनम्चर्तुं व्रतमिदं श्रेष्ठं सर्वप्राण्यभयप्रदम्

    duṣkaraṃ hi rasajñena māṃsasya parivarjanamcartuṃ vratamidaṃ śreṣṭhaṃ sarvaprāṇyabhayapradam

  20. 13.116.20

    सर्वभूतेषु यो विद्वान्ददात्यभयदक्षिणाम्दाता भवति लोके स प्राणानां नात्र संशयः

    sarvabhūteṣu yo vidvāndadātyabhayadakṣiṇāmdātā bhavati loke sa prāṇānāṃ nātra saṃśayaḥ

  21. 13.116.21

    एवं वै परमं धर्मं प्रशंसन्ति मनीषिणःप्राणा यथात्मनोऽभीष्टा भूतानामपि ते तथा

    evaṃ vai paramaṃ dharmaṃ praśaṃsanti manīṣiṇaḥprāṇā yathātmano'bhīṣṭā bhūtānāmapi te tathā

  22. 13.116.22

    आत्मौपम्येन गन्तव्यं बुद्धिमद्भिर्महात्मभिःमृत्युतो भयमस्तीति विदुषां भूतिमिच्छताम्

    ātmaupamyena gantavyaṃ buddhimadbhirmahātmabhiḥmṛtyuto bhayamastīti viduṣāṃ bhūtimicchatām

  23. 13.116.23

    किं पुनर्हन्यमानानां तरसा जीवितार्थिनाम्अरोगाणामपापानां पापैर्मांसोपजीविभिः

    kiṃ punarhanyamānānāṃ tarasā jīvitārthināmarogāṇāmapāpānāṃ pāpairmāṃsopajīvibhiḥ

  24. 13.116.24

    तस्माद्विद्धि महाराज मांसस्य परिवर्जनम्धर्मस्यायतनं श्रेष्ठं स्वर्गस्य च सुखस्य च

    tasmādviddhi mahārāja māṃsasya parivarjanamdharmasyāyatanaṃ śreṣṭhaṃ svargasya ca sukhasya ca

  25. 13.116.25

    अहिंसा परमो धर्मस्तथाहिंसा परं तपःअहिंसा परमं सत्यं ततो धर्मः प्रवर्तते

    ahiṃsā paramo dharmastathāhiṃsā paraṃ tapaḥahiṃsā paramaṃ satyaṃ tato dharmaḥ pravartate

  26. 13.116.26

    न हि मांसं तृणात्काष्ठादुपलाद्वापि जायतेहत्वा जन्तुं ततो मांसं तस्माद्दोषोऽस्य भक्षणे

    na hi māṃsaṃ tṛṇātkāṣṭhādupalādvāpi jāyatehatvā jantuṃ tato māṃsaṃ tasmāddoṣo'sya bhakṣaṇe

  27. 13.116.27

    स्वाहास्वधामृतभुजो देवाः सत्यार्जवप्रियाःक्रव्यादान्राक्षसान्विद्धि जिह्मानृतपरायणान्

    svāhāsvadhāmṛtabhujo devāḥ satyārjavapriyāḥkravyādānrākṣasānviddhi jihmānṛtaparāyaṇān

  28. 13.116.28

    कान्तारेष्वथ घोरेषु दुर्गेषु गहनेषु चरात्रावहनि संध्यासु चत्वरेषु सभासु चअमांसभक्षणे राजन्भयमन्ते न गच्छति

    kāntāreṣvatha ghoreṣu durgeṣu gahaneṣu carātrāvahani saṃdhyāsu catvareṣu sabhāsu caamāṃsabhakṣaṇe rājanbhayamante na gacchati

  29. 13.116.29

    यदि चेत्खादको न स्यान्न तदा घातको भवेत्घातकः खादकार्थाय तं घातयति वै नरः

    yadi cetkhādako na syānna tadā ghātako bhavetghātakaḥ khādakārthāya taṃ ghātayati vai naraḥ

  30. 13.116.30

    अभक्ष्यमेतदिति वा इति हिंसा निवर्ततेखादकार्थमतो हिंसा मृगादीनां प्रवर्तते

    abhakṣyametaditi vā iti hiṃsā nivartatekhādakārthamato hiṃsā mṛgādīnāṃ pravartate

  31. 13.116.31

    यस्माद्ग्रसति चैवायुर्हिंसकानां महाद्युतेतस्माद्विवर्जयेन्मांसं य इच्छेद्भूतिमात्मनः

    yasmādgrasati caivāyurhiṃsakānāṃ mahādyutetasmādvivarjayenmāṃsaṃ ya icchedbhūtimātmanaḥ

  32. 13.116.32

    त्रातारं नाधिगच्छन्ति रौद्राः प्राणिविहिंसकाःउद्वेजनीया भूतानां यथा व्यालमृगास्तथा

    trātāraṃ nādhigacchanti raudrāḥ prāṇivihiṃsakāḥudvejanīyā bhūtānāṃ yathā vyālamṛgāstathā

  33. 13.116.33

    लोभाद्वा बुद्धिमोहाद्वा बलवीर्यार्थमेव चसंसर्गाद्वाथ पापानामधर्मरुचिता नृणाम्

    lobhādvā buddhimohādvā balavīryārthameva casaṃsargādvātha pāpānāmadharmarucitā nṛṇām

  34. 13.116.34

    स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छतिउद्विग्नवासे वसति यत्रतत्राभिजायते

    svamāṃsaṃ paramāṃsena yo vardhayitumicchatiudvignavāse vasati yatratatrābhijāyate

  35. 13.116.35

    धन्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत्मांसस्याभक्षणं प्राहुर्नियताः परमर्षयः

    dhanyaṃ yaśasyamāyuṣyaṃ svargyaṃ svastyayanaṃ mahatmāṃsasyābhakṣaṇaṃ prāhurniyatāḥ paramarṣayaḥ

  36. 13.116.36

    इदं तु खलु कौन्तेय श्रुतमासीत्पुरा मयामार्कण्डेयस्य वदतो ये दोषा मांसभक्षणे

    idaṃ tu khalu kaunteya śrutamāsītpurā mayāmārkaṇḍeyasya vadato ye doṣā māṃsabhakṣaṇe

  37. 13.116.37

    यो हि खादति मांसानि प्राणिनां जीवितार्थिनाम्हतानां वा मृतानां वा यथा हन्ता तथैव सः

    yo hi khādati māṃsāni prāṇināṃ jīvitārthināmhatānāṃ vā mṛtānāṃ vā yathā hantā tathaiva saḥ

  38. 13.116.38

    धनेन क्रायको हन्ति खादकश्चोपभोगतःघातको वधबन्धाभ्यामित्येष त्रिविधो वधः

    dhanena krāyako hanti khādakaścopabhogataḥghātako vadhabandhābhyāmityeṣa trividho vadhaḥ

  39. 13.116.39

    अखादन्ननुमोदंश्च भावदोषेण मानवःयोऽनुमन्येत हन्तव्यं सोऽपि दोषेण लिप्यते

    akhādannanumodaṃśca bhāvadoṣeṇa mānavaḥyo'numanyeta hantavyaṃ so'pi doṣeṇa lipyate

  40. 13.116.40

    अधृष्यः सर्वभूतानामायुष्मान्नीरुजः सुखीभवत्यभक्षयन्मांसं दयावान्प्राणिनामिह

    adhṛṣyaḥ sarvabhūtānāmāyuṣmānnīrujaḥ sukhībhavatyabhakṣayanmāṃsaṃ dayāvānprāṇināmiha

  41. 13.116.41

    हिरण्यदानैर्गोदानैर्भूमिदानैश्च सर्वशःमांसस्याभक्षणे धर्मो विशिष्टः स्यादिति श्रुतिः

    hiraṇyadānairgodānairbhūmidānaiśca sarvaśaḥmāṃsasyābhakṣaṇe dharmo viśiṣṭaḥ syāditi śrutiḥ

  42. 13.116.42

    अप्रोक्षितं वृथामांसं विधिहीनं न भक्षयेत्भक्षयन्निरयं याति नरो नास्त्यत्र संशयः

    aprokṣitaṃ vṛthāmāṃsaṃ vidhihīnaṃ na bhakṣayetbhakṣayannirayaṃ yāti naro nāstyatra saṃśayaḥ

  43. 13.116.43

    प्रोक्षिताभ्युक्षितं मांसं तथा ब्राह्मणकाम्ययाअल्पदोषमिह ज्ञेयं विपरीते तु लिप्यते

    prokṣitābhyukṣitaṃ māṃsaṃ tathā brāhmaṇakāmyayāalpadoṣamiha jñeyaṃ viparīte tu lipyate

  44. 13.116.44

    खादकस्य कृते जन्तुं यो हन्यात्पुरुषाधमःमहादोषकरस्तत्र खादको न तु घातकः

    khādakasya kṛte jantuṃ yo hanyātpuruṣādhamaḥmahādoṣakarastatra khādako na tu ghātakaḥ

  45. 13.116.45

    इज्यायज्ञश्रुतिकृतैर्यो मार्गैरबुधो जनःहन्याज्जन्तुं मांसगृद्ध्री स वै नरकभाङ्नरः

    ijyāyajñaśrutikṛtairyo mārgairabudho janaḥhanyājjantuṃ māṃsagṛddhrī sa vai narakabhāṅnaraḥ

  46. 13.116.46

    भक्षयित्वा तु यो मांसं पश्चादपि निवर्ततेतस्यापि सुमहान्धर्मो यः पापाद्विनिवर्तते

    bhakṣayitvā tu yo māṃsaṃ paścādapi nivartatetasyāpi sumahāndharmo yaḥ pāpādvinivartate

  47. 13.116.47

    आहर्ता चानुमन्ता च विशस्ता क्रयविक्रयीसंस्कर्ता चोपभोक्ता च घातकाः सर्व एव ते

    āhartā cānumantā ca viśastā krayavikrayīsaṃskartā copabhoktā ca ghātakāḥ sarva eva te

  48. 13.116.48

    इदमन्यत्तु वक्ष्यामि प्रमाणं विधिनिर्मितम्पुराणमृषिभिर्जुष्टं वेदेषु परिनिश्चितम्

    idamanyattu vakṣyāmi pramāṇaṃ vidhinirmitampurāṇamṛṣibhirjuṣṭaṃ vedeṣu pariniścitam

  49. 13.116.49

    प्रवृत्तिलक्षणे धर्मे फलार्थिभिरभिद्रुतेयथोक्तं राजशार्दूल न तु तन्मोक्षकाङ्क्षिणाम्

    pravṛttilakṣaṇe dharme phalārthibhirabhidruteyathoktaṃ rājaśārdūla na tu tanmokṣakāṅkṣiṇām

  50. 13.116.50

    हविर्यत्संस्कृतं मन्त्रैः प्रोक्षिताभ्युक्षितं शुचिवेदोक्तेन प्रमाणेन पितॄणां प्रक्रियासु चअतोऽन्यथा वृथामांसमभक्ष्यं मनुरब्रवीत्

    haviryatsaṃskṛtaṃ mantraiḥ prokṣitābhyukṣitaṃ śucivedoktena pramāṇena pitṝṇāṃ prakriyāsu caato'nyathā vṛthāmāṃsamabhakṣyaṃ manurabravīt

  51. 13.116.51

    अस्वर्ग्यमयशस्यं च रक्षोवद्भरतर्षभविधिना हि नराः पूर्वं मांसं राजन्नभक्षयन्

    asvargyamayaśasyaṃ ca rakṣovadbharatarṣabhavidhinā hi narāḥ pūrvaṃ māṃsaṃ rājannabhakṣayan

  52. 13.116.52

    य इच्छेत्पुरुषोऽत्यन्तमात्मानं निरुपद्रवम्स वर्जयेत मांसानि प्राणिनामिह सर्वशः

    ya icchetpuruṣo'tyantamātmānaṃ nirupadravamsa varjayeta māṃsāni prāṇināmiha sarvaśaḥ

  53. 13.116.53

    श्रूयते हि पुराकल्पे नृणां व्रीहिमयः पशुःयेनायजन्त यज्वानः पुण्यलोकपरायणाः

    śrūyate hi purākalpe nṛṇāṃ vrīhimayaḥ paśuḥyenāyajanta yajvānaḥ puṇyalokaparāyaṇāḥ

  54. 13.116.54

    ऋषिभिः संशयं पृष्टो वसुश्चेदिपतिः पुराअभक्ष्यमिति मांसं स प्राह भक्ष्यमिति प्रभो

    ṛṣibhiḥ saṃśayaṃ pṛṣṭo vasuścedipatiḥ purāabhakṣyamiti māṃsaṃ sa prāha bhakṣyamiti prabho

  55. 13.116.55

    आकाशान्मेदिनीं प्राप्तस्ततः स पृथिवीपतिःएतदेव पुनश्चोक्त्वा विवेश धरणीतलम्

    ākāśānmedinīṃ prāptastataḥ sa pṛthivīpatiḥetadeva punaścoktvā viveśa dharaṇītalam

  56. 13.116.56

    प्रजानां हितकामेन त्वगस्त्येन महात्मनाआरण्याः सर्वदैवत्याः प्रोक्षितास्तपसा मृगाः

    prajānāṃ hitakāmena tvagastyena mahātmanāāraṇyāḥ sarvadaivatyāḥ prokṣitāstapasā mṛgāḥ

  57. 13.116.57

    क्रिया ह्येवं न हीयन्ते पितृदैवतसंश्रिताःप्रीयन्ते पितरश्चैव न्यायतो मांसतर्पिताः

    kriyā hyevaṃ na hīyante pitṛdaivatasaṃśritāḥprīyante pitaraścaiva nyāyato māṃsatarpitāḥ

  58. 13.116.58

    इदं तु शृणु राजेन्द्र कीर्त्यमानं मयानघअभक्षणे सर्वसुखं मांसस्य मनुजाधिप

    idaṃ tu śṛṇu rājendra kīrtyamānaṃ mayānaghaabhakṣaṇe sarvasukhaṃ māṃsasya manujādhipa

  59. 13.116.59

    यस्तु वर्षशतं पूर्णं तपस्तप्येत्सुदारुणम्यश्चैकं वर्जयेन्मांसं सममेतन्मतं मम

    yastu varṣaśataṃ pūrṇaṃ tapastapyetsudāruṇamyaścaikaṃ varjayenmāṃsaṃ samametanmataṃ mama

  60. 13.116.60

    कौमुदे तु विशेषेण शुक्लपक्षे नराधिपवर्जयेत्सर्वमांसानि धर्मो ह्यत्र विधीयते

    kaumude tu viśeṣeṇa śuklapakṣe narādhipavarjayetsarvamāṃsāni dharmo hyatra vidhīyate

  61. 13.116.61

    चतुरो वार्षिकान्मासान्यो मांसं परिवर्जयेत्चत्वारि भद्राण्याप्नोति कीर्तिमायुर्यशो बलम्

    caturo vārṣikānmāsānyo māṃsaṃ parivarjayetcatvāri bhadrāṇyāpnoti kīrtimāyuryaśo balam

  62. 13.116.62

    अथ वा मासमप्येकं सर्वमांसान्यभक्षयन्अतीत्य सर्वदुःखानि सुखी जीवेन्निरामयः

    atha vā māsamapyekaṃ sarvamāṃsānyabhakṣayanatītya sarvaduḥkhāni sukhī jīvennirāmayaḥ

  63. 13.116.63

    ये वर्जयन्ति मांसानि मासशः पक्षशोऽपि वातेषां हिंसानिवृत्तानां ब्रह्मलोको विधीयते

    ye varjayanti māṃsāni māsaśaḥ pakṣaśo'pi vāteṣāṃ hiṃsānivṛttānāṃ brahmaloko vidhīyate

  64. 13.116.64

    मांसं तु कौमुदं पक्षं वर्जितं पार्थ राजभिःसर्वभूतात्मभूतैस्तैर्विज्ञातार्थपरावरैः

    māṃsaṃ tu kaumudaṃ pakṣaṃ varjitaṃ pārtha rājabhiḥsarvabhūtātmabhūtaistairvijñātārthaparāvaraiḥ

  65. 13.116.65

    नाभागेनाम्बरीषेण गयेन च महात्मनाआयुषा चानरण्येन दिलीपरघुपूरुभिः

    nābhāgenāmbarīṣeṇa gayena ca mahātmanāāyuṣā cānaraṇyena dilīparaghupūrubhiḥ

  66. 13.116.66

    कार्तवीर्यानिरुद्धाभ्यां नहुषेण ययातिनानृगेण विष्वगश्वेन तथैव शशबिन्दुनायुवनाश्वेन च तथा शिबिनौशीनरेण च

    kārtavīryāniruddhābhyāṃ nahuṣeṇa yayātinānṛgeṇa viṣvagaśvena tathaiva śaśabindunāyuvanāśvena ca tathā śibinauśīnareṇa ca

  67. 13.116.67

    श्येनचित्रेण राजेन्द्र सोमकेन वृकेण चरैवतेन रन्तिदेवेन वसुना सृञ्जयेन च

    śyenacitreṇa rājendra somakena vṛkeṇa caraivatena rantidevena vasunā sṛñjayena ca

  68. 13.116.68

    दुःषन्तेन करूषेण रामालर्कनलैस्तथाविरूपाश्वेन निमिना जनकेन च धीमता

    duḥṣantena karūṣeṇa rāmālarkanalaistathāvirūpāśvena niminā janakena ca dhīmatā

  69. 13.116.69

    सिलेन पृथुना चैव वीरसेनेन चैव हइक्ष्वाकुणा शंभुना च श्वेतेन सगरेण च

    silena pṛthunā caiva vīrasenena caiva haikṣvākuṇā śaṃbhunā ca śvetena sagareṇa ca

  70. 13.116.70

    एतैश्चान्यैश्च राजेन्द्र पुरा मांसं न भक्षितम्शारदं कौमुदं मासं ततस्ते स्वर्गमाप्नुवन्

    etaiścānyaiśca rājendra purā māṃsaṃ na bhakṣitamśāradaṃ kaumudaṃ māsaṃ tataste svargamāpnuvan

  71. 13.116.71

    ब्रह्मलोके च तिष्ठन्ति ज्वलमानाः श्रियान्विताःउपास्यमाना गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसमन्विताः

    brahmaloke ca tiṣṭhanti jvalamānāḥ śriyānvitāḥupāsyamānā gandharvaiḥ strīsahasrasamanvitāḥ

  72. 13.116.72

    तदेतदुत्तमं धर्ममहिंसालक्षणं शुभम्ये चरन्ति महात्मानो नाकपृष्ठे वसन्ति ते

    tadetaduttamaṃ dharmamahiṃsālakṣaṇaṃ śubhamye caranti mahātmāno nākapṛṣṭhe vasanti te

  73. 13.116.73

    मधु मांसं च ये नित्यं वर्जयन्तीह धार्मिकाःजन्मप्रभृति मद्यं च सर्वे ते मुनयः स्मृताःविशिष्टतां ज्ञातिषु च लभन्ते नात्र संशयः

    madhu māṃsaṃ ca ye nityaṃ varjayantīha dhārmikāḥjanmaprabhṛti madyaṃ ca sarve te munayaḥ smṛtāḥviśiṣṭatāṃ jñātiṣu ca labhante nātra saṃśayaḥ

  74. 13.116.74

    आपन्नश्चापदो मुच्येद्बद्धो मुच्येत बन्धनात्मुच्येत्तथातुरो रोगाद्दुःखान्मुच्येत दुःखितः

    āpannaścāpado mucyedbaddho mucyeta bandhanātmucyettathāturo rogādduḥkhānmucyeta duḥkhitaḥ

  75. 13.116.75

    तिर्यग्योनिं न गच्छेत रूपवांश्च भवेन्नरःबुद्धिमान्वै कुरुश्रेष्ठ प्राप्नुयाच्च महद्यशः

    tiryagyoniṃ na gaccheta rūpavāṃśca bhavennaraḥbuddhimānvai kuruśreṣṭha prāpnuyācca mahadyaśaḥ

  76. 13.116.76

    एतत्ते कथितं राजन्मांसस्य परिवर्जनेप्रवृत्तौ च निवृत्तौ च विधानमृषिनिर्मितम्

    etatte kathitaṃ rājanmāṃsasya parivarjanepravṛttau ca nivṛttau ca vidhānamṛṣinirmitam

Transliteration in IAST, generated from the Devanagari text.

Contains information from DharmicData (github.com/bhavykhatri/DharmicData), made available under the ODbL v1.0