Parva.Adhyaya 13.116
Mahabharata · 76 verses
- 13.116.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
अहिंसा परमो धर्म इत्युक्तं बहुशस्त्वयाश्राद्धेषु च भवानाह पितॄनामिषकाङ्क्षिणः
ahiṃsā paramo dharma ityuktaṃ bahuśastvayāśrāddheṣu ca bhavānāha pitṝnāmiṣakāṅkṣiṇaḥ
- 13.116.2
मांसैर्बहुविधैः प्रोक्तस्त्वया श्राद्धविधिः पुराअहत्वा च कुतो मांसमेवमेतद्विरुध्यते
māṃsairbahuvidhaiḥ proktastvayā śrāddhavidhiḥ purāahatvā ca kuto māṃsamevametadvirudhyate
- 13.116.3
जातो नः संशयो धर्मे मांसस्य परिवर्जनेदोषो भक्षयतः कः स्यात्कश्चाभक्षयतो गुणः
jāto naḥ saṃśayo dharme māṃsasya parivarjanedoṣo bhakṣayataḥ kaḥ syātkaścābhakṣayato guṇaḥ
- 13.116.4
हत्वा भक्षयतो वापि परेणोपहृतस्य वाहन्याद्वा यः परस्यार्थे क्रीत्वा वा भक्षयेन्नरः
hatvā bhakṣayato vāpi pareṇopahṛtasya vāhanyādvā yaḥ parasyārthe krītvā vā bhakṣayennaraḥ
- 13.116.5
एतदिच्छामि तत्त्वेन कथ्यमानं त्वयानघनिश्चयेन चिकीर्षामि धर्ममेतं सनातनम्
etadicchāmi tattvena kathyamānaṃ tvayānaghaniścayena cikīrṣāmi dharmametaṃ sanātanam
- 13.116.6
कथमायुरवाप्नोति कथं भवति सत्त्ववान्कथमव्यङ्गतामेति लक्षण्यो जायते कथम्
kathamāyuravāpnoti kathaṃ bhavati sattvavānkathamavyaṅgatāmeti lakṣaṇyo jāyate katham
- 13.116.7
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
मांसस्य भक्षणे राजन्योऽधर्मः कुरुपुंगवतं मे शृणु यथातत्त्वं यश्चास्य विधिरुत्तमः
māṃsasya bhakṣaṇe rājanyo'dharmaḥ kurupuṃgavataṃ me śṛṇu yathātattvaṃ yaścāsya vidhiruttamaḥ
- 13.116.8
रूपमव्यङ्गतामायुर्बुद्धिं सत्त्वं बलं स्मृतिम्प्राप्तुकामैर्नरैर्हिंसा वर्जिता वै कृतात्मभिः
rūpamavyaṅgatāmāyurbuddhiṃ sattvaṃ balaṃ smṛtimprāptukāmairnarairhiṃsā varjitā vai kṛtātmabhiḥ
- 13.116.9
ऋषीणामत्र संवादो बहुशः कुरुपुंगवबभूव तेषां तु मतं यत्तच्छृणु युधिष्ठिर
ṛṣīṇāmatra saṃvādo bahuśaḥ kurupuṃgavababhūva teṣāṃ tu mataṃ yattacchṛṇu yudhiṣṭhira
- 13.116.10
यो यजेताश्वमेधेन मासि मासि यतव्रतःवर्जयेन्मधु मांसं च सममेतद्युधिष्ठिर
yo yajetāśvamedhena māsi māsi yatavrataḥvarjayenmadhu māṃsaṃ ca samametadyudhiṣṭhira
- 13.116.11
सप्तर्षयो वालखिल्यास्तथैव च मरीचिपाःअमांसभक्षणं राजन्प्रशंसन्ति मनीषिणः
saptarṣayo vālakhilyāstathaiva ca marīcipāḥamāṃsabhakṣaṇaṃ rājanpraśaṃsanti manīṣiṇaḥ
- 13.116.12
न भक्षयति यो मांसं न हन्यान्न च घातयेत्तं मित्रं सर्वभूतानां मनुः स्वायंभुवोऽब्रवीत्
na bhakṣayati yo māṃsaṃ na hanyānna ca ghātayettaṃ mitraṃ sarvabhūtānāṃ manuḥ svāyaṃbhuvo'bravīt
- 13.116.13
अधृष्यः सर्वभूतानां विश्वास्यः सर्वजन्तुषुसाधूनां संमतो नित्यं भवेन्मांसस्य वर्जनात्
adhṛṣyaḥ sarvabhūtānāṃ viśvāsyaḥ sarvajantuṣusādhūnāṃ saṃmato nityaṃ bhavenmāṃsasya varjanāt
- 13.116.14
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छतिनारदः प्राह धर्मात्मा नियतं सोऽवसीदति
svamāṃsaṃ paramāṃsena yo vardhayitumicchatināradaḥ prāha dharmātmā niyataṃ so'vasīdati
- 13.116.15
ददाति यजते चापि तपस्वी च भवत्यपिमधुमांसनिवृत्त्येति प्राहैवं स बृहस्पतिः
dadāti yajate cāpi tapasvī ca bhavatyapimadhumāṃsanivṛttyeti prāhaivaṃ sa bṛhaspatiḥ
- 13.116.16
मासि मास्यश्वमेधेन यो यजेत शतं समाःन खादति च यो मांसं सममेतन्मतं मम
māsi māsyaśvamedhena yo yajeta śataṃ samāḥna khādati ca yo māṃsaṃ samametanmataṃ mama
- 13.116.17
सदा यजति सत्रेण सदा दानं प्रयच्छतिसदा तपस्वी भवति मधुमांसस्य वर्जनात्
sadā yajati satreṇa sadā dānaṃ prayacchatisadā tapasvī bhavati madhumāṃsasya varjanāt
- 13.116.18
सर्वे वेदा न तत्कुर्युः सर्वयज्ञाश्च भारतयो भक्षयित्वा मांसानि पश्चादपि निवर्तते
sarve vedā na tatkuryuḥ sarvayajñāśca bhāratayo bhakṣayitvā māṃsāni paścādapi nivartate
- 13.116.19
दुष्करं हि रसज्ञेन मांसस्य परिवर्जनम्चर्तुं व्रतमिदं श्रेष्ठं सर्वप्राण्यभयप्रदम्
duṣkaraṃ hi rasajñena māṃsasya parivarjanamcartuṃ vratamidaṃ śreṣṭhaṃ sarvaprāṇyabhayapradam
- 13.116.20
सर्वभूतेषु यो विद्वान्ददात्यभयदक्षिणाम्दाता भवति लोके स प्राणानां नात्र संशयः
sarvabhūteṣu yo vidvāndadātyabhayadakṣiṇāmdātā bhavati loke sa prāṇānāṃ nātra saṃśayaḥ
- 13.116.21
एवं वै परमं धर्मं प्रशंसन्ति मनीषिणःप्राणा यथात्मनोऽभीष्टा भूतानामपि ते तथा
evaṃ vai paramaṃ dharmaṃ praśaṃsanti manīṣiṇaḥprāṇā yathātmano'bhīṣṭā bhūtānāmapi te tathā
- 13.116.22
आत्मौपम्येन गन्तव्यं बुद्धिमद्भिर्महात्मभिःमृत्युतो भयमस्तीति विदुषां भूतिमिच्छताम्
ātmaupamyena gantavyaṃ buddhimadbhirmahātmabhiḥmṛtyuto bhayamastīti viduṣāṃ bhūtimicchatām
- 13.116.23
किं पुनर्हन्यमानानां तरसा जीवितार्थिनाम्अरोगाणामपापानां पापैर्मांसोपजीविभिः
kiṃ punarhanyamānānāṃ tarasā jīvitārthināmarogāṇāmapāpānāṃ pāpairmāṃsopajīvibhiḥ
- 13.116.24
तस्माद्विद्धि महाराज मांसस्य परिवर्जनम्धर्मस्यायतनं श्रेष्ठं स्वर्गस्य च सुखस्य च
tasmādviddhi mahārāja māṃsasya parivarjanamdharmasyāyatanaṃ śreṣṭhaṃ svargasya ca sukhasya ca
- 13.116.25
अहिंसा परमो धर्मस्तथाहिंसा परं तपःअहिंसा परमं सत्यं ततो धर्मः प्रवर्तते
ahiṃsā paramo dharmastathāhiṃsā paraṃ tapaḥahiṃsā paramaṃ satyaṃ tato dharmaḥ pravartate
- 13.116.26
न हि मांसं तृणात्काष्ठादुपलाद्वापि जायतेहत्वा जन्तुं ततो मांसं तस्माद्दोषोऽस्य भक्षणे
na hi māṃsaṃ tṛṇātkāṣṭhādupalādvāpi jāyatehatvā jantuṃ tato māṃsaṃ tasmāddoṣo'sya bhakṣaṇe
- 13.116.27
स्वाहास्वधामृतभुजो देवाः सत्यार्जवप्रियाःक्रव्यादान्राक्षसान्विद्धि जिह्मानृतपरायणान्
svāhāsvadhāmṛtabhujo devāḥ satyārjavapriyāḥkravyādānrākṣasānviddhi jihmānṛtaparāyaṇān
- 13.116.28
कान्तारेष्वथ घोरेषु दुर्गेषु गहनेषु चरात्रावहनि संध्यासु चत्वरेषु सभासु चअमांसभक्षणे राजन्भयमन्ते न गच्छति
kāntāreṣvatha ghoreṣu durgeṣu gahaneṣu carātrāvahani saṃdhyāsu catvareṣu sabhāsu caamāṃsabhakṣaṇe rājanbhayamante na gacchati
- 13.116.29
यदि चेत्खादको न स्यान्न तदा घातको भवेत्घातकः खादकार्थाय तं घातयति वै नरः
yadi cetkhādako na syānna tadā ghātako bhavetghātakaḥ khādakārthāya taṃ ghātayati vai naraḥ
- 13.116.30
अभक्ष्यमेतदिति वा इति हिंसा निवर्ततेखादकार्थमतो हिंसा मृगादीनां प्रवर्तते
abhakṣyametaditi vā iti hiṃsā nivartatekhādakārthamato hiṃsā mṛgādīnāṃ pravartate
- 13.116.31
यस्माद्ग्रसति चैवायुर्हिंसकानां महाद्युतेतस्माद्विवर्जयेन्मांसं य इच्छेद्भूतिमात्मनः
yasmādgrasati caivāyurhiṃsakānāṃ mahādyutetasmādvivarjayenmāṃsaṃ ya icchedbhūtimātmanaḥ
- 13.116.32
त्रातारं नाधिगच्छन्ति रौद्राः प्राणिविहिंसकाःउद्वेजनीया भूतानां यथा व्यालमृगास्तथा
trātāraṃ nādhigacchanti raudrāḥ prāṇivihiṃsakāḥudvejanīyā bhūtānāṃ yathā vyālamṛgāstathā
- 13.116.33
लोभाद्वा बुद्धिमोहाद्वा बलवीर्यार्थमेव चसंसर्गाद्वाथ पापानामधर्मरुचिता नृणाम्
lobhādvā buddhimohādvā balavīryārthameva casaṃsargādvātha pāpānāmadharmarucitā nṛṇām
- 13.116.34
स्वमांसं परमांसेन यो वर्धयितुमिच्छतिउद्विग्नवासे वसति यत्रतत्राभिजायते
svamāṃsaṃ paramāṃsena yo vardhayitumicchatiudvignavāse vasati yatratatrābhijāyate
- 13.116.35
धन्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत्मांसस्याभक्षणं प्राहुर्नियताः परमर्षयः
dhanyaṃ yaśasyamāyuṣyaṃ svargyaṃ svastyayanaṃ mahatmāṃsasyābhakṣaṇaṃ prāhurniyatāḥ paramarṣayaḥ
- 13.116.36
इदं तु खलु कौन्तेय श्रुतमासीत्पुरा मयामार्कण्डेयस्य वदतो ये दोषा मांसभक्षणे
idaṃ tu khalu kaunteya śrutamāsītpurā mayāmārkaṇḍeyasya vadato ye doṣā māṃsabhakṣaṇe
- 13.116.37
यो हि खादति मांसानि प्राणिनां जीवितार्थिनाम्हतानां वा मृतानां वा यथा हन्ता तथैव सः
yo hi khādati māṃsāni prāṇināṃ jīvitārthināmhatānāṃ vā mṛtānāṃ vā yathā hantā tathaiva saḥ
- 13.116.38
धनेन क्रायको हन्ति खादकश्चोपभोगतःघातको वधबन्धाभ्यामित्येष त्रिविधो वधः
dhanena krāyako hanti khādakaścopabhogataḥghātako vadhabandhābhyāmityeṣa trividho vadhaḥ
- 13.116.39
अखादन्ननुमोदंश्च भावदोषेण मानवःयोऽनुमन्येत हन्तव्यं सोऽपि दोषेण लिप्यते
akhādannanumodaṃśca bhāvadoṣeṇa mānavaḥyo'numanyeta hantavyaṃ so'pi doṣeṇa lipyate
- 13.116.40
अधृष्यः सर्वभूतानामायुष्मान्नीरुजः सुखीभवत्यभक्षयन्मांसं दयावान्प्राणिनामिह
adhṛṣyaḥ sarvabhūtānāmāyuṣmānnīrujaḥ sukhībhavatyabhakṣayanmāṃsaṃ dayāvānprāṇināmiha
- 13.116.41
हिरण्यदानैर्गोदानैर्भूमिदानैश्च सर्वशःमांसस्याभक्षणे धर्मो विशिष्टः स्यादिति श्रुतिः
hiraṇyadānairgodānairbhūmidānaiśca sarvaśaḥmāṃsasyābhakṣaṇe dharmo viśiṣṭaḥ syāditi śrutiḥ
- 13.116.42
अप्रोक्षितं वृथामांसं विधिहीनं न भक्षयेत्भक्षयन्निरयं याति नरो नास्त्यत्र संशयः
aprokṣitaṃ vṛthāmāṃsaṃ vidhihīnaṃ na bhakṣayetbhakṣayannirayaṃ yāti naro nāstyatra saṃśayaḥ
- 13.116.43
प्रोक्षिताभ्युक्षितं मांसं तथा ब्राह्मणकाम्ययाअल्पदोषमिह ज्ञेयं विपरीते तु लिप्यते
prokṣitābhyukṣitaṃ māṃsaṃ tathā brāhmaṇakāmyayāalpadoṣamiha jñeyaṃ viparīte tu lipyate
- 13.116.44
खादकस्य कृते जन्तुं यो हन्यात्पुरुषाधमःमहादोषकरस्तत्र खादको न तु घातकः
khādakasya kṛte jantuṃ yo hanyātpuruṣādhamaḥmahādoṣakarastatra khādako na tu ghātakaḥ
- 13.116.45
इज्यायज्ञश्रुतिकृतैर्यो मार्गैरबुधो जनःहन्याज्जन्तुं मांसगृद्ध्री स वै नरकभाङ्नरः
ijyāyajñaśrutikṛtairyo mārgairabudho janaḥhanyājjantuṃ māṃsagṛddhrī sa vai narakabhāṅnaraḥ
- 13.116.46
भक्षयित्वा तु यो मांसं पश्चादपि निवर्ततेतस्यापि सुमहान्धर्मो यः पापाद्विनिवर्तते
bhakṣayitvā tu yo māṃsaṃ paścādapi nivartatetasyāpi sumahāndharmo yaḥ pāpādvinivartate
- 13.116.47
आहर्ता चानुमन्ता च विशस्ता क्रयविक्रयीसंस्कर्ता चोपभोक्ता च घातकाः सर्व एव ते
āhartā cānumantā ca viśastā krayavikrayīsaṃskartā copabhoktā ca ghātakāḥ sarva eva te
- 13.116.48
इदमन्यत्तु वक्ष्यामि प्रमाणं विधिनिर्मितम्पुराणमृषिभिर्जुष्टं वेदेषु परिनिश्चितम्
idamanyattu vakṣyāmi pramāṇaṃ vidhinirmitampurāṇamṛṣibhirjuṣṭaṃ vedeṣu pariniścitam
- 13.116.49
प्रवृत्तिलक्षणे धर्मे फलार्थिभिरभिद्रुतेयथोक्तं राजशार्दूल न तु तन्मोक्षकाङ्क्षिणाम्
pravṛttilakṣaṇe dharme phalārthibhirabhidruteyathoktaṃ rājaśārdūla na tu tanmokṣakāṅkṣiṇām
- 13.116.50
हविर्यत्संस्कृतं मन्त्रैः प्रोक्षिताभ्युक्षितं शुचिवेदोक्तेन प्रमाणेन पितॄणां प्रक्रियासु चअतोऽन्यथा वृथामांसमभक्ष्यं मनुरब्रवीत्
haviryatsaṃskṛtaṃ mantraiḥ prokṣitābhyukṣitaṃ śucivedoktena pramāṇena pitṝṇāṃ prakriyāsu caato'nyathā vṛthāmāṃsamabhakṣyaṃ manurabravīt
- 13.116.51
अस्वर्ग्यमयशस्यं च रक्षोवद्भरतर्षभविधिना हि नराः पूर्वं मांसं राजन्नभक्षयन्
asvargyamayaśasyaṃ ca rakṣovadbharatarṣabhavidhinā hi narāḥ pūrvaṃ māṃsaṃ rājannabhakṣayan
- 13.116.52
य इच्छेत्पुरुषोऽत्यन्तमात्मानं निरुपद्रवम्स वर्जयेत मांसानि प्राणिनामिह सर्वशः
ya icchetpuruṣo'tyantamātmānaṃ nirupadravamsa varjayeta māṃsāni prāṇināmiha sarvaśaḥ
- 13.116.53
श्रूयते हि पुराकल्पे नृणां व्रीहिमयः पशुःयेनायजन्त यज्वानः पुण्यलोकपरायणाः
śrūyate hi purākalpe nṛṇāṃ vrīhimayaḥ paśuḥyenāyajanta yajvānaḥ puṇyalokaparāyaṇāḥ
- 13.116.54
ऋषिभिः संशयं पृष्टो वसुश्चेदिपतिः पुराअभक्ष्यमिति मांसं स प्राह भक्ष्यमिति प्रभो
ṛṣibhiḥ saṃśayaṃ pṛṣṭo vasuścedipatiḥ purāabhakṣyamiti māṃsaṃ sa prāha bhakṣyamiti prabho
- 13.116.55
आकाशान्मेदिनीं प्राप्तस्ततः स पृथिवीपतिःएतदेव पुनश्चोक्त्वा विवेश धरणीतलम्
ākāśānmedinīṃ prāptastataḥ sa pṛthivīpatiḥetadeva punaścoktvā viveśa dharaṇītalam
- 13.116.56
प्रजानां हितकामेन त्वगस्त्येन महात्मनाआरण्याः सर्वदैवत्याः प्रोक्षितास्तपसा मृगाः
prajānāṃ hitakāmena tvagastyena mahātmanāāraṇyāḥ sarvadaivatyāḥ prokṣitāstapasā mṛgāḥ
- 13.116.57
क्रिया ह्येवं न हीयन्ते पितृदैवतसंश्रिताःप्रीयन्ते पितरश्चैव न्यायतो मांसतर्पिताः
kriyā hyevaṃ na hīyante pitṛdaivatasaṃśritāḥprīyante pitaraścaiva nyāyato māṃsatarpitāḥ
- 13.116.58
इदं तु शृणु राजेन्द्र कीर्त्यमानं मयानघअभक्षणे सर्वसुखं मांसस्य मनुजाधिप
idaṃ tu śṛṇu rājendra kīrtyamānaṃ mayānaghaabhakṣaṇe sarvasukhaṃ māṃsasya manujādhipa
- 13.116.59
यस्तु वर्षशतं पूर्णं तपस्तप्येत्सुदारुणम्यश्चैकं वर्जयेन्मांसं सममेतन्मतं मम
yastu varṣaśataṃ pūrṇaṃ tapastapyetsudāruṇamyaścaikaṃ varjayenmāṃsaṃ samametanmataṃ mama
- 13.116.60
कौमुदे तु विशेषेण शुक्लपक्षे नराधिपवर्जयेत्सर्वमांसानि धर्मो ह्यत्र विधीयते
kaumude tu viśeṣeṇa śuklapakṣe narādhipavarjayetsarvamāṃsāni dharmo hyatra vidhīyate
- 13.116.61
चतुरो वार्षिकान्मासान्यो मांसं परिवर्जयेत्चत्वारि भद्राण्याप्नोति कीर्तिमायुर्यशो बलम्
caturo vārṣikānmāsānyo māṃsaṃ parivarjayetcatvāri bhadrāṇyāpnoti kīrtimāyuryaśo balam
- 13.116.62
अथ वा मासमप्येकं सर्वमांसान्यभक्षयन्अतीत्य सर्वदुःखानि सुखी जीवेन्निरामयः
atha vā māsamapyekaṃ sarvamāṃsānyabhakṣayanatītya sarvaduḥkhāni sukhī jīvennirāmayaḥ
- 13.116.63
ये वर्जयन्ति मांसानि मासशः पक्षशोऽपि वातेषां हिंसानिवृत्तानां ब्रह्मलोको विधीयते
ye varjayanti māṃsāni māsaśaḥ pakṣaśo'pi vāteṣāṃ hiṃsānivṛttānāṃ brahmaloko vidhīyate
- 13.116.64
मांसं तु कौमुदं पक्षं वर्जितं पार्थ राजभिःसर्वभूतात्मभूतैस्तैर्विज्ञातार्थपरावरैः
māṃsaṃ tu kaumudaṃ pakṣaṃ varjitaṃ pārtha rājabhiḥsarvabhūtātmabhūtaistairvijñātārthaparāvaraiḥ
- 13.116.65
नाभागेनाम्बरीषेण गयेन च महात्मनाआयुषा चानरण्येन दिलीपरघुपूरुभिः
nābhāgenāmbarīṣeṇa gayena ca mahātmanāāyuṣā cānaraṇyena dilīparaghupūrubhiḥ
- 13.116.66
कार्तवीर्यानिरुद्धाभ्यां नहुषेण ययातिनानृगेण विष्वगश्वेन तथैव शशबिन्दुनायुवनाश्वेन च तथा शिबिनौशीनरेण च
kārtavīryāniruddhābhyāṃ nahuṣeṇa yayātinānṛgeṇa viṣvagaśvena tathaiva śaśabindunāyuvanāśvena ca tathā śibinauśīnareṇa ca
- 13.116.67
श्येनचित्रेण राजेन्द्र सोमकेन वृकेण चरैवतेन रन्तिदेवेन वसुना सृञ्जयेन च
śyenacitreṇa rājendra somakena vṛkeṇa caraivatena rantidevena vasunā sṛñjayena ca
- 13.116.68
दुःषन्तेन करूषेण रामालर्कनलैस्तथाविरूपाश्वेन निमिना जनकेन च धीमता
duḥṣantena karūṣeṇa rāmālarkanalaistathāvirūpāśvena niminā janakena ca dhīmatā
- 13.116.69
सिलेन पृथुना चैव वीरसेनेन चैव हइक्ष्वाकुणा शंभुना च श्वेतेन सगरेण च
silena pṛthunā caiva vīrasenena caiva haikṣvākuṇā śaṃbhunā ca śvetena sagareṇa ca
- 13.116.70
एतैश्चान्यैश्च राजेन्द्र पुरा मांसं न भक्षितम्शारदं कौमुदं मासं ततस्ते स्वर्गमाप्नुवन्
etaiścānyaiśca rājendra purā māṃsaṃ na bhakṣitamśāradaṃ kaumudaṃ māsaṃ tataste svargamāpnuvan
- 13.116.71
ब्रह्मलोके च तिष्ठन्ति ज्वलमानाः श्रियान्विताःउपास्यमाना गन्धर्वैः स्त्रीसहस्रसमन्विताः
brahmaloke ca tiṣṭhanti jvalamānāḥ śriyānvitāḥupāsyamānā gandharvaiḥ strīsahasrasamanvitāḥ
- 13.116.72
तदेतदुत्तमं धर्ममहिंसालक्षणं शुभम्ये चरन्ति महात्मानो नाकपृष्ठे वसन्ति ते
tadetaduttamaṃ dharmamahiṃsālakṣaṇaṃ śubhamye caranti mahātmāno nākapṛṣṭhe vasanti te
- 13.116.73
मधु मांसं च ये नित्यं वर्जयन्तीह धार्मिकाःजन्मप्रभृति मद्यं च सर्वे ते मुनयः स्मृताःविशिष्टतां ज्ञातिषु च लभन्ते नात्र संशयः
madhu māṃsaṃ ca ye nityaṃ varjayantīha dhārmikāḥjanmaprabhṛti madyaṃ ca sarve te munayaḥ smṛtāḥviśiṣṭatāṃ jñātiṣu ca labhante nātra saṃśayaḥ
- 13.116.74
आपन्नश्चापदो मुच्येद्बद्धो मुच्येत बन्धनात्मुच्येत्तथातुरो रोगाद्दुःखान्मुच्येत दुःखितः
āpannaścāpado mucyedbaddho mucyeta bandhanātmucyettathāturo rogādduḥkhānmucyeta duḥkhitaḥ
- 13.116.75
तिर्यग्योनिं न गच्छेत रूपवांश्च भवेन्नरःबुद्धिमान्वै कुरुश्रेष्ठ प्राप्नुयाच्च महद्यशः
tiryagyoniṃ na gaccheta rūpavāṃśca bhavennaraḥbuddhimānvai kuruśreṣṭha prāpnuyācca mahadyaśaḥ
- 13.116.76
एतत्ते कथितं राजन्मांसस्य परिवर्जनेप्रवृत्तौ च निवृत्तौ च विधानमृषिनिर्मितम्
etatte kathitaṃ rājanmāṃsasya parivarjanepravṛttau ca nivṛttau ca vidhānamṛṣinirmitam