Parva.Adhyaya 13.122

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

एवमुक्तः प्रत्युवाच मैत्रेयः कर्मपूजकःअत्यन्तं श्रीमति कुले जातः प्राज्ञो बहुश्रुतः

evamuktaḥ pratyuvāca maitreyaḥ karmapūjakaḥatyantaṃ śrīmati kule jātaḥ prājño bahuśrutaḥ

असंशयं महाप्राज्ञ यथैवात्थ तथैव तत्अनुज्ञातस्तु भवता किंचिद्ब्रूयामहं विभो

asaṃśayaṃ mahāprājña yathaivāttha tathaiva tatanujñātastu bhavatā kiṃcidbrūyāmahaṃ vibho

व्यास उवाच · vyāsa uvāca

यद्यदिच्छसि मैत्रेय यावद्यावद्यथा तथाब्रूहि तावन्महाप्राज्ञ शुश्रूषे वचनं तव

yadyadicchasi maitreya yāvadyāvadyathā tathābrūhi tāvanmahāprājña śuśrūṣe vacanaṃ tava

मैत्रेय उवाच · maitreya uvāca

निर्दोषं निर्मलं चैव वचनं दानसंहितम्विद्यातपोभ्यां हि भवान्भावितात्मा न संशयः

nirdoṣaṃ nirmalaṃ caiva vacanaṃ dānasaṃhitamvidyātapobhyāṃ hi bhavānbhāvitātmā na saṃśayaḥ

भवतो भावितात्मत्वाद्दायोऽयं सुमहान्ममभूयो बुद्ध्यानुपश्यामि सुसमृद्धतपा इव

bhavato bhāvitātmatvāddāyo'yaṃ sumahānmamabhūyo buddhyānupaśyāmi susamṛddhatapā iva

अपि मे दर्शनादेव भवतोऽभ्युदयो महान्मन्ये भवत्प्रसादोऽयं तद्धि कर्म स्वभावतः

api me darśanādeva bhavato'bhyudayo mahānmanye bhavatprasādo'yaṃ taddhi karma svabhāvataḥ

तपः श्रुतं च योनिश्चाप्येतद्ब्राह्मण्यकारणम्त्रिभिर्गुणैः समुदितस्ततो भवति वै द्विजः

tapaḥ śrutaṃ ca yoniścāpyetadbrāhmaṇyakāraṇamtribhirguṇaiḥ samuditastato bhavati vai dvijaḥ

तस्मिंस्तृप्ते च तृप्यन्ते पितरो दैवतानि चन हि श्रुतवतां किंचिदधिकं ब्राह्मणादृते

tasmiṃstṛpte ca tṛpyante pitaro daivatāni cana hi śrutavatāṃ kiṃcidadhikaṃ brāhmaṇādṛte

यथा हि सुकृते क्षेत्रे फलं विन्दति मानवःएवं दत्त्वा श्रुतवति फलं दाता समश्नुते

yathā hi sukṛte kṣetre phalaṃ vindati mānavaḥevaṃ dattvā śrutavati phalaṃ dātā samaśnute

ब्राह्मणश्चेन्न विद्येत श्रुतवृत्तोपसंहितःप्रतिग्रहीता दानस्य मोघं स्याद्धनिनां धनम्

brāhmaṇaścenna vidyeta śrutavṛttopasaṃhitaḥpratigrahītā dānasya moghaṃ syāddhanināṃ dhanam

अदन्ह्यविद्वान्हन्त्यन्नमद्यमानं च हन्ति तम्तं च हन्यति यस्यान्नं स हत्वा हन्यतेऽबुधः

adanhyavidvānhantyannamadyamānaṃ ca hanti tamtaṃ ca hanyati yasyānnaṃ sa hatvā hanyate'budhaḥ

प्रभुर्ह्यन्नमदन्विद्वान्पुनर्जनयतीश्वरःस चान्नाज्जायते तस्मात्सूक्ष्म एव व्यतिक्रमः

prabhurhyannamadanvidvānpunarjanayatīśvaraḥsa cānnājjāyate tasmātsūkṣma eva vyatikramaḥ

यदेव ददतः पुण्यं तदेव प्रतिगृह्णतःन ह्येकचक्रं वर्तेत इत्येवमृषयो विदुः

yadeva dadataḥ puṇyaṃ tadeva pratigṛhṇataḥna hyekacakraṃ varteta ityevamṛṣayo viduḥ

यत्र वै ब्राह्मणाः सन्ति श्रुतवृत्तोपसंहिताःतत्र दानफलं पुण्यमिह चामुत्र चाश्नुते

yatra vai brāhmaṇāḥ santi śrutavṛttopasaṃhitāḥtatra dānaphalaṃ puṇyamiha cāmutra cāśnute

ये योनिशुद्धाः सततं तपस्यभिरता भृशम्दानाध्ययनसंपन्नास्ते वै पूज्यतमाः सदा

ye yoniśuddhāḥ satataṃ tapasyabhiratā bhṛśamdānādhyayanasaṃpannāste vai pūjyatamāḥ sadā

तैर्हि सद्भिः कृतः पन्थाश्चेतयानो न मुह्यतेते हि स्वर्गस्य नेतारो यज्ञवाहाः सनातनाः

tairhi sadbhiḥ kṛtaḥ panthāścetayāno na muhyatete hi svargasya netāro yajñavāhāḥ sanātanāḥ