Parva.Adhyaya 13.123

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

एवमुक्तः स भगवान्मैत्रेयं प्रत्यभाषतदिष्ट्यैवं त्वं विजानासि दिष्ट्या ते बुद्धिरीदृशीलोको ह्ययं गुणानेव भूयिष्ठं स्म प्रशंसति

evamuktaḥ sa bhagavānmaitreyaṃ pratyabhāṣatadiṣṭyaivaṃ tvaṃ vijānāsi diṣṭyā te buddhirīdṛśīloko hyayaṃ guṇāneva bhūyiṣṭhaṃ sma praśaṃsati

रूपमानवयोमानश्रीमानाश्चाप्यसंशयम्दिष्ट्या नाभिभवन्ति त्वां दैवस्तेऽयमनुग्रहःयत्ते भृशतरं दानाद्वर्तयिष्यामि तच्छृणु

rūpamānavayomānaśrīmānāścāpyasaṃśayamdiṣṭyā nābhibhavanti tvāṃ daivaste'yamanugrahaḥyatte bhṛśataraṃ dānādvartayiṣyāmi tacchṛṇu

यानीहागमशास्त्राणि याश्च काश्चित्प्रवृत्तयःतानि वेदं पुरस्कृत्य प्रवृत्तानि यथाक्रमम्

yānīhāgamaśāstrāṇi yāśca kāścitpravṛttayaḥtāni vedaṃ puraskṛtya pravṛttāni yathākramam

अहं दानं प्रशंसामि भवानपि तपःश्रुतेतपः पवित्रं वेदस्य तपः स्वर्गस्य साधनम्

ahaṃ dānaṃ praśaṃsāmi bhavānapi tapaḥśrutetapaḥ pavitraṃ vedasya tapaḥ svargasya sādhanam

तपसा महदाप्नोति विद्यया चेति नः श्रुतम्तपसैव चापनुदेद्यच्चान्यदपि दुष्कृतम्

tapasā mahadāpnoti vidyayā ceti naḥ śrutamtapasaiva cāpanudedyaccānyadapi duṣkṛtam

यद्यद्धि किंचित्संधाय पुरुषस्तप्यते तपःसर्वमेतदवाप्नोति ब्राह्मणो वेदपारगः

yadyaddhi kiṃcitsaṃdhāya puruṣastapyate tapaḥsarvametadavāpnoti brāhmaṇo vedapāragaḥ

दुरन्वयं दुष्प्रधृष्यं दुरापं दुरतिक्रमम्सर्वं वै तपसाभ्येति तपो हि बलवत्तरम्

duranvayaṃ duṣpradhṛṣyaṃ durāpaṃ duratikramamsarvaṃ vai tapasābhyeti tapo hi balavattaram

सुरापोऽसंमतादायी भ्रूणहा गुरुतल्पगःतपसा तरते सर्वमेनसश्च प्रमुच्यते

surāpo'saṃmatādāyī bhrūṇahā gurutalpagaḥtapasā tarate sarvamenasaśca pramucyate

सर्वविद्यस्तु चक्षुष्मानपि यादृशतादृशःतपस्विनौ च तावाहुस्ताभ्यां कार्यं सदा नमः

sarvavidyastu cakṣuṣmānapi yādṛśatādṛśaḥtapasvinau ca tāvāhustābhyāṃ kāryaṃ sadā namaḥ

सर्वे पूज्याः श्रुतधनास्तथैव च तपस्विनःदानप्रदाः सुखं प्रेत्य प्राप्नुवन्तीह च श्रियम्

sarve pūjyāḥ śrutadhanāstathaiva ca tapasvinaḥdānapradāḥ sukhaṃ pretya prāpnuvantīha ca śriyam

इमं च ब्रह्मलोकं च लोकं च बलवत्तरम्अन्नदानैः सुकृतिनः प्रतिपद्यन्ति लौकिकाः

imaṃ ca brahmalokaṃ ca lokaṃ ca balavattaramannadānaiḥ sukṛtinaḥ pratipadyanti laukikāḥ

पूजिताः पूजयन्त्येतान्मानिता मानयन्ति चअदाता यत्र यत्रैति सर्वतः संप्रणुद्यते

pūjitāḥ pūjayantyetānmānitā mānayanti caadātā yatra yatraiti sarvataḥ saṃpraṇudyate

अकर्ता चैव कर्ता च लभते यस्य यादृशम्यद्येवोर्ध्वं यद्यवाक्च त्वं लोकमभियास्यसि

akartā caiva kartā ca labhate yasya yādṛśamyadyevordhvaṃ yadyavākca tvaṃ lokamabhiyāsyasi

प्राप्स्यसे त्वन्नपानानि यानि दास्यसि कानिचित्मेधाव्यसि कुले जातः श्रुतवाननृशंसवान्

prāpsyase tvannapānāni yāni dāsyasi kānicitmedhāvyasi kule jātaḥ śrutavānanṛśaṃsavān

कौमारदारव्रतवान्मैत्रेय निरतो भवएतद्गृहाण प्रथमं प्रशस्तं गृहमेधिनाम्

kaumāradāravratavānmaitreya nirato bhavaetadgṛhāṇa prathamaṃ praśastaṃ gṛhamedhinām

यो भर्ता वासितातुष्टो भर्तुस्तुष्टा च वासितायस्मिन्नेवं कुले सर्वं कल्याणं तत्र वर्तते

yo bhartā vāsitātuṣṭo bhartustuṣṭā ca vāsitāyasminnevaṃ kule sarvaṃ kalyāṇaṃ tatra vartate

अद्भिर्गात्रान्मलमिव तमोऽग्निप्रभया यथादानेन तपसा चैव सर्वपापमपोह्यते

adbhirgātrānmalamiva tamo'gniprabhayā yathādānena tapasā caiva sarvapāpamapohyate

स्वस्ति प्राप्नुहि मैत्रेय गृहान्साधु व्रजाम्यहम्एतन्मनसि कर्तव्यं श्रेय एवं भविष्यति

svasti prāpnuhi maitreya gṛhānsādhu vrajāmyahametanmanasi kartavyaṃ śreya evaṃ bhaviṣyati

तं प्रणम्याथ मैत्रेयः कृत्वा चाभिप्रदक्षिणम्स्वस्ति प्राप्नोतु भगवानित्युवाच कृताञ्जलिः

taṃ praṇamyātha maitreyaḥ kṛtvā cābhipradakṣiṇamsvasti prāpnotu bhagavānityuvāca kṛtāñjaliḥ