Skip to content

Parva.Adhyaya 13.127

Mahabharata · 51 verses

  1. 13.127.1

    भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

    ततो नारायणसुहृन्नारदो भगवानृषिःशंकरस्योमया सार्धं संवादं प्रत्यभाषत

    tato nārāyaṇasuhṛnnārado bhagavānṛṣiḥśaṃkarasyomayā sārdhaṃ saṃvādaṃ pratyabhāṣata

  2. 13.127.2

    तपश्चचार धर्मात्मा वृषभाङ्कः सुरेश्वरःपुण्ये गिरौ हिमवति सिद्धचारणसेविते

    tapaścacāra dharmātmā vṛṣabhāṅkaḥ sureśvaraḥpuṇye girau himavati siddhacāraṇasevite

  3. 13.127.3

    नानौषधियुते रम्ये नानापुष्पसमाकुलेअप्सरोगणसंकीर्णे भूतसंघनिषेविते

    nānauṣadhiyute ramye nānāpuṣpasamākuleapsarogaṇasaṃkīrṇe bhūtasaṃghaniṣevite

  4. 13.127.4

    तत्र देवो मुदा युक्तो भूतसंघशतैर्वृतःनानारूपैर्विरूपैश्च दिव्यैरद्भुतदर्शनैः

    tatra devo mudā yukto bhūtasaṃghaśatairvṛtaḥnānārūpairvirūpaiśca divyairadbhutadarśanaiḥ

  5. 13.127.5

    सिंहव्याघ्रगजप्रख्यैः सर्वजातिसमन्वितैःक्रोष्टुकद्वीपिवदनैरृक्षर्षभमुखैस्तथा

    siṃhavyāghragajaprakhyaiḥ sarvajātisamanvitaiḥkroṣṭukadvīpivadanairṛkṣarṣabhamukhaistathā

  6. 13.127.6

    उलूकवदनैर्भीमैः श्येनभासमुखैस्तथानानावर्णमृगप्रख्यैः सर्वजातिसमन्वयैःकिंनरैर्देवगन्धर्वैर्यक्षभूतगणैस्तथा

    ulūkavadanairbhīmaiḥ śyenabhāsamukhaistathānānāvarṇamṛgaprakhyaiḥ sarvajātisamanvayaiḥkiṃnarairdevagandharvairyakṣabhūtagaṇaistathā

  7. 13.127.7

    दिव्यपुष्पसमाकीर्णं दिव्यमालाविभूषितम्दिव्यचन्दनसंयुक्तं दिव्यधूपेन धूपितम्तत्सदो वृषभाङ्कस्य दिव्यवादित्रनादितम्

    divyapuṣpasamākīrṇaṃ divyamālāvibhūṣitamdivyacandanasaṃyuktaṃ divyadhūpena dhūpitamtatsado vṛṣabhāṅkasya divyavāditranāditam

  8. 13.127.8

    मृदङ्गपणवोद्घुष्टं शङ्खभेरीनिनादितम्नृत्यद्भिर्भूतसंघैश्च बर्हिणैश्च समन्ततः

    mṛdaṅgapaṇavodghuṣṭaṃ śaṅkhabherīnināditamnṛtyadbhirbhūtasaṃghaiśca barhiṇaiśca samantataḥ

  9. 13.127.9

    प्रनृत्ताप्सरसं दिव्यं दिव्यस्त्रीगणसेवितम्दृष्टिकान्तमनिर्देश्यं दिव्यमद्भुतदर्शनम्

    pranṛttāpsarasaṃ divyaṃ divyastrīgaṇasevitamdṛṣṭikāntamanirdeśyaṃ divyamadbhutadarśanam

  10. 13.127.10

    स गिरिस्तपसा तस्य भूतेशस्य व्यरोचत

    sa giristapasā tasya bhūteśasya vyarocata

  11. 13.127.11

    स्वाध्यायपरमैर्विप्रैर्ब्रह्मघोषैर्विनादितःषट्पदैरुपगीतैश्च माधवाप्रतिमो गिरिः

    svādhyāyaparamairviprairbrahmaghoṣairvināditaḥṣaṭpadairupagītaiśca mādhavāpratimo giriḥ

  12. 13.127.12

    तं महोत्सवसंकाशं भीमरूपधरं पुनःदृष्ट्वा मुनिगणस्यासीत्परा प्रीतिर्जनार्दन

    taṃ mahotsavasaṃkāśaṃ bhīmarūpadharaṃ punaḥdṛṣṭvā munigaṇasyāsītparā prītirjanārdana

  13. 13.127.13

    मुनयश्च महाभागाः सिद्धाश्चैवोर्ध्वरेतसःमरुतो वसवः साध्या विश्वेदेवाः सनातनाः

    munayaśca mahābhāgāḥ siddhāścaivordhvaretasaḥmaruto vasavaḥ sādhyā viśvedevāḥ sanātanāḥ

  14. 13.127.14

    यक्षा नागाः पिशाचाश्च लोकपाला हुताशनाःभावाश्च सर्वे न्यग्भूतास्तत्रैवासन्समागताः

    yakṣā nāgāḥ piśācāśca lokapālā hutāśanāḥbhāvāśca sarve nyagbhūtāstatraivāsansamāgatāḥ

  15. 13.127.15

    ऋतवः सर्वपुष्पैश्च व्यकिरन्त महाद्भुतैःओषध्यो ज्वलमानाश्च द्योतयन्ति स्म तद्वनम्

    ṛtavaḥ sarvapuṣpaiśca vyakiranta mahādbhutaiḥoṣadhyo jvalamānāśca dyotayanti sma tadvanam

  16. 13.127.16

    विहगाश्च मुदा युक्ताः प्रानृत्यन्व्यनदंश्च हगिरिपृष्ठेषु रम्येषु व्याहरन्तो जनप्रियाः

    vihagāśca mudā yuktāḥ prānṛtyanvyanadaṃśca hagiripṛṣṭheṣu ramyeṣu vyāharanto janapriyāḥ

  17. 13.127.17

    तत्र देवो गिरितटे दिव्यधातुविभूषितेपर्यङ्क इव विभ्राजन्नुपविष्टो महामनाः

    tatra devo giritaṭe divyadhātuvibhūṣiteparyaṅka iva vibhrājannupaviṣṭo mahāmanāḥ

  18. 13.127.18

    व्याघ्रचर्माम्बरधरः सिंहचर्मोत्तरच्छदःव्यालयज्ञोपवीती च लोहिताङ्गदभूषणः

    vyāghracarmāmbaradharaḥ siṃhacarmottaracchadaḥvyālayajñopavītī ca lohitāṅgadabhūṣaṇaḥ

  19. 13.127.19

    हरिश्मश्रुर्जटी भीमो भयकर्ता सुरद्विषाम्अभयः सर्वभूतानां भक्तानां वृषभध्वजः

    hariśmaśrurjaṭī bhīmo bhayakartā suradviṣāmabhayaḥ sarvabhūtānāṃ bhaktānāṃ vṛṣabhadhvajaḥ

  20. 13.127.20

    दृष्ट्वा तमृषयः सर्वे शिरोभिरवनीं गताःविमुक्ताः सर्वपापेभ्यः क्षान्ता विगतकल्मषाः

    dṛṣṭvā tamṛṣayaḥ sarve śirobhiravanīṃ gatāḥvimuktāḥ sarvapāpebhyaḥ kṣāntā vigatakalmaṣāḥ

  21. 13.127.21

    तस्य भूतपतेः स्थानं भीमरूपधरं बभौअप्रधृष्यतरं चैव महोरगसमाकुलम्

    tasya bhūtapateḥ sthānaṃ bhīmarūpadharaṃ babhauapradhṛṣyataraṃ caiva mahoragasamākulam

  22. 13.127.22

    क्षणेनैवाभवत्सर्वमद्भुतं मधुसूदनतत्सदो वृषभाङ्कस्य भीमरूपधरं बभौ

    kṣaṇenaivābhavatsarvamadbhutaṃ madhusūdanatatsado vṛṣabhāṅkasya bhīmarūpadharaṃ babhau

  23. 13.127.23

    तमभ्ययाच्छैलसुता भूतस्त्रीगणसंवृताहरतुल्याम्बरधरा समानव्रतचारिणी

    tamabhyayācchailasutā bhūtastrīgaṇasaṃvṛtāharatulyāmbaradharā samānavratacāriṇī

  24. 13.127.24

    बिभ्रती कलशं रौक्मं सर्वतीर्थजलोद्भवम्गिरिस्रवाभिः पुण्याभिः सर्वतोऽनुगता शुभा

    bibhratī kalaśaṃ raukmaṃ sarvatīrthajalodbhavamgirisravābhiḥ puṇyābhiḥ sarvato'nugatā śubhā

  25. 13.127.25

    पुष्पवृष्ट्याभिवर्षन्ती गन्धैर्बहुविधैस्तथासेवन्ती हिमवत्पार्श्वं हरपार्श्वमुपागमत्

    puṣpavṛṣṭyābhivarṣantī gandhairbahuvidhaistathāsevantī himavatpārśvaṃ harapārśvamupāgamat

  26. 13.127.26

    ततः स्मयन्ती पाणिभ्यां नर्मार्थं चारुदर्शनाहरनेत्रे शुभे देवी सहसा सा समावृणोत्

    tataḥ smayantī pāṇibhyāṃ narmārthaṃ cārudarśanāharanetre śubhe devī sahasā sā samāvṛṇot

  27. 13.127.27

    संवृताभ्यां तु नेत्राभ्यां तमोभूतमचेतनम्निर्होमं निर्वषट्कारं तत्सदः सहसाभवत्

    saṃvṛtābhyāṃ tu netrābhyāṃ tamobhūtamacetanamnirhomaṃ nirvaṣaṭkāraṃ tatsadaḥ sahasābhavat

  28. 13.127.28

    जनश्च विमनाः सर्वो भयत्राससमन्वितःनिमीलिते भूतपतौ नष्टसूर्य इवाभवत्

    janaśca vimanāḥ sarvo bhayatrāsasamanvitaḥnimīlite bhūtapatau naṣṭasūrya ivābhavat

  29. 13.127.29

    ततो वितिमिरो लोकः क्षणेन समपद्यतज्वाला च महती दीप्ता ललाटात्तस्य निःसृता

    tato vitimiro lokaḥ kṣaṇena samapadyatajvālā ca mahatī dīptā lalāṭāttasya niḥsṛtā

  30. 13.127.30

    तृतीयं चास्य संभूतं नेत्रमादित्यसंनिभम्युगान्तसदृशं दीप्तं येनासौ मथितो गिरिः

    tṛtīyaṃ cāsya saṃbhūtaṃ netramādityasaṃnibhamyugāntasadṛśaṃ dīptaṃ yenāsau mathito giriḥ

  31. 13.127.31

    ततो गिरिसुता दृष्ट्वा दीप्ताग्निसदृशेक्षणम्हरं प्रणम्य शिरसा ददर्शायतलोचना

    tato girisutā dṛṣṭvā dīptāgnisadṛśekṣaṇamharaṃ praṇamya śirasā dadarśāyatalocanā

  32. 13.127.32

    दह्यमाने वने तस्मिन्सशालसरलद्रुमेसचन्दनवने रम्ये दिव्यौषधिविदीपिते

    dahyamāne vane tasminsaśālasaraladrumesacandanavane ramye divyauṣadhividīpite

  33. 13.127.33

    मृगयूथैर्द्रुतैर्भीतैर्हरपार्श्वमुपागतैःशरणं चाप्यविन्दद्भिस्तत्सदः संकुलं बभौ

    mṛgayūthairdrutairbhītairharapārśvamupāgataiḥśaraṇaṃ cāpyavindadbhistatsadaḥ saṃkulaṃ babhau

  34. 13.127.34

    ततो नभःस्पृशज्वालो विद्युल्लोलार्चिरुज्ज्वलःद्वादशादित्यसदृशो युगान्ताग्निरिवापरः

    tato nabhaḥspṛśajvālo vidyullolārcirujjvalaḥdvādaśādityasadṛśo yugāntāgnirivāparaḥ

  35. 13.127.35

    क्षणेन तेन दग्धः स हिमवानभवन्नगःसधातुशिखराभोगो दीनदग्धवनौषधिः

    kṣaṇena tena dagdhaḥ sa himavānabhavannagaḥsadhātuśikharābhogo dīnadagdhavanauṣadhiḥ

  36. 13.127.36

    तं दृष्ट्वा मथितं शैलं शैलराजसुता ततःभगवन्तं प्रपन्ना सा साञ्जलिप्रग्रहा स्थिता

    taṃ dṛṣṭvā mathitaṃ śailaṃ śailarājasutā tataḥbhagavantaṃ prapannā sā sāñjalipragrahā sthitā

  37. 13.127.37

    उमां शर्वस्तदा दृष्ट्वा स्त्रीभावागतमार्दवाम्पितुर्दैन्यमनिच्छन्तीं प्रीत्यापश्यत्ततो गिरिम्

    umāṃ śarvastadā dṛṣṭvā strībhāvāgatamārdavāmpiturdainyamanicchantīṃ prītyāpaśyattato girim

  38. 13.127.38

    ततोऽभवत्पुनः सर्वः प्रकृतिस्थः सुदर्शनःप्रहृष्टविहगश्चैव प्रपुष्पितवनद्रुमः

    tato'bhavatpunaḥ sarvaḥ prakṛtisthaḥ sudarśanaḥprahṛṣṭavihagaścaiva prapuṣpitavanadrumaḥ

  39. 13.127.39

    प्रकृतिस्थं गिरिं दृष्ट्वा प्रीता देवी महेश्वरम्उवाच सर्वभूतानां पतिं पतिमनिन्दिता

    prakṛtisthaṃ giriṃ dṛṣṭvā prītā devī maheśvaramuvāca sarvabhūtānāṃ patiṃ patimaninditā

  40. 13.127.40

    भगवन्सर्वभूतेश शूलपाणे महाव्रतसंशयो मे महाञ्जातस्तं मे व्याख्यातुमर्हसि

    bhagavansarvabhūteśa śūlapāṇe mahāvratasaṃśayo me mahāñjātastaṃ me vyākhyātumarhasi

  41. 13.127.41

    किमर्थं ते ललाटे वै तृतीयं नेत्रमुत्थितम्किमर्थं च गिरिर्दग्धः सपक्षिगणकाननः

    kimarthaṃ te lalāṭe vai tṛtīyaṃ netramutthitamkimarthaṃ ca girirdagdhaḥ sapakṣigaṇakānanaḥ

  42. 13.127.42

    किमर्थं च पुनर्देव प्रकृतिस्थः क्षणात्कृतःतथैव द्रुमसंछन्नः कृतोऽयं ते महेश्वर

    kimarthaṃ ca punardeva prakṛtisthaḥ kṣaṇātkṛtaḥtathaiva drumasaṃchannaḥ kṛto'yaṃ te maheśvara

  43. 13.127.43

    महेश्वर उवाच · maheśvara uvāca

    नेत्रे मे संवृते देवि त्वया बाल्यादनिन्दितेनष्टालोकस्ततो लोकः क्षणेन समपद्यत

    netre me saṃvṛte devi tvayā bālyādaninditenaṣṭālokastato lokaḥ kṣaṇena samapadyata

  44. 13.127.44

    नष्टादित्ये तथा लोके तमोभूते नगात्मजेतृतीयं लोचनं दीप्तं सृष्टं ते रक्षता प्रजाः

    naṣṭāditye tathā loke tamobhūte nagātmajetṛtīyaṃ locanaṃ dīptaṃ sṛṣṭaṃ te rakṣatā prajāḥ

  45. 13.127.45

    तस्य चाक्ष्णो महत्तेजो येनायं मथितो गिरिःत्वत्प्रियार्थं च मे देवि प्रकृतिस्थः क्षणात्कृतः

    tasya cākṣṇo mahattejo yenāyaṃ mathito giriḥtvatpriyārthaṃ ca me devi prakṛtisthaḥ kṣaṇātkṛtaḥ

  46. 13.127.46

    उमोवाचभगवन्केन ते वक्त्रं चन्द्रवत्प्रियदर्शनम्पूर्वं तथैव श्रीकान्तमुत्तरं पश्चिमं तथा

    umovācabhagavankena te vaktraṃ candravatpriyadarśanampūrvaṃ tathaiva śrīkāntamuttaraṃ paścimaṃ tathā

  47. 13.127.47

    दक्षिणं च मुखं रौद्रं केनोर्ध्वं कपिला जटाःकेन कण्ठश्च ते नीलो बर्हिबर्हनिभः कृतः

    dakṣiṇaṃ ca mukhaṃ raudraṃ kenordhvaṃ kapilā jaṭāḥkena kaṇṭhaśca te nīlo barhibarhanibhaḥ kṛtaḥ

  48. 13.127.48

    हस्ते चैतत्पिनाकं ते सततं केन तिष्ठतिजटिलो ब्रह्मचारी च किमर्थमसि नित्यदा

    haste caitatpinākaṃ te satataṃ kena tiṣṭhatijaṭilo brahmacārī ca kimarthamasi nityadā

  49. 13.127.49

    एतं मे संशयं सर्वं वद भूतपतेऽनघसधर्मचारिणी चाहं भक्ता चेति वृषध्वज

    etaṃ me saṃśayaṃ sarvaṃ vada bhūtapate'naghasadharmacāriṇī cāhaṃ bhaktā ceti vṛṣadhvaja

  50. 13.127.50

    एवमुक्तः स भगवाञ्शैलपुत्र्या पिनाकधृक्तस्या वृत्त्या च बुद्ध्या च प्रीतिमानभवत्प्रभुः

    evamuktaḥ sa bhagavāñśailaputryā pinākadhṛktasyā vṛttyā ca buddhyā ca prītimānabhavatprabhuḥ

  51. 13.127.51

    ततस्तामब्रवीद्देवः सुभगे श्रूयतामितिहेतुभिर्यैर्ममैतानि रूपाणि रुचिरानने

    tatastāmabravīddevaḥ subhage śrūyatāmitihetubhiryairmamaitāni rūpāṇi rucirānane

Transliteration in IAST, generated from the Devanagari text.

Contains information from DharmicData (github.com/bhavykhatri/DharmicData), made available under the ODbL v1.0