Parva.Adhyaya 13.127
Mahabharata · 51 verses
- 13.127.1
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
ततो नारायणसुहृन्नारदो भगवानृषिःशंकरस्योमया सार्धं संवादं प्रत्यभाषत
tato nārāyaṇasuhṛnnārado bhagavānṛṣiḥśaṃkarasyomayā sārdhaṃ saṃvādaṃ pratyabhāṣata
- 13.127.2
तपश्चचार धर्मात्मा वृषभाङ्कः सुरेश्वरःपुण्ये गिरौ हिमवति सिद्धचारणसेविते
tapaścacāra dharmātmā vṛṣabhāṅkaḥ sureśvaraḥpuṇye girau himavati siddhacāraṇasevite
- 13.127.3
नानौषधियुते रम्ये नानापुष्पसमाकुलेअप्सरोगणसंकीर्णे भूतसंघनिषेविते
nānauṣadhiyute ramye nānāpuṣpasamākuleapsarogaṇasaṃkīrṇe bhūtasaṃghaniṣevite
- 13.127.4
तत्र देवो मुदा युक्तो भूतसंघशतैर्वृतःनानारूपैर्विरूपैश्च दिव्यैरद्भुतदर्शनैः
tatra devo mudā yukto bhūtasaṃghaśatairvṛtaḥnānārūpairvirūpaiśca divyairadbhutadarśanaiḥ
- 13.127.5
सिंहव्याघ्रगजप्रख्यैः सर्वजातिसमन्वितैःक्रोष्टुकद्वीपिवदनैरृक्षर्षभमुखैस्तथा
siṃhavyāghragajaprakhyaiḥ sarvajātisamanvitaiḥkroṣṭukadvīpivadanairṛkṣarṣabhamukhaistathā
- 13.127.6
उलूकवदनैर्भीमैः श्येनभासमुखैस्तथानानावर्णमृगप्रख्यैः सर्वजातिसमन्वयैःकिंनरैर्देवगन्धर्वैर्यक्षभूतगणैस्तथा
ulūkavadanairbhīmaiḥ śyenabhāsamukhaistathānānāvarṇamṛgaprakhyaiḥ sarvajātisamanvayaiḥkiṃnarairdevagandharvairyakṣabhūtagaṇaistathā
- 13.127.7
दिव्यपुष्पसमाकीर्णं दिव्यमालाविभूषितम्दिव्यचन्दनसंयुक्तं दिव्यधूपेन धूपितम्तत्सदो वृषभाङ्कस्य दिव्यवादित्रनादितम्
divyapuṣpasamākīrṇaṃ divyamālāvibhūṣitamdivyacandanasaṃyuktaṃ divyadhūpena dhūpitamtatsado vṛṣabhāṅkasya divyavāditranāditam
- 13.127.8
मृदङ्गपणवोद्घुष्टं शङ्खभेरीनिनादितम्नृत्यद्भिर्भूतसंघैश्च बर्हिणैश्च समन्ततः
mṛdaṅgapaṇavodghuṣṭaṃ śaṅkhabherīnināditamnṛtyadbhirbhūtasaṃghaiśca barhiṇaiśca samantataḥ
- 13.127.9
प्रनृत्ताप्सरसं दिव्यं दिव्यस्त्रीगणसेवितम्दृष्टिकान्तमनिर्देश्यं दिव्यमद्भुतदर्शनम्
pranṛttāpsarasaṃ divyaṃ divyastrīgaṇasevitamdṛṣṭikāntamanirdeśyaṃ divyamadbhutadarśanam
- 13.127.10
स गिरिस्तपसा तस्य भूतेशस्य व्यरोचत
sa giristapasā tasya bhūteśasya vyarocata
- 13.127.11
स्वाध्यायपरमैर्विप्रैर्ब्रह्मघोषैर्विनादितःषट्पदैरुपगीतैश्च माधवाप्रतिमो गिरिः
svādhyāyaparamairviprairbrahmaghoṣairvināditaḥṣaṭpadairupagītaiśca mādhavāpratimo giriḥ
- 13.127.12
तं महोत्सवसंकाशं भीमरूपधरं पुनःदृष्ट्वा मुनिगणस्यासीत्परा प्रीतिर्जनार्दन
taṃ mahotsavasaṃkāśaṃ bhīmarūpadharaṃ punaḥdṛṣṭvā munigaṇasyāsītparā prītirjanārdana
- 13.127.13
मुनयश्च महाभागाः सिद्धाश्चैवोर्ध्वरेतसःमरुतो वसवः साध्या विश्वेदेवाः सनातनाः
munayaśca mahābhāgāḥ siddhāścaivordhvaretasaḥmaruto vasavaḥ sādhyā viśvedevāḥ sanātanāḥ
- 13.127.14
यक्षा नागाः पिशाचाश्च लोकपाला हुताशनाःभावाश्च सर्वे न्यग्भूतास्तत्रैवासन्समागताः
yakṣā nāgāḥ piśācāśca lokapālā hutāśanāḥbhāvāśca sarve nyagbhūtāstatraivāsansamāgatāḥ
- 13.127.15
ऋतवः सर्वपुष्पैश्च व्यकिरन्त महाद्भुतैःओषध्यो ज्वलमानाश्च द्योतयन्ति स्म तद्वनम्
ṛtavaḥ sarvapuṣpaiśca vyakiranta mahādbhutaiḥoṣadhyo jvalamānāśca dyotayanti sma tadvanam
- 13.127.16
विहगाश्च मुदा युक्ताः प्रानृत्यन्व्यनदंश्च हगिरिपृष्ठेषु रम्येषु व्याहरन्तो जनप्रियाः
vihagāśca mudā yuktāḥ prānṛtyanvyanadaṃśca hagiripṛṣṭheṣu ramyeṣu vyāharanto janapriyāḥ
- 13.127.17
तत्र देवो गिरितटे दिव्यधातुविभूषितेपर्यङ्क इव विभ्राजन्नुपविष्टो महामनाः
tatra devo giritaṭe divyadhātuvibhūṣiteparyaṅka iva vibhrājannupaviṣṭo mahāmanāḥ
- 13.127.18
व्याघ्रचर्माम्बरधरः सिंहचर्मोत्तरच्छदःव्यालयज्ञोपवीती च लोहिताङ्गदभूषणः
vyāghracarmāmbaradharaḥ siṃhacarmottaracchadaḥvyālayajñopavītī ca lohitāṅgadabhūṣaṇaḥ
- 13.127.19
हरिश्मश्रुर्जटी भीमो भयकर्ता सुरद्विषाम्अभयः सर्वभूतानां भक्तानां वृषभध्वजः
hariśmaśrurjaṭī bhīmo bhayakartā suradviṣāmabhayaḥ sarvabhūtānāṃ bhaktānāṃ vṛṣabhadhvajaḥ
- 13.127.20
दृष्ट्वा तमृषयः सर्वे शिरोभिरवनीं गताःविमुक्ताः सर्वपापेभ्यः क्षान्ता विगतकल्मषाः
dṛṣṭvā tamṛṣayaḥ sarve śirobhiravanīṃ gatāḥvimuktāḥ sarvapāpebhyaḥ kṣāntā vigatakalmaṣāḥ
- 13.127.21
तस्य भूतपतेः स्थानं भीमरूपधरं बभौअप्रधृष्यतरं चैव महोरगसमाकुलम्
tasya bhūtapateḥ sthānaṃ bhīmarūpadharaṃ babhauapradhṛṣyataraṃ caiva mahoragasamākulam
- 13.127.22
क्षणेनैवाभवत्सर्वमद्भुतं मधुसूदनतत्सदो वृषभाङ्कस्य भीमरूपधरं बभौ
kṣaṇenaivābhavatsarvamadbhutaṃ madhusūdanatatsado vṛṣabhāṅkasya bhīmarūpadharaṃ babhau
- 13.127.23
तमभ्ययाच्छैलसुता भूतस्त्रीगणसंवृताहरतुल्याम्बरधरा समानव्रतचारिणी
tamabhyayācchailasutā bhūtastrīgaṇasaṃvṛtāharatulyāmbaradharā samānavratacāriṇī
- 13.127.24
बिभ्रती कलशं रौक्मं सर्वतीर्थजलोद्भवम्गिरिस्रवाभिः पुण्याभिः सर्वतोऽनुगता शुभा
bibhratī kalaśaṃ raukmaṃ sarvatīrthajalodbhavamgirisravābhiḥ puṇyābhiḥ sarvato'nugatā śubhā
- 13.127.25
पुष्पवृष्ट्याभिवर्षन्ती गन्धैर्बहुविधैस्तथासेवन्ती हिमवत्पार्श्वं हरपार्श्वमुपागमत्
puṣpavṛṣṭyābhivarṣantī gandhairbahuvidhaistathāsevantī himavatpārśvaṃ harapārśvamupāgamat
- 13.127.26
ततः स्मयन्ती पाणिभ्यां नर्मार्थं चारुदर्शनाहरनेत्रे शुभे देवी सहसा सा समावृणोत्
tataḥ smayantī pāṇibhyāṃ narmārthaṃ cārudarśanāharanetre śubhe devī sahasā sā samāvṛṇot
- 13.127.27
संवृताभ्यां तु नेत्राभ्यां तमोभूतमचेतनम्निर्होमं निर्वषट्कारं तत्सदः सहसाभवत्
saṃvṛtābhyāṃ tu netrābhyāṃ tamobhūtamacetanamnirhomaṃ nirvaṣaṭkāraṃ tatsadaḥ sahasābhavat
- 13.127.28
जनश्च विमनाः सर्वो भयत्राससमन्वितःनिमीलिते भूतपतौ नष्टसूर्य इवाभवत्
janaśca vimanāḥ sarvo bhayatrāsasamanvitaḥnimīlite bhūtapatau naṣṭasūrya ivābhavat
- 13.127.29
ततो वितिमिरो लोकः क्षणेन समपद्यतज्वाला च महती दीप्ता ललाटात्तस्य निःसृता
tato vitimiro lokaḥ kṣaṇena samapadyatajvālā ca mahatī dīptā lalāṭāttasya niḥsṛtā
- 13.127.30
तृतीयं चास्य संभूतं नेत्रमादित्यसंनिभम्युगान्तसदृशं दीप्तं येनासौ मथितो गिरिः
tṛtīyaṃ cāsya saṃbhūtaṃ netramādityasaṃnibhamyugāntasadṛśaṃ dīptaṃ yenāsau mathito giriḥ
- 13.127.31
ततो गिरिसुता दृष्ट्वा दीप्ताग्निसदृशेक्षणम्हरं प्रणम्य शिरसा ददर्शायतलोचना
tato girisutā dṛṣṭvā dīptāgnisadṛśekṣaṇamharaṃ praṇamya śirasā dadarśāyatalocanā
- 13.127.32
दह्यमाने वने तस्मिन्सशालसरलद्रुमेसचन्दनवने रम्ये दिव्यौषधिविदीपिते
dahyamāne vane tasminsaśālasaraladrumesacandanavane ramye divyauṣadhividīpite
- 13.127.33
मृगयूथैर्द्रुतैर्भीतैर्हरपार्श्वमुपागतैःशरणं चाप्यविन्दद्भिस्तत्सदः संकुलं बभौ
mṛgayūthairdrutairbhītairharapārśvamupāgataiḥśaraṇaṃ cāpyavindadbhistatsadaḥ saṃkulaṃ babhau
- 13.127.34
ततो नभःस्पृशज्वालो विद्युल्लोलार्चिरुज्ज्वलःद्वादशादित्यसदृशो युगान्ताग्निरिवापरः
tato nabhaḥspṛśajvālo vidyullolārcirujjvalaḥdvādaśādityasadṛśo yugāntāgnirivāparaḥ
- 13.127.35
क्षणेन तेन दग्धः स हिमवानभवन्नगःसधातुशिखराभोगो दीनदग्धवनौषधिः
kṣaṇena tena dagdhaḥ sa himavānabhavannagaḥsadhātuśikharābhogo dīnadagdhavanauṣadhiḥ
- 13.127.36
तं दृष्ट्वा मथितं शैलं शैलराजसुता ततःभगवन्तं प्रपन्ना सा साञ्जलिप्रग्रहा स्थिता
taṃ dṛṣṭvā mathitaṃ śailaṃ śailarājasutā tataḥbhagavantaṃ prapannā sā sāñjalipragrahā sthitā
- 13.127.37
उमां शर्वस्तदा दृष्ट्वा स्त्रीभावागतमार्दवाम्पितुर्दैन्यमनिच्छन्तीं प्रीत्यापश्यत्ततो गिरिम्
umāṃ śarvastadā dṛṣṭvā strībhāvāgatamārdavāmpiturdainyamanicchantīṃ prītyāpaśyattato girim
- 13.127.38
ततोऽभवत्पुनः सर्वः प्रकृतिस्थः सुदर्शनःप्रहृष्टविहगश्चैव प्रपुष्पितवनद्रुमः
tato'bhavatpunaḥ sarvaḥ prakṛtisthaḥ sudarśanaḥprahṛṣṭavihagaścaiva prapuṣpitavanadrumaḥ
- 13.127.39
प्रकृतिस्थं गिरिं दृष्ट्वा प्रीता देवी महेश्वरम्उवाच सर्वभूतानां पतिं पतिमनिन्दिता
prakṛtisthaṃ giriṃ dṛṣṭvā prītā devī maheśvaramuvāca sarvabhūtānāṃ patiṃ patimaninditā
- 13.127.40
भगवन्सर्वभूतेश शूलपाणे महाव्रतसंशयो मे महाञ्जातस्तं मे व्याख्यातुमर्हसि
bhagavansarvabhūteśa śūlapāṇe mahāvratasaṃśayo me mahāñjātastaṃ me vyākhyātumarhasi
- 13.127.41
किमर्थं ते ललाटे वै तृतीयं नेत्रमुत्थितम्किमर्थं च गिरिर्दग्धः सपक्षिगणकाननः
kimarthaṃ te lalāṭe vai tṛtīyaṃ netramutthitamkimarthaṃ ca girirdagdhaḥ sapakṣigaṇakānanaḥ
- 13.127.42
किमर्थं च पुनर्देव प्रकृतिस्थः क्षणात्कृतःतथैव द्रुमसंछन्नः कृतोऽयं ते महेश्वर
kimarthaṃ ca punardeva prakṛtisthaḥ kṣaṇātkṛtaḥtathaiva drumasaṃchannaḥ kṛto'yaṃ te maheśvara
- 13.127.43
महेश्वर उवाच · maheśvara uvāca
नेत्रे मे संवृते देवि त्वया बाल्यादनिन्दितेनष्टालोकस्ततो लोकः क्षणेन समपद्यत
netre me saṃvṛte devi tvayā bālyādaninditenaṣṭālokastato lokaḥ kṣaṇena samapadyata
- 13.127.44
नष्टादित्ये तथा लोके तमोभूते नगात्मजेतृतीयं लोचनं दीप्तं सृष्टं ते रक्षता प्रजाः
naṣṭāditye tathā loke tamobhūte nagātmajetṛtīyaṃ locanaṃ dīptaṃ sṛṣṭaṃ te rakṣatā prajāḥ
- 13.127.45
तस्य चाक्ष्णो महत्तेजो येनायं मथितो गिरिःत्वत्प्रियार्थं च मे देवि प्रकृतिस्थः क्षणात्कृतः
tasya cākṣṇo mahattejo yenāyaṃ mathito giriḥtvatpriyārthaṃ ca me devi prakṛtisthaḥ kṣaṇātkṛtaḥ
- 13.127.46
उमोवाचभगवन्केन ते वक्त्रं चन्द्रवत्प्रियदर्शनम्पूर्वं तथैव श्रीकान्तमुत्तरं पश्चिमं तथा
umovācabhagavankena te vaktraṃ candravatpriyadarśanampūrvaṃ tathaiva śrīkāntamuttaraṃ paścimaṃ tathā
- 13.127.47
दक्षिणं च मुखं रौद्रं केनोर्ध्वं कपिला जटाःकेन कण्ठश्च ते नीलो बर्हिबर्हनिभः कृतः
dakṣiṇaṃ ca mukhaṃ raudraṃ kenordhvaṃ kapilā jaṭāḥkena kaṇṭhaśca te nīlo barhibarhanibhaḥ kṛtaḥ
- 13.127.48
हस्ते चैतत्पिनाकं ते सततं केन तिष्ठतिजटिलो ब्रह्मचारी च किमर्थमसि नित्यदा
haste caitatpinākaṃ te satataṃ kena tiṣṭhatijaṭilo brahmacārī ca kimarthamasi nityadā
- 13.127.49
एतं मे संशयं सर्वं वद भूतपतेऽनघसधर्मचारिणी चाहं भक्ता चेति वृषध्वज
etaṃ me saṃśayaṃ sarvaṃ vada bhūtapate'naghasadharmacāriṇī cāhaṃ bhaktā ceti vṛṣadhvaja
- 13.127.50
एवमुक्तः स भगवाञ्शैलपुत्र्या पिनाकधृक्तस्या वृत्त्या च बुद्ध्या च प्रीतिमानभवत्प्रभुः
evamuktaḥ sa bhagavāñśailaputryā pinākadhṛktasyā vṛttyā ca buddhyā ca prītimānabhavatprabhuḥ
- 13.127.51
ततस्तामब्रवीद्देवः सुभगे श्रूयतामितिहेतुभिर्यैर्ममैतानि रूपाणि रुचिरानने
tatastāmabravīddevaḥ subhage śrūyatāmitihetubhiryairmamaitāni rūpāṇi rucirānane