Parva.Adhyaya 13.138

वायुरुवाचशृणु मूढ गुणान्कांश्चिद्ब्राह्मणानां महात्मनाम्ये त्वया कीर्तिता राजंस्तेभ्योऽथ ब्राह्मणो वरः

vāyuruvācaśṛṇu mūḍha guṇānkāṃścidbrāhmaṇānāṃ mahātmanāmye tvayā kīrtitā rājaṃstebhyo'tha brāhmaṇo varaḥ

त्यक्त्वा महीत्वं भूमिस्तु स्पर्धयाङ्गनृपस्य हनाशं जगाम तां विप्रो व्यष्टम्भयत कश्यपः

tyaktvā mahītvaṃ bhūmistu spardhayāṅganṛpasya hanāśaṃ jagāma tāṃ vipro vyaṣṭambhayata kaśyapaḥ

अक्षया ब्राह्मणा राजन्दिवि चेह च नित्यदाअपिबत्तेजसा ह्यापः स्वयमेवाङ्गिराः पुरा

akṣayā brāhmaṇā rājandivi ceha ca nityadāapibattejasā hyāpaḥ svayamevāṅgirāḥ purā

स ताः पिबन्क्षीरमिव नातृप्यत महातपाःअपूरयन्महौघेन महीं सर्वां च पार्थिव

sa tāḥ pibankṣīramiva nātṛpyata mahātapāḥapūrayanmahaughena mahīṃ sarvāṃ ca pārthiva

तस्मिन्नहं च क्रुद्धे वै जगत्त्यक्त्वा ततो गतःव्यतिष्ठमग्निहोत्रे च चिरमङ्गिरसो भयात्

tasminnahaṃ ca kruddhe vai jagattyaktvā tato gataḥvyatiṣṭhamagnihotre ca ciramaṅgiraso bhayāt

अभिशप्तश्च भगवान्गौतमेन पुरंदरःअहल्यां कामयानो वै धर्मार्थं च न हिंसितः

abhiśaptaśca bhagavāngautamena puraṃdaraḥahalyāṃ kāmayāno vai dharmārthaṃ ca na hiṃsitaḥ

तथा समुद्रो नृपते पूर्णो मृष्टेन वारिणाब्राह्मणैरभिशप्तः सँल्लवणोदः कृतो विभो

tathā samudro nṛpate pūrṇo mṛṣṭena vāriṇābrāhmaṇairabhiśaptaḥ sam̐llavaṇodaḥ kṛto vibho

सुवर्णवर्णो निर्धूमः संहतोर्ध्वशिखः कविःक्रुद्धेनाङ्गिरसा शप्तो गुणैरेतैर्विवर्जितः

suvarṇavarṇo nirdhūmaḥ saṃhatordhvaśikhaḥ kaviḥkruddhenāṅgirasā śapto guṇairetairvivarjitaḥ

मरुतश्चूर्णितान्पश्य येऽहसन्त महोदधिम्सुवर्णधारिणा नित्यमवशप्ता द्विजातिना

marutaścūrṇitānpaśya ye'hasanta mahodadhimsuvarṇadhāriṇā nityamavaśaptā dvijātinā

समो न त्वं द्विजातिभ्यः श्रेष्ठं विद्धि नराधिपगर्भस्थान्ब्राह्मणान्सम्यङ्नमस्यति किल प्रभुः

samo na tvaṃ dvijātibhyaḥ śreṣṭhaṃ viddhi narādhipagarbhasthānbrāhmaṇānsamyaṅnamasyati kila prabhuḥ

दण्डकानां महद्राज्यं ब्राह्मणेन विनाशितम्तालजङ्घं महत्क्षत्रमौर्वेणैकेन नाशितम्

daṇḍakānāṃ mahadrājyaṃ brāhmaṇena vināśitamtālajaṅghaṃ mahatkṣatramaurveṇaikena nāśitam

त्वया च विपुलं राज्यं बलं धर्मः श्रुतं तथादत्तात्रेयप्रसादेन प्राप्तं परमदुर्लभम्

tvayā ca vipulaṃ rājyaṃ balaṃ dharmaḥ śrutaṃ tathādattātreyaprasādena prāptaṃ paramadurlabham

अग्निं त्वं यजसे नित्यं कस्मादर्जुन ब्राह्मणम्स हि सर्वस्य लोकस्य हव्यवाट्किं न वेत्सि तम्

agniṃ tvaṃ yajase nityaṃ kasmādarjuna brāhmaṇamsa hi sarvasya lokasya havyavāṭkiṃ na vetsi tam

अथ वा ब्राह्मणश्रेष्ठमनु भूतानुपालकम्कर्तारं जीवलोकस्य कस्माज्जानन्विमुह्यसे

atha vā brāhmaṇaśreṣṭhamanu bhūtānupālakamkartāraṃ jīvalokasya kasmājjānanvimuhyase

तथा प्रजापतिर्ब्रह्मा अव्यक्तः प्रभवाप्ययःयेनेदं निखिलं विश्वं जनितं स्थावरं चरम्

tathā prajāpatirbrahmā avyaktaḥ prabhavāpyayaḥyenedaṃ nikhilaṃ viśvaṃ janitaṃ sthāvaraṃ caram

अण्डजातं तु ब्रह्माणं केचिदिच्छन्त्यपण्डिताःअण्डाद्भिन्नाद्बभुः शैला दिशोऽम्भः पृथिवी दिवम्

aṇḍajātaṃ tu brahmāṇaṃ kecidicchantyapaṇḍitāḥaṇḍādbhinnādbabhuḥ śailā diśo'mbhaḥ pṛthivī divam

द्रष्टव्यं नैतदेवं हि कथं ज्यायस्तमो हि सःस्मृतमाकाशमण्डं तु तस्माज्जातः पितामहः

draṣṭavyaṃ naitadevaṃ hi kathaṃ jyāyastamo hi saḥsmṛtamākāśamaṇḍaṃ tu tasmājjātaḥ pitāmahaḥ

तिष्ठेत्कथमिति ब्रूहि न किंचिद्धि तदा भवेत्अहंकार इति प्रोक्तः सर्वतेजोगतः प्रभुः

tiṣṭhetkathamiti brūhi na kiṃciddhi tadā bhavetahaṃkāra iti proktaḥ sarvatejogataḥ prabhuḥ

नास्त्यण्डमस्ति तु ब्रह्मा स राजँल्लोकभावनःइत्युक्तः स तदा तूष्णीमभूद्वायुस्तमब्रवीत्

nāstyaṇḍamasti tu brahmā sa rājam̐llokabhāvanaḥityuktaḥ sa tadā tūṣṇīmabhūdvāyustamabravīt