Parva.Adhyaya 13.141
Mahabharata · 30 verses
- 13.141.1
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
इत्युक्तस्त्वर्जुनस्तूष्णीमभूद्वायुस्तमब्रवीत्शृणु मे हैहयश्रेष्ठ कर्मात्रेः सुमहात्मनः
ityuktastvarjunastūṣṇīmabhūdvāyustamabravītśṛṇu me haihayaśreṣṭha karmātreḥ sumahātmanaḥ
- 13.141.2
घोरे तमस्ययुध्यन्त सहिता देवदानवाःअविध्यत शरैस्तत्र स्वर्भानुः सोमभास्करौ
ghore tamasyayudhyanta sahitā devadānavāḥavidhyata śaraistatra svarbhānuḥ somabhāskarau
- 13.141.3
अथ ते तमसा ग्रस्ता निहन्यन्ते स्म दानवैःदेवा नृपतिशार्दूल सहैव बलिभिस्तदा
atha te tamasā grastā nihanyante sma dānavaiḥdevā nṛpatiśārdūla sahaiva balibhistadā
- 13.141.4
असुरैर्वध्यमानास्ते क्षीणप्राणा दिवौकसःअपश्यन्त तपस्यन्तमत्रिं विप्रं महावने
asurairvadhyamānāste kṣīṇaprāṇā divaukasaḥapaśyanta tapasyantamatriṃ vipraṃ mahāvane
- 13.141.5
अथैनमब्रुवन्देवाः शान्तक्रोधं जितेन्द्रियम्असुरैरिषुभिर्विद्धौ चन्द्रादित्याविमावुभौ
athainamabruvandevāḥ śāntakrodhaṃ jitendriyamasurairiṣubhirviddhau candrādityāvimāvubhau
- 13.141.6
वयं वध्यामहे चापि शत्रुभिस्तमसावृतेनाधिगच्छाम शान्तिं च भयात्त्रायस्व नः प्रभो
vayaṃ vadhyāmahe cāpi śatrubhistamasāvṛtenādhigacchāma śāntiṃ ca bhayāttrāyasva naḥ prabho
- 13.141.7
कथं रक्षामि भवतस्तेऽब्रुवंश्चन्द्रमा भवतिमिरघ्नश्च सविता दस्युहा चैव नो भव
kathaṃ rakṣāmi bhavataste'bruvaṃścandramā bhavatimiraghnaśca savitā dasyuhā caiva no bhava
- 13.141.8
एवमुक्तस्तदात्रिस्तु तमोनुदभवच्छशीअपश्यत्सौम्यभावं च सूर्यस्य प्रतिदर्शनम्
evamuktastadātristu tamonudabhavacchaśīapaśyatsaumyabhāvaṃ ca sūryasya pratidarśanam
- 13.141.9
दृष्ट्वा नातिप्रभं सोमं तथा सूर्यं च पार्थिवप्रकाशमकरोदत्रिस्तपसा स्वेन संयुगे
dṛṣṭvā nātiprabhaṃ somaṃ tathā sūryaṃ ca pārthivaprakāśamakarodatristapasā svena saṃyuge
- 13.141.10
जगद्वितिमिरं चापि प्रदीप्तमकरोत्तदाव्यजयच्छत्रुसंघांश्च देवानां स्वेन तेजसा
jagadvitimiraṃ cāpi pradīptamakarottadāvyajayacchatrusaṃghāṃśca devānāṃ svena tejasā
- 13.141.11
अत्रिणा दह्यमानांस्तान्दृष्ट्वा देवा महासुरान्पराक्रमैस्तेऽपि तदा व्यत्यघ्नन्नत्रिरक्षिताः
atriṇā dahyamānāṃstāndṛṣṭvā devā mahāsurānparākramaiste'pi tadā vyatyaghnannatrirakṣitāḥ
- 13.141.12
उद्भासितश्च सविता देवास्त्राता हतासुराःअत्रिणा त्वथ सोमत्वं कृतमुत्तमतेजसा
udbhāsitaśca savitā devāstrātā hatāsurāḥatriṇā tvatha somatvaṃ kṛtamuttamatejasā
- 13.141.13
अद्वितीयेन मुनिना जपता चर्मवाससाफलभक्षेण राजर्षे पश्य कर्मात्रिणा कृतम्
advitīyena muninā japatā carmavāsasāphalabhakṣeṇa rājarṣe paśya karmātriṇā kṛtam
- 13.141.14
तस्यापि विस्तरेणोक्तं कर्मात्रेः सुमहात्मनःब्रवीम्यहं ब्रूहि वा त्वमत्रितः क्षत्रियं वरम्
tasyāpi vistareṇoktaṃ karmātreḥ sumahātmanaḥbravīmyahaṃ brūhi vā tvamatritaḥ kṣatriyaṃ varam
- 13.141.15
इत्युक्तस्त्वर्जुनस्तूष्णीमभूद्वायुस्तमब्रवीत्शृणु राजन्महत्कर्म च्यवनस्य महात्मनः
ityuktastvarjunastūṣṇīmabhūdvāyustamabravītśṛṇu rājanmahatkarma cyavanasya mahātmanaḥ
- 13.141.16
अश्विनोः प्रतिसंश्रुत्य च्यवनः पाकशासनम्प्रोवाच सहितं देवैः सोमपावश्विनौ कुरु
aśvinoḥ pratisaṃśrutya cyavanaḥ pākaśāsanamprovāca sahitaṃ devaiḥ somapāvaśvinau kuru
- 13.141.17
इन्द्र उवाच · indra uvāca
अस्माभिर्वर्जितावेतौ भवेतां सोमपौ कथम्देवैर्न संमितावेतौ तस्मान्मैवं वदस्व नः
asmābhirvarjitāvetau bhavetāṃ somapau kathamdevairna saṃmitāvetau tasmānmaivaṃ vadasva naḥ
- 13.141.18
अश्विभ्यां सह नेच्छामः पातुं सोमं महाव्रतपिबन्त्वन्ये यथाकामं नाहं पातुमिहोत्सहे
aśvibhyāṃ saha necchāmaḥ pātuṃ somaṃ mahāvratapibantvanye yathākāmaṃ nāhaṃ pātumihotsahe
- 13.141.19
च्यवन उवाच · cyavana uvāca
न चेत्करिष्यसि वचो मयोक्तं बलसूदनमया प्रमथितः सद्यः सोमं पास्यसि वै मखे
na cetkariṣyasi vaco mayoktaṃ balasūdanamayā pramathitaḥ sadyaḥ somaṃ pāsyasi vai makhe
- 13.141.20
ततः कर्म समारब्धं हिताय सहसाश्विनोःच्यवनेन ततो मन्त्रैरभिभूताः सुराभवन्
tataḥ karma samārabdhaṃ hitāya sahasāśvinoḥcyavanena tato mantrairabhibhūtāḥ surābhavan
- 13.141.21
तत्तु कर्म समारब्धं दृष्ट्वेन्द्रः क्रोधमूर्छितःउद्यम्य विपुलं शैलं च्यवनं समुपाद्रवत्तथा वज्रेण भगवानमर्षाकुललोचनः
tattu karma samārabdhaṃ dṛṣṭvendraḥ krodhamūrchitaḥudyamya vipulaṃ śailaṃ cyavanaṃ samupādravattathā vajreṇa bhagavānamarṣākulalocanaḥ
- 13.141.22
तमापतन्तं दृष्ट्वैव च्यवनस्तपसान्वितःअद्भिः सिक्त्वास्तम्भयत्तं सवज्रं सहपर्वतम्
tamāpatantaṃ dṛṣṭvaiva cyavanastapasānvitaḥadbhiḥ siktvāstambhayattaṃ savajraṃ sahaparvatam
- 13.141.23
अथेन्द्रस्य महाघोरं सोऽसृजच्छत्रुमेव हमदं मन्त्राहुतिमयं व्यादितास्यं महामुनिः
athendrasya mahāghoraṃ so'sṛjacchatrumeva hamadaṃ mantrāhutimayaṃ vyāditāsyaṃ mahāmuniḥ
- 13.141.24
तस्य दन्तसहस्रं तु बभूव शतयोजनम्द्वियोजनशतास्तस्य दंष्ट्राः परमदारुणाःहनुस्तस्याभवद्भूमावेकश्चास्यास्पृशद्दिवम्
tasya dantasahasraṃ tu babhūva śatayojanamdviyojanaśatāstasya daṃṣṭrāḥ paramadāruṇāḥhanustasyābhavadbhūmāvekaścāsyāspṛśaddivam
- 13.141.25
जिह्वामूले स्थितास्तस्य सर्वे देवाः सवासवाःतिमेरास्यमनुप्राप्ता यथा मत्स्या महार्णवे
jihvāmūle sthitāstasya sarve devāḥ savāsavāḥtimerāsyamanuprāptā yathā matsyā mahārṇave
- 13.141.26
ते संमन्त्र्य ततो देवा मदस्यास्यगतास्तदाअब्रुवन्सहिताः शक्रं प्रणमास्मै द्विजातयेअश्विभ्यां सह सोमं च पिबामो विगतज्वराः
te saṃmantrya tato devā madasyāsyagatāstadāabruvansahitāḥ śakraṃ praṇamāsmai dvijātayeaśvibhyāṃ saha somaṃ ca pibāmo vigatajvarāḥ
- 13.141.27
ततः स प्रणतः शक्रश्चकार च्यवनस्य तत्च्यवनः कृतवांस्तौ चाप्यश्विनौ सोमपीथिनौ
tataḥ sa praṇataḥ śakraścakāra cyavanasya tatcyavanaḥ kṛtavāṃstau cāpyaśvinau somapīthinau
- 13.141.28
ततः प्रत्याहरत्कर्म मदं च व्यभजन्मुनिःअक्षेषु मृगयायां च पाने स्त्रीषु च वीर्यवान्
tataḥ pratyāharatkarma madaṃ ca vyabhajanmuniḥakṣeṣu mṛgayāyāṃ ca pāne strīṣu ca vīryavān
- 13.141.29
एतैर्दोषैर्नरो राजन्क्षयं याति न संशयःतस्मादेतान्नरो नित्यं दूरतः परिवर्जयेत्
etairdoṣairnaro rājankṣayaṃ yāti na saṃśayaḥtasmādetānnaro nityaṃ dūrataḥ parivarjayet
- 13.141.30
एतत्ते च्यवनस्यापि कर्म राजन्प्रकीर्तितम्ब्रवीम्यहं ब्रूहि वा त्वं च्यवनात्क्षत्रियं वरम्
etatte cyavanasyāpi karma rājanprakīrtitambravīmyahaṃ brūhi vā tvaṃ cyavanātkṣatriyaṃ varam