Parva.Adhyaya 13.16
Mahabharata · 75 verses
- 13.16.1
कृष्ण उवाच · kṛṣṇa uvāca
मूर्ध्ना निपत्य नियतस्तेजःसंनिचये ततःपरमं हर्षमागम्य भगवन्तमथाब्रुवम्
mūrdhnā nipatya niyatastejaḥsaṃnicaye tataḥparamaṃ harṣamāgamya bhagavantamathābruvam
- 13.16.2
धर्मे दृढत्वं युधि शत्रुघातं; यशस्तथाग्र्यं परमं बलं चयोगप्रियत्वं तव संनिकर्षं; वृणे सुतानां च शतं शतानि
dharme dṛḍhatvaṃ yudhi śatrughātaṃ; yaśastathāgryaṃ paramaṃ balaṃ cayogapriyatvaṃ tava saṃnikarṣaṃ; vṛṇe sutānāṃ ca śataṃ śatāni
- 13.16.3
एवमस्त्विति तद्वाक्यं मयोक्तः प्राह शंकरः
evamastviti tadvākyaṃ mayoktaḥ prāha śaṃkaraḥ
- 13.16.4
ततो मां जगतो माता धरणी सर्वपावनीउवाचोमा प्रणिहिता शर्वाणी तपसां निधिः
tato māṃ jagato mātā dharaṇī sarvapāvanīuvācomā praṇihitā śarvāṇī tapasāṃ nidhiḥ
- 13.16.5
दत्तो भगवता पुत्रः साम्बो नाम तवानघमत्तोऽप्यष्टौ वरानिष्टान्गृहाण त्वं ददामि तेप्रणम्य शिरसा सा च मयोक्ता पाण्डुनन्दन
datto bhagavatā putraḥ sāmbo nāma tavānaghamatto'pyaṣṭau varāniṣṭāngṛhāṇa tvaṃ dadāmi tepraṇamya śirasā sā ca mayoktā pāṇḍunandana
- 13.16.6
द्विजेष्वकोपं पितृतः प्रसादं; शतं सुतानामुपभोगं परं चकुले प्रीतिं मातृतश्च प्रसादं; शमप्राप्तिं प्रवृणे चापि दाक्ष्यम्
dvijeṣvakopaṃ pitṛtaḥ prasādaṃ; śataṃ sutānāmupabhogaṃ paraṃ cakule prītiṃ mātṛtaśca prasādaṃ; śamaprāptiṃ pravṛṇe cāpi dākṣyam
- 13.16.7
देव्युवाचएवं भविष्यत्यमरप्रभाव; नाहं मृषा जातु वदे कदाचित्भार्यासहस्राणि च षोडशैव; तासु प्रियत्वं च तथाक्षयत्वम्
devyuvācaevaṃ bhaviṣyatyamaraprabhāva; nāhaṃ mṛṣā jātu vade kadācitbhāryāsahasrāṇi ca ṣoḍaśaiva; tāsu priyatvaṃ ca tathākṣayatvam
- 13.16.8
प्रीतिं चाग्र्यां बान्धवानां सकाशा;द्ददामि ते वपुषः काम्यतां चभोक्ष्यन्ते वै सप्ततिर्वै शतानि; गृहे तुभ्यमतिथीनां च नित्यम्
prītiṃ cāgryāṃ bāndhavānāṃ sakāśā;ddadāmi te vapuṣaḥ kāmyatāṃ cabhokṣyante vai saptatirvai śatāni; gṛhe tubhyamatithīnāṃ ca nityam
- 13.16.9
वासुदेव उवाच · vāsudeva uvāca
एवं दत्त्वा वरान्देवो मम देवी च भारतअन्तर्हितः क्षणे तस्मिन्सगणो भीमपूर्वज
evaṃ dattvā varāndevo mama devī ca bhārataantarhitaḥ kṣaṇe tasminsagaṇo bhīmapūrvaja
- 13.16.10
एतदत्यद्भुतं सर्वं ब्राह्मणायातितेजसेउपमन्यवे मया कृत्स्नमाख्यातं कौरवोत्तम
etadatyadbhutaṃ sarvaṃ brāhmaṇāyātitejaseupamanyave mayā kṛtsnamākhyātaṃ kauravottama
- 13.16.11
नमस्कृत्वा तु स प्राह देवदेवाय सुव्रतनास्ति शर्वसमो दाने नास्ति शर्वसमो रणेनास्ति शर्वसमो देवो नास्ति शर्वसमा गतिः
namaskṛtvā tu sa prāha devadevāya suvratanāsti śarvasamo dāne nāsti śarvasamo raṇenāsti śarvasamo devo nāsti śarvasamā gatiḥ
- 13.16.12
ऋषिरासीत्कृते तात तण्डिरित्येव विश्रुतःदश वर्षसहस्राणि तेन देवः समाधिनाआराधितोऽभूद्भक्तेन तस्योदर्कं निशामय
ṛṣirāsītkṛte tāta taṇḍirityeva viśrutaḥdaśa varṣasahasrāṇi tena devaḥ samādhināārādhito'bhūdbhaktena tasyodarkaṃ niśāmaya
- 13.16.13
स दृष्टवान्महादेवमस्तौषीच्च स्तवैर्विभुम्पवित्राणां पवित्रस्त्वं गतिर्गतिमतां वरअत्युग्रं तेजसां तेजस्तपसां परमं तपः
sa dṛṣṭavānmahādevamastauṣīcca stavairvibhumpavitrāṇāṃ pavitrastvaṃ gatirgatimatāṃ varaatyugraṃ tejasāṃ tejastapasāṃ paramaṃ tapaḥ
- 13.16.14
विश्वावसुहिरण्याक्षपुरुहूतनमस्कृतभूरिकल्याणद विभो पुरुसत्य नमोऽस्तु ते
viśvāvasuhiraṇyākṣapuruhūtanamaskṛtabhūrikalyāṇada vibho purusatya namo'stu te
- 13.16.15
जातीमरणभीरूणां यतीनां यततां विभोनिर्वाणद सहस्रांशो नमस्तेऽस्तु सुखाश्रय
jātīmaraṇabhīrūṇāṃ yatīnāṃ yatatāṃ vibhonirvāṇada sahasrāṃśo namaste'stu sukhāśraya
- 13.16.16
ब्रह्मा शतक्रतुर्विष्णुर्विश्वेदेवा महर्षयःन विदुस्त्वां तु तत्त्वेन कुतो वेत्स्यामहे वयम्
brahmā śatakraturviṣṇurviśvedevā maharṣayaḥna vidustvāṃ tu tattvena kuto vetsyāmahe vayam
- 13.16.17
त्वत्तः प्रवर्तते कालस्त्वयि कालश्च लीयतेकालाख्यः पुरुषाख्यश्च ब्रह्माख्यश्च त्वमेव हि
tvattaḥ pravartate kālastvayi kālaśca līyatekālākhyaḥ puruṣākhyaśca brahmākhyaśca tvameva hi
- 13.16.18
तनवस्ते स्मृतास्तिस्रः पुराणज्ञैः सुरर्षिभिःअधिपौरुषमध्यात्ममधिभूताधिदैवतम्अधिलोक्याधिविज्ञानमधियज्ञस्त्वमेव हि
tanavaste smṛtāstisraḥ purāṇajñaiḥ surarṣibhiḥadhipauruṣamadhyātmamadhibhūtādhidaivatamadhilokyādhivijñānamadhiyajñastvameva hi
- 13.16.19
त्वां विदित्वात्मदेहस्थं दुर्विदं दैवतैरपिविद्वांसो यान्ति निर्मुक्ताः परं भावमनामयम्
tvāṃ viditvātmadehasthaṃ durvidaṃ daivatairapividvāṃso yānti nirmuktāḥ paraṃ bhāvamanāmayam
- 13.16.20
अनिच्छतस्तव विभो जन्ममृत्युरनेकतःद्वारं त्वं स्वर्गमोक्षाणामाक्षेप्ता त्वं ददासि च
anicchatastava vibho janmamṛtyuranekataḥdvāraṃ tvaṃ svargamokṣāṇāmākṣeptā tvaṃ dadāsi ca
- 13.16.21
त्वमेव मोक्षः स्वर्गश्च कामः क्रोधस्त्वमेव हिसत्त्वं रजस्तमश्चैव अधश्चोर्ध्वं त्वमेव हि
tvameva mokṣaḥ svargaśca kāmaḥ krodhastvameva hisattvaṃ rajastamaścaiva adhaścordhvaṃ tvameva hi
- 13.16.22
ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च स्कन्देन्द्रौ सविता यमःवरुणेन्दू मनुर्धाता विधाता त्वं धनेश्वरः
brahmā viṣṇuśca rudraśca skandendrau savitā yamaḥvaruṇendū manurdhātā vidhātā tvaṃ dhaneśvaraḥ
- 13.16.23
भूर्वायुर्ज्योतिरापश्च वाग्बुद्धिस्त्वं मतिर्मनःकर्म सत्यानृते चोभे त्वमेवास्ति च नास्ति च
bhūrvāyurjyotirāpaśca vāgbuddhistvaṃ matirmanaḥkarma satyānṛte cobhe tvamevāsti ca nāsti ca
- 13.16.24
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थाश्च तत्परं प्रकृतेर्ध्रुवम्विश्वाविश्वपरो भावश्चिन्त्याचिन्त्यस्त्वमेव हि
indriyāṇīndriyārthāśca tatparaṃ prakṛterdhruvamviśvāviśvaparo bhāvaścintyācintyastvameva hi
- 13.16.25
यच्चैतत्परमं ब्रह्म यच्च तत्परमं पदम्या गतिः सांख्ययोगानां स भवान्नात्र संशयः
yaccaitatparamaṃ brahma yacca tatparamaṃ padamyā gatiḥ sāṃkhyayogānāṃ sa bhavānnātra saṃśayaḥ
- 13.16.26
नूनमद्य कृतार्थाः स्म नूनं प्राप्ताः सतां गतिम्यां गतिं प्राप्नुवन्तीह ज्ञाननिर्मलबुद्धयः
nūnamadya kṛtārthāḥ sma nūnaṃ prāptāḥ satāṃ gatimyāṃ gatiṃ prāpnuvantīha jñānanirmalabuddhayaḥ
- 13.16.27
अहो मूढाः स्म सुचिरमिमं कालमचेतसःयन्न विद्मः परं देवं शाश्वतं यं विदुर्बुधाः
aho mūḍhāḥ sma suciramimaṃ kālamacetasaḥyanna vidmaḥ paraṃ devaṃ śāśvataṃ yaṃ vidurbudhāḥ
- 13.16.28
सोऽयमासादितः साक्षाद्बहुभिर्जन्मभिर्मयाभक्तानुग्रहकृद्देवो यं ज्ञात्वामृतमश्नुते
so'yamāsāditaḥ sākṣādbahubhirjanmabhirmayābhaktānugrahakṛddevo yaṃ jñātvāmṛtamaśnute
- 13.16.29
देवासुरमनुष्याणां यच्च गुह्यं सनातनम्गुहायां निहितं ब्रह्म दुर्विज्ञेयं सुरैरपि
devāsuramanuṣyāṇāṃ yacca guhyaṃ sanātanamguhāyāṃ nihitaṃ brahma durvijñeyaṃ surairapi
- 13.16.30
स एष भगवान्देवः सर्वकृत्सर्वतोमुखःसर्वात्मा सर्वदर्शी च सर्वगः सर्ववेदिता
sa eṣa bhagavāndevaḥ sarvakṛtsarvatomukhaḥsarvātmā sarvadarśī ca sarvagaḥ sarvaveditā
- 13.16.31
प्राणकृत्प्राणभृत्प्राणी प्राणदः प्राणिनां गतिःदेहकृद्देहभृद्देही देहभुग्देहिनां गतिः
prāṇakṛtprāṇabhṛtprāṇī prāṇadaḥ prāṇināṃ gatiḥdehakṛddehabhṛddehī dehabhugdehināṃ gatiḥ
- 13.16.32
अध्यात्मगतिनिष्ठानां ध्यानिनामात्मवेदिनाम्अपुनर्मारकामानां या गतिः सोऽयमीश्वरः
adhyātmagatiniṣṭhānāṃ dhyānināmātmavedināmapunarmārakāmānāṃ yā gatiḥ so'yamīśvaraḥ
- 13.16.33
अयं च सर्वभूतानां शुभाशुभगतिप्रदःअयं च जन्ममरणे विदध्यात्सर्वजन्तुषु
ayaṃ ca sarvabhūtānāṃ śubhāśubhagatipradaḥayaṃ ca janmamaraṇe vidadhyātsarvajantuṣu
- 13.16.34
अयं च सिद्धिकामानामृषीणां सिद्धिदः प्रभुःअयं च मोक्षकामानां द्विजानां मोक्षदः प्रभुः
ayaṃ ca siddhikāmānāmṛṣīṇāṃ siddhidaḥ prabhuḥayaṃ ca mokṣakāmānāṃ dvijānāṃ mokṣadaḥ prabhuḥ
- 13.16.35
भूराद्यान्सर्वभुवनानुत्पाद्य सदिवौकसःविभर्ति देवस्तनुभिरष्टाभिश्च ददाति च
bhūrādyānsarvabhuvanānutpādya sadivaukasaḥvibharti devastanubhiraṣṭābhiśca dadāti ca
- 13.16.36
अतः प्रवर्तते सर्वमस्मिन्सर्वं प्रतिष्ठितम्अस्मिंश्च प्रलयं याति अयमेकः सनातनः
ataḥ pravartate sarvamasminsarvaṃ pratiṣṭhitamasmiṃśca pralayaṃ yāti ayamekaḥ sanātanaḥ
- 13.16.37
अयं स सत्यकामानां सत्यलोकः परः सताम्अपवर्गश्च मुक्तानां कैवल्यं चात्मवादिनाम्
ayaṃ sa satyakāmānāṃ satyalokaḥ paraḥ satāmapavargaśca muktānāṃ kaivalyaṃ cātmavādinām
- 13.16.38
अयं ब्रह्मादिभिः सिद्धैर्गुहायां गोपितः प्रभुःदेवासुरमनुष्याणां न प्रकाशो भवेदिति
ayaṃ brahmādibhiḥ siddhairguhāyāṃ gopitaḥ prabhuḥdevāsuramanuṣyāṇāṃ na prakāśo bhavediti
- 13.16.39
तं त्वां देवासुरनरास्तत्त्वेन न विदुर्भवम्मोहिताः खल्वनेनैव हृच्छयेन प्रवेशिताः
taṃ tvāṃ devāsuranarāstattvena na vidurbhavammohitāḥ khalvanenaiva hṛcchayena praveśitāḥ
- 13.16.40
ये चैनं संप्रपद्यन्ते भक्तियोगेन भारततेषामेवात्मनात्मानं दर्शयत्येष हृच्छयः
ye cainaṃ saṃprapadyante bhaktiyogena bhāratateṣāmevātmanātmānaṃ darśayatyeṣa hṛcchayaḥ
- 13.16.41
यं ज्ञात्वा न पुनर्जन्म मरणं चापि विद्यतेयं विदित्वा परं वेद्यं वेदितव्यं न विद्यते
yaṃ jñātvā na punarjanma maraṇaṃ cāpi vidyateyaṃ viditvā paraṃ vedyaṃ veditavyaṃ na vidyate
- 13.16.42
यं लब्ध्वा परमं लाभं मन्यते नाधिकं पुनःप्राणसूक्ष्मां परां प्राप्तिमागच्छत्यक्षयावहाम्
yaṃ labdhvā paramaṃ lābhaṃ manyate nādhikaṃ punaḥprāṇasūkṣmāṃ parāṃ prāptimāgacchatyakṣayāvahām
- 13.16.43
यं सांख्या गुणतत्त्वज्ञाः सांख्यशास्त्रविशारदाःसूक्ष्मज्ञानरताः पूर्वं ज्ञात्वा मुच्यन्ति बन्धनैः
yaṃ sāṃkhyā guṇatattvajñāḥ sāṃkhyaśāstraviśāradāḥsūkṣmajñānaratāḥ pūrvaṃ jñātvā mucyanti bandhanaiḥ
- 13.16.44
यं च वेदविदो वेद्यं वेदान्तेषु प्रतिष्ठितम्प्राणायामपरा नित्यं यं विशन्ति जपन्ति च
yaṃ ca vedavido vedyaṃ vedānteṣu pratiṣṭhitamprāṇāyāmaparā nityaṃ yaṃ viśanti japanti ca
- 13.16.45
अयं स देवयानानामादित्यो द्वारमुच्यतेअयं च पितृयानानां चन्द्रमा द्वारमुच्यते
ayaṃ sa devayānānāmādityo dvāramucyateayaṃ ca pitṛyānānāṃ candramā dvāramucyate
- 13.16.46
एष कालगतिश्चित्रा संवत्सरयुगादिषुभावाभावौ तदात्वे च अयने दक्षिणोत्तरे
eṣa kālagatiścitrā saṃvatsarayugādiṣubhāvābhāvau tadātve ca ayane dakṣiṇottare
- 13.16.47
एवं प्रजापतिः पूर्वमाराध्य बहुभिः स्तवैःवरयामास पुत्रत्वे नीललोहितसंज्ञितम्
evaṃ prajāpatiḥ pūrvamārādhya bahubhiḥ stavaiḥvarayāmāsa putratve nīlalohitasaṃjñitam
- 13.16.48
ऋग्भिर्यमनुशंसन्ति तन्त्रे कर्मणि बह्वृचःयजुर्भिर्यं त्रिधा वेद्यं जुह्वत्यध्वर्यवोऽध्वरे
ṛgbhiryamanuśaṃsanti tantre karmaṇi bahvṛcaḥyajurbhiryaṃ tridhā vedyaṃ juhvatyadhvaryavo'dhvare
- 13.16.49
सामभिर्यं च गायन्ति सामगाः शुद्धबुद्धयःयज्ञस्य परमा योनिः पतिश्चायं परः स्मृतः
sāmabhiryaṃ ca gāyanti sāmagāḥ śuddhabuddhayaḥyajñasya paramā yoniḥ patiścāyaṃ paraḥ smṛtaḥ
- 13.16.50
रात्र्यहःश्रोत्रनयनः पक्षमासशिरोभुजःऋतुवीर्यस्तपोधैर्यो ह्यब्दगुह्योरुपादवान्
rātryahaḥśrotranayanaḥ pakṣamāsaśirobhujaḥṛtuvīryastapodhairyo hyabdaguhyorupādavān
- 13.16.51
मृत्युर्यमो हुताशश्च कालः संहारवेगवान्कालस्य परमा योनिः कालश्चायं सनातनः
mṛtyuryamo hutāśaśca kālaḥ saṃhāravegavānkālasya paramā yoniḥ kālaścāyaṃ sanātanaḥ
- 13.16.52
चन्द्रादित्यौ सनक्षत्रौ सग्रहौ सह वायुनाध्रुवः सप्तर्षयश्चैव भुवनाः सप्त एव च
candrādityau sanakṣatrau sagrahau saha vāyunādhruvaḥ saptarṣayaścaiva bhuvanāḥ sapta eva ca
- 13.16.53
प्रधानं महदव्यक्तं विशेषान्तं सवैकृतम्ब्रह्मादि स्तम्बपर्यन्तं भूतादि सदसच्च यत्
pradhānaṃ mahadavyaktaṃ viśeṣāntaṃ savaikṛtambrahmādi stambaparyantaṃ bhūtādi sadasacca yat
- 13.16.54
अष्टौ प्रकृतयश्चैव प्रकृतिभ्यश्च यत्परम्अस्य देवस्य यद्भागं कृत्स्नं संपरिवर्तते
aṣṭau prakṛtayaścaiva prakṛtibhyaśca yatparamasya devasya yadbhāgaṃ kṛtsnaṃ saṃparivartate
- 13.16.55
एतत्परममानन्दं यत्तच्छाश्वतमेव चएषा गतिर्विरक्तानामेष भावः परः सताम्
etatparamamānandaṃ yattacchāśvatameva caeṣā gatirviraktānāmeṣa bhāvaḥ paraḥ satām
- 13.16.56
एतत्पदमनुद्विग्नमेतद्ब्रह्म सनातनम्शास्त्रवेदाङ्गविदुषामेतद्ध्यानं परं पदम्
etatpadamanudvignametadbrahma sanātanamśāstravedāṅgaviduṣāmetaddhyānaṃ paraṃ padam
- 13.16.57
इयं सा परमा काष्ठा इयं सा परमा कलाइयं सा परमा सिद्धिरियं सा परमा गतिः
iyaṃ sā paramā kāṣṭhā iyaṃ sā paramā kalāiyaṃ sā paramā siddhiriyaṃ sā paramā gatiḥ
- 13.16.58
इयं सा परमा शान्तिरियं सा निर्वृतिः परायं प्राप्य कृतकृत्याः स्म इत्यमन्यन्त वेधसः
iyaṃ sā paramā śāntiriyaṃ sā nirvṛtiḥ parāyaṃ prāpya kṛtakṛtyāḥ sma ityamanyanta vedhasaḥ
- 13.16.59
इयं तुष्टिरियं सिद्धिरियं श्रुतिरियं स्मृतिःअध्यात्मगतिनिष्ठानां विदुषां प्राप्तिरव्यया
iyaṃ tuṣṭiriyaṃ siddhiriyaṃ śrutiriyaṃ smṛtiḥadhyātmagatiniṣṭhānāṃ viduṣāṃ prāptiravyayā
- 13.16.60
यजतां यज्ञकामानां यज्ञैर्विपुलदक्षिणैःया गतिर्दैवतैर्दिव्या सा गतिस्त्वं सनातन
yajatāṃ yajñakāmānāṃ yajñairvipuladakṣiṇaiḥyā gatirdaivatairdivyā sā gatistvaṃ sanātana
- 13.16.61
जप्यहोमव्रतैः कृच्छ्रैर्नियमैर्देहपातनैःतप्यतां या गतिर्देव वैराजे सा गतिर्भवान्
japyahomavrataiḥ kṛcchrairniyamairdehapātanaiḥtapyatāṃ yā gatirdeva vairāje sā gatirbhavān
- 13.16.62
कर्मन्यासकृतानां च विरक्तानां ततस्ततःया गतिर्ब्रह्मभवने सा गतिस्त्वं सनातन
karmanyāsakṛtānāṃ ca viraktānāṃ tatastataḥyā gatirbrahmabhavane sā gatistvaṃ sanātana
- 13.16.63
अपुनर्मारकामानां वैराग्ये वर्ततां परेविकृतीनां लयानां च सा गतिस्त्वं सनातन
apunarmārakāmānāṃ vairāgye vartatāṃ parevikṛtīnāṃ layānāṃ ca sā gatistvaṃ sanātana
- 13.16.64
ज्ञानविज्ञाननिष्ठानां निरुपाख्या निरञ्जनाकैवल्या या गतिर्देव परमा सा गतिर्भवान्
jñānavijñānaniṣṭhānāṃ nirupākhyā nirañjanākaivalyā yā gatirdeva paramā sā gatirbhavān
- 13.16.65
वेदशास्त्रपुराणोक्ताः पञ्चैता गतयः स्मृताःत्वत्प्रसादाद्धि लभ्यन्ते न लभ्यन्तेऽन्यथा विभो
vedaśāstrapurāṇoktāḥ pañcaitā gatayaḥ smṛtāḥtvatprasādāddhi labhyante na labhyante'nyathā vibho
- 13.16.66
इति तण्डिस्तपोयोगात्तुष्टावेशानमव्ययम्जगौ च परमं ब्रह्म यत्पुरा लोककृज्जगौ
iti taṇḍistapoyogāttuṣṭāveśānamavyayamjagau ca paramaṃ brahma yatpurā lokakṛjjagau
- 13.16.67
ब्रह्मा शतक्रतुर्विष्णुर्विश्वेदेवा महर्षयःन विदुस्त्वामिति ततस्तुष्टः प्रोवाच तं शिवः
brahmā śatakraturviṣṇurviśvedevā maharṣayaḥna vidustvāmiti tatastuṣṭaḥ provāca taṃ śivaḥ
- 13.16.68
अक्षयश्चाव्ययश्चैव भविता दुःखवर्जितःयशस्वी तेजसा युक्तो दिव्यज्ञानसमन्वितः
akṣayaścāvyayaścaiva bhavitā duḥkhavarjitaḥyaśasvī tejasā yukto divyajñānasamanvitaḥ
- 13.16.69
ऋषीणामभिगम्यश्च सूत्रकर्ता सुतस्तवमत्प्रसादाद्द्विजश्रेष्ठ भविष्यति न संशयः
ṛṣīṇāmabhigamyaśca sūtrakartā sutastavamatprasādāddvijaśreṣṭha bhaviṣyati na saṃśayaḥ
- 13.16.70
कं वा कामं ददाम्यद्य ब्रूहि यद्वत्स काङ्क्षसेप्राञ्जलिः स उवाचेदं त्वयि भक्तिर्दृढास्तु मे
kaṃ vā kāmaṃ dadāmyadya brūhi yadvatsa kāṅkṣaseprāñjaliḥ sa uvācedaṃ tvayi bhaktirdṛḍhāstu me
- 13.16.71
एवं दत्त्वा वरं देवो वन्द्यमानः सुरर्षिभिःस्तूयमानश्च विबुधैस्तत्रैवान्तरधीयत
evaṃ dattvā varaṃ devo vandyamānaḥ surarṣibhiḥstūyamānaśca vibudhaistatraivāntaradhīyata
- 13.16.72
अन्तर्हिते भगवति सानुगे यादवेश्वरऋषिराश्रममागम्य ममैतत्प्रोक्तवानिह
antarhite bhagavati sānuge yādaveśvaraṛṣirāśramamāgamya mamaitatproktavāniha
- 13.16.73
यानि च प्रथितान्यादौ तण्डिराख्यातवान्ममनामानि मानवश्रेष्ठ तानि त्वं शृणु सिद्धये
yāni ca prathitānyādau taṇḍirākhyātavānmamanāmāni mānavaśreṣṭha tāni tvaṃ śṛṇu siddhaye
- 13.16.74
दश नामसहस्राणि वेदेष्वाह पितामहःशर्वस्य शास्त्रेषु तथा दश नामशतानि वै
daśa nāmasahasrāṇi vedeṣvāha pitāmahaḥśarvasya śāstreṣu tathā daśa nāmaśatāni vai
- 13.16.75
गुह्यानीमानि नामानि तण्डिर्भगवतोऽच्युतदेवप्रसादाद्देवेश पुरा प्राह महात्मने
guhyānīmāni nāmāni taṇḍirbhagavato'cyutadevaprasādāddeveśa purā prāha mahātmane