Parva.Adhyaya 13.39
Mahabharata · 12 verses
- 13.39.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
इमे वै मानवा लोके स्त्रीषु सज्जन्त्यभीक्ष्णशःमोहेन परमाविष्टा दैवादिष्टेन पार्थिवस्त्रियश्च पुरुषेष्वेव प्रत्यक्षं लोकसाक्षिकम्
ime vai mānavā loke strīṣu sajjantyabhīkṣṇaśaḥmohena paramāviṣṭā daivādiṣṭena pārthivastriyaśca puruṣeṣveva pratyakṣaṃ lokasākṣikam
- 13.39.2
अत्र मे संशयस्तीव्रो हृदि संपरिवर्ततेकथमासां नराः सङ्गं कुर्वते कुरुनन्दनस्त्रियो वा तेषु रज्यन्ते विरज्यन्तेऽथ वा पुनः
atra me saṃśayastīvro hṛdi saṃparivartatekathamāsāṃ narāḥ saṅgaṃ kurvate kurunandanastriyo vā teṣu rajyante virajyante'tha vā punaḥ
- 13.39.3
इति ताः पुरुषव्याघ्र कथं शक्याः स्म रक्षितुम्प्रमदाः पुरुषेणेह तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
iti tāḥ puruṣavyāghra kathaṃ śakyāḥ sma rakṣitumpramadāḥ puruṣeṇeha tanme vyākhyātumarhasi
- 13.39.4
एता हि मयमायाभिर्वञ्चयन्तीह मानवान्न चासां मुच्यते कश्चित्पुरुषो हस्तमागतःगावो नवतृणानीव गृह्णन्त्येव नवान्नवान्
etā hi mayamāyābhirvañcayantīha mānavānna cāsāṃ mucyate kaścitpuruṣo hastamāgataḥgāvo navatṛṇānīva gṛhṇantyeva navānnavān
- 13.39.5
शम्बरस्य च या माया या माया नमुचेरपिबलेः कुम्भीनसेश्चैव सर्वास्ता योषितो विदुः
śambarasya ca yā māyā yā māyā namucerapibaleḥ kumbhīnaseścaiva sarvāstā yoṣito viduḥ
- 13.39.6
हसन्तं प्रहसन्त्येता रुदन्तं प्ररुदन्ति चअप्रियं प्रियवाक्यैश्च गृह्णते कालयोगतः
hasantaṃ prahasantyetā rudantaṃ prarudanti caapriyaṃ priyavākyaiśca gṛhṇate kālayogataḥ
- 13.39.7
उशना वेद यच्छास्त्रं यच्च वेद बृहस्पतिःस्त्रीबुद्ध्या न विशिष्येते ताः स्म रक्ष्याः कथं नरैः
uśanā veda yacchāstraṃ yacca veda bṛhaspatiḥstrībuddhyā na viśiṣyete tāḥ sma rakṣyāḥ kathaṃ naraiḥ
- 13.39.8
अनृतं सत्यमित्याहुः सत्यं चापि तथानृतम्इति यास्ताः कथं वीर संरक्ष्याः पुरुषैरिह
anṛtaṃ satyamityāhuḥ satyaṃ cāpi tathānṛtamiti yāstāḥ kathaṃ vīra saṃrakṣyāḥ puruṣairiha
- 13.39.9
स्त्रीणां बुद्ध्युपनिष्कर्षादर्थशास्त्राणि शत्रुहन्बृहस्पतिप्रभृतिभिर्मन्ये सद्भिः कृतानि वै
strīṇāṃ buddhyupaniṣkarṣādarthaśāstrāṇi śatruhanbṛhaspatiprabhṛtibhirmanye sadbhiḥ kṛtāni vai
- 13.39.10
संपूज्यमानाः पुरुषैर्विकुर्वन्ति मनो नृषुअपास्ताश्च तथा राजन्विकुर्वन्ति मनः स्त्रियः
saṃpūjyamānāḥ puruṣairvikurvanti mano nṛṣuapāstāśca tathā rājanvikurvanti manaḥ striyaḥ
- 13.39.11
कस्ताः शक्तो रक्षितुं स्यादिति मे संशयो महान्तन्मे ब्रूहि महाबाहो कुरूणां वंशवर्धन
kastāḥ śakto rakṣituṃ syāditi me saṃśayo mahāntanme brūhi mahābāho kurūṇāṃ vaṃśavardhana
- 13.39.12
यदि शक्या कुरुश्रेष्ठ रक्षा तासां कथंचनकर्तुं वा कृतपूर्वा वा तन्मे व्याख्यातुमर्हसि
yadi śakyā kuruśreṣṭha rakṣā tāsāṃ kathaṃcanakartuṃ vā kṛtapūrvā vā tanme vyākhyātumarhasi