Parva.Adhyaya 13.47
Mahabharata · 61 verses
- 13.47.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
सर्वशास्त्रविधानज्ञ राजधर्मार्थवित्तमअतीव संशयच्छेत्ता भवान्वै प्रथितः क्षितौ
sarvaśāstravidhānajña rājadharmārthavittamaatīva saṃśayacchettā bhavānvai prathitaḥ kṣitau
- 13.47.2
कश्चित्तु संशयो मेऽस्ति तन्मे ब्रूहि पितामहअस्यामापदि कष्टायामन्यं पृच्छाम कं वयम्
kaścittu saṃśayo me'sti tanme brūhi pitāmahaasyāmāpadi kaṣṭāyāmanyaṃ pṛcchāma kaṃ vayam
- 13.47.3
यथा नरेण कर्तव्यं यश्च धर्मः सनातनःएतत्सर्वं महाबाहो भवान्व्याख्यातुमर्हति
yathā nareṇa kartavyaṃ yaśca dharmaḥ sanātanaḥetatsarvaṃ mahābāho bhavānvyākhyātumarhati
- 13.47.4
चतस्रो विहिता भार्या ब्राह्मणस्य पितामहब्राह्मणी क्षत्रिया वैश्या शूद्रा च रतिमिच्छतः
catasro vihitā bhāryā brāhmaṇasya pitāmahabrāhmaṇī kṣatriyā vaiśyā śūdrā ca ratimicchataḥ
- 13.47.5
तत्र जातेषु पुत्रेषु सर्वासां कुरुसत्तमआनुपूर्व्येण कस्तेषां पित्र्यं दायाद्यमर्हति
tatra jāteṣu putreṣu sarvāsāṃ kurusattamaānupūrvyeṇa kasteṣāṃ pitryaṃ dāyādyamarhati
- 13.47.6
केन वा किं ततो हार्यं पितृवित्तात्पितामहएतदिच्छामि कथितं विभागस्तेषु यः स्मृतः
kena vā kiṃ tato hāryaṃ pitṛvittātpitāmahaetadicchāmi kathitaṃ vibhāgasteṣu yaḥ smṛtaḥ
- 13.47.7
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यस्त्रयो वर्णा द्विजातयःएतेषु विहितो धर्मो ब्राह्मणस्य युधिष्ठिर
brāhmaṇaḥ kṣatriyo vaiśyastrayo varṇā dvijātayaḥeteṣu vihito dharmo brāhmaṇasya yudhiṣṭhira
- 13.47.8
वैषम्यादथ वा लोभात्कामाद्वापि परंतपब्राह्मणस्य भवेच्छूद्रा न तु दृष्टान्ततः स्मृता
vaiṣamyādatha vā lobhātkāmādvāpi paraṃtapabrāhmaṇasya bhavecchūdrā na tu dṛṣṭāntataḥ smṛtā
- 13.47.9
शूद्रां शयनमारोप्य ब्राह्मणः पीडितो भवेत्प्रायश्चित्तीयते चापि विधिदृष्टेन हेतुना
śūdrāṃ śayanamāropya brāhmaṇaḥ pīḍito bhavetprāyaścittīyate cāpi vidhidṛṣṭena hetunā
- 13.47.10
तत्र जातेष्वपत्येषु द्विगुणं स्याद्युधिष्ठिरअतस्ते नियमं वित्ते संप्रवक्ष्यामि भारत
tatra jāteṣvapatyeṣu dviguṇaṃ syādyudhiṣṭhiraataste niyamaṃ vitte saṃpravakṣyāmi bhārata
- 13.47.11
लक्षण्यो गोवृषो यानं यत्प्रधानतमं भवेत्ब्राह्मण्यास्तद्धरेत्पुत्र एकांशं वै पितुर्धनात्
lakṣaṇyo govṛṣo yānaṃ yatpradhānatamaṃ bhavetbrāhmaṇyāstaddharetputra ekāṃśaṃ vai piturdhanāt
- 13.47.12
शेषं तु दशधा कार्यं ब्राह्मणस्वं युधिष्ठिरतत्र तेनैव हर्तव्याश्चत्वारोंऽशाः पितुर्धनात्
śeṣaṃ tu daśadhā kāryaṃ brāhmaṇasvaṃ yudhiṣṭhiratatra tenaiva hartavyāścatvāroṃ'śāḥ piturdhanāt
- 13.47.13
क्षत्रियायास्तु यः पुत्रो ब्राह्मणः सोऽप्यसंशयःस तु मातृविशेषेण त्रीनंशान्हर्तुमर्हति
kṣatriyāyāstu yaḥ putro brāhmaṇaḥ so'pyasaṃśayaḥsa tu mātṛviśeṣeṇa trīnaṃśānhartumarhati
- 13.47.14
वर्णे तृतीये जातस्तु वैश्यायां ब्राह्मणादपिद्विरंशस्तेन हर्तव्यो ब्राह्मणस्वाद्युधिष्ठिर
varṇe tṛtīye jātastu vaiśyāyāṃ brāhmaṇādapidviraṃśastena hartavyo brāhmaṇasvādyudhiṣṭhira
- 13.47.15
शूद्रायां ब्राह्मणाज्जातो नित्यादेयधनः स्मृतःअल्पं वापि प्रदातव्यं शूद्रापुत्राय भारत
śūdrāyāṃ brāhmaṇājjāto nityādeyadhanaḥ smṛtaḥalpaṃ vāpi pradātavyaṃ śūdrāputrāya bhārata
- 13.47.16
दशधा प्रविभक्तस्य धनस्यैष भवेत्क्रमःसवर्णासु तु जातानां समान्भागान्प्रकल्पयेत्
daśadhā pravibhaktasya dhanasyaiṣa bhavetkramaḥsavarṇāsu tu jātānāṃ samānbhāgānprakalpayet
- 13.47.17
अब्राह्मणं तु मन्यन्ते शूद्रापुत्रमनैपुणात्त्रिषु वर्णेषु जातो हि ब्राह्मणाद्ब्राह्मणो भवेत्
abrāhmaṇaṃ tu manyante śūdrāputramanaipuṇāttriṣu varṇeṣu jāto hi brāhmaṇādbrāhmaṇo bhavet
- 13.47.18
स्मृता वर्णाश्च चत्वारः पञ्चमो नाधिगम्यतेहरेत्तु दशमं भागं शूद्रापुत्रः पितुर्धनात्
smṛtā varṇāśca catvāraḥ pañcamo nādhigamyateharettu daśamaṃ bhāgaṃ śūdrāputraḥ piturdhanāt
- 13.47.19
तत्तु दत्तं हरेत्पित्रा नादत्तं हर्तुमर्हतिअवश्यं हि धनं देयं शूद्रापुत्राय भारत
tattu dattaṃ haretpitrā nādattaṃ hartumarhatiavaśyaṃ hi dhanaṃ deyaṃ śūdrāputrāya bhārata
- 13.47.20
आनृशंस्यं परो धर्म इति तस्मै प्रदीयतेयत्र तत्र समुत्पन्नो गुणायैवोपकल्पते
ānṛśaṃsyaṃ paro dharma iti tasmai pradīyateyatra tatra samutpanno guṇāyaivopakalpate
- 13.47.21
यदि वाप्येकपुत्रः स्यादपुत्रो यदि वा भवेत्नाधिकं दशमाद्दद्याच्छूद्रापुत्राय भारत
yadi vāpyekaputraḥ syādaputro yadi vā bhavetnādhikaṃ daśamāddadyācchūdrāputrāya bhārata
- 13.47.22
त्रैवार्षिकाद्यदा भक्तादधिकं स्याद्द्विजस्य तुयजेत तेन द्रव्येण न वृथा साधयेद्धनम्
traivārṣikādyadā bhaktādadhikaṃ syāddvijasya tuyajeta tena dravyeṇa na vṛthā sādhayeddhanam
- 13.47.23
त्रिसाहस्रपरो दायः स्त्रियो देयो धनस्य वैतच्च भर्त्रा धनं दत्तं नादत्तं भोक्तुमर्हति
trisāhasraparo dāyaḥ striyo deyo dhanasya vaitacca bhartrā dhanaṃ dattaṃ nādattaṃ bhoktumarhati
- 13.47.24
स्त्रीणां तु पतिदायाद्यमुपभोगफलं स्मृतम्नापहारं स्त्रियः कुर्युः पतिवित्तात्कथंचन
strīṇāṃ tu patidāyādyamupabhogaphalaṃ smṛtamnāpahāraṃ striyaḥ kuryuḥ pativittātkathaṃcana
- 13.47.25
स्त्रियास्तु यद्भवेद्वित्तं पित्रा दत्तं युधिष्ठिरब्राह्मण्यास्तद्धरेत्कन्या यथा पुत्रस्तथा हि सासा हि पुत्रसमा राजन्विहिता कुरुनन्दन
striyāstu yadbhavedvittaṃ pitrā dattaṃ yudhiṣṭhirabrāhmaṇyāstaddharetkanyā yathā putrastathā hi sāsā hi putrasamā rājanvihitā kurunandana
- 13.47.26
एवमेतत्समुद्दिष्टं धर्मेषु भरतर्षभएतद्धर्ममनुस्मृत्य न वृथा साधयेद्धनम्
evametatsamuddiṣṭaṃ dharmeṣu bharatarṣabhaetaddharmamanusmṛtya na vṛthā sādhayeddhanam
- 13.47.27
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
शूद्रायां ब्राह्मणाज्जातो यद्यदेयधनः स्मृतःकेन प्रतिविशेषेण दशमोऽप्यस्य दीयते
śūdrāyāṃ brāhmaṇājjāto yadyadeyadhanaḥ smṛtaḥkena prativiśeṣeṇa daśamo'pyasya dīyate
- 13.47.28
ब्राह्मण्यां ब्राह्मणाज्जातो ब्राह्मणः स्यान्न संशयःक्षत्रियायां तथैव स्याद्वैश्यायामपि चैव हि
brāhmaṇyāṃ brāhmaṇājjāto brāhmaṇaḥ syānna saṃśayaḥkṣatriyāyāṃ tathaiva syādvaiśyāyāmapi caiva hi
- 13.47.29
कस्मात्ते विषमं भागं भजेरन्नृपसत्तमयदा सर्वे त्रयो वर्णास्त्वयोक्ता ब्राह्मणा इति
kasmātte viṣamaṃ bhāgaṃ bhajerannṛpasattamayadā sarve trayo varṇāstvayoktā brāhmaṇā iti
- 13.47.30
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
दारा इत्युच्यते लोके नाम्नैकेन परंतपप्रोक्तेन चैकनाम्नायं विशेषः सुमहान्भवेत्
dārā ityucyate loke nāmnaikena paraṃtapaproktena caikanāmnāyaṃ viśeṣaḥ sumahānbhavet
- 13.47.31
तिस्रः कृत्वा पुरो भार्याः पश्चाद्विन्देत ब्राह्मणीम्सा ज्येष्ठा सा च पूज्या स्यात्सा च ताभ्यो गरीयसी
tisraḥ kṛtvā puro bhāryāḥ paścādvindeta brāhmaṇīmsā jyeṣṭhā sā ca pūjyā syātsā ca tābhyo garīyasī
- 13.47.32
स्नानं प्रसाधनं भर्तुर्दन्तधावनमञ्जनम्हव्यं कव्यं च यच्चान्यद्धर्मयुक्तं भवेद्गृहे
snānaṃ prasādhanaṃ bharturdantadhāvanamañjanamhavyaṃ kavyaṃ ca yaccānyaddharmayuktaṃ bhavedgṛhe
- 13.47.33
न तस्यां जातु तिष्ठन्त्यामन्या तत्कर्तुमर्हतिब्राह्मणी त्वेव तत्कुर्याद्ब्राह्मणस्य युधिष्ठिर
na tasyāṃ jātu tiṣṭhantyāmanyā tatkartumarhatibrāhmaṇī tveva tatkuryādbrāhmaṇasya yudhiṣṭhira
- 13.47.34
अन्नं पानं च माल्यं च वासांस्याभरणानि चब्राह्मण्यै तानि देयानि भर्तुः सा हि गरीयसी
annaṃ pānaṃ ca mālyaṃ ca vāsāṃsyābharaṇāni cabrāhmaṇyai tāni deyāni bhartuḥ sā hi garīyasī
- 13.47.35
मनुनाभिहितं शास्त्रं यच्चापि कुरुनन्दनतत्राप्येष महाराज दृष्टो धर्मः सनातनः
manunābhihitaṃ śāstraṃ yaccāpi kurunandanatatrāpyeṣa mahārāja dṛṣṭo dharmaḥ sanātanaḥ
- 13.47.36
अथ चेदन्यथा कुर्याद्यदि कामाद्युधिष्ठिरयथा ब्राह्मणचण्डालः पूर्वदृष्टस्तथैव सः
atha cedanyathā kuryādyadi kāmādyudhiṣṭhirayathā brāhmaṇacaṇḍālaḥ pūrvadṛṣṭastathaiva saḥ
- 13.47.37
ब्राह्मण्याः सदृशः पुत्रः क्षत्रियायाश्च यो भवेत्राजन्विशेषो नास्त्यत्र वर्णयोरुभयोरपि
brāhmaṇyāḥ sadṛśaḥ putraḥ kṣatriyāyāśca yo bhavetrājanviśeṣo nāstyatra varṇayorubhayorapi
- 13.47.38
न तु जात्या समा लोके ब्राह्मण्याः क्षत्रिया भवेत्ब्राह्मण्याः प्रथमः पुत्रो भूयान्स्याद्राजसत्तमभूयोऽपि भूयसा हार्यं पितृवित्ताद्युधिष्ठिर
na tu jātyā samā loke brāhmaṇyāḥ kṣatriyā bhavetbrāhmaṇyāḥ prathamaḥ putro bhūyānsyādrājasattamabhūyo'pi bhūyasā hāryaṃ pitṛvittādyudhiṣṭhira
- 13.47.39
यथा न सदृशी जातु ब्राह्मण्याः क्षत्रिया भवेत्क्षत्रियायास्तथा वैश्या न जातु सदृशी भवेत्
yathā na sadṛśī jātu brāhmaṇyāḥ kṣatriyā bhavetkṣatriyāyāstathā vaiśyā na jātu sadṛśī bhavet
- 13.47.40
श्रीश्च राज्यं च कोशश्च क्षत्रियाणां युधिष्ठिरविहितं दृश्यते राजन्सागरान्ता च मेदिनी
śrīśca rājyaṃ ca kośaśca kṣatriyāṇāṃ yudhiṣṭhiravihitaṃ dṛśyate rājansāgarāntā ca medinī
- 13.47.41
क्षत्रियो हि स्वधर्मेण श्रियं प्राप्नोति भूयसीम्राजा दण्डधरो राजन्रक्षा नान्यत्र क्षत्रियात्
kṣatriyo hi svadharmeṇa śriyaṃ prāpnoti bhūyasīmrājā daṇḍadharo rājanrakṣā nānyatra kṣatriyāt
- 13.47.42
ब्राह्मणा हि महाभागा देवानामपि देवताःतेषु राजा प्रवर्तेत पूजया विधिपूर्वकम्
brāhmaṇā hi mahābhāgā devānāmapi devatāḥteṣu rājā pravarteta pūjayā vidhipūrvakam
- 13.47.43
प्रणीतमृषिभिर्ज्ञात्वा धर्मं शाश्वतमव्ययम्लुप्यमानाः स्वधर्मेण क्षत्रियो रक्षति प्रजाः
praṇītamṛṣibhirjñātvā dharmaṃ śāśvatamavyayamlupyamānāḥ svadharmeṇa kṣatriyo rakṣati prajāḥ
- 13.47.44
दस्युभिर्ह्रियमाणं च धनं दाराश्च सर्वशःसर्वेषामेव वर्णानां त्राता भवति पार्थिवः
dasyubhirhriyamāṇaṃ ca dhanaṃ dārāśca sarvaśaḥsarveṣāmeva varṇānāṃ trātā bhavati pārthivaḥ
- 13.47.45
भूयान्स्यात्क्षत्रियापुत्रो वैश्यापुत्रान्न संशयःभूयस्तेनापि हर्तव्यं पितृवित्ताद्युधिष्ठिर
bhūyānsyātkṣatriyāputro vaiśyāputrānna saṃśayaḥbhūyastenāpi hartavyaṃ pitṛvittādyudhiṣṭhira
- 13.47.46
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
उक्तं ते विधिवद्राजन्ब्राह्मणस्वे पितामहइतरेषां तु वर्णानां कथं विनियमो भवेत्
uktaṃ te vidhivadrājanbrāhmaṇasve pitāmahaitareṣāṃ tu varṇānāṃ kathaṃ viniyamo bhavet
- 13.47.47
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
क्षत्रियस्यापि भार्ये द्वे विहिते कुरुनन्दनतृतीया च भवेच्छूद्रा न तु दृष्टान्ततः स्मृता
kṣatriyasyāpi bhārye dve vihite kurunandanatṛtīyā ca bhavecchūdrā na tu dṛṣṭāntataḥ smṛtā
- 13.47.48
एष एव क्रमो हि स्यात्क्षत्रियाणां युधिष्ठिरअष्टधा तु भवेत्कार्यं क्षत्रियस्वं युधिष्ठिर
eṣa eva kramo hi syātkṣatriyāṇāṃ yudhiṣṭhiraaṣṭadhā tu bhavetkāryaṃ kṣatriyasvaṃ yudhiṣṭhira
- 13.47.49
क्षत्रियाया हरेत्पुत्रश्चतुरोंऽशान्पितुर्धनात्युद्धावहारिकं यच्च पितुः स्यात्स हरेच्च तत्
kṣatriyāyā haretputraścaturoṃ'śānpiturdhanātyuddhāvahārikaṃ yacca pituḥ syātsa harecca tat
- 13.47.50
वैश्यापुत्रस्तु भागांस्त्रीन्शूद्रापुत्रस्तथाष्टमम्सोऽपि दत्तं हरेत्पित्रा नादत्तं हर्तुमर्हति
vaiśyāputrastu bhāgāṃstrīnśūdrāputrastathāṣṭamamso'pi dattaṃ haretpitrā nādattaṃ hartumarhati
- 13.47.51
एकैव हि भवेद्भार्या वैश्यस्य कुरुनन्दनद्वितीया वा भवेच्छूद्रा न तु दृष्टान्ततः स्मृता
ekaiva hi bhavedbhāryā vaiśyasya kurunandanadvitīyā vā bhavecchūdrā na tu dṛṣṭāntataḥ smṛtā
- 13.47.52
वैश्यस्य वर्तमानस्य वैश्यायां भरतर्षभशूद्रायां चैव कौन्तेय तयोर्विनियमः स्मृतः
vaiśyasya vartamānasya vaiśyāyāṃ bharatarṣabhaśūdrāyāṃ caiva kaunteya tayorviniyamaḥ smṛtaḥ
- 13.47.53
पञ्चधा तु भवेत्कार्यं वैश्यस्वं भरतर्षभतयोरपत्ये वक्ष्यामि विभागं च जनाधिप
pañcadhā tu bhavetkāryaṃ vaiśyasvaṃ bharatarṣabhatayorapatye vakṣyāmi vibhāgaṃ ca janādhipa
- 13.47.54
वैश्यापुत्रेण हर्तव्याश्चत्वारोंऽशाः पितुर्धनात्पञ्चमस्तु भवेद्भागः शूद्रापुत्राय भारत
vaiśyāputreṇa hartavyāścatvāroṃ'śāḥ piturdhanātpañcamastu bhavedbhāgaḥ śūdrāputrāya bhārata
- 13.47.55
सोऽपि दत्तं हरेत्पित्रा नादत्तं हर्तुमर्हतित्रिभिर्वर्णैस्तथा जातः शूद्रो देयधनो भवेत्
so'pi dattaṃ haretpitrā nādattaṃ hartumarhatitribhirvarṇaistathā jātaḥ śūdro deyadhano bhavet
- 13.47.56
शूद्रस्य स्यात्सवर्णैव भार्या नान्या कथंचनशूद्रस्य समभागः स्याद्यदि पुत्रशतं भवेत्
śūdrasya syātsavarṇaiva bhāryā nānyā kathaṃcanaśūdrasya samabhāgaḥ syādyadi putraśataṃ bhavet
- 13.47.57
जातानां समवर्णासु पुत्राणामविशेषतःसर्वेषामेव वर्णानां समभागो धने स्मृतः
jātānāṃ samavarṇāsu putrāṇāmaviśeṣataḥsarveṣāmeva varṇānāṃ samabhāgo dhane smṛtaḥ
- 13.47.58
ज्येष्ठस्य भागो ज्येष्ठः स्यादेकांशो यः प्रधानतःएष दायविधिः पार्थ पूर्वमुक्तः स्वयंभुवा
jyeṣṭhasya bhāgo jyeṣṭhaḥ syādekāṃśo yaḥ pradhānataḥeṣa dāyavidhiḥ pārtha pūrvamuktaḥ svayaṃbhuvā
- 13.47.59
समवर्णासु जातानां विशेषोऽस्त्यपरो नृपविवाहवैशेष्यकृतः पूर्वः पूर्वो विशिष्यते
samavarṇāsu jātānāṃ viśeṣo'styaparo nṛpavivāhavaiśeṣyakṛtaḥ pūrvaḥ pūrvo viśiṣyate
- 13.47.60
हरेज्ज्येष्ठः प्रधानांशमेकं तुल्यासुतेष्वपिमध्यमो मध्यमं चैव कनीयांस्तु कनीयसम्
harejjyeṣṭhaḥ pradhānāṃśamekaṃ tulyāsuteṣvapimadhyamo madhyamaṃ caiva kanīyāṃstu kanīyasam
- 13.47.61
एवं जातिषु सर्वासु सवर्णाः श्रेष्ठतां गताःमहर्षिरपि चैतद्वै मारीचः काश्यपोऽब्रवीत्
evaṃ jātiṣu sarvāsu savarṇāḥ śreṣṭhatāṃ gatāḥmaharṣirapi caitadvai mārīcaḥ kāśyapo'bravīt