Parva.Adhyaya 13.56

च्यवन उवाच · cyavana uvāca

अवश्यं कथनीयं मे तवैतन्नरपुंगवयदर्थं त्वाहमुच्छेत्तुं संप्राप्तो मनुजाधिप

avaśyaṃ kathanīyaṃ me tavaitannarapuṃgavayadarthaṃ tvāhamucchettuṃ saṃprāpto manujādhipa

भृगूणां क्षत्रिया याज्या नित्यमेव जनाधिपते च भेदं गमिष्यन्ति दैवयुक्तेन हेतुना

bhṛgūṇāṃ kṣatriyā yājyā nityameva janādhipate ca bhedaṃ gamiṣyanti daivayuktena hetunā

क्षत्रियाश्च भृगून्सर्वान्वधिष्यन्ति नराधिपआ गर्भादनुकृन्तन्तो दैवदण्डनिपीडिताः

kṣatriyāśca bhṛgūnsarvānvadhiṣyanti narādhipaā garbhādanukṛntanto daivadaṇḍanipīḍitāḥ

तत उत्पत्स्यतेऽस्माकं कुले गोत्रविवर्धनःऔर्वो नाम महातेजा ज्वलनार्कसमद्युतिः

tata utpatsyate'smākaṃ kule gotravivardhanaḥaurvo nāma mahātejā jvalanārkasamadyutiḥ

स त्रैलोक्यविनाशाय कोपाग्निं जनयिष्यतिमहीं सपर्वतवनां यः करिष्यति भस्मसात्

sa trailokyavināśāya kopāgniṃ janayiṣyatimahīṃ saparvatavanāṃ yaḥ kariṣyati bhasmasāt

कंचित्कालं तु तं वह्निं स एव शमयिष्यतिसमुद्रे वडवावक्त्रे प्रक्षिप्य मुनिसत्तमः

kaṃcitkālaṃ tu taṃ vahniṃ sa eva śamayiṣyatisamudre vaḍavāvaktre prakṣipya munisattamaḥ

पुत्रं तस्य महाभागमृचीकं भृगुनन्दनम्साक्षात्कृत्स्नो धनुर्वेदः समुपस्थास्यतेऽनघ

putraṃ tasya mahābhāgamṛcīkaṃ bhṛgunandanamsākṣātkṛtsno dhanurvedaḥ samupasthāsyate'nagha

क्षत्रियाणामभावाय दैवयुक्तेन हेतुनास तु तं प्रतिगृह्यैव पुत्रे संक्रामयिष्यति

kṣatriyāṇāmabhāvāya daivayuktena hetunāsa tu taṃ pratigṛhyaiva putre saṃkrāmayiṣyati

जमदग्नौ महाभागे तपसा भावितात्मनिस चापि भृगुशार्दूलस्तं वेदं धारयिष्यति

jamadagnau mahābhāge tapasā bhāvitātmanisa cāpi bhṛguśārdūlastaṃ vedaṃ dhārayiṣyati

कुलात्तु तव धर्मात्मन्कन्यां सोऽधिगमिष्यतिउद्भावनार्थं भवतो वंशस्य नृपसत्तम

kulāttu tava dharmātmankanyāṃ so'dhigamiṣyatiudbhāvanārthaṃ bhavato vaṃśasya nṛpasattama

गाधेर्दुहितरं प्राप्य पौत्रीं तव महातपाःब्राह्मणं क्षत्रधर्माणं राममुत्पादयिष्यति

gādherduhitaraṃ prāpya pautrīṃ tava mahātapāḥbrāhmaṇaṃ kṣatradharmāṇaṃ rāmamutpādayiṣyati

क्षत्रियं विप्रकर्माणं बृहस्पतिमिवौजसाविश्वामित्रं तव कुले गाधेः पुत्रं सुधार्मिकम्तपसा महता युक्तं प्रदास्यति महाद्युते

kṣatriyaṃ viprakarmāṇaṃ bṛhaspatimivaujasāviśvāmitraṃ tava kule gādheḥ putraṃ sudhārmikamtapasā mahatā yuktaṃ pradāsyati mahādyute

स्त्रियौ तु कारणं तत्र परिवर्ते भविष्यतःपितामहनियोगाद्वै नान्यथैतद्भविष्यति

striyau tu kāraṇaṃ tatra parivarte bhaviṣyataḥpitāmahaniyogādvai nānyathaitadbhaviṣyati

तृतीये पुरुषे तुभ्यं ब्राह्मणत्वमुपैष्यतिभविता त्वं च संबन्धी भृगूणां भावितात्मनाम्

tṛtīye puruṣe tubhyaṃ brāhmaṇatvamupaiṣyatibhavitā tvaṃ ca saṃbandhī bhṛgūṇāṃ bhāvitātmanām

भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca

कुशिकस्तु मुनेर्वाक्यं च्यवनस्य महात्मनःश्रुत्वा हृष्टोऽभवद्राजा वाक्यं चेदमुवाच हएवमस्त्विति धर्मात्मा तदा भरतसत्तम

kuśikastu munervākyaṃ cyavanasya mahātmanaḥśrutvā hṛṣṭo'bhavadrājā vākyaṃ cedamuvāca haevamastviti dharmātmā tadā bharatasattama

च्यवनस्तु महातेजाः पुनरेव नराधिपम्वरार्थं चोदयामास तमुवाच स पार्थिवः

cyavanastu mahātejāḥ punareva narādhipamvarārthaṃ codayāmāsa tamuvāca sa pārthivaḥ

बाढमेवं ग्रहीष्यामि कामं त्वत्तो महामुनेब्रह्मभूतं कुलं मेऽस्तु धर्मे चास्य मनो भवेत्

bāḍhamevaṃ grahīṣyāmi kāmaṃ tvatto mahāmunebrahmabhūtaṃ kulaṃ me'stu dharme cāsya mano bhavet

एवमुक्तस्तथेत्येवं प्रत्युक्त्वा च्यवनो मुनिःअभ्यनुज्ञाय नृपतिं तीर्थयात्रां ययौ तदा

evamuktastathetyevaṃ pratyuktvā cyavano muniḥabhyanujñāya nṛpatiṃ tīrthayātrāṃ yayau tadā

एतत्ते कथितं सर्वमशेषेण मया नृपभृगूणां कुशिकानां च प्रति संबन्धकारणम्

etatte kathitaṃ sarvamaśeṣeṇa mayā nṛpabhṛgūṇāṃ kuśikānāṃ ca prati saṃbandhakāraṇam

यथोक्तं मुनिना चापि तथा तदभवन्नृपजन्म रामस्य च मुनेर्विश्वामित्रस्य चैव ह

yathoktaṃ muninā cāpi tathā tadabhavannṛpajanma rāmasya ca munerviśvāmitrasya caiva ha