Parva.Adhyaya 13.60
Mahabharata · 25 verses
- 13.60.1
युधिष्ठिर उवाच · yudhiṣṭhira uvāca
दानं यज्ञक्रिया चेह किं स्वित्प्रेत्य महाफलम्कस्य ज्यायः फलं प्रोक्तं कीदृशेभ्यः कथं कदा
dānaṃ yajñakriyā ceha kiṃ svitpretya mahāphalamkasya jyāyaḥ phalaṃ proktaṃ kīdṛśebhyaḥ kathaṃ kadā
- 13.60.2
एतदिच्छामि विज्ञातुं याथातथ्येन भारतविद्वञ्जिज्ञासमानाय दानधर्मान्प्रचक्ष्व मे
etadicchāmi vijñātuṃ yāthātathyena bhāratavidvañjijñāsamānāya dānadharmānpracakṣva me
- 13.60.3
अन्तर्वेद्यां च यद्दत्तं श्रद्धया चानृशंस्यतःकिं स्विन्निःश्रेयसं तात तन्मे ब्रूहि पितामह
antarvedyāṃ ca yaddattaṃ śraddhayā cānṛśaṃsyataḥkiṃ svinniḥśreyasaṃ tāta tanme brūhi pitāmaha
- 13.60.4
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
रौद्रं कर्म क्षत्रियस्य सततं तात वर्ततेतस्य वैतानिकं कर्म दानं चैवेह पावनम्
raudraṃ karma kṣatriyasya satataṃ tāta vartatetasya vaitānikaṃ karma dānaṃ caiveha pāvanam
- 13.60.5
न तु पापकृतां राज्ञां प्रतिगृह्णन्ति साधवःएतस्मात्कारणाद्यज्ञैर्यजेद्राजाप्तदक्षिणैः
na tu pāpakṛtāṃ rājñāṃ pratigṛhṇanti sādhavaḥetasmātkāraṇādyajñairyajedrājāptadakṣiṇaiḥ
- 13.60.6
अथ चेत्प्रतिगृह्णीयुर्दद्यादहरहर्नृपःश्रद्धामास्थाय परमां पावनं ह्येतदुत्तमम्
atha cetpratigṛhṇīyurdadyādaharaharnṛpaḥśraddhāmāsthāya paramāṃ pāvanaṃ hyetaduttamam
- 13.60.7
ब्राह्मणांस्तर्पयेद्द्रव्यैस्ततो यज्ञे यतव्रतःमैत्रान्साधून्वेदविदः शीलवृत्ततपोन्वितान्
brāhmaṇāṃstarpayeddravyaistato yajñe yatavrataḥmaitrānsādhūnvedavidaḥ śīlavṛttataponvitān
- 13.60.8
यत्ते तेन करिष्यन्ति कृतं तेन भविष्यतियज्ञान्साधय साधुभ्यः स्वाद्वन्नान्दक्षिणावतः
yatte tena kariṣyanti kṛtaṃ tena bhaviṣyatiyajñānsādhaya sādhubhyaḥ svādvannāndakṣiṇāvataḥ
- 13.60.9
इष्टं दत्तं च मन्येथा आत्मानं दानकर्मणापूजयेथा यायजूकांस्तवाप्यंशो भवेद्यथा
iṣṭaṃ dattaṃ ca manyethā ātmānaṃ dānakarmaṇāpūjayethā yāyajūkāṃstavāpyaṃśo bhavedyathā
- 13.60.10
प्रजावतो भरेथाश्च ब्राह्मणान्बहुभारिणःप्रजावांस्तेन भवति यथा जनयिता तथा
prajāvato bharethāśca brāhmaṇānbahubhāriṇaḥprajāvāṃstena bhavati yathā janayitā tathā
- 13.60.11
यावतो वै साधुधर्मान्सन्तः संवर्तयन्त्युतसर्वे ते चापि भर्तव्या नरा ये बहुभारिणः
yāvato vai sādhudharmānsantaḥ saṃvartayantyutasarve te cāpi bhartavyā narā ye bahubhāriṇaḥ
- 13.60.12
समृद्धः संप्रयच्छस्व ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठिरधेनूरनडुहोऽन्नानि च्छत्रं वासांस्युपानहौ
samṛddhaḥ saṃprayacchasva brāhmaṇebhyo yudhiṣṭhiradhenūranaḍuho'nnāni cchatraṃ vāsāṃsyupānahau
- 13.60.13
आज्यानि यजमानेभ्यस्तथान्नाद्यानि भारतअश्ववन्ति च यानानि वेश्मानि शयनानि च
ājyāni yajamānebhyastathānnādyāni bhārataaśvavanti ca yānāni veśmāni śayanāni ca
- 13.60.14
एते देया व्युष्टिमन्तो लघूपायाश्च भारतअजुगुप्सांश्च विज्ञाय ब्राह्मणान्वृत्तिकर्शितान्
ete deyā vyuṣṭimanto laghūpāyāśca bhārataajugupsāṃśca vijñāya brāhmaṇānvṛttikarśitān
- 13.60.15
उपच्छन्नं प्रकाशं वा वृत्त्या तान्प्रतिपादयराजसूयाश्वमेधाभ्यां श्रेयस्तत्क्षत्रियान्प्रति
upacchannaṃ prakāśaṃ vā vṛttyā tānpratipādayarājasūyāśvamedhābhyāṃ śreyastatkṣatriyānprati
- 13.60.16
एवं पापैर्विमुक्तस्त्वं पूतः स्वर्गमवाप्स्यसिस्रंसयित्वा पुनः कोशं यद्राष्ट्रं पालयिष्यसि
evaṃ pāpairvimuktastvaṃ pūtaḥ svargamavāpsyasisraṃsayitvā punaḥ kośaṃ yadrāṣṭraṃ pālayiṣyasi
- 13.60.17
ततश्च ब्रह्मभूयस्त्वमवाप्स्यसि धनानि चआत्मनश्च परेषां च वृत्तिं संरक्ष भारत
tataśca brahmabhūyastvamavāpsyasi dhanāni caātmanaśca pareṣāṃ ca vṛttiṃ saṃrakṣa bhārata
- 13.60.18
पुत्रवच्चापि भृत्यान्स्वान्प्रजाश्च परिपालययोगक्षेमश्च ते नित्यं ब्राह्मणेष्वस्तु भारत
putravaccāpi bhṛtyānsvānprajāśca paripālayayogakṣemaśca te nityaṃ brāhmaṇeṣvastu bhārata
- 13.60.19
अरक्षितारं हर्तारं विलोप्तारमदायकम्तं स्म राजकलिं हन्युः प्रजाः संभूय निर्घृणम्
arakṣitāraṃ hartāraṃ viloptāramadāyakamtaṃ sma rājakaliṃ hanyuḥ prajāḥ saṃbhūya nirghṛṇam
- 13.60.20
अहं वो रक्षितेत्युक्त्वा यो न रक्षति भूमिपःस संहत्य निहन्तव्यः श्वेव सोन्माद आतुरः
ahaṃ vo rakṣitetyuktvā yo na rakṣati bhūmipaḥsa saṃhatya nihantavyaḥ śveva sonmāda āturaḥ
- 13.60.21
पापं कुर्वन्ति यत्किंचित्प्रजा राज्ञा ह्यरक्षिताःचतुर्थं तस्य पापस्य राजा भारत विन्दति
pāpaṃ kurvanti yatkiṃcitprajā rājñā hyarakṣitāḥcaturthaṃ tasya pāpasya rājā bhārata vindati
- 13.60.22
अप्याहुः सर्वमेवेति भूयोऽर्धमिति निश्चयःचतुर्थं मतमस्माकं मनोः श्रुत्वानुशासनम्
apyāhuḥ sarvameveti bhūyo'rdhamiti niścayaḥcaturthaṃ matamasmākaṃ manoḥ śrutvānuśāsanam
- 13.60.23
शुभं वा यत्प्रकुर्वन्ति प्रजा राज्ञा सुरक्षिताःचतुर्थं तस्य पुण्यस्य राजा चाप्नोति भारत
śubhaṃ vā yatprakurvanti prajā rājñā surakṣitāḥcaturthaṃ tasya puṇyasya rājā cāpnoti bhārata
- 13.60.24
जीवन्तं त्वानुजीवन्तु प्रजाः सर्वा युधिष्ठिरपर्जन्यमिव भूतानि महाद्रुममिव द्विजाः
jīvantaṃ tvānujīvantu prajāḥ sarvā yudhiṣṭhiraparjanyamiva bhūtāni mahādrumamiva dvijāḥ
- 13.60.25
कुबेरमिव रक्षांसि शतक्रतुमिवामराःज्ञातयस्त्वानुजीवन्तु सुहृदश्च परंतप
kuberamiva rakṣāṃsi śatakratumivāmarāḥjñātayastvānujīvantu suhṛdaśca paraṃtapa