Mahabharata · 24 verses
Read this chapter as a bookभीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
एतस्मिन्नेव काले तु वसिष्ठमृषिसत्तमम्इक्ष्वाकुवंशजो राजा सौदासो ददतां वरः
etasminneva kāle tu vasiṣṭhamṛṣisattamamikṣvākuvaṃśajo rājā saudāso dadatāṃ varaḥ
सर्वलोकचरं सिद्धं ब्रह्मकोशं सनातनम्पुरोहितमिदं प्रष्टुमभिवाद्योपचक्रमे
sarvalokacaraṃ siddhaṃ brahmakośaṃ sanātanampurohitamidaṃ praṣṭumabhivādyopacakrame
सौदास उवाच · saudāsa uvāca
त्रैलोक्ये भगवन्किं स्वित्पवित्रं कथ्यतेऽनघयत्कीर्तयन्सदा मर्त्यः प्राप्नुयात्पुण्यमुत्तमम्
trailokye bhagavankiṃ svitpavitraṃ kathyate'naghayatkīrtayansadā martyaḥ prāpnuyātpuṇyamuttamam
भीष्म उवाच · bhīṣma uvāca
तस्मै प्रोवाच वचनं प्रणताय हितं तदागवामुपनिषद्विद्वान्नमस्कृत्य गवां शुचिः
tasmai provāca vacanaṃ praṇatāya hitaṃ tadāgavāmupaniṣadvidvānnamaskṛtya gavāṃ śuciḥ
गावः सुरभिगन्धिन्यस्तथा गुग्गुलुगन्धिकाःगावः प्रतिष्ठा भूतानां गावः स्वस्त्ययनं महत्
gāvaḥ surabhigandhinyastathā guggulugandhikāḥgāvaḥ pratiṣṭhā bhūtānāṃ gāvaḥ svastyayanaṃ mahat
गावो भूतं भविष्यच्च गावः पुष्टिः सनातनीगावो लक्ष्म्यास्तथा मूलं गोषु दत्तं न नश्यतिअन्नं हि सततं गावो देवानां परमं हविः
gāvo bhūtaṃ bhaviṣyacca gāvaḥ puṣṭiḥ sanātanīgāvo lakṣmyāstathā mūlaṃ goṣu dattaṃ na naśyatiannaṃ hi satataṃ gāvo devānāṃ paramaṃ haviḥ
स्वाहाकारवषट्कारौ गोषु नित्यं प्रतिष्ठितौगावो यज्ञस्य हि फलं गोषु यज्ञाः प्रतिष्ठिताः
svāhākāravaṣaṭkārau goṣu nityaṃ pratiṣṭhitaugāvo yajñasya hi phalaṃ goṣu yajñāḥ pratiṣṭhitāḥ
सायं प्रातश्च सततं होमकाले महामतेगावो ददति वै होम्यमृषिभ्यः पुरुषर्षभ
sāyaṃ prātaśca satataṃ homakāle mahāmategāvo dadati vai homyamṛṣibhyaḥ puruṣarṣabha
कानिचिद्यानि दुर्गाणि दुष्कृतानि कृतानि चतरन्ति चैव पाप्मानं धेनुं ये ददति प्रभो
kānicidyāni durgāṇi duṣkṛtāni kṛtāni cataranti caiva pāpmānaṃ dhenuṃ ye dadati prabho
एकां च दशगुर्दद्याद्दश दद्याच्च गोशतीशतं सहस्रगुर्दद्यात्सर्वे तुल्यफला हि ते
ekāṃ ca daśagurdadyāddaśa dadyācca gośatīśataṃ sahasragurdadyātsarve tulyaphalā hi te
अनाहिताग्निः शतगुरयज्वा च सहस्रगुःसमृद्धो यश्च कीनाशो नार्घ्यमर्हन्ति ते त्रयः
anāhitāgniḥ śatagurayajvā ca sahasraguḥsamṛddho yaśca kīnāśo nārghyamarhanti te trayaḥ
कपिलां ये प्रयच्छन्ति सवत्सां कांस्यदोहनाम्सुव्रतां वस्त्रसंवीतामुभौ लोकौ जयन्ति ते
kapilāṃ ye prayacchanti savatsāṃ kāṃsyadohanāmsuvratāṃ vastrasaṃvītāmubhau lokau jayanti te
युवानमिन्द्रियोपेतं शतेन सह यूथपम्गवेन्द्रं ब्राह्मणेन्द्राय भूरिशृङ्गमलंकृतम्
yuvānamindriyopetaṃ śatena saha yūthapamgavendraṃ brāhmaṇendrāya bhūriśṛṅgamalaṃkṛtam
वृषभं ये प्रयच्छन्ति श्रोत्रियाय परंतपऐश्वर्यं तेऽभिजायन्ते जायमानाः पुनः पुनः
vṛṣabhaṃ ye prayacchanti śrotriyāya paraṃtapaaiśvaryaṃ te'bhijāyante jāyamānāḥ punaḥ punaḥ
नाकीर्तयित्वा गाः सुप्यान्नास्मृत्य पुनरुत्पतेत्सायं प्रातर्नमस्येच्च गास्ततः पुष्टिमाप्नुयात्
nākīrtayitvā gāḥ supyānnāsmṛtya punarutpatetsāyaṃ prātarnamasyecca gāstataḥ puṣṭimāpnuyāt
गवां मूत्रपुरीषस्य नोद्विजेत कदाचनन चासां मांसमश्नीयाद्गवां व्युष्टिं तथाश्नुते
gavāṃ mūtrapurīṣasya nodvijeta kadācanana cāsāṃ māṃsamaśnīyādgavāṃ vyuṣṭiṃ tathāśnute
गाश्च संकीर्तयेन्नित्यं नावमन्येत गास्तथाअनिष्टं स्वप्नमालक्ष्य गां नरः संप्रकीर्तयेत्
gāśca saṃkīrtayennityaṃ nāvamanyeta gāstathāaniṣṭaṃ svapnamālakṣya gāṃ naraḥ saṃprakīrtayet
गोमयेन सदा स्नायाद्गोकरीषे च संविशेत्श्लेष्ममूत्रपुरीषाणि प्रतिघातं च वर्जयेत्
gomayena sadā snāyādgokarīṣe ca saṃviśetśleṣmamūtrapurīṣāṇi pratighātaṃ ca varjayet
सार्द्रचर्मणि भुञ्जीत निरीक्षन्वारुणीं दिशम्वाग्यतः सर्पिषा भूमौ गवां व्युष्टिं तथाश्नुते
sārdracarmaṇi bhuñjīta nirīkṣanvāruṇīṃ diśamvāgyataḥ sarpiṣā bhūmau gavāṃ vyuṣṭiṃ tathāśnute
घृतेन जुहुयादग्निं घृतेन स्वस्ति वाचयेत्घृतं दद्याद्घृतं प्राशेद्गवां व्युष्टिं तथाश्नुते
ghṛtena juhuyādagniṃ ghṛtena svasti vācayetghṛtaṃ dadyādghṛtaṃ prāśedgavāṃ vyuṣṭiṃ tathāśnute
गोमत्या विद्यया धेनुं तिलानामभिमन्त्र्य यःरसरत्नमयीं दद्यान्न स शोचेत्कृताकृते
gomatyā vidyayā dhenuṃ tilānāmabhimantrya yaḥrasaratnamayīṃ dadyānna sa śocetkṛtākṛte
गावो मामुपतिष्ठन्तु हेमशृङ्गाः पयोमुचःसुरभ्यः सौरभेयाश्च सरितः सागरं यथा
gāvo māmupatiṣṭhantu hemaśṛṅgāḥ payomucaḥsurabhyaḥ saurabheyāśca saritaḥ sāgaraṃ yathā
गावः पश्यन्तु मां नित्यं गावः पश्याम्यहं तदागावोऽस्माकं वयं तासां यतो गावस्ततो वयम्
gāvaḥ paśyantu māṃ nityaṃ gāvaḥ paśyāmyahaṃ tadāgāvo'smākaṃ vayaṃ tāsāṃ yato gāvastato vayam
एवं रात्रौ दिवा चैव समेषु विषमेषु चमहाभयेषु च नरः कीर्तयन्मुच्यते भयात्
evaṃ rātrau divā caiva sameṣu viṣameṣu camahābhayeṣu ca naraḥ kīrtayanmucyate bhayāt