Parva.Adhyaya 14.11

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

इत्युक्ते नृपतौ तस्मिन्व्यासेनाद्भुतकर्मणावासुदेवो महातेजास्ततो वचनमाददे

ityukte nṛpatau tasminvyāsenādbhutakarmaṇāvāsudevo mahātejāstato vacanamādade

तं नृपं दीनमनसं निहतज्ञातिबान्धवम्उपप्लुतमिवादित्यं सधूममिव पावकम्

taṃ nṛpaṃ dīnamanasaṃ nihatajñātibāndhavamupaplutamivādityaṃ sadhūmamiva pāvakam

निर्विण्णमनसं पार्थं ज्ञात्वा वृष्णिकुलोद्वहःआश्वासयन्धर्मसुतं प्रवक्तुमुपचक्रमे

nirviṇṇamanasaṃ pārthaṃ jñātvā vṛṣṇikulodvahaḥāśvāsayandharmasutaṃ pravaktumupacakrame

वासुदेव उवाच · vāsudeva uvāca

सर्वं जिह्मं मृत्युपदमार्जवं ब्रह्मणः पदम्एतावाञ्ज्ञानविषयः किं प्रलापः करिष्यति

sarvaṃ jihmaṃ mṛtyupadamārjavaṃ brahmaṇaḥ padametāvāñjñānaviṣayaḥ kiṃ pralāpaḥ kariṣyati

नैव ते निष्ठितं कर्म नैव ते शत्रवो जिताःकथं शत्रुं शरीरस्थमात्मानं नावबुध्यसे

naiva te niṣṭhitaṃ karma naiva te śatravo jitāḥkathaṃ śatruṃ śarīrasthamātmānaṃ nāvabudhyase

अत्र ते वर्तयिष्यामि यथाधर्मं यथाश्रुतम्इन्द्रस्य सह वृत्रेण यथा युद्धमवर्तत

atra te vartayiṣyāmi yathādharmaṃ yathāśrutamindrasya saha vṛtreṇa yathā yuddhamavartata

वृत्रेण पृथिवी व्याप्ता पुरा किल नराधिपदृष्ट्वा स पृथिवीं व्याप्तां गन्धस्य विषये हृतेधराहरणदुर्गन्धो विषयः समपद्यत

vṛtreṇa pṛthivī vyāptā purā kila narādhipadṛṣṭvā sa pṛthivīṃ vyāptāṃ gandhasya viṣaye hṛtedharāharaṇadurgandho viṣayaḥ samapadyata

शतक्रतुश्चुकोपाथ गन्धस्य विषये हृतेवृत्रस्य स ततः क्रुद्धो वज्रं घोरमवासृजत्

śatakratuścukopātha gandhasya viṣaye hṛtevṛtrasya sa tataḥ kruddho vajraṃ ghoramavāsṛjat

स वध्यमानो वज्रेण पृथिव्यां भूरितेजसाविवेश सहसैवापो जग्राह विषयं ततः

sa vadhyamāno vajreṇa pṛthivyāṃ bhūritejasāviveśa sahasaivāpo jagrāha viṣayaṃ tataḥ

व्याप्तास्वथाप्सु वृत्रेण रसे च विषये हृतेशतक्रतुरभिक्रुद्धस्तासु वज्रमवासृजत्

vyāptāsvathāpsu vṛtreṇa rase ca viṣaye hṛteśatakraturabhikruddhastāsu vajramavāsṛjat

स वध्यमानो वज्रेण सलिले भूरितेजसाविवेश सहसा ज्योतिर्जग्राह विषयं ततः

sa vadhyamāno vajreṇa salile bhūritejasāviveśa sahasā jyotirjagrāha viṣayaṃ tataḥ

व्याप्ते ज्योतिषि वृत्रेण रूपेऽथ विषये हृतेशतक्रतुरभिक्रुद्धस्तत्र वज्रमवासृजत्

vyāpte jyotiṣi vṛtreṇa rūpe'tha viṣaye hṛteśatakraturabhikruddhastatra vajramavāsṛjat

स वध्यमानो वज्रेण सुभृशं भूरितेजसाविवेश सहसा वायुं जग्राह विषयं ततः

sa vadhyamāno vajreṇa subhṛśaṃ bhūritejasāviveśa sahasā vāyuṃ jagrāha viṣayaṃ tataḥ

व्याप्ते वायौ तु वृत्रेण स्पर्शेऽथ विषये हृतेशतक्रतुरभिक्रुद्धस्तत्र वज्रमवासृजत्

vyāpte vāyau tu vṛtreṇa sparśe'tha viṣaye hṛteśatakraturabhikruddhastatra vajramavāsṛjat

स वध्यमानो वज्रेण तस्मिन्नमिततेजसाआकाशमभिदुद्राव जग्राह विषयं ततः

sa vadhyamāno vajreṇa tasminnamitatejasāākāśamabhidudrāva jagrāha viṣayaṃ tataḥ

आकाशे वृत्रभूते च शब्दे च विषये हृतेशतक्रतुरभिक्रुद्धस्तत्र वज्रमवासृजत्

ākāśe vṛtrabhūte ca śabde ca viṣaye hṛteśatakraturabhikruddhastatra vajramavāsṛjat

स वध्यमानो वज्रेण तस्मिन्नमिततेजसाविवेश सहसा शक्रं जग्राह विषयं ततः

sa vadhyamāno vajreṇa tasminnamitatejasāviveśa sahasā śakraṃ jagrāha viṣayaṃ tataḥ

तस्य वृत्रगृहीतस्य मोहः समभवन्महान्रथंतरेण तं तात वसिष्ठः प्रत्यबोधयत्

tasya vṛtragṛhītasya mohaḥ samabhavanmahānrathaṃtareṇa taṃ tāta vasiṣṭhaḥ pratyabodhayat

ततो वृत्रं शरीरस्थं जघान भरतर्षभशतक्रतुरदृश्येन वज्रेणेतीह नः श्रुतम्

tato vṛtraṃ śarīrasthaṃ jaghāna bharatarṣabhaśatakraturadṛśyena vajreṇetīha naḥ śrutam

इदं धर्मरहस्यं च शक्रेणोक्तं महर्षिषुऋषिभिश्च मम प्रोक्तं तन्निबोध नराधिप

idaṃ dharmarahasyaṃ ca śakreṇoktaṃ maharṣiṣuṛṣibhiśca mama proktaṃ tannibodha narādhipa