Parva.Adhyaya 14.13

वासुदेव उवाच · vāsudeva uvāca

न बाह्यं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति भारतशारीरं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति वा न वा

na bāhyaṃ dravyamutsṛjya siddhirbhavati bhārataśārīraṃ dravyamutsṛjya siddhirbhavati vā na vā

बाह्यद्रव्यविमुक्तस्य शारीरेषु च गृध्यतःयो धर्मो यत्सुखं चैव द्विषतामस्तु तत्तथा

bāhyadravyavimuktasya śārīreṣu ca gṛdhyataḥyo dharmo yatsukhaṃ caiva dviṣatāmastu tattathā

द्व्यक्षरस्तु भवेन्मृत्युस्त्र्यक्षरं ब्रह्म शाश्वतम्ममेति द्व्यक्षरो मृत्युर्न ममेति च शाश्वतम्

dvyakṣarastu bhavenmṛtyustryakṣaraṃ brahma śāśvatammameti dvyakṣaro mṛtyurna mameti ca śāśvatam

ब्रह्म मृत्युश्च तौ राजन्नात्मन्येव व्यवस्थितौअदृश्यमानौ भूतानि योधयेतामसंशयम्

brahma mṛtyuśca tau rājannātmanyeva vyavasthitauadṛśyamānau bhūtāni yodhayetāmasaṃśayam

अविनाशोऽस्य सत्त्वस्य नियतो यदि भारतभित्त्वा शरीरं भूतानामहिंसां प्रतिपद्यते

avināśo'sya sattvasya niyato yadi bhāratabhittvā śarīraṃ bhūtānāmahiṃsāṃ pratipadyate

लब्ध्वापि पृथिवीं सर्वां सहस्थावरजङ्गमाम्ममत्वं यस्य नैव स्यात्किं तया स करिष्यति

labdhvāpi pṛthivīṃ sarvāṃ sahasthāvarajaṅgamāmmamatvaṃ yasya naiva syātkiṃ tayā sa kariṣyati

अथ वा वसतः पार्थ वने वन्येन जीवतःममता यस्य द्रव्येषु मृत्योरास्ये स वर्तते

atha vā vasataḥ pārtha vane vanyena jīvataḥmamatā yasya dravyeṣu mṛtyorāsye sa vartate

बाह्यान्तराणां शत्रूणां स्वभावं पश्य भारतयन्न पश्यति तद्भूतं मुच्यते स महाभयात्

bāhyāntarāṇāṃ śatrūṇāṃ svabhāvaṃ paśya bhāratayanna paśyati tadbhūtaṃ mucyate sa mahābhayāt

कामात्मानं न प्रशंसन्ति लोके; न चाकामात्काचिदस्ति प्रवृत्तिःदानं हि वेदाध्ययनं तपश्च; कामेन कर्माणि च वैदिकानि

kāmātmānaṃ na praśaṃsanti loke; na cākāmātkācidasti pravṛttiḥdānaṃ hi vedādhyayanaṃ tapaśca; kāmena karmāṇi ca vaidikāni

व्रतं यज्ञान्नियमान्ध्यानयोगा;न्कामेन यो नारभते विदित्वायद्यद्ध्ययं कामयते स धर्मो; न यो धर्मो नियमस्तस्य मूलम्

vrataṃ yajñānniyamāndhyānayogā;nkāmena yo nārabhate viditvāyadyaddhyayaṃ kāmayate sa dharmo; na yo dharmo niyamastasya mūlam

अत्र गाथाः कामगीताः कीर्तयन्ति पुराविदःशृणु संकीर्त्यमानास्ता निखिलेन युधिष्ठिर

atra gāthāḥ kāmagītāḥ kīrtayanti purāvidaḥśṛṇu saṃkīrtyamānāstā nikhilena yudhiṣṭhira

नाहं शक्योऽनुपायेन हन्तुं भूतेन केनचित्यो मां प्रयतते हन्तुं ज्ञात्वा प्रहरणे बलम्तस्य तस्मिन्प्रहरणे पुनः प्रादुर्भवाम्यहम्

nāhaṃ śakyo'nupāyena hantuṃ bhūtena kenacityo māṃ prayatate hantuṃ jñātvā praharaṇe balamtasya tasminpraharaṇe punaḥ prādurbhavāmyaham

यो मां प्रयतते हन्तुं यज्ञैर्विविधदक्षिणैःजङ्गमेष्विव कर्मात्मा पुनः प्रादुर्भवाम्यहम्

yo māṃ prayatate hantuṃ yajñairvividhadakṣiṇaiḥjaṅgameṣviva karmātmā punaḥ prādurbhavāmyaham

यो मां प्रयतते हन्तुं वेदैर्वेदान्तसाधनैःस्थावरेष्विव शान्तात्मा तस्य प्रादुर्भवाम्यहम्

yo māṃ prayatate hantuṃ vedairvedāntasādhanaiḥsthāvareṣviva śāntātmā tasya prādurbhavāmyaham

यो मां प्रयतते हन्तुं धृत्या सत्यपराक्रमःभावो भवामि तस्याहं स च मां नावबुध्यते

yo māṃ prayatate hantuṃ dhṛtyā satyaparākramaḥbhāvo bhavāmi tasyāhaṃ sa ca māṃ nāvabudhyate

यो मां प्रयतते हन्तुं तपसा संशितव्रतःततस्तपसि तस्याथ पुनः प्रादुर्भवाम्यहम्

yo māṃ prayatate hantuṃ tapasā saṃśitavrataḥtatastapasi tasyātha punaḥ prādurbhavāmyaham

यो मां प्रयतते हन्तुं मोक्षमास्थाय पण्डितःतस्य मोक्षरतिस्थस्य नृत्यामि च हसामि चअवध्यः सर्वभूतानामहमेकः सनातनः

yo māṃ prayatate hantuṃ mokṣamāsthāya paṇḍitaḥtasya mokṣaratisthasya nṛtyāmi ca hasāmi caavadhyaḥ sarvabhūtānāmahamekaḥ sanātanaḥ

तस्मात्त्वमपि तं कामं यज्ञैर्विविधदक्षिणैःधर्मं कुरु महाराज तत्र ते स भविष्यति

tasmāttvamapi taṃ kāmaṃ yajñairvividhadakṣiṇaiḥdharmaṃ kuru mahārāja tatra te sa bhaviṣyati

यजस्व वाजिमेधेन विधिवद्दक्षिणावताअन्यैश्च विविधैर्यज्ञैः समृद्धैराप्तदक्षिणैः

yajasva vājimedhena vidhivaddakṣiṇāvatāanyaiśca vividhairyajñaiḥ samṛddhairāptadakṣiṇaiḥ

मा ते व्यथास्तु निहतान्बन्धून्वीक्ष्य पुनः पुनःन शक्यास्ते पुनर्द्रष्टुं ये हतास्मिन्रणाजिरे

mā te vyathāstu nihatānbandhūnvīkṣya punaḥ punaḥna śakyāste punardraṣṭuṃ ye hatāsminraṇājire

स त्वमिष्ट्वा महायज्ञैः समृद्धैराप्तदक्षिणैःलोके कीर्तिं परां प्राप्य गतिमग्र्यां गमिष्यसि

sa tvamiṣṭvā mahāyajñaiḥ samṛddhairāptadakṣiṇaiḥloke kīrtiṃ parāṃ prāpya gatimagryāṃ gamiṣyasi