Parva.Adhyaya 14.14

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवं बहुविधैर्वाक्यैर्मुनिभिस्तैस्तपोधनैःसमाश्वस्यत राजर्षिर्हतबन्धुर्युधिष्ठिरः

evaṃ bahuvidhairvākyairmunibhistaistapodhanaiḥsamāśvasyata rājarṣirhatabandhuryudhiṣṭhiraḥ

सोऽनुनीतो भगवता विष्टरश्रवसा स्वयम्द्वैपायनेन कृष्णेन देवस्थानेन चाभिभूः

so'nunīto bhagavatā viṣṭaraśravasā svayamdvaipāyanena kṛṣṇena devasthānena cābhibhūḥ

नारदेनाथ भीमेन नकुलेन च पार्थिवःकृष्णया सहदेवेन विजयेन च धीमता

nāradenātha bhīmena nakulena ca pārthivaḥkṛṣṇayā sahadevena vijayena ca dhīmatā

अन्यैश्च पुरुषव्याघ्रैर्ब्राह्मणैः शास्त्रदृष्टिभिःव्यजहाच्छोकजं दुःखं संतापं चैव मानसम्

anyaiśca puruṣavyāghrairbrāhmaṇaiḥ śāstradṛṣṭibhiḥvyajahācchokajaṃ duḥkhaṃ saṃtāpaṃ caiva mānasam

अर्चयामास देवांश्च ब्राह्मणांश्च युधिष्ठिरःकृत्वाथ प्रेतकार्याणि बन्धूनां स पुनर्नृपःअन्वशासत धर्मात्मा पृथिवीं सागराम्बराम्

arcayāmāsa devāṃśca brāhmaṇāṃśca yudhiṣṭhiraḥkṛtvātha pretakāryāṇi bandhūnāṃ sa punarnṛpaḥanvaśāsata dharmātmā pṛthivīṃ sāgarāmbarām

प्रशान्तचेताः कौरव्यः स्वराज्यं प्राप्य केवलम्व्यासं च नारदं चैव तांश्चान्यानब्रवीन्नृपः

praśāntacetāḥ kauravyaḥ svarājyaṃ prāpya kevalamvyāsaṃ ca nāradaṃ caiva tāṃścānyānabravīnnṛpaḥ

आश्वासितोऽहं प्राग्वृद्धैर्भवद्भिर्मुनिपुंगवैःन सूक्ष्ममपि मे किंचिद्व्यलीकमिह विद्यते

āśvāsito'haṃ prāgvṛddhairbhavadbhirmunipuṃgavaiḥna sūkṣmamapi me kiṃcidvyalīkamiha vidyate

अर्थश्च सुमहान्प्राप्तो येन यक्ष्यामि देवताःपुरस्कृत्येह भवतः समानेष्यामहे मखम्

arthaśca sumahānprāpto yena yakṣyāmi devatāḥpuraskṛtyeha bhavataḥ samāneṣyāmahe makham

हिमवन्तं त्वया गुप्ता गमिष्यामः पितामहबह्वाश्चर्यो हि देशः स श्रूयते द्विजसत्तम

himavantaṃ tvayā guptā gamiṣyāmaḥ pitāmahabahvāścaryo hi deśaḥ sa śrūyate dvijasattama

तथा भगवता चित्रं कल्याणं बहु भाषितम्देवर्षिणा नारदेन देवस्थानेन चैव ह

tathā bhagavatā citraṃ kalyāṇaṃ bahu bhāṣitamdevarṣiṇā nāradena devasthānena caiva ha

नाभागधेयः पुरुषः कश्चिदेवंविधान्गुरून्लभते व्यसनं प्राप्य सुहृदः साधुसंमतान्

nābhāgadheyaḥ puruṣaḥ kaścidevaṃvidhāngurūnlabhate vyasanaṃ prāpya suhṛdaḥ sādhusaṃmatān

एवमुक्तास्तु ते राज्ञा सर्व एव महर्षयःअभ्यनुज्ञाप्य राजानं तथोभौ कृष्णफल्गुनौपश्यतामेव सर्वेषां तत्रैवादर्शनं ययुः

evamuktāstu te rājñā sarva eva maharṣayaḥabhyanujñāpya rājānaṃ tathobhau kṛṣṇaphalgunaupaśyatāmeva sarveṣāṃ tatraivādarśanaṃ yayuḥ

ततो धर्मसुतो राजा तत्रैवोपाविशत्प्रभुःएवं नातिमहान्कालः स तेषामभ्यवर्तत

tato dharmasuto rājā tatraivopāviśatprabhuḥevaṃ nātimahānkālaḥ sa teṣāmabhyavartata

कुर्वतां शौचकर्माणि भीष्मस्य निधने तदामहादानानि विप्रेभ्यो ददतामौर्ध्वदैहिकम्

kurvatāṃ śaucakarmāṇi bhīṣmasya nidhane tadāmahādānāni viprebhyo dadatāmaurdhvadaihikam

भीष्मकर्णपुरोगाणां कुरूणां कुरुनन्दनसहितो धृतराष्ट्रेण प्रददावौर्ध्वदैहिकम्

bhīṣmakarṇapurogāṇāṃ kurūṇāṃ kurunandanasahito dhṛtarāṣṭreṇa pradadāvaurdhvadaihikam

ततो दत्त्वा बहु धनं विप्रेभ्यः पाण्डवर्षभःधृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य विवेश गजसाह्वयम्

tato dattvā bahu dhanaṃ viprebhyaḥ pāṇḍavarṣabhaḥdhṛtarāṣṭraṃ puraskṛtya viveśa gajasāhvayam

स समाश्वास्य पितरं प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम्अन्वशाद्वै स धर्मात्मा पृथिवीं भ्रातृभिः सह

sa samāśvāsya pitaraṃ prajñācakṣuṣamīśvaramanvaśādvai sa dharmātmā pṛthivīṃ bhrātṛbhiḥ saha