Parva.Adhyaya 14.22
Mahabharata · 29 verses
- 14.22.1
ब्राह्मण उवाच · brāhmaṇa uvāca
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्सुभगे सप्तहोतॄणां विधानमिह यादृशम्
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanamsubhage saptahotṝṇāṃ vidhānamiha yādṛśam
- 14.22.2
घ्राणं चक्षुश्च जिह्वा च त्वक्श्रोत्रं चैव पञ्चमम्मनो बुद्धिश्च सप्तैते होतारः पृथगाश्रिताः
ghrāṇaṃ cakṣuśca jihvā ca tvakśrotraṃ caiva pañcamammano buddhiśca saptaite hotāraḥ pṛthagāśritāḥ
- 14.22.3
सूक्ष्मेऽवकाशे सन्तस्ते न पश्यन्तीतरेतरम्एतान्वै सप्तहोतॄंस्त्वं स्वभावाद्विद्धि शोभने
sūkṣme'vakāśe santaste na paśyantītaretarametānvai saptahotṝṃstvaṃ svabhāvādviddhi śobhane
- 14.22.4
ब्राह्मण्युवाचसूक्ष्मेऽवकाशे सन्तस्ते कथं नान्योन्यदर्शिनःकथंस्वभावा भगवन्नेतदाचक्ष्व मे विभो
brāhmaṇyuvācasūkṣme'vakāśe santaste kathaṃ nānyonyadarśinaḥkathaṃsvabhāvā bhagavannetadācakṣva me vibho
- 14.22.5
ब्राह्मण उवाच · brāhmaṇa uvāca
गुणाज्ञानमविज्ञानं गुणिज्ञानमभिज्ञतापरस्परगुणानेते न विजानन्ति कर्हिचित्
guṇājñānamavijñānaṃ guṇijñānamabhijñatāparasparaguṇānete na vijānanti karhicit
- 14.22.6
जिह्वा चक्षुस्तथा श्रोत्रं त्वङ्मनो बुद्धिरेव चन गन्धानधिगच्छन्ति घ्राणस्तानधिगच्छति
jihvā cakṣustathā śrotraṃ tvaṅmano buddhireva cana gandhānadhigacchanti ghrāṇastānadhigacchati
- 14.22.7
घ्राणं चक्षुस्तथा श्रोत्रं त्वङ्मनो बुद्धिरेव चन रसानधिगच्छन्ति जिह्वा तानधिगच्छति
ghrāṇaṃ cakṣustathā śrotraṃ tvaṅmano buddhireva cana rasānadhigacchanti jihvā tānadhigacchati
- 14.22.8
घ्राणं जिह्वा तथा श्रोत्रं त्वङ्मनो बुद्धिरेव चन रूपाण्यधिगच्छन्ति चक्षुस्तान्यधिगच्छति
ghrāṇaṃ jihvā tathā śrotraṃ tvaṅmano buddhireva cana rūpāṇyadhigacchanti cakṣustānyadhigacchati
- 14.22.9
घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च श्रोत्रं बुद्धिर्मनस्तथान स्पर्शानधिगच्छन्ति त्वक्च तानधिगच्छति
ghrāṇaṃ jihvā ca cakṣuśca śrotraṃ buddhirmanastathāna sparśānadhigacchanti tvakca tānadhigacchati
- 14.22.10
घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वङ्मनो बुद्धिरेव चन शब्दानधिगच्छन्ति श्रोत्रं तानधिगच्छति
ghrāṇaṃ jihvā ca cakṣuśca tvaṅmano buddhireva cana śabdānadhigacchanti śrotraṃ tānadhigacchati
- 14.22.11
घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वक्श्रोत्रं बुद्धिरेव चसंशयान्नाधिगच्छन्ति मनस्तानधिगच्छति
ghrāṇaṃ jihvā ca cakṣuśca tvakśrotraṃ buddhireva casaṃśayānnādhigacchanti manastānadhigacchati
- 14.22.12
घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वक्श्रोत्रं मन एव चन निष्ठामधिगच्छन्ति बुद्धिस्तामधिगच्छति
ghrāṇaṃ jihvā ca cakṣuśca tvakśrotraṃ mana eva cana niṣṭhāmadhigacchanti buddhistāmadhigacchati
- 14.22.13
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम्इन्द्रियाणां च संवादं मनसश्चैव भामिनि
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanamindriyāṇāṃ ca saṃvādaṃ manasaścaiva bhāmini
- 14.22.14
मन उवाच · mana uvāca
न घ्राति मामृते घ्राणं रसं जिह्वा न बुध्यतेरूपं चक्षुर्न गृह्णाति त्वक्स्पर्शं नावबुध्यते
na ghrāti māmṛte ghrāṇaṃ rasaṃ jihvā na budhyaterūpaṃ cakṣurna gṛhṇāti tvaksparśaṃ nāvabudhyate
- 14.22.15
न श्रोत्रं बुध्यते शब्दं मया हीनं कथंचनप्रवरं सर्वभूतानामहमस्मि सनातनम्
na śrotraṃ budhyate śabdaṃ mayā hīnaṃ kathaṃcanapravaraṃ sarvabhūtānāmahamasmi sanātanam
- 14.22.16
अगाराणीव शून्यानि शान्तार्चिष इवाग्नयःइन्द्रियाणि न भासन्ते मया हीनानि नित्यशः
agārāṇīva śūnyāni śāntārciṣa ivāgnayaḥindriyāṇi na bhāsante mayā hīnāni nityaśaḥ
- 14.22.17
काष्ठानीवार्द्रशुष्काणि यतमानैरपीन्द्रियैःगुणार्थान्नाधिगच्छन्ति मामृते सर्वजन्तवः
kāṣṭhānīvārdraśuṣkāṇi yatamānairapīndriyaiḥguṇārthānnādhigacchanti māmṛte sarvajantavaḥ
- 14.22.18
इन्द्रियाण्यूचुःएवमेतद्भवेत्सत्यं यथैतन्मन्यते भवान्ऋतेऽस्मानस्मदर्थांस्तु भोगान्भुङ्क्ते भवान्यदि
indriyāṇyūcuḥevametadbhavetsatyaṃ yathaitanmanyate bhavānṛte'smānasmadarthāṃstu bhogānbhuṅkte bhavānyadi
- 14.22.19
यद्यस्मासु प्रलीनेषु तर्पणं प्राणधारणम्भोगान्भुङ्क्षे रसान्भुङ्क्षे यथैतन्मन्यते तथा
yadyasmāsu pralīneṣu tarpaṇaṃ prāṇadhāraṇambhogānbhuṅkṣe rasānbhuṅkṣe yathaitanmanyate tathā
- 14.22.20
अथ वास्मासु लीनेषु तिष्ठत्सु विषयेषु चयदि संकल्पमात्रेण भुङ्क्ते भोगान्यथार्थवत्
atha vāsmāsu līneṣu tiṣṭhatsu viṣayeṣu cayadi saṃkalpamātreṇa bhuṅkte bhogānyathārthavat
- 14.22.21
अथ चेन्मन्यसे सिद्धिमस्मदर्थेषु नित्यदाघ्राणेन रूपमादत्स्व रसमादत्स्व चक्षुषा
atha cenmanyase siddhimasmadartheṣu nityadāghrāṇena rūpamādatsva rasamādatsva cakṣuṣā
- 14.22.22
श्रोत्रेण गन्धमादत्स्व निष्ठामादत्स्व जिह्वयात्वचा च शब्दमादत्स्व बुद्ध्या स्पर्शमथापि च
śrotreṇa gandhamādatsva niṣṭhāmādatsva jihvayātvacā ca śabdamādatsva buddhyā sparśamathāpi ca
- 14.22.23
बलवन्तो ह्यनियमा नियमा दुर्बलीयसाम्भोगानपूर्वानादत्स्व नोच्छिष्टं भोक्तुमर्हसि
balavanto hyaniyamā niyamā durbalīyasāmbhogānapūrvānādatsva nocchiṣṭaṃ bhoktumarhasi
- 14.22.24
यथा हि शिष्यः शास्तारं श्रुत्यर्थमभिधावतिततः श्रुतमुपादाय श्रुतार्थमुपतिष्ठति
yathā hi śiṣyaḥ śāstāraṃ śrutyarthamabhidhāvatitataḥ śrutamupādāya śrutārthamupatiṣṭhati
- 14.22.25
विषयानेवमस्माभिर्दर्शितानभिमन्यसेअनागतानतीतांश्च स्वप्ने जागरणे तथा
viṣayānevamasmābhirdarśitānabhimanyaseanāgatānatītāṃśca svapne jāgaraṇe tathā
- 14.22.26
वैमनस्यं गतानां च जन्तूनामल्पचेतसाम्अस्मदर्थे कृते कार्ये दृश्यते प्राणधारणम्
vaimanasyaṃ gatānāṃ ca jantūnāmalpacetasāmasmadarthe kṛte kārye dṛśyate prāṇadhāraṇam
- 14.22.27
बहूनपि हि संकल्पान्मत्वा स्वप्नानुपास्य चबुभुक्षया पीड्यमानो विषयानेव धावसि
bahūnapi hi saṃkalpānmatvā svapnānupāsya cabubhukṣayā pīḍyamāno viṣayāneva dhāvasi
- 14.22.28
अगारमद्वारमिव प्रविश्य; संकल्पभोगो विषयानविन्दन्प्राणक्षये शान्तिमुपैति नित्यं; दारुक्षयेऽग्निर्ज्वलितो यथैव
agāramadvāramiva praviśya; saṃkalpabhogo viṣayānavindanprāṇakṣaye śāntimupaiti nityaṃ; dārukṣaye'gnirjvalito yathaiva
- 14.22.29
कामं तु नः स्वेषु गुणेषु सङ्गः; कामं च नान्योन्यगुणोपलब्धिःअस्मानृते नास्ति तवोपलब्धि;स्त्वामप्यृतेऽस्मान्न भजेत हर्षः
kāmaṃ tu naḥ sveṣu guṇeṣu saṅgaḥ; kāmaṃ ca nānyonyaguṇopalabdhiḥasmānṛte nāsti tavopalabdhi;stvāmapyṛte'smānna bhajeta harṣaḥ