Parva.Adhyaya 14.33

ब्राह्मण उवाच · brāhmaṇa uvāca

नाहं तथा भीरु चरामि लोके; तथा त्वं मां तर्कयसे स्वबुद्ध्याविप्रोऽस्मि मुक्तोऽस्मि वनेचरोऽस्मि; गृहस्थधर्मा ब्रह्मचारी तथास्मि

nāhaṃ tathā bhīru carāmi loke; tathā tvaṃ māṃ tarkayase svabuddhyāvipro'smi mukto'smi vanecaro'smi; gṛhasthadharmā brahmacārī tathāsmi

नाहमस्मि यथा मां त्वं पश्यसे चक्षुषा शुभेमया व्याप्तमिदं सर्वं यत्किंचिज्जगतीगतम्

nāhamasmi yathā māṃ tvaṃ paśyase cakṣuṣā śubhemayā vyāptamidaṃ sarvaṃ yatkiṃcijjagatīgatam

ये केचिज्जन्तवो लोके जङ्गमाः स्थावराश्च हतेषां मामन्तकं विद्धि दारूणामिव पावकम्

ye kecijjantavo loke jaṅgamāḥ sthāvarāśca hateṣāṃ māmantakaṃ viddhi dārūṇāmiva pāvakam

राज्यं पृथिव्यां सर्वस्यामथ वापि त्रिविष्टपेतथा बुद्धिरियं वेत्ति बुद्धिरेव धनं मम

rājyaṃ pṛthivyāṃ sarvasyāmatha vāpi triviṣṭapetathā buddhiriyaṃ vetti buddhireva dhanaṃ mama

एकः पन्था ब्राह्मणानां येन गच्छन्ति तद्विदःगृहेषु वनवासेषु गुरुवासेषु भिक्षुषुलिङ्गैर्बहुभिरव्यग्रैरेका बुद्धिरुपास्यते

ekaḥ panthā brāhmaṇānāṃ yena gacchanti tadvidaḥgṛheṣu vanavāseṣu guruvāseṣu bhikṣuṣuliṅgairbahubhiravyagrairekā buddhirupāsyate

नानालिङ्गाश्रमस्थानां येषां बुद्धिः शमात्मिकाते भावमेकमायान्ति सरितः सागरं यथा

nānāliṅgāśramasthānāṃ yeṣāṃ buddhiḥ śamātmikāte bhāvamekamāyānti saritaḥ sāgaraṃ yathā

बुद्ध्यायं गम्यते मार्गः शरीरेण न गम्यतेआद्यन्तवन्ति कर्माणि शरीरं कर्मबन्धनम्

buddhyāyaṃ gamyate mārgaḥ śarīreṇa na gamyateādyantavanti karmāṇi śarīraṃ karmabandhanam

तस्मात्ते सुभगे नास्ति परलोककृतं भयम्मद्भावभावनिरता ममैवात्मानमेष्यसि

tasmātte subhage nāsti paralokakṛtaṃ bhayammadbhāvabhāvaniratā mamaivātmānameṣyasi