Parva.Adhyaya 14.77
Mahabharata · 46 verses
- 14.77.1
वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca
ततो गाण्डीवभृच्छूरो युद्धाय समवस्थितःविबभौ युधि दुर्धर्षो हिमवानचलो यथा
tato gāṇḍīvabhṛcchūro yuddhāya samavasthitaḥvibabhau yudhi durdharṣo himavānacalo yathā
- 14.77.2
ततः सैन्धवयोधास्ते पुनरेव व्यवस्थिताःविमुञ्चन्तः सुसंरब्धाः शरवर्षाणि भारत
tataḥ saindhavayodhāste punareva vyavasthitāḥvimuñcantaḥ susaṃrabdhāḥ śaravarṣāṇi bhārata
- 14.77.3
तान्प्रसह्य महावीर्यः पुनरेव व्यवस्थितान्ततः प्रोवाच कौन्तेयो मुमूर्षूञ्श्लक्ष्णया गिरा
tānprasahya mahāvīryaḥ punareva vyavasthitāntataḥ provāca kaunteyo mumūrṣūñślakṣṇayā girā
- 14.77.4
युध्यध्वं परया शक्त्या यतध्वं च वधे ममकुरुध्वं सर्वकार्याणि महद्वो भयमागतम्
yudhyadhvaṃ parayā śaktyā yatadhvaṃ ca vadhe mamakurudhvaṃ sarvakāryāṇi mahadvo bhayamāgatam
- 14.77.5
एष योत्स्यामि वः सर्वान्निवार्य शरवागुराम्तिष्ठध्वं युद्धमनसो दर्पं विनयितास्मि वः
eṣa yotsyāmi vaḥ sarvānnivārya śaravāgurāmtiṣṭhadhvaṃ yuddhamanaso darpaṃ vinayitāsmi vaḥ
- 14.77.6
एतावदुक्त्वा कौरव्यो रुषा गाण्डीवभृत्तदाततोऽथ वचनं स्मृत्वा भ्रातुर्ज्येष्ठस्य भारत
etāvaduktvā kauravyo ruṣā gāṇḍīvabhṛttadātato'tha vacanaṃ smṛtvā bhrāturjyeṣṭhasya bhārata
- 14.77.7
न हन्तव्या रणे तात क्षत्रिया विजिगीषवःजेतव्याश्चेति यत्प्रोक्तं धर्मराज्ञा महात्मनाचिन्तयामास च तदा फल्गुनः पुरुषर्षभः
na hantavyā raṇe tāta kṣatriyā vijigīṣavaḥjetavyāśceti yatproktaṃ dharmarājñā mahātmanācintayāmāsa ca tadā phalgunaḥ puruṣarṣabhaḥ
- 14.77.8
इत्युक्तोऽहं नरेन्द्रेण न हन्तव्या नृपा इतिकथं तन्न मृषेह स्याद्धर्मराजवचः शुभम्
ityukto'haṃ narendreṇa na hantavyā nṛpā itikathaṃ tanna mṛṣeha syāddharmarājavacaḥ śubham
- 14.77.9
न हन्येरंश्च राजानो राज्ञश्चाज्ञा कृता भवेत्इति संचिन्त्य स तदा भ्रातुः प्रियहिते रतःप्रोवाच वाक्यं धर्मज्ञः सैन्धवान्युद्धदुर्मदान्
na hanyeraṃśca rājāno rājñaścājñā kṛtā bhavetiti saṃcintya sa tadā bhrātuḥ priyahite rataḥprovāca vākyaṃ dharmajñaḥ saindhavānyuddhadurmadān
- 14.77.10
बालान्स्त्रियो वा युष्माकं न हनिष्ये व्यवस्थितान्यश्च वक्ष्यति संग्रामे तवास्मीति पराजितः
bālānstriyo vā yuṣmākaṃ na haniṣye vyavasthitānyaśca vakṣyati saṃgrāme tavāsmīti parājitaḥ
- 14.77.11
एतच्छ्रुत्वा वचो मह्यं कुरुध्वं हितमात्मनःअतोऽन्यथा कृच्छ्रगता भविष्यथ मयार्दिताः
etacchrutvā vaco mahyaṃ kurudhvaṃ hitamātmanaḥato'nyathā kṛcchragatā bhaviṣyatha mayārditāḥ
- 14.77.12
एवमुक्त्वा तु तान्वीरान्युयुधे कुरुपुंगवःअत्वरावानसंरब्धः संरब्धैर्विजिगीषुभिः
evamuktvā tu tānvīrānyuyudhe kurupuṃgavaḥatvarāvānasaṃrabdhaḥ saṃrabdhairvijigīṣubhiḥ
- 14.77.13
ततः शतसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम्मुमुचुः सैन्धवा राजंस्तदा गाण्डीवधन्वनि
tataḥ śatasahasrāṇi śarāṇāṃ nataparvaṇāmmumucuḥ saindhavā rājaṃstadā gāṇḍīvadhanvani
- 14.77.14
स तानापततः क्रूरानाशीविषविषोपमान्चिच्छेद निशितैर्बाणैरन्तरैव धनंजयः
sa tānāpatataḥ krūrānāśīviṣaviṣopamānciccheda niśitairbāṇairantaraiva dhanaṃjayaḥ
- 14.77.15
छित्त्वा तु तानाशुगमान्कङ्कपत्राञ्शिलाशितान्एकैकमेष दशभिर्बिभेद समरे शरैः
chittvā tu tānāśugamānkaṅkapatrāñśilāśitānekaikameṣa daśabhirbibheda samare śaraiḥ
- 14.77.16
ततः प्रासांश्च शक्तीश्च पुनरेव धनंजयेजयद्रथं हतं स्मृत्वा चिक्षिपुः सैन्धवा नृपाः
tataḥ prāsāṃśca śaktīśca punareva dhanaṃjayejayadrathaṃ hataṃ smṛtvā cikṣipuḥ saindhavā nṛpāḥ
- 14.77.17
तेषां किरीटी संकल्पं मोघं चक्रे महामनाःसर्वांस्तानन्तरा छित्त्वा मुदा चुक्रोश पाण्डवः
teṣāṃ kirīṭī saṃkalpaṃ moghaṃ cakre mahāmanāḥsarvāṃstānantarā chittvā mudā cukrośa pāṇḍavaḥ
- 14.77.18
तथैवापततां तेषां योधानां जयगृद्धिनाम्शिरांसि पातयामास भल्लैः संनतपर्वभिः
tathaivāpatatāṃ teṣāṃ yodhānāṃ jayagṛddhināmśirāṃsi pātayāmāsa bhallaiḥ saṃnataparvabhiḥ
- 14.77.19
तेषां प्रद्रवतां चैव पुनरेव च धावताम्निवर्ततां च शब्दोऽभूत्पूर्णस्येव महोदधेः
teṣāṃ pradravatāṃ caiva punareva ca dhāvatāmnivartatāṃ ca śabdo'bhūtpūrṇasyeva mahodadheḥ
- 14.77.20
ते वध्यमानास्तु तदा पार्थेनामिततेजसायथाप्राणं यथोत्साहं योधयामासुरर्जुनम्
te vadhyamānāstu tadā pārthenāmitatejasāyathāprāṇaṃ yathotsāhaṃ yodhayāmāsurarjunam
- 14.77.21
ततस्ते फल्गुनेनाजौ शरैः संनतपर्वभिःकृता विसंज्ञा भूयिष्ठाः क्लान्तवाहनसैनिकाः
tataste phalgunenājau śaraiḥ saṃnataparvabhiḥkṛtā visaṃjñā bhūyiṣṭhāḥ klāntavāhanasainikāḥ
- 14.77.22
तांस्तु सर्वान्परिग्लानान्विदित्वा धृतराष्ट्रजादुःशला बालमादाय नप्तारं प्रययौ तदासुरथस्य सुतं वीरं रथेनानागसं तदा
tāṃstu sarvānpariglānānviditvā dhṛtarāṣṭrajāduḥśalā bālamādāya naptāraṃ prayayau tadāsurathasya sutaṃ vīraṃ rathenānāgasaṃ tadā
- 14.77.23
शान्त्यर्थं सर्वयोधानामभ्यगच्छत पाण्डवम्सा धनंजयमासाद्य मुमोचार्तस्वरं तदाधनंजयोऽपि तां दृष्ट्वा धनुर्विससृजे प्रभुः
śāntyarthaṃ sarvayodhānāmabhyagacchata pāṇḍavamsā dhanaṃjayamāsādya mumocārtasvaraṃ tadādhanaṃjayo'pi tāṃ dṛṣṭvā dhanurvisasṛje prabhuḥ
- 14.77.24
समुत्सृष्टधनुः पार्थो विधिवद्भगिनीं तदाप्राह किं करवाणीति सा च तं वाक्यमब्रवीत्
samutsṛṣṭadhanuḥ pārtho vidhivadbhaginīṃ tadāprāha kiṃ karavāṇīti sā ca taṃ vākyamabravīt
- 14.77.25
एष ते भरतश्रेष्ठ स्वस्रीयस्यात्मजः शिशुःअभिवादयते वीर तं पश्य पुरुषर्षभ
eṣa te bharataśreṣṭha svasrīyasyātmajaḥ śiśuḥabhivādayate vīra taṃ paśya puruṣarṣabha
- 14.77.26
इत्युक्तस्तस्य पितरं स पप्रच्छार्जुनस्तदाक्वासाविति ततो राजन्दुःशला वाक्यमब्रवीत्
ityuktastasya pitaraṃ sa papracchārjunastadākvāsāviti tato rājanduḥśalā vākyamabravīt
- 14.77.27
पितृशोकाभिसंतप्तो विषादार्तोऽस्य वै पितापञ्चत्वमगमद्वीर यथा तन्मे निबोध ह
pitṛśokābhisaṃtapto viṣādārto'sya vai pitāpañcatvamagamadvīra yathā tanme nibodha ha
- 14.77.28
स पूर्वं पितरं श्रुत्वा हतं युद्धे त्वयानघत्वामागतं च संश्रुत्य युद्धाय हयसारिणम्पितुश्च मृत्युदुःखार्तोऽजहात्प्राणान्धनंजय
sa pūrvaṃ pitaraṃ śrutvā hataṃ yuddhe tvayānaghatvāmāgataṃ ca saṃśrutya yuddhāya hayasāriṇampituśca mṛtyuduḥkhārto'jahātprāṇāndhanaṃjaya
- 14.77.29
प्राप्तो बीभत्सुरित्येव नाम श्रुत्वैव तेऽनघविषादार्तः पपातोर्व्यां ममार च ममात्मजः
prāpto bībhatsurityeva nāma śrutvaiva te'naghaviṣādārtaḥ papātorvyāṃ mamāra ca mamātmajaḥ
- 14.77.30
तं तु दृष्ट्वा निपतितं ततस्तस्यात्मजं विभोगृहीत्वा समनुप्राप्ता त्वामद्य शरणैषिणी
taṃ tu dṛṣṭvā nipatitaṃ tatastasyātmajaṃ vibhogṛhītvā samanuprāptā tvāmadya śaraṇaiṣiṇī
- 14.77.31
इत्युक्त्वार्तस्वरं सा तु मुमोच धृतराष्ट्रजादीना दीनं स्थितं पार्थमब्रवीच्चाप्यधोमुखम्
ityuktvārtasvaraṃ sā tu mumoca dhṛtarāṣṭrajādīnā dīnaṃ sthitaṃ pārthamabravīccāpyadhomukham
- 14.77.32
स्वसारं मामवेक्षस्व स्वस्रीयात्मजमेव चकर्तुमर्हसि धर्मज्ञ दयां मयि कुरूद्वहविस्मृत्य कुरुराजानं तं च मन्दं जयद्रथम्
svasāraṃ māmavekṣasva svasrīyātmajameva cakartumarhasi dharmajña dayāṃ mayi kurūdvahavismṛtya kururājānaṃ taṃ ca mandaṃ jayadratham
- 14.77.33
अभिमन्योर्यथा जातः परिक्षित्परवीरहातथायं सुरथाज्जातो मम पौत्रो महाभुज
abhimanyoryathā jātaḥ parikṣitparavīrahātathāyaṃ surathājjāto mama pautro mahābhuja
- 14.77.34
तमादाय नरव्याघ्र संप्राप्तास्मि तवान्तिकम्शमार्थं सर्वयोधानां शृणु चेदं वचो मम
tamādāya naravyāghra saṃprāptāsmi tavāntikamśamārthaṃ sarvayodhānāṃ śṛṇu cedaṃ vaco mama
- 14.77.35
आगतोऽयं महाबाहो तस्य मन्दस्य पौत्रकःप्रसादमस्य बालस्य तस्मात्त्वं कर्तुमर्हसि
āgato'yaṃ mahābāho tasya mandasya pautrakaḥprasādamasya bālasya tasmāttvaṃ kartumarhasi
- 14.77.36
एष प्रसाद्य शिरसा मया सार्धमरिंदमयाचते त्वां महाबाहो शमं गच्छ धनंजय
eṣa prasādya śirasā mayā sārdhamariṃdamayācate tvāṃ mahābāho śamaṃ gaccha dhanaṃjaya
- 14.77.37
बालस्य हतबन्धोश्च पार्थ किंचिदजानतःप्रसादं कुरु धर्मज्ञ मा मन्युवशमन्वगाः
bālasya hatabandhośca pārtha kiṃcidajānataḥprasādaṃ kuru dharmajña mā manyuvaśamanvagāḥ
- 14.77.38
तमनार्यं नृशंसं च विस्मृत्यास्य पितामहम्आगस्कारिणमत्यर्थं प्रसादं कर्तुमर्हसि
tamanāryaṃ nṛśaṃsaṃ ca vismṛtyāsya pitāmahamāgaskāriṇamatyarthaṃ prasādaṃ kartumarhasi
- 14.77.39
एवं ब्रुवत्यां करुणं दुःशलायां धनंजयःसंस्मृत्य देवीं गान्धारीं धृतराष्ट्रं च पार्थिवम्प्रोवाच दुःखशोकार्तः क्षत्रधर्मं विगर्हयन्
evaṃ bruvatyāṃ karuṇaṃ duḥśalāyāṃ dhanaṃjayaḥsaṃsmṛtya devīṃ gāndhārīṃ dhṛtarāṣṭraṃ ca pārthivamprovāca duḥkhaśokārtaḥ kṣatradharmaṃ vigarhayan
- 14.77.40
धिक्तं दुर्योधनं क्षुद्रं राज्यलुब्धं च मानिनम्यत्कृते बान्धवाः सर्वे मया नीता यमक्षयम्
dhiktaṃ duryodhanaṃ kṣudraṃ rājyalubdhaṃ ca māninamyatkṛte bāndhavāḥ sarve mayā nītā yamakṣayam
- 14.77.41
इत्युक्त्वा बहु सान्त्वादि प्रसादमकरोज्जयःपरिष्वज्य च तां प्रीतो विससर्ज गृहान्प्रति
ityuktvā bahu sāntvādi prasādamakarojjayaḥpariṣvajya ca tāṃ prīto visasarja gṛhānprati
- 14.77.42
दुःशला चापि तान्योधान्निवार्य महतो रणात्संपूज्य पार्थं प्रययौ गृहान्प्रति शुभानना
duḥśalā cāpi tānyodhānnivārya mahato raṇātsaṃpūjya pārthaṃ prayayau gṛhānprati śubhānanā
- 14.77.43
ततः सैन्धवकान्योधान्विनिर्जित्य नरर्षभःपुनरेवान्वधावत्स तं हयं कामचारिणम्
tataḥ saindhavakānyodhānvinirjitya nararṣabhaḥpunarevānvadhāvatsa taṃ hayaṃ kāmacāriṇam
- 14.77.44
ससार यज्ञियं वीरो विधिवत्स विशां पतेतारामृगमिवाकाशे देवदेवः पिनाकधृक्
sasāra yajñiyaṃ vīro vidhivatsa viśāṃ patetārāmṛgamivākāśe devadevaḥ pinākadhṛk
- 14.77.45
स च वाजी यथेष्टेन तांस्तान्देशान्यथासुखम्विचचार यथाकामं कर्म पार्थस्य वर्धयन्
sa ca vājī yatheṣṭena tāṃstāndeśānyathāsukhamvicacāra yathākāmaṃ karma pārthasya vardhayan
- 14.77.46
क्रमेण स हयस्त्वेवं विचरन्भरतर्षभमणिपूरपतेर्देशमुपायात्सहपाण्डवः
krameṇa sa hayastvevaṃ vicaranbharatarṣabhamaṇipūrapaterdeśamupāyātsahapāṇḍavaḥ