Skip to content

Parva.Adhyaya 14.77

Mahabharata · 46 verses

  1. 14.77.1

    वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

    ततो गाण्डीवभृच्छूरो युद्धाय समवस्थितःविबभौ युधि दुर्धर्षो हिमवानचलो यथा

    tato gāṇḍīvabhṛcchūro yuddhāya samavasthitaḥvibabhau yudhi durdharṣo himavānacalo yathā

  2. 14.77.2

    ततः सैन्धवयोधास्ते पुनरेव व्यवस्थिताःविमुञ्चन्तः सुसंरब्धाः शरवर्षाणि भारत

    tataḥ saindhavayodhāste punareva vyavasthitāḥvimuñcantaḥ susaṃrabdhāḥ śaravarṣāṇi bhārata

  3. 14.77.3

    तान्प्रसह्य महावीर्यः पुनरेव व्यवस्थितान्ततः प्रोवाच कौन्तेयो मुमूर्षूञ्श्लक्ष्णया गिरा

    tānprasahya mahāvīryaḥ punareva vyavasthitāntataḥ provāca kaunteyo mumūrṣūñślakṣṇayā girā

  4. 14.77.4

    युध्यध्वं परया शक्त्या यतध्वं च वधे ममकुरुध्वं सर्वकार्याणि महद्वो भयमागतम्

    yudhyadhvaṃ parayā śaktyā yatadhvaṃ ca vadhe mamakurudhvaṃ sarvakāryāṇi mahadvo bhayamāgatam

  5. 14.77.5

    एष योत्स्यामि वः सर्वान्निवार्य शरवागुराम्तिष्ठध्वं युद्धमनसो दर्पं विनयितास्मि वः

    eṣa yotsyāmi vaḥ sarvānnivārya śaravāgurāmtiṣṭhadhvaṃ yuddhamanaso darpaṃ vinayitāsmi vaḥ

  6. 14.77.6

    एतावदुक्त्वा कौरव्यो रुषा गाण्डीवभृत्तदाततोऽथ वचनं स्मृत्वा भ्रातुर्ज्येष्ठस्य भारत

    etāvaduktvā kauravyo ruṣā gāṇḍīvabhṛttadātato'tha vacanaṃ smṛtvā bhrāturjyeṣṭhasya bhārata

  7. 14.77.7

    न हन्तव्या रणे तात क्षत्रिया विजिगीषवःजेतव्याश्चेति यत्प्रोक्तं धर्मराज्ञा महात्मनाचिन्तयामास च तदा फल्गुनः पुरुषर्षभः

    na hantavyā raṇe tāta kṣatriyā vijigīṣavaḥjetavyāśceti yatproktaṃ dharmarājñā mahātmanācintayāmāsa ca tadā phalgunaḥ puruṣarṣabhaḥ

  8. 14.77.8

    इत्युक्तोऽहं नरेन्द्रेण न हन्तव्या नृपा इतिकथं तन्न मृषेह स्याद्धर्मराजवचः शुभम्

    ityukto'haṃ narendreṇa na hantavyā nṛpā itikathaṃ tanna mṛṣeha syāddharmarājavacaḥ śubham

  9. 14.77.9

    न हन्येरंश्च राजानो राज्ञश्चाज्ञा कृता भवेत्इति संचिन्त्य स तदा भ्रातुः प्रियहिते रतःप्रोवाच वाक्यं धर्मज्ञः सैन्धवान्युद्धदुर्मदान्

    na hanyeraṃśca rājāno rājñaścājñā kṛtā bhavetiti saṃcintya sa tadā bhrātuḥ priyahite rataḥprovāca vākyaṃ dharmajñaḥ saindhavānyuddhadurmadān

  10. 14.77.10

    बालान्स्त्रियो वा युष्माकं न हनिष्ये व्यवस्थितान्यश्च वक्ष्यति संग्रामे तवास्मीति पराजितः

    bālānstriyo vā yuṣmākaṃ na haniṣye vyavasthitānyaśca vakṣyati saṃgrāme tavāsmīti parājitaḥ

  11. 14.77.11

    एतच्छ्रुत्वा वचो मह्यं कुरुध्वं हितमात्मनःअतोऽन्यथा कृच्छ्रगता भविष्यथ मयार्दिताः

    etacchrutvā vaco mahyaṃ kurudhvaṃ hitamātmanaḥato'nyathā kṛcchragatā bhaviṣyatha mayārditāḥ

  12. 14.77.12

    एवमुक्त्वा तु तान्वीरान्युयुधे कुरुपुंगवःअत्वरावानसंरब्धः संरब्धैर्विजिगीषुभिः

    evamuktvā tu tānvīrānyuyudhe kurupuṃgavaḥatvarāvānasaṃrabdhaḥ saṃrabdhairvijigīṣubhiḥ

  13. 14.77.13

    ततः शतसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम्मुमुचुः सैन्धवा राजंस्तदा गाण्डीवधन्वनि

    tataḥ śatasahasrāṇi śarāṇāṃ nataparvaṇāmmumucuḥ saindhavā rājaṃstadā gāṇḍīvadhanvani

  14. 14.77.14

    स तानापततः क्रूरानाशीविषविषोपमान्चिच्छेद निशितैर्बाणैरन्तरैव धनंजयः

    sa tānāpatataḥ krūrānāśīviṣaviṣopamānciccheda niśitairbāṇairantaraiva dhanaṃjayaḥ

  15. 14.77.15

    छित्त्वा तु तानाशुगमान्कङ्कपत्राञ्शिलाशितान्एकैकमेष दशभिर्बिभेद समरे शरैः

    chittvā tu tānāśugamānkaṅkapatrāñśilāśitānekaikameṣa daśabhirbibheda samare śaraiḥ

  16. 14.77.16

    ततः प्रासांश्च शक्तीश्च पुनरेव धनंजयेजयद्रथं हतं स्मृत्वा चिक्षिपुः सैन्धवा नृपाः

    tataḥ prāsāṃśca śaktīśca punareva dhanaṃjayejayadrathaṃ hataṃ smṛtvā cikṣipuḥ saindhavā nṛpāḥ

  17. 14.77.17

    तेषां किरीटी संकल्पं मोघं चक्रे महामनाःसर्वांस्तानन्तरा छित्त्वा मुदा चुक्रोश पाण्डवः

    teṣāṃ kirīṭī saṃkalpaṃ moghaṃ cakre mahāmanāḥsarvāṃstānantarā chittvā mudā cukrośa pāṇḍavaḥ

  18. 14.77.18

    तथैवापततां तेषां योधानां जयगृद्धिनाम्शिरांसि पातयामास भल्लैः संनतपर्वभिः

    tathaivāpatatāṃ teṣāṃ yodhānāṃ jayagṛddhināmśirāṃsi pātayāmāsa bhallaiḥ saṃnataparvabhiḥ

  19. 14.77.19

    तेषां प्रद्रवतां चैव पुनरेव च धावताम्निवर्ततां च शब्दोऽभूत्पूर्णस्येव महोदधेः

    teṣāṃ pradravatāṃ caiva punareva ca dhāvatāmnivartatāṃ ca śabdo'bhūtpūrṇasyeva mahodadheḥ

  20. 14.77.20

    ते वध्यमानास्तु तदा पार्थेनामिततेजसायथाप्राणं यथोत्साहं योधयामासुरर्जुनम्

    te vadhyamānāstu tadā pārthenāmitatejasāyathāprāṇaṃ yathotsāhaṃ yodhayāmāsurarjunam

  21. 14.77.21

    ततस्ते फल्गुनेनाजौ शरैः संनतपर्वभिःकृता विसंज्ञा भूयिष्ठाः क्लान्तवाहनसैनिकाः

    tataste phalgunenājau śaraiḥ saṃnataparvabhiḥkṛtā visaṃjñā bhūyiṣṭhāḥ klāntavāhanasainikāḥ

  22. 14.77.22

    तांस्तु सर्वान्परिग्लानान्विदित्वा धृतराष्ट्रजादुःशला बालमादाय नप्तारं प्रययौ तदासुरथस्य सुतं वीरं रथेनानागसं तदा

    tāṃstu sarvānpariglānānviditvā dhṛtarāṣṭrajāduḥśalā bālamādāya naptāraṃ prayayau tadāsurathasya sutaṃ vīraṃ rathenānāgasaṃ tadā

  23. 14.77.23

    शान्त्यर्थं सर्वयोधानामभ्यगच्छत पाण्डवम्सा धनंजयमासाद्य मुमोचार्तस्वरं तदाधनंजयोऽपि तां दृष्ट्वा धनुर्विससृजे प्रभुः

    śāntyarthaṃ sarvayodhānāmabhyagacchata pāṇḍavamsā dhanaṃjayamāsādya mumocārtasvaraṃ tadādhanaṃjayo'pi tāṃ dṛṣṭvā dhanurvisasṛje prabhuḥ

  24. 14.77.24

    समुत्सृष्टधनुः पार्थो विधिवद्भगिनीं तदाप्राह किं करवाणीति सा च तं वाक्यमब्रवीत्

    samutsṛṣṭadhanuḥ pārtho vidhivadbhaginīṃ tadāprāha kiṃ karavāṇīti sā ca taṃ vākyamabravīt

  25. 14.77.25

    एष ते भरतश्रेष्ठ स्वस्रीयस्यात्मजः शिशुःअभिवादयते वीर तं पश्य पुरुषर्षभ

    eṣa te bharataśreṣṭha svasrīyasyātmajaḥ śiśuḥabhivādayate vīra taṃ paśya puruṣarṣabha

  26. 14.77.26

    इत्युक्तस्तस्य पितरं स पप्रच्छार्जुनस्तदाक्वासाविति ततो राजन्दुःशला वाक्यमब्रवीत्

    ityuktastasya pitaraṃ sa papracchārjunastadākvāsāviti tato rājanduḥśalā vākyamabravīt

  27. 14.77.27

    पितृशोकाभिसंतप्तो विषादार्तोऽस्य वै पितापञ्चत्वमगमद्वीर यथा तन्मे निबोध ह

    pitṛśokābhisaṃtapto viṣādārto'sya vai pitāpañcatvamagamadvīra yathā tanme nibodha ha

  28. 14.77.28

    स पूर्वं पितरं श्रुत्वा हतं युद्धे त्वयानघत्वामागतं च संश्रुत्य युद्धाय हयसारिणम्पितुश्च मृत्युदुःखार्तोऽजहात्प्राणान्धनंजय

    sa pūrvaṃ pitaraṃ śrutvā hataṃ yuddhe tvayānaghatvāmāgataṃ ca saṃśrutya yuddhāya hayasāriṇampituśca mṛtyuduḥkhārto'jahātprāṇāndhanaṃjaya

  29. 14.77.29

    प्राप्तो बीभत्सुरित्येव नाम श्रुत्वैव तेऽनघविषादार्तः पपातोर्व्यां ममार च ममात्मजः

    prāpto bībhatsurityeva nāma śrutvaiva te'naghaviṣādārtaḥ papātorvyāṃ mamāra ca mamātmajaḥ

  30. 14.77.30

    तं तु दृष्ट्वा निपतितं ततस्तस्यात्मजं विभोगृहीत्वा समनुप्राप्ता त्वामद्य शरणैषिणी

    taṃ tu dṛṣṭvā nipatitaṃ tatastasyātmajaṃ vibhogṛhītvā samanuprāptā tvāmadya śaraṇaiṣiṇī

  31. 14.77.31

    इत्युक्त्वार्तस्वरं सा तु मुमोच धृतराष्ट्रजादीना दीनं स्थितं पार्थमब्रवीच्चाप्यधोमुखम्

    ityuktvārtasvaraṃ sā tu mumoca dhṛtarāṣṭrajādīnā dīnaṃ sthitaṃ pārthamabravīccāpyadhomukham

  32. 14.77.32

    स्वसारं मामवेक्षस्व स्वस्रीयात्मजमेव चकर्तुमर्हसि धर्मज्ञ दयां मयि कुरूद्वहविस्मृत्य कुरुराजानं तं च मन्दं जयद्रथम्

    svasāraṃ māmavekṣasva svasrīyātmajameva cakartumarhasi dharmajña dayāṃ mayi kurūdvahavismṛtya kururājānaṃ taṃ ca mandaṃ jayadratham

  33. 14.77.33

    अभिमन्योर्यथा जातः परिक्षित्परवीरहातथायं सुरथाज्जातो मम पौत्रो महाभुज

    abhimanyoryathā jātaḥ parikṣitparavīrahātathāyaṃ surathājjāto mama pautro mahābhuja

  34. 14.77.34

    तमादाय नरव्याघ्र संप्राप्तास्मि तवान्तिकम्शमार्थं सर्वयोधानां शृणु चेदं वचो मम

    tamādāya naravyāghra saṃprāptāsmi tavāntikamśamārthaṃ sarvayodhānāṃ śṛṇu cedaṃ vaco mama

  35. 14.77.35

    आगतोऽयं महाबाहो तस्य मन्दस्य पौत्रकःप्रसादमस्य बालस्य तस्मात्त्वं कर्तुमर्हसि

    āgato'yaṃ mahābāho tasya mandasya pautrakaḥprasādamasya bālasya tasmāttvaṃ kartumarhasi

  36. 14.77.36

    एष प्रसाद्य शिरसा मया सार्धमरिंदमयाचते त्वां महाबाहो शमं गच्छ धनंजय

    eṣa prasādya śirasā mayā sārdhamariṃdamayācate tvāṃ mahābāho śamaṃ gaccha dhanaṃjaya

  37. 14.77.37

    बालस्य हतबन्धोश्च पार्थ किंचिदजानतःप्रसादं कुरु धर्मज्ञ मा मन्युवशमन्वगाः

    bālasya hatabandhośca pārtha kiṃcidajānataḥprasādaṃ kuru dharmajña mā manyuvaśamanvagāḥ

  38. 14.77.38

    तमनार्यं नृशंसं च विस्मृत्यास्य पितामहम्आगस्कारिणमत्यर्थं प्रसादं कर्तुमर्हसि

    tamanāryaṃ nṛśaṃsaṃ ca vismṛtyāsya pitāmahamāgaskāriṇamatyarthaṃ prasādaṃ kartumarhasi

  39. 14.77.39

    एवं ब्रुवत्यां करुणं दुःशलायां धनंजयःसंस्मृत्य देवीं गान्धारीं धृतराष्ट्रं च पार्थिवम्प्रोवाच दुःखशोकार्तः क्षत्रधर्मं विगर्हयन्

    evaṃ bruvatyāṃ karuṇaṃ duḥśalāyāṃ dhanaṃjayaḥsaṃsmṛtya devīṃ gāndhārīṃ dhṛtarāṣṭraṃ ca pārthivamprovāca duḥkhaśokārtaḥ kṣatradharmaṃ vigarhayan

  40. 14.77.40

    धिक्तं दुर्योधनं क्षुद्रं राज्यलुब्धं च मानिनम्यत्कृते बान्धवाः सर्वे मया नीता यमक्षयम्

    dhiktaṃ duryodhanaṃ kṣudraṃ rājyalubdhaṃ ca māninamyatkṛte bāndhavāḥ sarve mayā nītā yamakṣayam

  41. 14.77.41

    इत्युक्त्वा बहु सान्त्वादि प्रसादमकरोज्जयःपरिष्वज्य च तां प्रीतो विससर्ज गृहान्प्रति

    ityuktvā bahu sāntvādi prasādamakarojjayaḥpariṣvajya ca tāṃ prīto visasarja gṛhānprati

  42. 14.77.42

    दुःशला चापि तान्योधान्निवार्य महतो रणात्संपूज्य पार्थं प्रययौ गृहान्प्रति शुभानना

    duḥśalā cāpi tānyodhānnivārya mahato raṇātsaṃpūjya pārthaṃ prayayau gṛhānprati śubhānanā

  43. 14.77.43

    ततः सैन्धवकान्योधान्विनिर्जित्य नरर्षभःपुनरेवान्वधावत्स तं हयं कामचारिणम्

    tataḥ saindhavakānyodhānvinirjitya nararṣabhaḥpunarevānvadhāvatsa taṃ hayaṃ kāmacāriṇam

  44. 14.77.44

    ससार यज्ञियं वीरो विधिवत्स विशां पतेतारामृगमिवाकाशे देवदेवः पिनाकधृक्

    sasāra yajñiyaṃ vīro vidhivatsa viśāṃ patetārāmṛgamivākāśe devadevaḥ pinākadhṛk

  45. 14.77.45

    स च वाजी यथेष्टेन तांस्तान्देशान्यथासुखम्विचचार यथाकामं कर्म पार्थस्य वर्धयन्

    sa ca vājī yatheṣṭena tāṃstāndeśānyathāsukhamvicacāra yathākāmaṃ karma pārthasya vardhayan

  46. 14.77.46

    क्रमेण स हयस्त्वेवं विचरन्भरतर्षभमणिपूरपतेर्देशमुपायात्सहपाण्डवः

    krameṇa sa hayastvevaṃ vicaranbharatarṣabhamaṇipūrapaterdeśamupāyātsahapāṇḍavaḥ

Transliteration in IAST, generated from the Devanagari text.

Contains information from DharmicData (github.com/bhavykhatri/DharmicData), made available under the ODbL v1.0