Parva.Adhyaya 15.14

धृतराष्ट्र उवाच · dhṛtarāṣṭra uvāca

शंतनुः पालयामास यथावत्पृथिवीमिमाम्तथा विचित्रवीर्यश्च भीष्मेण परिपालितःपालयामास वस्तातो विदितं वो नसंशयः

śaṃtanuḥ pālayāmāsa yathāvatpṛthivīmimāmtathā vicitravīryaśca bhīṣmeṇa paripālitaḥpālayāmāsa vastāto viditaṃ vo nasaṃśayaḥ

यथा च पाण्डुर्भ्राता मे दयितो भवतामभूत्स चापि पालयामास यथावत्तच्च वेत्थ ह

yathā ca pāṇḍurbhrātā me dayito bhavatāmabhūtsa cāpi pālayāmāsa yathāvattacca vettha ha

मया च भवतां सम्यक्छुश्रूषा या कृतानघाःअसम्यग्वा महाभागास्तत्क्षन्तव्यमतन्द्रितैः

mayā ca bhavatāṃ samyakchuśrūṣā yā kṛtānaghāḥasamyagvā mahābhāgāstatkṣantavyamatandritaiḥ

यच्च दुर्योधनेनेदं राज्यं भुक्तमकण्टकम्अपि तत्र न वो मन्दो दुर्बुद्धिरपराद्धवान्

yacca duryodhanenedaṃ rājyaṃ bhuktamakaṇṭakamapi tatra na vo mando durbuddhiraparāddhavān

तस्यापराधाद्दुर्बुद्धेरभिमानान्महीक्षिताम्विमर्दः सुमहानासीदनयान्मत्कृतादथ

tasyāparādhāddurbuddherabhimānānmahīkṣitāmvimardaḥ sumahānāsīdanayānmatkṛtādatha

तन्मया साधु वापीदं यदि वासाधु वै कृतम्तद्वो हृदि न कर्तव्यं मामनुज्ञातुमर्हथ

tanmayā sādhu vāpīdaṃ yadi vāsādhu vai kṛtamtadvo hṛdi na kartavyaṃ māmanujñātumarhatha

वृद्धोऽयं हतपुत्रोऽयं दुःखितोऽयं जनाधिपःपूर्वराज्ञां च पुत्रोऽयमिति कृत्वानुजानत

vṛddho'yaṃ hataputro'yaṃ duḥkhito'yaṃ janādhipaḥpūrvarājñāṃ ca putro'yamiti kṛtvānujānata

इयं च कृपणा वृद्धा हतपुत्रा तपस्विनीगान्धारी पुत्रशोकार्ता तुल्यं याचति वो मया

iyaṃ ca kṛpaṇā vṛddhā hataputrā tapasvinīgāndhārī putraśokārtā tulyaṃ yācati vo mayā

हतपुत्राविमौ वृद्धौ विदित्वा दुःखितौ तथाअनुजानीत भद्रं वो व्रजावः शरणं च वः

hataputrāvimau vṛddhau viditvā duḥkhitau tathāanujānīta bhadraṃ vo vrajāvaḥ śaraṇaṃ ca vaḥ

अयं च कौरवो राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरःसर्वैर्भवद्भिर्द्रष्टव्यः समेषु विषमेषु चन जातु विषमं चैव गमिष्यति कदाचन

ayaṃ ca kauravo rājā kuntīputro yudhiṣṭhiraḥsarvairbhavadbhirdraṣṭavyaḥ sameṣu viṣameṣu cana jātu viṣamaṃ caiva gamiṣyati kadācana

चत्वारः सचिवा यस्य भ्रातरो विपुलौजसःलोकपालोपमा ह्येते सर्वे धर्मार्थदर्शिनः

catvāraḥ sacivā yasya bhrātaro vipulaujasaḥlokapālopamā hyete sarve dharmārthadarśinaḥ

ब्रह्मेव भगवानेष सर्वभूतजगत्पतिःयुधिष्ठिरो महातेजा भवतः पालयिष्यति

brahmeva bhagavāneṣa sarvabhūtajagatpatiḥyudhiṣṭhiro mahātejā bhavataḥ pālayiṣyati

अवश्यमेव वक्तव्यमिति कृत्वा ब्रवीमि वःएष न्यासो मया दत्तः सर्वेषां वो युधिष्ठिरःभवन्तोऽस्य च वीरस्य न्यासभूता मया कृताः

avaśyameva vaktavyamiti kṛtvā bravīmi vaḥeṣa nyāso mayā dattaḥ sarveṣāṃ vo yudhiṣṭhiraḥbhavanto'sya ca vīrasya nyāsabhūtā mayā kṛtāḥ

यद्येव तैः कृतं किंचिद्व्यलीकं वा सुतैर्ममयद्यन्येन मदीयेन तदनुज्ञातुमर्हथ

yadyeva taiḥ kṛtaṃ kiṃcidvyalīkaṃ vā sutairmamayadyanyena madīyena tadanujñātumarhatha

भवद्भिर्हि न मे मन्युः कृतपूर्वः कथंचनअत्यन्तगुरुभक्तानामेषोऽञ्जलिरिदं नमः

bhavadbhirhi na me manyuḥ kṛtapūrvaḥ kathaṃcanaatyantagurubhaktānāmeṣo'ñjaliridaṃ namaḥ

तेषामस्थिरबुद्धीनां लुब्धानां कामचारिणाम्कृते याचामि वः सर्वान्गान्धारीसहितोऽनघाः

teṣāmasthirabuddhīnāṃ lubdhānāṃ kāmacāriṇāmkṛte yācāmi vaḥ sarvāngāndhārīsahito'naghāḥ

इत्युक्तास्तेन ते राज्ञा पौरजानपदा जनाःनोचुर्बाष्पकलाः किंचिद्वीक्षां चक्रुः परस्परम्

ityuktāstena te rājñā paurajānapadā janāḥnocurbāṣpakalāḥ kiṃcidvīkṣāṃ cakruḥ parasparam