Parva.Adhyaya 15.27

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

नारदस्य तु तद्वाक्यं प्रशशंसुर्द्विजोत्तमाःशतयूपस्तु राजर्षिर्नारदं वाक्यमब्रवीत्

nāradasya tu tadvākyaṃ praśaśaṃsurdvijottamāḥśatayūpastu rājarṣirnāradaṃ vākyamabravīt

अहो भगवता श्रद्धा कुरुराजस्य वर्धितासर्वस्य च जनस्यास्य मम चैव महाद्युते

aho bhagavatā śraddhā kururājasya vardhitāsarvasya ca janasyāsya mama caiva mahādyute

अस्ति काचिद्विवक्षा तु मम तां गदतः शृणुधृतराष्ट्रं प्रति नृपं देवर्षे लोकपूजित

asti kācidvivakṣā tu mama tāṃ gadataḥ śṛṇudhṛtarāṣṭraṃ prati nṛpaṃ devarṣe lokapūjita

सर्ववृत्तान्ततत्त्वज्ञो भवान्दिव्येन चक्षुषायुक्तः पश्यसि देवर्षे गतीर्वै विविधा नृणाम्

sarvavṛttāntatattvajño bhavāndivyena cakṣuṣāyuktaḥ paśyasi devarṣe gatīrvai vividhā nṛṇām

उक्तवान्नृपतीनां त्वं महेन्द्रस्य सलोकताम्न त्वस्य नृपतेर्लोकाः कथितास्ते महामुने

uktavānnṛpatīnāṃ tvaṃ mahendrasya salokatāmna tvasya nṛpaterlokāḥ kathitāste mahāmune

स्थानमस्य क्षितिपतेः श्रोतुमिच्छाम्यहं विभोत्वत्तः कीदृक्कदा वेति तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः

sthānamasya kṣitipateḥ śrotumicchāmyahaṃ vibhotvattaḥ kīdṛkkadā veti tanmamācakṣva pṛcchataḥ

इत्युक्तो नारदस्तेन वाक्यं सर्वमनोनुगम्व्याजहार सतां मध्ये दिव्यदर्शी महातपाः

ityukto nāradastena vākyaṃ sarvamanonugamvyājahāra satāṃ madhye divyadarśī mahātapāḥ

यदृच्छया शक्रसदो गत्वा शक्रं शचीपतिम्दृष्टवानस्मि राजर्षे तत्र पाण्डुं नराधिपम्

yadṛcchayā śakrasado gatvā śakraṃ śacīpatimdṛṣṭavānasmi rājarṣe tatra pāṇḍuṃ narādhipam

तत्रेयं धृतराष्ट्रस्य कथा समभवन्नृपतपसो दुश्चरस्यास्य यदयं तप्यते नृपः

tatreyaṃ dhṛtarāṣṭrasya kathā samabhavannṛpatapaso duścarasyāsya yadayaṃ tapyate nṛpaḥ

तत्राहमिदमश्रौषं शक्रस्य वदतो नृपवर्षाणि त्रीणि शिष्टानि राज्ञोऽस्य परमायुषः

tatrāhamidamaśrauṣaṃ śakrasya vadato nṛpavarṣāṇi trīṇi śiṣṭāni rājño'sya paramāyuṣaḥ

ततः कुबेरभवनं गान्धारीसहितो नृपःविहर्ता धृतराष्ट्रोऽयं राजराजाभिपूजितः

tataḥ kuberabhavanaṃ gāndhārīsahito nṛpaḥvihartā dhṛtarāṣṭro'yaṃ rājarājābhipūjitaḥ

कामगेन विमानेन दिव्याभरणभूषितःऋषिपुत्रो महाभागस्तपसा दग्धकिल्बिषः

kāmagena vimānena divyābharaṇabhūṣitaḥṛṣiputro mahābhāgastapasā dagdhakilbiṣaḥ

संचरिष्यति लोकांश्च देवगन्धर्वरक्षसाम्स्वच्छन्देनेति धर्मात्मा यन्मां त्वं परिपृच्छसि

saṃcariṣyati lokāṃśca devagandharvarakṣasāmsvacchandeneti dharmātmā yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi

देवगुह्यमिदं प्रीत्या मया वः कथितं महत्भवन्तो हि श्रुतधनास्तपसा दग्धकिल्बिषाः

devaguhyamidaṃ prītyā mayā vaḥ kathitaṃ mahatbhavanto hi śrutadhanāstapasā dagdhakilbiṣāḥ

इति ते तस्य तच्छ्रुत्वा देवर्षेर्मधुरं वचःसर्वे सुमनसः प्रीता बभूवुः स च पार्थिवः

iti te tasya tacchrutvā devarṣermadhuraṃ vacaḥsarve sumanasaḥ prītā babhūvuḥ sa ca pārthivaḥ

एवं कथाभिरन्वास्य धृतराष्ट्रं मनीषिणःविप्रजग्मुर्यथाकामं ते सिद्धगतिमास्थिताः

evaṃ kathābhiranvāsya dhṛtarāṣṭraṃ manīṣiṇaḥviprajagmuryathākāmaṃ te siddhagatimāsthitāḥ