Parva.Adhyaya 15.26

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततस्तस्मिन्मुनिश्रेष्ठा राजानं द्रष्टुमभ्ययुःनारदः पर्वतश्चैव देवलश्च महातपाः

tatastasminmuniśreṣṭhā rājānaṃ draṣṭumabhyayuḥnāradaḥ parvataścaiva devalaśca mahātapāḥ

द्वैपायनः सशिष्यश्च सिद्धाश्चान्ये मनीषिणःशतयूपश्च राजर्षिर्वृद्धः परमधार्मिकः

dvaipāyanaḥ saśiṣyaśca siddhāścānye manīṣiṇaḥśatayūpaśca rājarṣirvṛddhaḥ paramadhārmikaḥ

तेषां कुन्ती महाराज पूजां चक्रे यथाविधिते चापि तुतुषुस्तस्यास्तापसाः परिचर्यया

teṣāṃ kuntī mahārāja pūjāṃ cakre yathāvidhite cāpi tutuṣustasyāstāpasāḥ paricaryayā

तत्र धर्म्याः कथास्तात चक्रुस्ते परमर्षयःरमयन्तो महात्मानं धृतराष्ट्रं जनाधिपम्

tatra dharmyāḥ kathāstāta cakruste paramarṣayaḥramayanto mahātmānaṃ dhṛtarāṣṭraṃ janādhipam

कथान्तरे तु कस्मिंश्चिद्देवर्षिर्नारदस्तदाकथामिमामकथयत्सर्वप्रत्यक्षदर्शिवान्

kathāntare tu kasmiṃściddevarṣirnāradastadākathāmimāmakathayatsarvapratyakṣadarśivān

पुरा प्रजापतिसमो राजासीदकुतोभयःसहस्रचित्य इत्युक्तः शतयूपपितामहः

purā prajāpatisamo rājāsīdakutobhayaḥsahasracitya ityuktaḥ śatayūpapitāmahaḥ

स पुत्रे राज्यमासज्य ज्येष्ठे परमधार्मिकेसहस्रचित्यो धर्मात्मा प्रविवेश वनं नृपः

sa putre rājyamāsajya jyeṣṭhe paramadhārmikesahasracityo dharmātmā praviveśa vanaṃ nṛpaḥ

स गत्वा तपसः पारं दीप्तस्य स नराधिपःपुरंदरस्य संस्थानं प्रतिपेदे महामनाः

sa gatvā tapasaḥ pāraṃ dīptasya sa narādhipaḥpuraṃdarasya saṃsthānaṃ pratipede mahāmanāḥ

दृष्टपूर्वः स बहुशो राजन्संपतता मयामहेन्द्रसदने राजा तपसा दग्धकिल्बिषः

dṛṣṭapūrvaḥ sa bahuśo rājansaṃpatatā mayāmahendrasadane rājā tapasā dagdhakilbiṣaḥ

तथा शैलालयो राजा भगदत्तपितामहःतपोबलेनैव नृपो महेन्द्रसदनं गतः

tathā śailālayo rājā bhagadattapitāmahaḥtapobalenaiva nṛpo mahendrasadanaṃ gataḥ

तथा पृषध्रो नामासीद्राजा वज्रधरोपमःस चापि तपसा लेभे नाकपृष्ठमितो नृपः

tathā pṛṣadhro nāmāsīdrājā vajradharopamaḥsa cāpi tapasā lebhe nākapṛṣṭhamito nṛpaḥ

अस्मिन्नरण्ये नृपते मान्धातुरपि चात्मजःपुरुकुत्सो नृपः सिद्धिं महतीं समवाप्तवान्

asminnaraṇye nṛpate māndhāturapi cātmajaḥpurukutso nṛpaḥ siddhiṃ mahatīṃ samavāptavān

भार्या समभवद्यस्य नर्मदा सरितां वरासोऽस्मिन्नरण्ये नृपतिस्तपस्तप्त्वा दिवं गतः

bhāryā samabhavadyasya narmadā saritāṃ varāso'sminnaraṇye nṛpatistapastaptvā divaṃ gataḥ

शशलोमा च नामासीद्राजा परमधार्मिकःस चाप्यस्मिन्वने तप्त्वा तपो दिवमवाप्तवान्

śaśalomā ca nāmāsīdrājā paramadhārmikaḥsa cāpyasminvane taptvā tapo divamavāptavān

द्वैपायनप्रसादाच्च त्वमपीदं तपोवनम्राजन्नवाप्य दुष्प्रापां सिद्धिमग्र्यां गमिष्यसि

dvaipāyanaprasādācca tvamapīdaṃ tapovanamrājannavāpya duṣprāpāṃ siddhimagryāṃ gamiṣyasi

त्वं चापि राजशार्दूल तपसोऽन्ते श्रिया वृतःगान्धारीसहितो गन्ता गतिं तेषां महात्मनाम्

tvaṃ cāpi rājaśārdūla tapaso'nte śriyā vṛtaḥgāndhārīsahito gantā gatiṃ teṣāṃ mahātmanām

पाण्डुः स्मरति नित्यं च बलहन्तुः समीपतःत्वां सदैव महीपाल स त्वां श्रेयसि योक्ष्यति

pāṇḍuḥ smarati nityaṃ ca balahantuḥ samīpataḥtvāṃ sadaiva mahīpāla sa tvāṃ śreyasi yokṣyati

तव शुश्रूषया चैव गान्धार्याश्च यशस्विनीभर्तुः सलोकतां कुन्ती गमिष्यति वधूस्तव

tava śuśrūṣayā caiva gāndhāryāśca yaśasvinībhartuḥ salokatāṃ kuntī gamiṣyati vadhūstava

युधिष्ठिरस्य जननी स हि धर्मः सनातनःवयमेतत्प्रपश्यामो नृपते दिव्यचक्षुषा

yudhiṣṭhirasya jananī sa hi dharmaḥ sanātanaḥvayametatprapaśyāmo nṛpate divyacakṣuṣā

प्रवेक्ष्यति महात्मानं विदुरश्च युधिष्ठिरम्संजयस्त्वदनुध्यानात्पूतः स्वर्गमवाप्स्यति

pravekṣyati mahātmānaṃ viduraśca yudhiṣṭhiramsaṃjayastvadanudhyānātpūtaḥ svargamavāpsyati

एतच्छ्रुत्वा कौरवेन्द्रो महात्मा; सहैव पत्न्या प्रीतिमान्प्रत्यगृह्णात्विद्वान्वाक्यं नारदस्य प्रशस्य; चक्रे पूजां चातुलां नारदाय

etacchrutvā kauravendro mahātmā; sahaiva patnyā prītimānpratyagṛhṇātvidvānvākyaṃ nāradasya praśasya; cakre pūjāṃ cātulāṃ nāradāya

तथा सर्वे नारदं विप्रसंघाः; संपूजयामासुरतीव राजन्राज्ञः प्रीत्या धृतराष्ट्रस्य ते वै; पुनः पुनः समहृष्टास्तदानीम्

tathā sarve nāradaṃ viprasaṃghāḥ; saṃpūjayāmāsuratīva rājanrājñaḥ prītyā dhṛtarāṣṭrasya te vai; punaḥ punaḥ samahṛṣṭāstadānīm