Parva.Adhyaya 15.3

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

स राजा सुमहातेजा वृद्धः कुरुकुलोद्वहःनापश्यत तदा किंचिदप्रियं पाण्डुनन्दने

sa rājā sumahātejā vṛddhaḥ kurukulodvahaḥnāpaśyata tadā kiṃcidapriyaṃ pāṇḍunandane

वर्तमानेषु सद्वृत्तिं पाण्डवेषु महात्मसुप्रीतिमानभवद्राजा धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः

vartamāneṣu sadvṛttiṃ pāṇḍaveṣu mahātmasuprītimānabhavadrājā dhṛtarāṣṭro'mbikāsutaḥ

सौबलेयी च गान्धारी पुत्रशोकमपास्य तम्सदैव प्रीतिमत्यासीत्तनयेषु निजेष्विव

saubaleyī ca gāndhārī putraśokamapāsya tamsadaiva prītimatyāsīttanayeṣu nijeṣviva

प्रियाण्येव तु कौरव्यो नाप्रियाणि कुरूद्वहवैचित्रवीर्ये नृपतौ समाचरति नित्यदा

priyāṇyeva tu kauravyo nāpriyāṇi kurūdvahavaicitravīrye nṛpatau samācarati nityadā

यद्यद्ब्रूते च किंचित्स धृतराष्ट्रो नराधिपःगुरु वा लघु वा कार्यं गान्धारी च यशस्विनी

yadyadbrūte ca kiṃcitsa dhṛtarāṣṭro narādhipaḥguru vā laghu vā kāryaṃ gāndhārī ca yaśasvinī

तत्स राजा महाराज पाण्डवानां धुरंधरःपूजयित्वा वचस्तत्तदकार्षीत्परवीरहा

tatsa rājā mahārāja pāṇḍavānāṃ dhuraṃdharaḥpūjayitvā vacastattadakārṣītparavīrahā

तेन तस्याभवत्प्रीतो वृत्तेन स नराधिपःअन्वतप्यच्च संस्मृत्य पुत्रं मन्दमचेतसम्

tena tasyābhavatprīto vṛttena sa narādhipaḥanvatapyacca saṃsmṛtya putraṃ mandamacetasam

सदा च प्रातरुत्थाय कृतजप्यः शुचिर्नृपःआशास्ते पाण्डुपुत्राणां समरेष्वपराजयम्

sadā ca prātarutthāya kṛtajapyaḥ śucirnṛpaḥāśāste pāṇḍuputrāṇāṃ samareṣvaparājayam

ब्राह्मणान्वाचयित्वा च हुत्वा चैव हुताशनम्आयुष्यं पाण्डुपुत्राणामाशास्ते स नराधिपः

brāhmaṇānvācayitvā ca hutvā caiva hutāśanamāyuṣyaṃ pāṇḍuputrāṇāmāśāste sa narādhipaḥ

न तां प्रीतिं परामाप पुत्रेभ्यः स महीपतिःयां प्रीतिं पाण्डुपुत्रेभ्यः समवाप तदा नृपः

na tāṃ prītiṃ parāmāpa putrebhyaḥ sa mahīpatiḥyāṃ prītiṃ pāṇḍuputrebhyaḥ samavāpa tadā nṛpaḥ

ब्राह्मणानां च वृद्धानां क्षत्रियाणां च भारततथा विट्शूद्रसंघानामभवत्सुप्रियस्तदा

brāhmaṇānāṃ ca vṛddhānāṃ kṣatriyāṇāṃ ca bhāratatathā viṭśūdrasaṃghānāmabhavatsupriyastadā

यच्च किंचित्पुरा पापं धृतराष्ट्रसुतैः कृतम्अकृत्वा हृदि तद्राजा तं नृपं सोऽन्ववर्तत

yacca kiṃcitpurā pāpaṃ dhṛtarāṣṭrasutaiḥ kṛtamakṛtvā hṛdi tadrājā taṃ nṛpaṃ so'nvavartata

यश्च कश्चिन्नरः किंचिदप्रियं चाम्बिकासुतेकुरुते द्वेष्यतामेति स कौन्तेयस्य धीमतः

yaśca kaścinnaraḥ kiṃcidapriyaṃ cāmbikāsutekurute dveṣyatāmeti sa kaunteyasya dhīmataḥ

न राज्ञो धृतराष्ट्रस्य न च दुर्योधनस्य वैउवाच दुष्कृतं किंचिद्युधिष्ठिरभयान्नरः

na rājño dhṛtarāṣṭrasya na ca duryodhanasya vaiuvāca duṣkṛtaṃ kiṃcidyudhiṣṭhirabhayānnaraḥ

धृत्या तुष्टो नरेन्द्रस्य गान्धारी विदुरस्तथाशौचेन चाजातशत्रोर्न तु भीमस्य शत्रुहन्

dhṛtyā tuṣṭo narendrasya gāndhārī vidurastathāśaucena cājātaśatrorna tu bhīmasya śatruhan

अन्ववर्तत भीमोऽपि निष्टनन्धर्मजं नृपम्धृतराष्ट्रं च संप्रेक्ष्य सदा भवति दुर्मनाः

anvavartata bhīmo'pi niṣṭanandharmajaṃ nṛpamdhṛtarāṣṭraṃ ca saṃprekṣya sadā bhavati durmanāḥ

राजानमनुवर्तन्तं धर्मपुत्रं महामतिम्अन्ववर्तत कौरव्यो हृदयेन पराङ्मुखः

rājānamanuvartantaṃ dharmaputraṃ mahāmatimanvavartata kauravyo hṛdayena parāṅmukhaḥ