Parva.Adhyaya 15.4

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

युधिष्ठिरस्य नृपतेर्दुर्योधनपितुस्तथानान्तरं ददृशू राजन्पुरुषाः प्रणयं प्रति

yudhiṣṭhirasya nṛpaterduryodhanapitustathānāntaraṃ dadṛśū rājanpuruṣāḥ praṇayaṃ prati

यदा तु कौरवो राजा पुत्रं सस्मार बालिशम्तदा भीमं हृदा राजन्नपध्याति स पार्थिवः

yadā tu kauravo rājā putraṃ sasmāra bāliśamtadā bhīmaṃ hṛdā rājannapadhyāti sa pārthivaḥ

तथैव भीमसेनोऽपि धृतराष्ट्रं जनाधिपम्नामर्षयत राजेन्द्र सदैवातुष्टवद्धृदा

tathaiva bhīmaseno'pi dhṛtarāṣṭraṃ janādhipamnāmarṣayata rājendra sadaivātuṣṭavaddhṛdā

अप्रकाशान्यप्रियाणि चकारास्य वृकोदरःआज्ञां प्रत्यहरच्चापि कृतकैः पुरुषैः सदा

aprakāśānyapriyāṇi cakārāsya vṛkodaraḥājñāṃ pratyaharaccāpi kṛtakaiḥ puruṣaiḥ sadā

अथ भीमः सुहृन्मध्ये बाहुशब्दं तथाकरोत्संश्रवे धृतराष्ट्रस्य गान्धार्याश्चाप्यमर्षणः

atha bhīmaḥ suhṛnmadhye bāhuśabdaṃ tathākarotsaṃśrave dhṛtarāṣṭrasya gāndhāryāścāpyamarṣaṇaḥ

स्मृत्वा दुर्योधनं शत्रुं कर्णदुःशासनावपिप्रोवाचाथ सुसंरब्धो भीमः स परुषं वचः

smṛtvā duryodhanaṃ śatruṃ karṇaduḥśāsanāvapiprovācātha susaṃrabdho bhīmaḥ sa paruṣaṃ vacaḥ

अन्धस्य नृपतेः पुत्रा मया परिघबाहुनानीता लोकममुं सर्वे नानाशस्त्रात्तजीविताः

andhasya nṛpateḥ putrā mayā parighabāhunānītā lokamamuṃ sarve nānāśastrāttajīvitāḥ

इमौ तौ परिघप्रख्यौ भुजौ मम दुरासदौययोरन्तरमासाद्य धार्तराष्ट्राः क्षयं गताः

imau tau parighaprakhyau bhujau mama durāsadauyayorantaramāsādya dhārtarāṣṭrāḥ kṣayaṃ gatāḥ

ताविमौ चन्दनेनाक्तौ वन्दनीयौ च मे भुजौयाभ्यां दुर्योधनो नीतः क्षयं ससुतबान्धवः

tāvimau candanenāktau vandanīyau ca me bhujauyābhyāṃ duryodhano nītaḥ kṣayaṃ sasutabāndhavaḥ

एताश्चान्याश्च विविधाः शल्यभूता जनाधिपःवृकोदरस्य ता वाचः श्रुत्वा निर्वेदमागमत्

etāścānyāśca vividhāḥ śalyabhūtā janādhipaḥvṛkodarasya tā vācaḥ śrutvā nirvedamāgamat

सा च बुद्धिमती देवी कालपर्यायवेदिनीगान्धारी सर्वधर्मज्ञा तान्यलीकानि शुश्रुवे

sā ca buddhimatī devī kālaparyāyavedinīgāndhārī sarvadharmajñā tānyalīkāni śuśruve

ततः पञ्चदशे वर्षे समतीते नराधिपःराजा निर्वेदमापेदे भीमवाग्बाणपीडितः

tataḥ pañcadaśe varṣe samatīte narādhipaḥrājā nirvedamāpede bhīmavāgbāṇapīḍitaḥ

नान्वबुध्यत तद्राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरःश्वेताश्वो वाथ कुन्ती वा द्रौपदी वा यशस्विनी

nānvabudhyata tadrājā kuntīputro yudhiṣṭhiraḥśvetāśvo vātha kuntī vā draupadī vā yaśasvinī

माद्रीपुत्रौ च भीमस्य चित्तज्ञावन्वमोदताम्राज्ञस्तु चित्तं रक्षन्तौ नोचतुः किंचिदप्रियम्

mādrīputrau ca bhīmasya cittajñāvanvamodatāmrājñastu cittaṃ rakṣantau nocatuḥ kiṃcidapriyam

ततः समानयामास धृतराष्ट्रः सुहृज्जनम्बाष्पसंदिग्धमत्यर्थमिदमाह वचो भृशम्

tataḥ samānayāmāsa dhṛtarāṣṭraḥ suhṛjjanambāṣpasaṃdigdhamatyarthamidamāha vaco bhṛśam