Parva.Adhyaya 15.2

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

एवं संपूजितो राजा पाण्डवैरम्बिकासुतःविजहार यथापूर्वमृषिभिः पर्युपासितः

evaṃ saṃpūjito rājā pāṇḍavairambikāsutaḥvijahāra yathāpūrvamṛṣibhiḥ paryupāsitaḥ

ब्रह्मदेयाग्रहारांश्च प्रददौ स कुरूद्वहःतच्च कुन्तीसुतो राजा सर्वमेवान्वमोदत

brahmadeyāgrahārāṃśca pradadau sa kurūdvahaḥtacca kuntīsuto rājā sarvamevānvamodata

आनृशंस्यपरो राजा प्रीयमाणो युधिष्ठिरःउवाच स तदा भ्रातॄनमात्यांश्च महीपतिः

ānṛśaṃsyaparo rājā prīyamāṇo yudhiṣṭhiraḥuvāca sa tadā bhrātṝnamātyāṃśca mahīpatiḥ

मया चैव भवद्भिश्च मान्य एष नराधिपःनिदेशे धृतराष्ट्रस्य यः स्थास्यति स मे सुहृत्विपरीतश्च मे शत्रुर्निरस्यश्च भवेन्नरः

mayā caiva bhavadbhiśca mānya eṣa narādhipaḥnideśe dhṛtarāṣṭrasya yaḥ sthāsyati sa me suhṛtviparītaśca me śatrurnirasyaśca bhavennaraḥ

परिदृष्टेषु चाहःसु पुत्राणां श्राद्धकर्मणिददातु राजा सर्वेषां यावदस्य चिकीर्षितम्

paridṛṣṭeṣu cāhaḥsu putrāṇāṃ śrāddhakarmaṇidadātu rājā sarveṣāṃ yāvadasya cikīrṣitam

ततः स राजा कौरव्यो धृतराष्ट्रो महामनाःब्राह्मणेभ्यो महार्हेभ्यो ददौ वित्तान्यनेकशः

tataḥ sa rājā kauravyo dhṛtarāṣṭro mahāmanāḥbrāhmaṇebhyo mahārhebhyo dadau vittānyanekaśaḥ

धर्मराजश्च भीमश्च सव्यसाची यमावपितत्सर्वमन्ववर्तन्त धृतराष्ट्रव्यपेक्षया

dharmarājaśca bhīmaśca savyasācī yamāvapitatsarvamanvavartanta dhṛtarāṣṭravyapekṣayā

कथं नु राजा वृद्धः सन्पुत्रशोकसमाहतःशोकमस्मत्कृतं प्राप्य न म्रियेतेति चिन्त्यते

kathaṃ nu rājā vṛddhaḥ sanputraśokasamāhataḥśokamasmatkṛtaṃ prāpya na mriyeteti cintyate

यावद्धि कुरुमुख्यस्य जीवत्पुत्रस्य वै सुखम्बभूव तदवाप्नोतु भोगांश्चेति व्यवस्थिताः

yāvaddhi kurumukhyasya jīvatputrasya vai sukhambabhūva tadavāpnotu bhogāṃśceti vyavasthitāḥ

ततस्ते सहिताः सर्वे भ्रातरः पञ्च पाण्डवाःतथाशीलाः समातस्थुर्धृतराष्ट्रस्य शासने

tataste sahitāḥ sarve bhrātaraḥ pañca pāṇḍavāḥtathāśīlāḥ samātasthurdhṛtarāṣṭrasya śāsane

धृतराष्ट्रश्च तान्वीरान्विनीतान्विनये स्थितान्शिष्यवृत्तौ स्थितान्नित्यं गुरुवत्पर्यपश्यत

dhṛtarāṣṭraśca tānvīrānvinītānvinaye sthitānśiṣyavṛttau sthitānnityaṃ guruvatparyapaśyata

गान्धारी चैव पुत्राणां विविधैः श्राद्धकर्मभिःआनृण्यमगमत्कामान्विप्रेभ्यः प्रतिपाद्य वै

gāndhārī caiva putrāṇāṃ vividhaiḥ śrāddhakarmabhiḥānṛṇyamagamatkāmānviprebhyaḥ pratipādya vai

एवं धर्मभृतां श्रेष्ठो धर्मराजो युधिष्ठिरःभ्रातृभिः सहितो धीमान्पूजयामास तं नृपम्

evaṃ dharmabhṛtāṃ śreṣṭho dharmarājo yudhiṣṭhiraḥbhrātṛbhiḥ sahito dhīmānpūjayāmāsa taṃ nṛpam