Parva.Adhyaya 15.31

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

ततस्ते पाण्डवा दूरादवतीर्य पदातयःअभिजग्मुर्नरपतेराश्रमं विनयानताः

tataste pāṇḍavā dūrādavatīrya padātayaḥabhijagmurnarapaterāśramaṃ vinayānatāḥ

स च पौरजनः सर्वो ये च राष्ट्रनिवासिनःस्त्रियश्च कुरुमुख्यानां पद्भिरेवान्वयुस्तदा

sa ca paurajanaḥ sarvo ye ca rāṣṭranivāsinaḥstriyaśca kurumukhyānāṃ padbhirevānvayustadā

आश्रमं ते ततो जग्मुर्धृतराष्ट्रस्य पाण्डवाःशून्यं मृगगणाकीर्णं कदलीवनशोभितम्

āśramaṃ te tato jagmurdhṛtarāṣṭrasya pāṇḍavāḥśūnyaṃ mṛgagaṇākīrṇaṃ kadalīvanaśobhitam

ततस्तत्र समाजग्मुस्तापसा विविधव्रताःपाण्डवानागतान्द्रष्टुं कौतूहलसमन्विताः

tatastatra samājagmustāpasā vividhavratāḥpāṇḍavānāgatāndraṣṭuṃ kautūhalasamanvitāḥ

तानपृच्छत्ततो राजा क्वासौ कौरववंशभृत्पिता ज्येष्ठो गतोऽस्माकमिति बाष्पपरिप्लुतः

tānapṛcchattato rājā kvāsau kauravavaṃśabhṛtpitā jyeṣṭho gato'smākamiti bāṣpapariplutaḥ

तमूचुस्ते ततो वाक्यं यमुनामवगाहितुम्पुष्पाणामुदकुम्भस्य चार्थे गत इति प्रभो

tamūcuste tato vākyaṃ yamunāmavagāhitumpuṣpāṇāmudakumbhasya cārthe gata iti prabho

तैराख्यातेन मार्गेण ततस्ते प्रययुस्तदाददृशुश्चाविदूरे तान्सर्वानथ पदातयः

tairākhyātena mārgeṇa tataste prayayustadādadṛśuścāvidūre tānsarvānatha padātayaḥ

ततस्ते सत्वरा जग्मुः पितुर्दर्शनकाङ्क्षिणःसहदेवस्तु वेगेन प्राधावद्येन सा पृथा

tataste satvarā jagmuḥ piturdarśanakāṅkṣiṇaḥsahadevastu vegena prādhāvadyena sā pṛthā

सस्वनं प्ररुदन्धीमान्मातुः पादावुपस्पृशन्सा च बाष्पाविलमुखी प्रददर्श प्रियं सुतम्

sasvanaṃ prarudandhīmānmātuḥ pādāvupaspṛśansā ca bāṣpāvilamukhī pradadarśa priyaṃ sutam

बाहुभ्यां संपरिष्वज्य समुन्नाम्य च पुत्रकम्गान्धार्याः कथयामास सहदेवमुपस्थितम्

bāhubhyāṃ saṃpariṣvajya samunnāmya ca putrakamgāndhāryāḥ kathayāmāsa sahadevamupasthitam

अनन्तरं च राजानं भीमसेनमथार्जुनम्नकुलं च पृथा दृष्ट्वा त्वरमाणोपचक्रमे

anantaraṃ ca rājānaṃ bhīmasenamathārjunamnakulaṃ ca pṛthā dṛṣṭvā tvaramāṇopacakrame

सा ह्यग्रेऽगच्छत तयोर्दंपत्योर्हतपुत्रयोःकर्षन्ती तौ ततस्ते तां दृष्ट्वा संन्यपतन्भुवि

sā hyagre'gacchata tayordaṃpatyorhataputrayoḥkarṣantī tau tataste tāṃ dṛṣṭvā saṃnyapatanbhuvi

तान्राजा स्वरयोगेन स्पर्शेन च महामनाःप्रत्यभिज्ञाय मेधावी समाश्वासयत प्रभुः

tānrājā svarayogena sparśena ca mahāmanāḥpratyabhijñāya medhāvī samāśvāsayata prabhuḥ

ततस्ते बाष्पमुत्सृज्य गान्धारीसहितं नृपम्उपतस्थुर्महात्मानो मातरं च यथाविधि

tataste bāṣpamutsṛjya gāndhārīsahitaṃ nṛpamupatasthurmahātmāno mātaraṃ ca yathāvidhi

सर्वेषां तोयकलशाञ्जगृहुस्ते स्वयं तदापाण्डवा लब्धसंज्ञास्ते मात्रा चाश्वासिताः पुनः

sarveṣāṃ toyakalaśāñjagṛhuste svayaṃ tadāpāṇḍavā labdhasaṃjñāste mātrā cāśvāsitāḥ punaḥ

ततो नार्यो नृसिंहानां स च योधजनस्तदापौरजानपदाश्चैव ददृशुस्तं नराधिपम्

tato nāryo nṛsiṃhānāṃ sa ca yodhajanastadāpaurajānapadāścaiva dadṛśustaṃ narādhipam

निवेदयामास तदा जनं तं नामगोत्रतःयुधिष्ठिरो नरपतिः स चैनान्प्रत्यपूजयत्

nivedayāmāsa tadā janaṃ taṃ nāmagotrataḥyudhiṣṭhiro narapatiḥ sa cainānpratyapūjayat

स तैः परिवृतो मेने हर्षबाष्पाविलेक्षणःराजात्मानं गृहगतं पुरेव गजसाह्वये

sa taiḥ parivṛto mene harṣabāṣpāvilekṣaṇaḥrājātmānaṃ gṛhagataṃ pureva gajasāhvaye

अभिवादितो वधूभिश्च कृष्णाद्याभिः स पार्थिवःगान्धार्या सहितो धीमान्कुन्त्या च प्रत्यनन्दत

abhivādito vadhūbhiśca kṛṣṇādyābhiḥ sa pārthivaḥgāndhāryā sahito dhīmānkuntyā ca pratyanandata

ततश्चाश्रममागच्छत्सिद्धचारणसेवितम्दिदृक्षुभिः समाकीर्णं नभस्तारागणैरिव

tataścāśramamāgacchatsiddhacāraṇasevitamdidṛkṣubhiḥ samākīrṇaṃ nabhastārāgaṇairiva