Parva.Adhyaya 15.43

वैशंपायन उवाच · vaiśaṃpāyana uvāca

अदृष्ट्वा तु नृपः पुत्रान्दर्शनं प्रतिलब्धवान्ऋषिप्रसादात्पुत्राणां स्वरूपाणां कुरूद्वह

adṛṣṭvā tu nṛpaḥ putrāndarśanaṃ pratilabdhavānṛṣiprasādātputrāṇāṃ svarūpāṇāṃ kurūdvaha

स राजा राजधर्मांश्च ब्रह्मोपनिषदं तथाअवाप्तवान्नरश्रेष्ठो बुद्धिनिश्चयमेव च

sa rājā rājadharmāṃśca brahmopaniṣadaṃ tathāavāptavānnaraśreṣṭho buddhiniścayameva ca

विदुरश्च महाप्राज्ञो ययौ सिद्धिं तपोबलात्धृतराष्ट्रः समासाद्य व्यासं चापि तपस्विनम्

viduraśca mahāprājño yayau siddhiṃ tapobalātdhṛtarāṣṭraḥ samāsādya vyāsaṃ cāpi tapasvinam

जनमेजय उवाच · janamejaya uvāca

ममापि वरदो व्यासो दर्शयेत्पितरं यदितद्रूपवेषवयसं श्रद्दध्यां सर्वमेव ते

mamāpi varado vyāso darśayetpitaraṃ yaditadrūpaveṣavayasaṃ śraddadhyāṃ sarvameva te

प्रियं मे स्यात्कृतार्थश्च स्यामहं कृतनिश्चयःप्रसादादृषिपुत्रस्य मम कामः समृध्यताम्

priyaṃ me syātkṛtārthaśca syāmahaṃ kṛtaniścayaḥprasādādṛṣiputrasya mama kāmaḥ samṛdhyatām

सूत उवाच · sūta uvāca

इत्युक्तवचने तस्मिन्नृपे व्यासः प्रतापवान्प्रसादमकरोद्धीमानानयच्च परिक्षितम्

ityuktavacane tasminnṛpe vyāsaḥ pratāpavānprasādamakaroddhīmānānayacca parikṣitam

ततस्तद्रूपवयसमागतं नृपतिं दिवःश्रीमन्तं पितरं राजा ददर्श जनमेजयः

tatastadrūpavayasamāgataṃ nṛpatiṃ divaḥśrīmantaṃ pitaraṃ rājā dadarśa janamejayaḥ

शमीकं च महात्मानं पुत्रं तं चास्य शृङ्गिणम्अमात्या ये बभूवुश्च राज्ञस्तांश्च ददर्श ह

śamīkaṃ ca mahātmānaṃ putraṃ taṃ cāsya śṛṅgiṇamamātyā ye babhūvuśca rājñastāṃśca dadarśa ha

ततः सोऽवभृथे राजा मुदितो जनमेजयःपितरं स्नापयामास स्वयं सस्नौ च पार्थिवः

tataḥ so'vabhṛthe rājā mudito janamejayaḥpitaraṃ snāpayāmāsa svayaṃ sasnau ca pārthivaḥ

स्नात्वा च भरतश्रेष्ठः सोऽऽस्तीकमिदमब्रवीत्यायावरकुलोत्पन्नं जरत्कारुसुतं तदा

snātvā ca bharataśreṣṭhaḥ so''stīkamidamabravītyāyāvarakulotpannaṃ jaratkārusutaṃ tadā

आस्तीक विविधाश्चर्यो यज्ञोऽयमिति मे मतिःयदद्यायं पिता प्राप्तो मम शोकप्रणाशनः

āstīka vividhāścaryo yajño'yamiti me matiḥyadadyāyaṃ pitā prāpto mama śokapraṇāśanaḥ

आस्तीक उवाच · āstīka uvāca

ऋषिर्द्वैपायनो यत्र पुराणस्तपसो निधिःयज्ञे कुरुकुलश्रेष्ठ तस्य लोकावुभौ जितौ

ṛṣirdvaipāyano yatra purāṇastapaso nidhiḥyajñe kurukulaśreṣṭha tasya lokāvubhau jitau

श्रुतं विचित्रमाख्यानं त्वया पाण्डवनन्दनसर्पाश्च भस्मसान्नीता गताश्च पदवीं पितुः

śrutaṃ vicitramākhyānaṃ tvayā pāṇḍavanandanasarpāśca bhasmasānnītā gatāśca padavīṃ pituḥ

कथंचित्तक्षको मुक्तः सत्यत्वात्तव पार्थिवऋषयः पूजिताः सर्वे गतिं दृष्ट्वा महात्मनः

kathaṃcittakṣako muktaḥ satyatvāttava pārthivaṛṣayaḥ pūjitāḥ sarve gatiṃ dṛṣṭvā mahātmanaḥ

प्राप्तः सुविपुलो धर्मः श्रुत्वा पापविनाशनम्विमुक्तो हृदयग्रन्थिरुदारजनदर्शनात्

prāptaḥ suvipulo dharmaḥ śrutvā pāpavināśanamvimukto hṛdayagranthirudārajanadarśanāt

ये च पक्षधरा धर्मे सद्वृत्तरुचयश्च येयान्दृष्ट्वा हीयते पापं तेभ्यः कार्या नमस्क्रियाः

ye ca pakṣadharā dharme sadvṛttarucayaśca yeyāndṛṣṭvā hīyate pāpaṃ tebhyaḥ kāryā namaskriyāḥ

सूत उवाच · sūta uvāca

एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठात्स राजा जनमेजयःपूजयामास तमृषिमनुमान्य पुनः पुनः

etacchrutvā dvijaśreṣṭhātsa rājā janamejayaḥpūjayāmāsa tamṛṣimanumānya punaḥ punaḥ

पप्रच्छ तमृषिं चापि वैशंपायनमच्युतम्कथावशेषं धर्मज्ञो वनवासस्य सत्तम

papraccha tamṛṣiṃ cāpi vaiśaṃpāyanamacyutamkathāvaśeṣaṃ dharmajño vanavāsasya sattama